Le monde attend que l'Eglise redevienne une société de louange

   v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
   
   r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
   
   Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Allelúia.
   
Hymnus
Optátus votis ómnium sacrátus illúxit dies, quo Christus, mundi spes, Deus, conscéndit cælos árduos.
Magni triúmphum prœlii, mundi perémpto príncipe, Patris præséntans vúltibus victrícis carnis glóriam,
In nube fertur lúcida et spem facit credéntibus, iam paradísum réserans quem protoplásti cláuserant.
O grande cunctis gáudium, quod partus nostræ Vírginis, post sputa, flagra, post crucem patérnæ sedi iúngitur.
Agámus ergo grátias nostræ salútis víndici, nostrum quod corpus véxerit sublíme ad cæli régiam.
Sit nobis cum cæléstibus commúne manens gáudium: illis, quod semet óbtulit, nobis, quod se non ábstulit.
Nunc, Christe, scandens æthera ad te cor nostrum súbleva, tuum Patrísque Spíritum emíttens nobis cælitus. Amen.
   Ant. 1. Confíde, fili, remittúntur tibi peccáta tua, allelúia.
   Ant. 1.
Psalmus 50 (51)
Miserere mei, Deus
Renovari spiritu mentis vestræ et induere novum hominem (Eph 4, 23-24).
   Miserére mei, Deus, * secúndum misericórdiam tuam;
   
   et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum * dele iniquitátem meam.
   
   Amplius lava me ab iniquitáte mea * et a peccáto meo munda me.
   
   Quóniam iniquitátem meam ego cognósco, * et peccátum meum contra me est semper.
   
   Tibi, tibi soli peccávi * et malum coram te feci,
   
   ut iustus inveniáris in senténtia tua * et æquus in iudício tuo.
   
   Ecce enim in iniquitáte generátus sum, * et in peccáto concépit me mater mea.
   
   Ecce enim veritátem in corde dilexísti * et in occúlto sapiéntiam manifestásti mihi.
   
   Aspérges me hyssópo, et mundábor; * lavábis me, et super nivem dealbábor.
   
   Audíre me fácies gáudium et lætítiam, * et exsultábunt ossa, quæ contrivísti.
   
   Avérte fáciem tuam a peccátis meis * et omnes iniquitátes meas dele.
   
   Cor mundum crea in me, Deus, * et spíritum firmum ínnova in viscéribus meis.
   
   Ne proícias me a fácie tua * et spíritum sanctum tuum ne áuferas a me.
   
   Redde mihi lætítiam salutáris tui * et spíritu promptíssimo confírma me.
   
   Docébo iníquos vias tuas, * et ímpii ad te converténtur.
   
   Líbera me de sanguínibus, Deus, Deus salútis meæ, * et exsultábit língua mea iustítiam tuam.
   
   Dómine, lábia mea apéries, * et os meum annuntiábit laudem tuam.
   
   Non enim sacrifício delectáris, * holocáustum, si ófferam, non placébit.
   
   Sacrifícium Deo spíritus contribulátus, * cor contrítum et humiliátum, Deus, non despícies.
   
   Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion, * ut ædificéntur muri Ierúsalem.
   
   Tunc acceptábis sacrifícium iustítiæ, oblatiónes et holocáusta; * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Confíde, fili, remittúntur tibi peccáta tua, allelúia.
   Ant.
   Ant. 2. Egréssus es, Dómine, in salútem pópuli tui, cum Christo tuo, allelúia.
   Ant. 2.
Canticum (Hab 3, 2-4.13a 15-19)
Deus apparet ad iudicandum
Levate capita vestra, quoniam appropinquat redemptio vestra (Lc 21, 28).
   Dómine, audívi auditiónem tuam, * et tímui, Dómine, opus tuum.
   
   In médio annórum vivífica illud, * in médio annórum notum fácies.
   
   Cum irátus fúeris, * misericórdiæ recordáberis.
   
   Deus a Theman véniet, * et Sanctus de monte Pharan.
   
   Operit cælos glóriæ eius, * et laudis eius plena est terra.
   
   Splendor eius ut lux erit, rádii ex mánibus eius: * ibi abscóndita est fortitúdo eius.
   
   Egréssus es in salútem pópuli tui, * in salútem cum christo tuo.
   
   Viam fecísti in mari equis tuis, * in luto aquárum multárum.
   
   Audívi, et conturbátus est venter meus, * ad vocem contremuérunt lábia mea.
   
