Orationes dicendæ cum sacerdos induitur sacerdotalibus paramentis.
Cum lavat manus dicat:
Da, Dómine, virtútem mánibus meis ad abstergéndam omnem máculam; ut sine pollutióne mentis et córporis váleam tibi servíre.
Ad Amictum, dum ponitur super caput, dicat:
Impóne, Dómine cápiti meo gáleam salútis, ad expugnándos diabólicos incúrsus.
Ad Albam, dum ea induitur:
Deálba me, Dómine, et munda cor meum; ut, in sánguine Agni dealbátus, gáudiis pérfruar sempitérnis.
Ad Cingulum, dum se cingit:
Præcínge me, Dómine, cíngulo puritátis, et extíngue in lumbis meis humórem libídinis; ut máneat in me virtus continéntiæ et castitátis.
Ad Stolam, dum imponitur collo:
Redde mihi, Dómine, stolam immortalitátis, quam pérdidi in prævaricatióne primi paréntis; et, quamvis indígnus accédo ad tuum sacrum mystérium, mérear tamen gáudium sempitérnum.
Ad Casulam, dum assumitur:
Dómine, qui dixísti: Iugum meum suáve est et onus meum leve: fac, ut istud portáre sic váleam, quod cónsequar tuam grátiam. Amen.
