Léctio Actuum Apostolorum (14,5-18)

   In diébus illis: Cum factus esset Iconii ímpetus gentílium et Iudæórum cum princípibus suis, ut contuméliis affícerent et lapidárent eos, intellegéntes confugérunt ad civitátes Lycaóniæ, Lystram et Derben et ad regiónem in circúituet ibi evangelizántes erant.Et quidam vir in Lystris infírmus pédibus sedébat, claudus ex útero matris suæ, qui numquam ambuláverat. Hic audívit Paulum loquéntem; qui intúitus eum et videns quia habéret fidem, ut salvus fíeret,dixit magna voce: “Súrge super pedes tuos rectus!” Et exsilívit et ambulábat. Turbæ autem cum vidíssent, quod fécerat Paulus, levavérunt vocem suam Lycaónice dicéntes: “Dii símiles facti homínibus descendérunt ad nos!”;et vocábant Bárnabam Ióvem, Paulum vero Mercúrium, quóniam ipse erat dux verbi. Sacérdos quoque templi Ióvis, quod erat ante civitátem, tauros et corónas ad iánuas áfferens cum pópulis, volébat sacrificáre. Quod ubi audiérunt apóstoli Bárnabas et Paulus, conscíssis túnicis suis, exsiliérunt in turbam clamánteset dicéntes: “Víri, quid hæc fácitis? Et nos mortáles sumus símiles vobis hómines, evangelizántes vobis ab his vanis convérti ad Deum vivum, qui fecit cælum et terram et mare et ómnia, quæ in eis sunt. Qui in prætéritis generatiónibus permísit omnes gentes ambuláre in viis suis;et quidem non sine testimónio semetípsum relíquit benefáciens, de cælo dans vobis plúvias et témpora fructífera, implens cibo et lætítia corda vestra.”