2026-05-09 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, Sabbato

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.

Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.

Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.

Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.

Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.

annotation:E;
%%
(c4) SPE(h)ret(ggo) *() Is(f)ra(g)el(h) in(ixi>) Dó(g)mi(ixi)no.(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h) (::)

Ant. 1. Speret * Israel in Dómino.

Ant. 1.

Psalmus 130 (131)

Quasi parvuli fiducia in Domino collocata

Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).

Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,

neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.

Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;

sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.

Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
annotation:E;
%%
(c4) a/. Spe(h)ret(ggo) () Is(f)ra(g)el(h) in(ixi>) Dó(g)mi(ixi)no.(h)
(::)

Ant. Speret Israel in Dómino.

Ant.

annotation: E;
%%
(c4) ET(h) om(h>)nis(g) *() man(g)su(f)e(g)tú(h)di(ixi)nis(g) e(ixi)ius.(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h) (::)

Ant. 2. Et omnis * mansuetúdinis eius.

Ant. 2.

Psalmus 131 (132)

Divina promissa domui David data

Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).

Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,

quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:

Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,

non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,

donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.

Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.

Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -

Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.

Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.

Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Et(h) om(h>)nis(g) () man(g)su(f)e(g)tú(h)di(ixi)nis(g) e(ixi)ius.(h)
(::)

Ant. Et omnis mansuetúdinis eius.

Ant.

annotation: 7c;
%%
(c3) HÆC(i) ré(ig)qui(i)es(j) me(i)a(i) *() in(i) sǽ(gh)cu(ih)lum(f) sǽ(e)cu(e)li,(e) (:) hic(g) ha(g)bi(h)tá(fh)bo,(gf) (,) quó(e)ni(f)am(f) e(f)lé(h)gi(gf) e(e)am.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gh) (::)

Ant. 3. Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi, hic habitábo, quóniam elégi eam.

Ant. 3.

Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:

«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.

Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,

fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».

Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:

«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.

Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.

Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.

Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.

Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Hæc(i) ré(ig)qui(i)es(j) me(i)a(i) () in(i) sǽ(gh)cu(ih)lum(f) sǽ(e)cu(e)li,(e) (:) hic(g) ha(g)bi(h)tá(fh)bo,(gf) (,) quó(e)ni(f)am(f) e(f)lé(h)gi(gf) e(e)am.(e)
(::)

Ant. Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi, hic habitábo, quóniam elégi eam.

Ant.

v. Pascha nostrum immolátus est Christus, allelúia. r. Itaque epulémur in Dómino, allelúia.

In primo nocturno, anno II )

De Actibus Apostolórum 20, 1-16

Postquam autem cessávit tumúltus, accersítis Paulus discípulis et exhortátus eos, valedíxit et proféctus est, ut iret in Macedóniam. Cum autem perambulásset partes illas et exhortátus eos fuísset multo sermóne, venit ad Græciam; cumque fecísset menses tres, factæ sunt illi insídiæ a Iudæis navigatúro in Sýriam, habuítque consílium, ut reverterétur per Macedóniam. Comitabátur autem eum Sópater Pyrrhi Berœénsis, Thessalonicénsium vero Aristárchus et Secúndus et Gáius Derbéus et Timótheus, Asiáni vero Týchicus et Tróphimus. Hic cum præcessíssent, sustinébant nos Tróade; nos vero navigávimus post dies Azymórum a Philíppis et vénimus ad eos Tróadem in diébus quinque, ubi demoráti sumus diébus septem.

In una sabbatórum cum convenissémus ad frangéndum panem, Paulus disputábat eis, profectúrus in crástinum, protraxítque sermónem usque in médiam noctem. Erant autem lámpades copiósæ in cenáculo, ubi erámus congregáti; sedens autem quidam aduléscens nómine Eutychus super fenéstram, cum mergerétur somno gravi disputánte diútius Paulo, edúctus somno cécidit de tértio cenáculo deórsum et sublátus est mórtuus. Cum descendísset autem Paulus incúbuit super eum et compléxus dixit: «Nolíte turbári, ánima enim ipsíus in eo est!»

