v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 1.
Psalmus 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I
Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant.
Ant. 2. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. 2.
II
«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant.
Ant. 3. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. 3.
III
Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant.
In primo nocturno, anno II )
De Actibus Apostolórum 15, 36 - 16, 15
Dixit ad Bárnabam Paulus: «Reverténtes visitémus fratres per univérsas civitátes in quibus prædicávimus verbum Dómini, quómodo se hábeant.» Bárnabas autem volébat secum assúmere et Ioánnem, qui cognominátur Marcus; Paulus autem iudicábat eum qui discessísset ab eis a Pamphýlia et non isset cum eis in opus, non debére récipi eum. Facta est autem exacerbátio, ita ut discéderent ab ínvicem, et Bárnabas assúmpto Marco, navigáret Cyprum. Paulus vero, elécto Sila, proféctus est, tráditus grátiæ Dómini a frátribus; perambulábat autem Sýriam et Cilíciam confírmans ecclésias.
Pervénit autem in Derben et Lystram. Et ecce discípulus quidam erat ibi nómine Timótheus, fílius mulíeris Iudææ fidélis, patre autem Græco; huic testimónium reddébant, qui in Lystris erant et Icónii fratres. Hunc vóluit Paulus secum proficísci et assúmens circumcídit eum propter Iudæos qui erant in illis locis; sciébant enim omnes quod pater eius Græcus esset. Cum autem pertransírent civitátes, tradébant eis custodíre dógmata quæ erant decréta ab apóstolis et presbýteris, qui essent Hierosólymis. Ecclésiæ quidem confirmabántur fide et abundábant número cotídie. Transiérunt autem Phrýgiam et Galátiæ regiónem, vetáti a Sancto Spíritu loqui verbum in Asia; cum veníssent autem circa Mýsiam, tentábant ire Bithýniam, et non permísit eos Spíritus Iesu; cum autem præteríssent Mýsiam, descendérunt Tróadem.
Vísio per noctem Paulo osténsa est: vir Mácedo quidam erat stans et déprecans eum et dicens: «Tránsiens in Macedóniam, ádiuva nos!» Ut autem visum vidit, statim quæsívimus proficísci in Macedóniam, certi facti quia vocásset nos Deus evangelizáre eis.
Navigántes autem a Tróade recto cursu vénimus Samothráciam et sequénti die Neápolim et inde Philíppos quæ est prima partis Macedóniæ cívitas, colónia. Erámus autem in hac urbe diébus áliquot commorántes. Die autem sabbatórum egréssi sumus foras portam iuxta flumen, ubi putabámus oratiónem esse, et sedéntes loquebámur muliéribus quæ convénerant. Et quædam múlier nómine Lýdia, purpurária civitátis Thyatirenórum colens Deum, audiébat, cuius Dóminus apéruit cor inténdere his quæ dicebántur a Paulo. Cum autem baptizáta esset et domus eius, deprecáta est dicens: «Si iudicástis me fidélem Dómino esse, introíte in domum meam et manéte»; et coégit nos.
r. Si oblítus fúero tui, allelúia, obliviscátur me déxtera mea; * Adhæreat lingua mea fáucibus meis, si non memínero tui, allelúia, allelúia. v. Super flúmina Babylónis illic sédimus et flévimus, dum recordarémur tui, Sion. * Adhæreat. v. Glória Patri. * Adhæreat.
In secundo nocturno, anno II )
Ex Tractátibus sancti Augustíni epíscopi in Ioánnem (Tr. 65, 1: CCL 36, 490-491)
Dominus Iesus mandátum novum se discípulis suis dare testátur, ut díligant ínvicem: Mandátum, inquit, novum do vobis, ut diligátis ínvicem. Nonne iam erat hoc mandátum in antíqua Dei lege, ubi scriptum est: Díliges próximum tuum tamquam teípsum? Cur ergo novum appellátur a Dómino, quod tam vetus esse convíncitur? An ídeo est mandátum novum, quia, exúto vétere, índuit nos hóminem novum? Innovat quippe audiéntem, vel pótius obœdiéntem, non omnis, sed ista diléctio quam Dóminus ut a carnáli dilectióne distíngueret, áddidit: Sicut diléxi vos.
Diléctio ista nos ínnovat, ut simus hómines novi, herédes testaménti novi, cantatóres cántici novi. Hæc diléctio, fratres caríssimi, antíquos étiam tunc iustos, tunc patriárchas et prophétas, sicut póstea beátos apóstolos innovávit, ipsa et nunc ínnovat gentes, et ex univérso génere humáno, quod diffúnditur toto orbe terrárum, facit et cólligit pópulum novum, corpus novæ nuptæ Fílii Dei unigéniti sponsæ, de qua dícitur in Cántico canticórum: Quæ est ista, quæ ascéndit dealbáta? Utique dealbáta, quia innováta; unde, nisi mandáto novo?
Propter quod pro ínvicem sollícita sunt membra in ea: Et si pátitur unum membrum, compatiúntur ómnia membra et si glorificátur unum membrum, congáudent ómnia membra. Audiunt enim, atque custódiunt: Mandátum novum do vobis, ut vos ínvicem diligátis, non sicut se díligunt qui corrúmpunt, nec sicut se díligunt hómines, quóniam hómines sunt; sed sicut se díligunt, quóniam dii sunt et fílii Altíssimi omnes, ut sint Fílio eius único fratres, ea dilectióne ínvicem diligéntes, qua ipse diléxit eos, perductúrus eos ad illum finem qui suffíciat eis, ubi satiétur in bonis desidérium eórum. Tunc enim áliquid desidério non déerit, quando ómnia in ómnibus Deus erit.
r. Narrábo nomen tuum frátribus meis, allelúia; * In médio ecclésiæ laudábo te, allelúia, allelúia. v. Qui timétis Dóminum, laudáte eum; univérsum semen Iacob, magnificáte eum. * In médio. v. Glória Patri. * In médio.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
