2026-05-04 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, Feria II

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.

Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.

Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.

Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.

Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.

annotation: 4e;
%%
(c4) MI(fe)se(d)ré(e)re(f) mi(e)hi,(d) Dó(ed)mi(cd)ne,(d) *(,) quó(d)ni(dh)am(h) in(hvGF)fír(g)mus(fe) sum,(d) (;) sa(c)na(d) me,(e) Dó(fe)mi(de)ne,(e) (,) quó(d)ni(dg)am(g) con(f)tur(g)bá(ixhi)ta(h) sunt(gf~) os(g)sa(gf) me(e)a.(e) (::)
E(h) u(g) o(h) u(ih) a(gf) e.(e) (::)

Ant. 1. Miserére mihi, Dómine, quóniam infírmus sum, sana , Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.

Ant. 1.

Psalmus 6

Homo afflictus Domini clementiam implorat

Nunc anima mea turbata est ... Pater, salvifica me ex hora hac? (Io 12, 27).

Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.

Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum; * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.

Et ánima mea turbáta est valde, * sed tu, Dómine, úsquequo?

Convértere, Dómine, éripe ánimam meam; * salvum me fac propter misericórdiam tuam.

Quóniam non est in morte, qui memor sit tui, * in inférno autem quis confitébitur tibi?

Laborávi in gémitu meo, † lavábam per síngulas noctes lectum meum; * lácrimis meis stratum meum rigábam.

Turbátus est a mæróre óculus meus, * inveterávi inter omnes inimícos meos.

Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem, * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.

Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.

Erubéscant et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei; * convertántur et erubéscant valde velóciter.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Mi(fe)se(d)ré(e)re(f) mi(e)hi,(d) Dó(ed)mi(cd)ne,(d) (,) quó(d)ni(dh)am(h) in(hvGF)fír(g)mus(fe) sum,(d) (;) sa(c)na(d) me,(e) Dó(fe)mi(de)ne,(e) (,) quó(d)ni(dg)am(g) con(f)tur(g)bá(ixhi)ta(h) sunt(gf~) os(g)sa(gf) me(e)a.(e)
(::)

Ant. Miserére mihi, Dómine, quóniam infírmus sum, sana , Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) CON(h)fi(gf)té(gh)bor(gf) *() ti(f)bi,(h) Dó(jk)mi(ji)ne,(jk/kj) (,) in(j) to(ji)to(h) cor(ij>)de(h) me(g)o.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 2. Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo.

Ant. 2.

Psalmus 9 A (9)

Gratiarum actio pro victoria

Iterum venturus est iudicare vivos et mortuos.

Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, * narrábo ómnia mirabília tua.

Lætábor et exsultábo in te, * psallam nómini tuo, Altíssime.

Cum convertúntur inimíci mei retrórsum, * infirmántur et péreunt a fácie tua.

Quóniam fecísti iudícium meum et causam meam, * sedísti super thronum, qui iúdicas iustítiam.

Increpásti gentes, perdidísti ímpium; * nomen eórum deléstiin ætérnum et in sǽculum sǽculi.

Inimíci defecérunt, * solitúdines sempitérnæ factæ sunt;

et civitátes destruxísti: * périit memória eórum cum ipsis.

Dóminus autem in ætérnum sedébit, * parávit in iudícium thronum suum

et ipse iudicábit orbem terræ in iustítia, * iudicábit pópulos in æquitáte.

Et erit Dóminus refúgium opprésso, * refúgium in opportunitátibus, in tribulatióne.

Et sperent in te, qui novérunt nomen tuum, * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Con(h)fi(gf)té(gh)bor(gf) () ti(f)bi,(h) Dó(jk)mi(ji)ne,(jk/kj) (,) in(j) to(ji)to(h) cor(ij>)de(h) me(g)o.(g)
(::)

Ant. Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo.

Ant.

annotation: 1g2;
%%
(c4) EX(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) *(,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d) (::) E(h) u(h) o(g) u(f) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.

Ant. 3.

Psállite Dómino, qui hábitat in Sion; * annuntiáte inter gentes stúdia eius.

Quóniam requírens sánguinem recordátus est eórum, * non est oblítus clamórem páuperum.

Miserére mei, Dómine; † vide afflictiónem meam de inimícis meis, * qui exáltas me de portis mortis,

ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion, * exsúltem in salutári tuo.

Infíxae sunt gentes in fóvea, quam fecérunt; † in láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.

Manifestávit se Dóminus iudícium fáciens; * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.

Converténtur peccatóres in inférnum, * omnes gentes, quæ obliviscúntur Deum.

Quóniam non in finem oblívio erit páuperis; * exspectátio páuperum non períbit in ætérnum.

Exsúrge, Dómine, non confortétur homo; * iudicéntur gentes in conspéctu tuo.

Constítue, Dómine, terrórem super eos; * sciant gentes quóniam hómines sunt.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ex(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) (,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d)
(::)

Ant. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.

Ant.

v. Cor meum et caro mea, allelúia. r. Exsultavérunt in Deum vivum, allelúia.

In primo nocturno, anno II )

De Actibus Apostolórum 17, 1-18

Cum perambulássent Paulus et Silas Amphípolim et Apollóniam, venérunt Thessalonícam, ubi erat synagóga Iudæórum.