   Ingréditur putrédo in óssibus meis, * et subter me vacíllant gressus mei.
   
   Conquiéscam in die tribulatiónis, * ut ascéndat super pópulum, qui invádit nos.
   
   Ficus enim non florébit, * et non erit fructus in víneis;
   
   mentiétur opus olívæ, * et arva non áfferent cibum;
   
   abscíssum est de ovíli pecus, * et non est arméntum in præsépibus.
   
   Ego autem in Dómino gaudébo * et exsultábo in Deo salvatóre meo.
   
   Dóminus Deus fortitúdo mea, et ponet pedes meos quasi cervórum * et super excélsa mea dedúcet me.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Egréssus es, Dómine, in salútem pópuli tui, cum Christo tuo, allelúia.
   Ant.
   Ant. 3. Lauda Deum tuum, Sion, qui emíttit elóquium suum terræ.
   Ant. 3.
Psalmus 147 (147B)
Instauratio Ierusalem
Veni, ostendam tibi sponsam uxorem Agni (Ap 21, 9).
   Lauda, Ierúsalem, Dóminum; * colláuda Deum tuum, Sion.
   
   Quóniam confortávit seras portárum tuárum, * benedíxit fíliis tuis in te.
   
   Qui ponit fines tuos pacem * et ádipe fruménti sátiat te.
   
   Qui emíttit elóquium suum terræ, * velóciter currit verbum eius.
   
   Qui dat nivem sicut lanam, * pruínam sicut cínerem spargit.
   
   Mittit crystállum suam sicut buccéllas; * ante fáciem frígoris eius quis sustinébit?
   
   Emíttet verbum suum et liquefáciet ea, * flabit spíritus eius, et fluent aquæ.
   
   Qui annúntiat verbum suum Iacob, * iustítias et iudícia sua Israel.
   
   Non fecit táliter omni natióni, * et iudícia sua non manifestávit eis.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Lauda Deum tuum, Sion, qui emíttit elóquium suum terræ.
   Ant.
Lectio brevis (Act 5, 30-32)
   Deus patrum nostrórum suscitávit Iesum, quem vos interemístis suspendéntes in ligno; hunc Deus Príncipem et Salvatórem exaltávit déxtera sua ad dandam pæniténtiam Israel et remissiónem peccatórum. Et nos sumus testes horum verbórum, et Spíritus Sanctus, quem dedit Deus obœdiéntibus sibi.
   
Responsorium breve
   v. Surréxit Dóminus de sepúlcro, r. Allelúia, allelúia. Surréxit. v. Qui pro nobis pepéndit in ligno. v. Glória Patri.
   
   Ant. Vidémus Iesum, propter passiónem mortis, glória et honóre coronátum, allelúia.
   Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
   Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
   
   et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
   
   sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
   
   salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
   
   ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
   
   iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
   
   ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
   
   in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
   
   Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
   
   ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
   
   per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
   
   illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Vidémus Iesum, propter passiónem mortis, glória et honóre coronátum, allelúia.
   Ant.
Preces
   Deum Patrem, qui in morte et resurrectióne Fílii sui clarificátus est, fidénter precémur:
   
Illúmina, Dómine, mentes nostras.
   Pater lúminum, Deus, qui lúmine Christi glorióse resurgéntis mundum clarificásti,
   
    nostras hódie mentes fídei luce collústra.
   
   Tu, qui per Fílium tuum resurgéntem homínibus æternitátis áditum reserásti,
   
    nobis hódie operántibus spem vitæ ætérnæ concéde.
   
   Tu, qui per Fílium tuum resuscitátum Spíritum Sanctum in mundum misísti,
   
    corda nostra spiritális igne caritátis accénde.
   
   Tu, qui pro nobis liberándis Fílium tuum morti tradidísti,
   
    fac, ut ipse sit nobis hódie salus et redémptio.
   
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
   Deus, qui ad ætérnam vitam in Christi resurrectióne nos réparas, érige nos ad consedéntem in déxtera tua nostræ salútis auctórem, * ut, cum in maiestáte sua Salvátor noster advénerit, quos fecísti baptísmo renásci, fácias beáta immortalitáte vestíri. Per Dóminum.
   
   Dóminus vobíscum.
   
   r. Et cum spíritu tuo.
   
   Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
   
   r. Amen.
   
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
   v. Ite in pace. r. Deo grátias.
   
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
    Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
   
Retour en haut