2026-05-05 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Feria III

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Surrexit Dominus vere, * alleluia.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Alleluia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Alleluia.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Alleluia.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

Hymnus

Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.

Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.

Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.

Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.

Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.

IN I NOCTURNO

Ant. 1. Suscitávit Christum a mórtuis, et constítuit ad déxteram suam in cæléstibus, allelúia.

Ant. 1.

Psalmus 45 (46)

Deus refugium et virtus

Vocabunt nomen eius Emmanuel, quod est interpretatum Nobiscum Deus (Mt 1, 23).

Deus est nobis refúgium et virtus, * adiutórium in tribulatiónibus invéntus est nimis.

Proptérea non timébimus, dum turbábitur terra, * et transferéntur montes in cor maris.

Fremant et intuméscant aquæ eius, * conturbéntur montes in elatióne eius.

Flúminis rivi lætíficant civitátem Dei, * sancta tabernácula Altíssimi.

Deus in médio eius, non commovébitur; * adiuvábit eam Deus mane dilúculo.

Fremuérunt gentes, commóta sunt regna; * dedit vocem suam, liquefácta est terra.

Dóminus virtútum nobíscum, * refúgium nobis Deus Iacob.

Veníte et vidéte ópera Dómini, * quæ pósuit prodígia super terram.

Auferet bella usque ad finem terræ, † arcum cónteret et confrínget arma * et scuta combúret igne.

Vacáte et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus et exaltábor in terra.

Dóminus virtútum nobíscum, * refúgium nobis Deus Iacob.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 46 (47)

Dominus universorum rex

Sedet ad dexteram Patris, et regni eius non erit finis.

Omnes gentes, pláudite mánibus, * iubiláte Deo in voce exsultatiónis,

quóniam Dóminus Altíssimus, terríbilis, * rex magnus super omnem terram.

Subiécit pópulos nobis * et gentes sub pédibus nostris.

Elégit nobis hereditátem nostram, * glóriam Iacob, quem diléxit.

Ascéndit Deus in iúbilo, * et Dóminus in voce tubæ.

Psállite Deo, psállite; * psállite regi nostro, psállite.

Quóniam rex omnis terræ Deus, * psállite sapiénter.

Regnávit Deus super gentes, * Deus sedet super sedem sanctam suam.

Príncipes populórum congregáti sunt * cum pópulo Dei Abraham,

quóniam Dei sunt scuta terræ: * veheménter elevátus est.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 47 (48)

Gratiarum actio pro populi salute

Sustulit me in spiritu super montem magnum... et ostendit mihi civitatem sanctam Ierusalem (Ap 21,10).

Magnus Dóminus et laudábilis nimis * in civitáte Dei nostri.

Mons sanctus eius collis speciósus, * exsultátio univérsæ terræ.

Mons Sion, extréma aquilónis, * cívitas regis magni.

Deus in dómibus eius notus * factus est ut refúgium.

Quóniam ecce reges congregáti sunt, * convenérunt in unum.

Ipsi cum vidérunt, sic admiráti sunt, * conturbáti sunt, diffugérunt;

illic tremor apprehéndit eos, * dolóres ut parturiéntis.

In spíritu oriéntis * cónteres naves Tharsis.

Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, † in civitáte Dei nostri; * Deus fundávit eam in ætérnum.

Recogitámus, Deus, misericórdiam tuam * in médio templi tui.

Secúndum nomen tuum, Deus, † sic et laus tua in fines terræ; * iustítia plena est déxtera tua.

Lætétur mons Sion, † et exsúltent fíliæ Iudæ * propter iudícia tua.

Circúmdate Sion et complectímini eam, * numeráte turres eius.

Pónite corda vestra in virtúte eius † et percúrrite domos eius, * ut enarrétis in progénie áltera.

Quóniam hic est Deus, Deus noster † in ætérnum et in sǽculum sǽculi; * ipse ducet nos in sǽcula.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 48 (49)

Vanitas divitiarum

Dives difficile intrabit in regnum cælorum (Mt 19, 23).

Audíte hæc, omnes gentes, * áuribus percípite, omnes, qui habitátis orbem:

quique húmiles et viri nóbiles, * simul in unum dives et pauper!

Os meum loquétur sapiéntiam * et meditátio cordis mei prudéntiam.

Inclinábo in parábolam aurem meam, * apériam in psaltério ænígma meum.

