v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
 
 r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
 
 Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Allelúia.
 
Hymnus
Chorus novæ Ierúsalem hymni novam dulcédinem promat, colens cum sóbriis paschále festum gáudiis,
Quo Christus invíctus leo, dracóne surgens óbruto, dum voce viva pérsonat, a morte functos éxcitat.
Quam devorárat ímprobus, prædam refúndit tártarus; captivitáte líbera Iesum sequúntur ágmina.
Triúmphat ille spléndide et dignus amplitúdine, soli políque pátriam unam facit rem públicam.
Ipsum canéndo súpplices Regem precémur mílites, ut in suo claríssimo nos órdinet palátio.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
 Ant. 1. Sit splendor Dómini Dei nostri super nos, allelúia.
 Ant. 1.
Psalmus 89 (90)
Sit splendor Domini super nos
Unus dies apud Dominum sicut mille anni, et mille anni sicut dies unus (2 Petr 3, 8).
 Dómine, refúgium factus es nobis * a generatióne in generatiónem.
 
 Priúsquam montes nasceréntur † aut gignerétur terra et orbis, * a sǽculo et usque in sǽculum tu es Deus.
 
 Redúcis hóminem in púlverem; * et dixísti: «Revertímini, fílii hóminum».
 
 Quóniam mille anni ante óculos tuos tamquam dies hestérna, quæ prætériit, * et custódia in nocte.
 
 Auferes eos, sómnium erunt: * mane sicut herba succréscens,
 
 mane floret et crescit, * véspere décidit et aréscit.
 
 Quia defécimus in ira tua * et in furóre tuo turbáti sumus.
 
 Posuísti iniquitátes nostras in conspéctu tuo, * occúlta nostra in illuminatióne vultus tui.
 
 Quóniam omnes dies nostri evanuérunt in ira tua, * consúmpsimus ut suspírium annos nostros.
 
 Dies annórum nostrórum sunt septuagínta anni * aut in valéntibus octogínta anni,
 
 et maior pars eórum labor et dolor, * quóniam cito tránseunt, et avolámus.
 
 Quis novit potestátem iræ tuæ * et secúndum timórem tuum indignatiónem tuam?
 
 Dinumeráre dies nostros sic doce nos, * ut inducámus cor ad sapiéntiam.
 
 Convértere, Dómine, úsquequo? * Et deprecábilis esto super servos tuos.
 
 Reple nos mane misericórdia tua, * et exsultábimus et delectábimur ómnibus diébus nostris.
 
 Lætífica nos pro diébus, quibus nos humiliásti, * pro annis, quibus vídimus mala.
 
 Appáreat servis tuis opus tuum * et decor tuus fíliis eórum.
 
 Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos, † et ópera mánuum nostrárum confírma super nos * et opus mánuum nostrárum confírma.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Sit splendor Dómini Dei nostri super nos, allelúia.
 Ant.
 Ant. 2. Ponam ténebras coram eis in lucem, allelúia.
 Ant. 2.
Canticum (Is 42, 10-16)
Hymnus de Deo victore et salvatore
Cantant quasi canticum novum ante thronum (Ap 14, 3).
 Cantáte Dómino cánticum novum, * laus eius ab extrémis terræ;
 
 qui descénditis in mare et plenitúdo eius, * ínsulæ et habitatóres eárum.
 
 Exsúltent desértum et civitátes eius, * vici, quos hábitat Cedar.
 
 Iúbilent habitatóres Petræ, * de vértice móntium clament.
 
 Ponant Dómino glóriam * et laudem eius in ínsulis núntient.
 
 Dóminus sicut fortis egrediétur * sicut vir prœliátor suscitábit zelum;
 
 vociferábitur et conclamábit, * super inimícos suos prævalébit.
 
 «Tácui semper, sílui, pátiens fui; † sicut partúriens ululábo, * gemam et fremam simul.
 
 Desértos fáciam montes et colles * et omne gramen eórum exsiccábo;
 
 et ponam flúmina in ínsulas * et stagna arefáciam.
 