Ascéndens autem frangénsque panem et gustans satísque allocútus usque in lucem, sic proféctus est. Adduxérunt autem púerum vivéntem et consoláti sunt non mínime. Nos autem præcedéntes navi enavigávimus in Asson, inde susceptúri Paulum, sic enim disposúerat volens ipse per terram iter fácere. Cum autem convenísset nos in Asson, assúmpto eo, vénimus Mitylénen et inde navigántes sequénti die pervénimus contra Chium et ália applicúimus Samum et sequénti vénimus Milétum. Proposúerat enim Paulus transnavigáre Ephesum, ne qua mora illi fíeret in Asia; festinábat enim, si possíbile sibi esset, ut diem Pentecósten fáceret Hierosólymis.

r. Expurgáte vetus ferméntum, ut sitis nova conspársio; étenim Pascha nostrum immolátus est Christus: * Itaque epulémur in Dómino, allelúia. v. Non in ferménto malítiæ et nequítiæ, sed in ázymis sinceritátis et veritátis. * Itaque epulémur. v. Glória Patri. * Itaque epulémur.

In secundo nocturno, anno II )

Ex Apológia prima sancti Iustíni mártyris pro Christiánis (Cap. 61: PG 6, 419-422)

Quómodo nos Deo consecravérimus, per Christum renováti, exponémus. Quicúmque persuásum habúerint et credíderint vera esse quæ a nobis docéntur et dicúntur, seque ita vívere posse promíserint, ii precári et ieiunántes priórum peccatórum véniam a Deo pétere docéntur, nobis una precántibus et ieiunántibus. Deínde eo ducúntur a nobis, ubi aqua est, et eódem regeneratiónis modo regenerántur, quo et ipsi sumus regeneráti. Nam in nómine Paréntis universórum ac Dómini Dei et Salvatóris nostri Iesu Christi et Spíritus Sancti lavácrum in aqua tunc suscípiunt. Dixit enim Christus: Nisi regeneráti fuéritis, non intrábitis in regnum cælórum. Fíeri autem non posse, ut semel nati in úteros matrum ingrediántur, ómnibus perspícuum est.

Dictum étiam est ab Isaía prophéta quonam modo peccáta effúgiant qui peccavérunt et pæniténtiam agunt. Sic autem locútus est: Lavámini, mundi estóte, auférte mala ex animábus vestris, díscite fácere bonum, iudicáte pupíllo, iustificáte víduam; et veníte et disceptémus, dicit Dóminus. Hanc autem huius rei ratiónem ab apóstolis accépimus. Quando quidem primam nostram generatiónem ignorántes, necessitáte quadam ex húmido sémine per mútuam paréntum mixtiónem géniti sumus, atque in pravis móribus et nefáriis institútis educáti.

Ut necessitátis et ignoratiónis fílii non maneámus, sed electiónis et sciéntiæ, et remissiónem peccatórum quæ prius commísimus, consequámur in aqua, super eo qui regenerári volúerit, et peccatórum pæniténtiam égerit, Paréntis ómnium et Dómini Dei nomen pronuntiátur, atque hoc ipsum tantúmmodo appellámus, cum eum baptizándum ad lavácrum dedúcimus. Nemo est enim qui nomen dícere non enarrábili Deo possit, aut si quis dícere áudeat nomen illi inésse, is pérdite insánit.

r. Ego sicut vitis fructificávi suavitátem odóris, allelúia. * Transíte ad me omnes, qui concupíscitis me, et a generatiónibus meis adimplémini, allelúia, allelúia. v. Ego diligéntes me díligo, et qui mane vigiláverint ad me invénient me. * Transíte. v. Glória Patri. * Transíte.

Orémus.

Omnípotens ætérne Deus, qui nobis regeneratióne baptísmatis cæléstem vitam conférre dignátus es, † præsta, quǽsumus, ut, quos immortalitátis éfficis iustificándo capáces, * usque ad plenitúdinem glóriæ, te moderánte, pervéniant. Per Dóminum.

%%
(c3) BE(e)ne(g)di(h)cá(i)mus(i) Dó(hi/ji/ig/ivHGFEfgf)mi(f)no.(e) r/.(::) De(eg!hwi)o(hi/ji/ig/ivHGFE) grá(fgf)ti(f)as.(e) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.