Cur timébo in diébus malis, * cum iníquitas supplantántium circúmdabit me?

Qui confídunt in virtúte sua * et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur.

Etenim seípsum non rédimet homo; * non dabit Deo propitiatiónem suam.

Nímium est prétium redemptiónis ánimæ eius: † ad últimum defíciet, * ut vivat usque in finem, nec vídeat intéritum.

Et vidébit sapiéntes moriéntes; † simul insípiens et stultus períbunt * et relínquent aliénis divítias suas.

Sepúlcra eórum domus illórum in ætérnum; † tabernácula eórum in progéniem et progéniem, * etsi vocavérunt nomínibus suis terras suas.

Et homo, cum sit in honóre, non permanébit; † comparátus est iuméntis, quæ péreunt, * et símilis factus est illis.

Hæc via illórum, quorum fidúcia in semetípsis, * et finis eórum, qui cómplacent in ore suo.

Sicut oves in inférno pósiti sunt, * mors depáscet eos;

descéndent præcípites ad sepúlcrum, † et figúra eórum erit in consumptiónem: * inférnus habitáculum eórum.

Verúmtamen Deus rédimet ánimam meam, * de manu ínferi vere suscípiet me.

Ne timúeris, cum dives factus fúerit homo * et cum multiplicáta fúerit glória domus eius,

quóniam, cum interíerit, non sumet ómnia, * neque descéndet cum eo glória eius.

Cum ánimæ suæ in vita ipsíus benedíxerit: * «Laudábunt te quod benefecísti tibi»,

tamen introíbit ad progéniem patrum suórum, * qui in ætérnum non vidébunt lumen.

Homo, cum in honóre esset, non intelléxit; † comparátus est iuméntis, quæ péreunt, * et símilis factus est illis.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 49

Vera in Dominum pietas

Non veni solvere legem, sed adimplere (cf.Mt 5,17).

Deus deórum, Dóminus, locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.

Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:

ignis consúmens est in conspéctu eíus * et in circúitu eíus tempéstas válida.

Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:

“Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício.”

Et annuntiábunt cæli iustítiam eíus, * quóniam Deus iúdex est.

“Audi, pópulus meus, et loquar, † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus, ego sum.

Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.

Non accípiam de domo tua vítulos * neque de grégibus tuis hircos.

Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.

Cognóvi ómnia volatília cæli; * et, quod movétur in agro, meum est.

Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eíus.

Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?

Ímmola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;

et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me.”

Peccatóri autem dixit Deus: † “quáre tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?

Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.

Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.

Os tuum dimittébas ad malítiam, * et lingua tua concinnábat dolos.

Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.

Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Árguam te et státuam illa contra fáciem tuam.

Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * ne quando rápiam, et non sit qui erípiat.

Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me; † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei.”

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 51

Contra calumniatorem

Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor 1,31).

Quid gloriáris in malítia, * qui potens es iniquitáte?

Tota die insídias cogitásti; * lingua tua sicut novácula acúta, qui facis dolum.

Dilexísti malítiam super benignitátem, † mendácium magis quam loqui æquitátem. * Dilexísti ómnia verba perditiónis, lingua dolósa.

Proptérea Deus déstruet te in finem; † evéllet te et emigrábit te de tabernáculo * et radícem tuam de terra vivéntium.

Vidébunt iústi et timébunt * et super eum ridébunt:

“Ecce homo, qui non pósuit Deum refúgium suum, † sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum * et præváluit in insídiis suis.”

Ego autem sicut virens olíva in domo Dei. † Sperávi in misericórdia Dei * in ætérnum et in sǽculum sǽculi.

Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti; † et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est; * in conspéctu sanctórum tuórum

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Suscitávit Christum a mórtuis, et constítuit ad déxteram suam in cæléstibus, allelúia.

Ant.

v. Surréxit Dóminus de sepúlcro, allelúia. r. Qui pro nobis pepéndit in ligno, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Ipsíus piétas et misericórdia nos ádiuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II )

Lectio

De Actibus Apostolórum 17, 19-34

Apprehénsum Paulum Atheniénses ad Areópagum duxérunt dicéntes: «Póssumus scire quæ est hæc nova, quæ a te dícitur doctrína? Mira enim quædam infers áuribus nostris; vólumus ergo scire quidnam velint hæc esse.» Atheniénses autem omnes et ádvenæ hóspites ad nihil áliud vacábant nisi aut dícere aut audíre áliquid novi. Stans autem Paulus in médio Areópagi ait: «Viri Atheniénses, per ómnia quasi superstitiosióres vos vídeo; prætériens enim et videns simulácra vestra invéni et aram, in qua scriptum erat: Ignóto deo. Quod ergo ignorántes cólitis, hoc ego annúntio vobis.