 Et ducam cæcos in viam, quam nésciunt, * et in sémitis, quas ignoravérunt, ambuláre eos fáciam;
 
 ponam ténebras coram eis in lucem * et prava in recta».
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Ponam ténebras coram eis in lucem, allelúia.
 Ant.
 Ant. 3. Omnia quæcúmque vóluit Dóminus fecit, allelúia.
 Ant. 3.
Psalmus 134 (135) 1-12
Laus Domini mirabilia operantis
Populus in acquisitionem. .. annuntiate virtutes eius qui de tenebris vos vocavit in admirabile lumen suum (Cf. 1 Petr 2, 9).
 Laudáte nomen Dómini, * laudáte, servi Dómini,
 
 qui statis in domo Dómini, *in átriis domus Dei nostri.
 
 Laudáte Dóminum, quia bonus Dóminus; *psállite nómini eius, quóniam suáve.
 
 Quóniam Iacob elégit sibi Dóminus, *Israel in pecúlium sibi.
 
 Quia ego cognóvi quod magnus est Dóminus * et Deus noster præ ómnibus diis.
 
 Omnia, quæcúmque vóluit, Dóminus † fecit in cælo et in terra, *in mari et in ómnibus abyssis.
 
 Addúcens nubes ab extrémo terræ, † fúlgura in plúviam facit, *prodúcit ventos de thesáuris suis.
 
 Qui percússit primogénita Ægýpti *ab hómine usque ad pecus.
 
 Misit signa et prodígia in médio tui, Ægýpte, *in pharaónem et in omnes servos eius.
 
 Qui percússit gentes multas *et occídit reges fortes:
 
 Sehon regem Amorræórum et Og regem Basan *et ómnia regna Chánaan.
 
 Et dedit terram eórum hereditátem, *hereditátem Israel pópulo suo.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Omnia quæcúmque vóluit Dóminus fecit, allelúia.
 Ant.
Lectio brevis (Rom 10, 8b-10)
 Prope te est verbum, in ore tuo et in corde tuo; hoc est verbum fídei, quod prædicámus. Quia si confiteáris in ore tuo: «Dóminum Iesum!», et in corde tuo credíderis quod Deus illum excitávit ex mórtuis, salvus eris. Corde enim créditur ad iustítiam, ore autem conféssio fit in salútem.
 
Responsorium breve
 v. Surréxit Dóminus de sepúlcro, r. Allelúia, allelúia. Surréxit. v. Qui pro nobis pepéndit in ligno. v. Glória Patri.
 
 Ant. Ego sum pastor óvium; veni ut vitam hábeant, et abundántius hábeant, allelúia.
 Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
 Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
 
 et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
 
 sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
 
 salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
 
 ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
 
 iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
 
 ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
 
 in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
 
 Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
 
 ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
 
 per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
 
 illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Ego sum pastor óvium; veni ut vitam hábeant, et abundántius hábeant, allelúia.
 Ant.
Preces
 Deum Patrem, qui in morte et resurrectióne Fílii sui clarificátus est, fidénter precémur:
 
Illúmina, Dómine, mentes nostras.
 Pater lúminum, Deus, qui lúmine Christi glorióse resurgéntis mundum clarificásti,
 
 — nostras hódie mentes fídei luce collústra.
 
 Tu, qui per Fílium tuum resurgéntem homínibus æternitátis áditum reserásti,
 
 — nobis hódie operántibus spem vitæ ætérnæ concéde.
 
 Tu, qui per Fílium tuum resuscitátum Spíritum Sanctum in mundum misísti,
 
 — corda nostra spiritális igne caritátis accénde.
 
 Tu, qui pro nobis liberándis Fílium tuum morti tradidísti,
 
 — fac ut ipse sit nobis hódie salus et redémptio.
 
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
 Deus, qui custodiéndam colendámque terram homínibus commisísti, ac solem fecísti eórum úsui deservíre, concéde nos hódie in tuam glóriam et proximórum bonum, te donánte, fidéliter operári. Per Dóminum.
 
 Dóminus vobíscum.
 
 r. Et cum spíritu tuo.
 
 Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
 
 r. Amen.
 
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
 v. Ite in pace. r. Deo grátias.
 
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
  Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.