v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
 
 r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
 
 Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Allelúia.
 
Hymnus
O rex ætérne, Dómine, semper cum Patre Fílius, iuxta tuam imáginem Adam plasmásti hóminem.
Quem diábolus decéperat hostis humáni géneris, eius et formam córporis sumpsísti tu de Vírgine.
Ut nos Deo coniúngeres per carnis contubérnium, datúrus in baptísmate, Redémptor, indulgéntiam.
Tu crucem propter hóminem suscípere dignátus es; dedísti tuum sánguinem nostræ salútis prétium.
Tu surrexísti, glóriam a Patre sumens débitam; per te et nos resúrgere devóta mente crédimus.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
 Ant. 1. Hymnum cantáte nobis de cánticis Sion, allelúia.
 Ant. 1.
Psalmus 136 (137), 1-6
Super flumina Babylonis
Hanc corporalem populi captivitatem referre in exemplum spiritalis captivitatis oportet (S. Hilarius ).
 Super flúmina Babylónis, illic sédimus et flévimus, *cum recordarémur Sion.
 
 In salícibus in médio eius *suspéndimus cítharas nostras.
 
 Quia illic rogavérunt nos, qui captívos duxérunt nos, *verba cantiónum
 
 et, qui affligébant nos, lætítiam: *«Cantáte nobis de cánticis Sion» .
 
 Quómodo cantábimus cánticum Dómini *in terra aliéna?
 
 Si oblítus fúero tui, Ierúsalem, *oblivióni detur déxtera mea;
 
 adhæreat língua mea fáucibus meis, *si non memínero tui,
 
 si non præposúero Ierúsalem *in cápite lætítiæ meæ.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Hymnum cantáte nobis de cánticis Sion, allelúia.
 Ant.
 Ant. 2. In médio tribulatiónis vivificásti me, allelúia.
 Ant. 2.
Psalmus 137 (138)
Gratiarum actio
Reges terræ afferent gloriam suam et honorem in civitatem sanctam (Cf. Ap 21, 24).
 Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, *quóniam audísti verba oris mei.
 
 In conspéctu angelórum psallam tibi, *adorábo ad templum sanctum tuum;
 
 et confitébor nómini tuo † propter misericórdiam tuam et veritátem tuam, *quóniam magnificásti super omne nomen elóquium tuum.
 
 In quacúmque die invocávero te, exáudi me; *multiplicábis in ánima mea virtútem.
 
 Confitebúntur tibi, Dómine, omnes reges terræ, *quia audiérunt elóquia oris tui.
 
 Et cantábunt vias Dómini, *quóniam magna est glória Dómini;
 
 quóniam excélsus Dóminus, † et húmilem réspicit, *et supérbum a longe cognóscit.
 
 Si ambulávero in médio tribulatiónis, vivificábis me; † et contra iram inimicórum meórum exténdes manum tuam, *et salvum me fáciet déxtera tua.
 
 Dóminus perfíciet pro me; Dómine, misericórdia tua in sǽculum: *ópera mánuum tuárum ne despícias.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. In médio tribulatiónis vivificásti me, allelúia.
 Ant.
 Ant. 3. Tua est, Dómine, magnificéntia et poténtia et glória atque victória, allelúia.
 Ant. 3.
Canticum (Ap 4,11; 5, 9.10.12)
Hymnus redemptorum
 Dignus es, Dómine et Deus noster, * accípere glóriam et honórem et virtútem,
 
 quia tu creásti ómnia, * et propter voluntátem tuam erant et creáta sunt.
 
 Dignus es, Dómine, accípere librum * et aperíre signácula eius,
 
 quóniam occísus es † et redemísti Deo in sánguine tuo * ex omni tribu et língua et pópulo et natióne
 
 et fecísti eos Deo nostro regnum et sacerdótes, * et regnábunt super terram.
 
 Dignus est Agnus, qui occísus est, † accípere virtútem et divítias et sapiéntiam * et fortitúdinem et honórem et glóriam et benedictiónem.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Tua est, Dómine, magnificéntia et poténtia et glória atque victória, allelúia.
 Ant.
Lectio brevis (1 Petr 2, 4-5)
 Ad Dóminum accedéntes, lápidem vivum, ab homínibus quidem reprobátum, coram Deo autem eléctum, pretiósum, et ipsi tamquam lápides vivi ædificámini domus spiritális in sacerdótium sanctum offérre spiritáles hóstias acceptábiles Deo per Iesum Christum.
 
Responsorium breve
 v. Gavísi sunt discípuli, r. allelúia, allelúia. v. Viso Dómino. v. Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
 
 Ant. Ego cognósco oves meas, et cognóscunt me meæ, allelúia.
 Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
 Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
 
 et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
 
 quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
 
 quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
 
 et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
 
 Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
 
 depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
 
 esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
 
 Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
 
 sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Ego cognósco oves meas, et cognóscunt me meæ, allelúia.
 Ant.
Preces
 Christum, qui resurrectióne sua spem pópuli sui confirmávit, instánter invocémus:
 
Christe, semper vivens, exáudi nos.
 Dómine Iesu, de cuius látere apérto fluxérunt sanguis et aqua,
 
 — Ecclésiam fac tibi sponsam immaculátam.
 
 Pastor summe, qui post resurrectiónem tuam Petro tui amórem profiténti oves pascéndas tradidísti,
 
 — Papæ nostro N. caritátem et zelum semper adáuge.
 
 Qui dedísti discípulis, in mari piscántibus, multitúdinem píscium inveníre,
 
 — operários mitte, qui eórum munus apostólicum contínuent.
 
 Tu, qui discípulis in lítore maris panem et piscem præparásti,
 
 — ne síveris culpa nostra fratres fame períre.
 
 Iesu, novíssime Adam et spíritus vivíficans, ad imáginem tuam defúnctos confórma,
 
 — ut gáudium tuum hábeant plenum in semetípsis.
 
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
 Orántes in conspéctu tuo, Dómine, tuam cleméntiam implorámus, ut ea semper meditémur in córdibus, quæ tibi labiórum vócibus profitémur. Per Dóminum.
 
 Dóminus vobíscum.
 
 r. Et cum spíritu tuo.
 
 Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
 
 r. Amen.
 
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
 v. Ite in pace. r. Deo grátias.
 
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
  Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.