Deus, qui fecit mundum et ómnia, quæ in eo sunt, hic, cæli et terræ cum sit Dóminus, non in manufáctis templis inhábitat, nec mánibus humánis cólitur índigens áliquo, cum ipse det ómnibus vitam et inspiratiónem et ómnia; fecítque ex uno omne genus hóminum inhabitáre super univérsam fáciem terræ, defíniens statúta témpora et términos habitatiónis eórum, quærere Deum si forte attréctent eum et invéniant, quamvis non longe sit ab unoquóque nostrum.

In ipso enim vívimus et movémur et sumus, sicut et quidam vestrum pœtárum dixérunt: Ipsíus enim et genus sumus. Genus ergo cum simus Dei, non debémus æstimáre auro aut argénto aut lápidi, sculptúræ artis et cogitatiónis hóminis, divínum esse símile. Et témpora quidem ignorántiæ despíciens Deus, nunc annúntiat homínibus ut omnes ubíque pæniténtiam agant, eo quod státuit diem in qua iudicatúrus est orbem in iustítia in viro quem constítuit, fidem præbens ómnibus súscitans eum a mórtuis.»

Cum audíssent autem resurrectiónem mortuórum, quidam quidem irridébant, quidam vero dixérunt: «Audiémus te de hoc íterum.» Sic Paulus exívit de médio eórum. Quidam vero viri adhæréntes ei credidérunt, in quibus et Dionýsius Areopagíta et múlier nómine Dámaris et álii cum eis.

r. Deus, cánticum novum cantábo tibi, allelúia; * In psaltério decem chordárum psallam tibi, allelúia, allelúia. v. Qui das salútem régibus, qui liberásti David servum tuum de gládio malígno. * In psaltério. v. Glória Patri. * In psaltério.

IN II NOCTURNO

Ant. 2. Crédimus sciéntes quóniam qui suscitávit Iesum et nos cum Iesu suscitábit, allelúia.

Ant. 2.

Psalmus 52 (53)

Impiorum stultitia

Omnes peccaverunt et egent gloria Dei (Rom 3, 23).

Dixit insípiens in corde suo: «Non est Deus». † Corrúpti sunt et abominatiónes operáti sunt; * non est qui fáciat bonum.

Deus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intéllegens aut requírens Deum.

Omnes declinavérunt, simul corrúpti sunt; * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.

Nonne scient omnes, qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam ut cibum panis?

Deum non invocavérunt; * illic trepidavérunt timóre, et non erat timor.

Quóniam Deus dissipávit ossa eórum, qui te obsidébant * confúsi sunt, quóniám Deus sprevit eos.

Quis dabit ex Sion salutáre Israel? † Cum convérterit Deus captivitátem plebis suæ, * exsultábit Iacob et lætábitur Israel.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 53 (54)

Imploratio auxilii

Orat propheta, ut in nomine Domini a persequentium malignitate liberetur (Cassiodorus).

Deus, in nómine tuo salvum me fac * et in virtúte tua iúdica me.

Deus, exáudi oratiónem meam, * áuribus pércipe verba oris mei!

Quóniam supérbi insurrexérunt advérsum me, † et fortes quæsiérunt ánimam meam * et non proposuérunt Deum ante conspéctum suum.

Ecce enim Deus ádiuvat me, * et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ.

[Convérte mala super inimícos meos * et in veritáte tua dispérde illos.]

Voluntárie sacrificábo tibi, * confitébor nómini tuo, Dómine, quóniam bonum est;

quóniam ex omni tribulatióne erípuit me, * et super inimícos meos despéxit óculus meus.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 54 (55)

Contra perfidum amicum

Cœpit Iesus pavere et tædere (Mc 14, 33).

Auribus pércipe, Deus, oratiónem meam † et ne abscondáris a deprecatióne mea; * inténde mihi et exáudi me.

Excússus sum in meditatióne mea et conturbátus sum * a voce inimíci et a tribulatióne peccatóris.

Quóniam devolvérunt in me iniquitátem * et in ira molésti erant mihi.

Cor meum torquétur intra me, * et formído mortis cécidit super me.