Secúndum consuetúdinem suam Paulus introívit ad Iudæos et per sábbata tria disserébat eis de Scriptúris adapériens et cómprobans quia Christum oportébat pati et resúrgere a mórtuis, et: «Hic est Christus, Iesus, quem ego annúntio vobis.» Et quidam ex eis credidérunt et adiúncti sunt Paulo et Silæ et de coléntibus Græcis multitúdo magna et mulíeres nóbiles non paucæ.

Zelántes autem Iudæi assumentésque de foro viros quosdam malos et turba facta concitavérunt civitátem, et assisténtes dómui Iásonis quærébant eos prodúcere in pópulum. Et cum non inveníssent eos, trahébant Iásonem et quosdam fratres ad politárchas clamántes: «Qui orbem concitavérunt, isti et huc venérunt, quos suscépit Iason; et hi omnes contra decréta Cæsaris fáciunt, regem álium dicéntes esse, Iesum.» Concitavérunt autem plebem et politárchas audiéntes hæc; et accépto satis ab Iásone et a céteris, dimisérunt eos.

Fratres vero conféstim per noctem dimisérunt Paulum et Silam in Beram; qui cum adveníssent, in synagógam Iudæórum introiérunt. Hi autem erant nobilióres eórum qui sunt Thessalonícæ, qui suscepérunt verbum cum omni aviditáte, cotídie scrutántes Scriptúras si hæc ita se habérent. Et multi quidem credidérunt ex eis et Græcárum mulíerum honestárum et virórum non pauci. Cum autem cognovíssent in Thessaloníca Iudæi quia et Beræ annuntiátum est a Paulo verbum Dei, venérunt et illuc commovéntes et turbántes multitúdinem. Statímque tunc Paulum dimisérunt fratres, ut iret usque ad mare; Silas autem et Timótheus remansérunt ibi. Qui autem deducébant Paulum, perduxérunt usque Athénas, et accépto mandáto ad Silam et Timótheum, ut quam celérrime venírent ad illum, profécti sunt.

Paulus autem cum Athénis eos exspectáret, irritabátur spíritus eius in ipso videns idololatríæ déditam civitátem. Disputábat ígitur in synagóga cum Iudæis et coléntibus et in foro per omnes dies ad eos qui áderant. Quidam autem ex Epicuréis et Stóicis philósophi disserébant cum eo. Et quidam dicébant: «Quid vult seminivérbius hic dícere?» álii vero: «Novórum dæmoniórum vidétur annuntiátor esse», quia Iesum et resurrectiónem evangelizábat.

r. Allelúia. Fac cum servo tuo secúndum mirabília tua, * Allelúia, allelúia, allelúia. v. Servus tuus sum ego, da mihi intelléctum ut discam mandáta tua. * Allelúia. v. Glória Patri. * Allelúia.

In secundo nocturno, anno II )

Ex Sermónibus sancti Odilónis abbátis (Sermo 8: PL 142, 1011.1012)

Pstquam Dóminus et Salvátor noster sacrosáncto suæ passiónis mortísque triúmpho, abólito peccáti chirógrapho, contríto mortis acúleo, dæmoníacæ crudelitátis destrúxit tyránnidem, humánum genus, quod tenebátur morte captívum, solus inter mórtuos liber, morte subácta réddidit líberum. Corpus vero quod sine peccáti discrímine ex Vírgine sumpsit, quodque pro nobis assúmptæ mortalitátis, non necessitáte, sed potestáte légibus súbdidit, ab ínferis rédiens, apostolórum conspéctibus resurrectiónis glória clarificátum et, ut ita dicam, redivívum osténdit.

Apostolórum príncipi Petro Dóminum apparuísse non est dúbium, sed apostólica relatióne et evangélica descriptióne créditur esse certíssimum. Vóluit ei Dóminus præ céteris apóstolis singuláriter apparére, ne desperáret ex negatióne. Nóluit illum diu remanére suspéctum, ne desperáret se posse percípere apostólici cúlminis privilégium. Idcírco illum Dóminus cádere permísit, sicut festívus concionátor Gregórius dixit, ut ex colláto sibi múnere dísceret quáliter áliis miseréri debuísset.

Nos enim, fratres caríssimi, per amaritúdinem acerbíssimæ passiónis, Dóminum Iesum Christum, pervenísse crédimus ad glóriam resurrectiónis. Hanc autem resurrectiónem domínici córporis, ut futúram in nobis certíssime novérimus ipse in córpore suo dignátus est demonstráre. Resurréxit Christus, ut resurrectúrum se non dúbitet christiánus. Procéssu vero témporis, perácto mystério suæ resurrectiónis, Dóminus Iesus Christus ad cælos ascéndit, ut eo christiánus ascéndere se posse confídat, ubi caput suum se præcessísse non dúbitat.

r. Surréxit Dóminus de sepúlcro, allelúia, * Qui pro nobis pepéndit in ligno, allelúia, allelúia, allelúia. v. Læténtur cæli et exsúltet terra ante fáciem Dómini. * Qui. v. Glória Patri. * Qui.

Orémus.

Famíliam tuam, quǽsumus, Dómine, déxtera tua perpétuo circúmdet auxílio, † ut, Fílii tui Unigéniti resurrectióne, ab omni pravitáte defénsam, * donis cæléstibus prosequátur. Per Dóminum.

%%
(c3) BE(e)ne(g)di(h)cá(i)mus(i) Dó(hi/ji/ig/ivHGFEfgf)mi(f)no.(e) r/.(::) De(eg!hwi)o(hi/ji/ig/ivHGFE) grá(fgf)ti(f)as.(e) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.