2026-05-05 : Antiphonale Romanum, Ad Tertiam, Feria III

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

annotation: 8;

%%
(c4) IAM(g) sur(h)git(g) ho(h)ra(i) tér(j)ti(h)a,(i) (,)
qua(i) Chri(i)stus(j) a(h)scén(g)dit(h) cru(j)cem;(ijwkJI) (;)
nil(h) ín(i)so(j)lens(k) mens(i) có(j)gi(j)tet,(i) (,)
in(h)tén(i)dat(j) af(i)fé(j)ctum(i) pre(h)cis.(g) (::)
Qui(g) cor(h)de(g) Chri(h)stum(i) sú(j)sci(h)pit,(i) (,)
in(i)nó(i)xi(j)um(h) sen(g)sum(h) ge(j)rit(ijwkJI) (;)
vo(h)tís(i)que(j) præ(k)stat(i) sé(j)du(j)lis(i) (,)
San(h)ctum(i) me(j)ré(i)ri(j) Spí(i)ri(h)tum.(g) (::)
Hæc(g) ho(h)ra,(g) quæ(h) fi(i)nem(j) de(h)dit(i) (,)
di(i)ri(i) ve(j)tér(h)no(g) crí(h)mi(j)nis;(ijwkJI) (;)
hinc(h) iam(i) be(j)á(k)ta(i) tém(j)po(j)ra(i) (,)
coe(h)pé(i)re(j) Chri(i)sti(j) grá(i)ti(h)a.(g) (::)
Ie(g)su,(h) ti(g)bi(h) sit(i) gló(j)ri(h)a,(i) (,)
qui(i) mor(i)te(j) vi(h)cta(g) prǽ(h)ni(j)tes,(ijwkJI) (;)
cum(h) Pa(i)tr<i>e</i>() et(j) al(k)mo(i) Spí(j)ri(j)tu,(i) (,)
in(h) sem(i)pi(j)tér(i)na(j) sǽ(i)cu(h)la.(g) (::) A(ghg)men.(fg) (::)

Iam surgit hora tértia, qua Christus ascéndit crucem; nil ínsolens mens cógitet, inténdat afféctum precis.

Qui corde Christum súscipit, innóxium sensum gerit votísque præstat sédulis Sanctum meréri Spíritum.

Hæc hora, quæ finem dedit diri vetérno críminis; hinc iam beáta témpora cœpére Christi grátia.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prænites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.

Psalmus 118 (119), 1-8

Meditatio verbi Domini in lege

Hæc est caritas Dei, ut mandata eius servemus (1 Io 5, 3).

I (Aleph)

Beáti immaculáti in via, * qui ámbulant in lege Dómini.

Beáti, qui servant testimónia eius, * in toto corde exquírunt eum.

Non enim operáti sunt iniquitátem, * in viis eius ambulavérunt.

Tu mandásti * mandáta tua custodíri nimis.

Utinam dirigántur viæ meæ * ad custodiéndas iustificatiónes tuas!

Tunc non confúndar, * cum perspéxero in ómnibus præcéptis tuis.

Confitébor tibi in directióne cordis, * in eo quod dídici iudícia iustítiæ tuæ.

Iustificatiónes tuas custódiam, * non me derelínquas usquequáque.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 12 (13)

Lamentatio iusti Domino fidentis

Deus spei repleat vos omni gaudio (Rom 15, 13).

Usquequo, Dómine, obliviscéris me in finem? * Usquequo avértes fáciem tuam a me?

Usquequo ponam consília in ánima mea, † dolórem in corde meo per diem? * Usquequo exaltábitur inimícus meus super me?

Réspice et exáudi me, Dómine Deus meus. * Illúmina óculos meos, ne quando obdórmiam in morte,

ne quando dicat inimícus meus: † «Præválui advérsus eum!»; * neque exsúltent, qui tríbulant me, si motus fúero.

Ego autem in misericórdia tua sperávi. † Exsultábit cor meum in salutári tuo, * cantábo Dómino, qui bona tríbuit mihi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 13 (14)

Impiorum stultitia

Ubi abundavit peccatum, superabundavit gratia (Rom 5, 20).

Dixit insípiens in corde suo: «Non est Deus». † Corrúpti sunt et abominatiónes operáti sunt; * non est qui fáciat bonum.

Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vidéret si est intéllegens aut requírens Deum.

Omnes declinavérunt, simul corrúpti sunt; * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.

Nonne scient omnes, qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis?

Dóminum non invocavérunt, † illic trepidavérunt timóre, * quóniam Deus cum generatióne iusta est.

Vos consílium ínopis confundétis, * Dóminus autem spes eius est.

Quis dabit ex Sion salutáre Israel? † Cum convérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, * exsultábit Iacob et lætábitur Israel.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lectio brevis (Act 4, 11-12)

Hic est lapis, qui reprobátus est a vobis ædificatóribus, qui factus est in caput ánguli. Et non est in álio áliquo salus, nec enim nomen áliud est sub cælo datum in homínibus, in quo opórtet nos salvos fíeri.

v. Surréxit Dóminus vere, allelúia. r.. Et appáruit Simóni, allelúia.

Orémus.

Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.

Omnípotens sempitérne Deus, qui Paráclitum Sanctum tuum hora tértia in Apóstolos effudísti, in nos quoque eúndem Spíritum caritátis emítte, ut fidéle tibi coram ómnibus homínibus testimónium præbeámus. Per Christum.

Si præest sacerdos vel diaconus :

Dóminus vobíscum.

r. Et cum spíritu tuo.

Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.

r. Amen.

Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.

Et si fit dimissio, sequitur invitatio:

%%
(c3) BE(h)ne(h)di(h)cá(h)mus(h) Dó(f)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(h)o(h) grá(f)ti(ef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:

Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.