Timor et tremor venérunt super me, * et contéxit me pavor.

Et dixi: «Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo et requiéscam?

Ecce elongábo fúgiens * et manébo in solitúdine.

Exspectábo eum, qui salvum me fáciat * a spíritu procéllæ et tempestáte».

Díssipa, Dómine, dívide línguas eórum, * quóniam vidi violéntiam et contentiónem in civitáte.

Die ac nocte circúmeunt eam super muros eius, † iníquitas et labor et insídiæ in médio eius; * et non defécit de platéis eius frauduléntia et dolus.

Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique;

et si is, qui óderat me, super me magnificátus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.

Tu vero, homo coæquális meus, * familiáris meus et notus meus,

qui simul habúimus dulce consórtium: * in domo Dei ambulávimus in concúrsu.

[Véniat mors super illos, et descéndant in inférnum vivéntes,

quóniam nequítiæ in habitáculis eórum, in médio eórum. ]

Ego autem ad Deum clamábo, * et Dóminus salvábit me.

Véspere et mane et merídie meditábor et ingemíscam, * et exáudiet vocem meam.

Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui impúgnant me, * quóniam in multis sunt advérsum me.

Exáudiet Deus et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.

Non enim est illis commutátio, * et non timuérunt Deum.

Exténdit manum suam in sócios; * contaminávit fœdus suum.

Lene super butyrum est os eius, * pugna autem cor illíus:

mollíti sunt sermónes eius super óleum, * et ipsi sunt gládii destrícti.

Iacta super Dóminum curam tuam, † et ipse te enútriet; * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.

Tu vero, Deus, dedúces eos * in púteum intéritus.

Viri sánguinum et dolósi non dimidiábunt dies suos; * ego autem sperábo in te, Dómine.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 55 (56), 2-7a. 9-14

Fiducia in Domini verbo collocata

Christus in passione monstratur (S. Hieronymus).

Miserére mei, Deus, quóniam conculcávit me homo, * tota die impúgnans oppréssit me.

Conculcavérunt me inimíci mei tota die, * quóniam multi pugnant advérsum me, Altíssime.

In quacúmque die timébo, * ego in te sperábo.

In Deo, cuius laudábo sermónem, † in Deo sperávi; * non timébo: quid fáciet mihi caro?

Tota die rem meam perturbábant, * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.

Concitábant iúrgia, insidiabántur, * ipsi calcáneum meum observábant.

Sicut quæsiérunt ánimam meam, † ita pro iniquitáte retríbue illis, * in ira pópulos prostérne, Deus.

Peregrinatiónes meas tu numerásti: † pone lácrimas meas in utre tuo; * nonne in supputatióne tua?

Tunc converténtur inimíci mei retrórsum, † in quacúmque die invocávero: * ecce cognóvi quóniam Deus meus es.

In Deo, cuius laudábo sermónem, * in Dómino, cuius laudábo sermónem,

in Deo sperávi; * non timébo: quid fáciet mihi homo?

Super me sunt, Deus, vota tua; * reddam laudatiónes tibi,

quóniam eripuísti ánimam meam de morte † et pedes meos de lapsu, * ut ámbulem coram Deo in lúmine vivéntium.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 58 (59)

Adversus insurgentes oratio

Hæ voces Salvatoris pietatem erga Patrem suum omnes edoceant (Eusebius Cæsariensis).

Eripe me de inimícis meis, Deus meus, * et ab insurgéntibus in me prótege me.

Eripe me de operántibus iniquitátem * et de viris sánguinum salva me.

Quia ecce insidiáti sunt ánimæ meæ, * irruérunt in me fortes.

Neque delíctum, neque peccátum in me est, Dómine; * sine iniquitáte mea currunt et præparántur.

Exsúrge in occúrsum meum et vide; † fortitúdo mea, tibi atténdam; * quia, Deus, præsídium meum es.

[et tu, Dómine, Deus virtútum, Deus Israel, * evígila ad visitándas omnes gentes;

non misereáris ómnibus, * qui infidéliter operántur.

Reverténtur ad vésperam et latrábunt ut canes * et circuíbunt civitátem.

Ecce eructábunt ore suo, et gládius in lábiis eórum: * Quis enim audit?

Et tu, Dómine, deridébis eos, * subsannábis omnes gentes.

Fortitúdo mea, tibi atténdam, * quia, Deus, præsídium meum es.

Deus meus, misericórdia eíus prævéniet me. * Deus fáciet, ut despíciam inimícos meos.

[Ne óccidas eos, * ne quando obliviscátur pópulus meus;

dispérge illos in virtúte tua et prostérne eos, * protéctor meus, Dómine.

Peccátum oris eórum, sermo labiórum ipsórum, * et comprehendántur in supérbia sua.

Propter exsecratiónem et mendácium, * quod loquúntur,

consúme eos in furóre, consúme, et non erunt; * et scient quia Deus dominábitur Iácob et fínium terræ.

Reverténtur ad vésperam et latrábunt ut canes et circuíbunt civitátem.

Ipsi errábunt ad manducándum; si vero non fúerint saturáti, murmurábunt. ]

Deus meus, misericórdia eius prævéniet me. * Deus fáciet ut despíciam inimícos meos.

Ego autem cantábo fortitúdinem tuam * et exsultábo mane misericórdiam tuam,

quia factus es præsídium meum * et refúgium meum in die tribulatiónis meæ.

Fortitúdo mea, tibi psallam, † quia, Deus, præsídium meum es: * Deus meus misericórdia mea.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Crédimus sciéntes quóniam qui suscitávit Iesum et nos cum Iesu suscitábit, allelúia.

Ant.

v. Deus suscitávit Christum a mórtuis, allelúia. r. Ut fides nostra et spes essent in Deo, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II )

Lectio

Ex Libro Cleméntis Alexandríni De cohortatióne ad Gentes (Cap. 9: PG 8, 195.198.199-202)

Curam hóminum non depónit Dóminus, sed instat ipsis assídue hortándo, perterrefaciéndo, impelléndo, excitándo, admonéndo: et hos quidem qui erróribus fuérunt implíciti, expergefáctos e médiis ténebris éxcitat. Expergíscere, inquit, qui dormis, et surge a mórtuis, et illucéscet tibi Christus Dóminus, ille sol resurrectiónis qui ante lucíferum génitus est, suísque rádiis vitam prbuit. Ne quis ítaque spernat Verbum ac níhili fáciat, ne forte semetípsum imprúdens contempsísse reperiátur.

Dicit enim alícubi Scriptúra: Hódie si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra. Dóminus autem, cum sit humáni géneris amantíssimus, Parácletum mittit, qui omnes hómines hortétur ad cognoscéndam veritátem. Quæ est ígitur cognítio? Píetas erga Deum. At píetas ad ómnia útilis est, dicénte Paulo, ut quæ promissiónem hábeat vitæ præséntis ac futúræ. Píetas autem, ut hóminem Deo, quoad potest, assímilet, idóneum ipsi magístrum Deum ascríbit qui solus hóminem, prout est dignum, Deo símilem effícere valet.

Audíte ígitur, qui procul estis; audíte, qui prope estis. Verbum a némine umquam celátum fuit, sed, quasi pública lux, illúcet ómnibus homínibus. Properémus cónsequi salútem renascéndo. Properémus, ad exémplum unitátis únicæ natúræ, uno multi amóre coniúngi et coaléscere; bonæque mónadis vidéndæ stúdio incénsi, qui eius bonitátis partícipes sumus, unitátem páriter sequámur. Multórum enim in unum concúrsus, in divínam quamdam concórdiam a váriis ac discórdibus vócibus redácta, unum concéntum éfficit, eumdémque chori ducem et magístrum séquitur, et in eádem requiéscens veritáte, dicit: Abba, Pater. Hanc Deus germánam filiórum suórum vocem, quam primam ei offérre solent, ampléctitur.

r. Surréxit Dóminus vere, allelúia, allelúia, et appáruit Petro, * Allelúia, allelúia, allelúia. v. Et ipsi narrábant quæ gesta fúerint in via, et quómodo cognovérunt eum in fractióne panis. * Allelúia. v. Glória Patri. * Allelúia.

Conclusio

%%
(c3) KY(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) *(;) Christe(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (,) Ky(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (::)

Kýrie eléison. r. Christe eléison. Kýrie eleison.

Pater noster,

Secretum usque ad:

v. Et ne nos indúcas in tentatiónem. r. Sed libera nos a malo.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Deus, qui ad ætérnam vitam in Christi resurrectióne nos réparas, † da pópulo tuo fídei speíque constántiam, * ut non dubitémus implénda, quæ te nóvimus auctóre promíssa. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.