Le monde attend que l'Eglise redevienne une société de louange

   v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
   
   r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
   
   Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Allelúia.
   
Hymnus
Chorus novæ Ierúsalem hymni novam dulcédinem promat, colens cum sóbriis paschále festum gáudiis,
Quo Christus invíctus leo, dracóne surgens óbruto, dum voce viva pérsonat, a morte functos éxcitat.
Quam devorárat ímprobus, prædam refúndit tártarus; captivitáte líbera Iesum sequúntur ágmina.
Triúmphat ille spléndide et dignus amplitúdine, soli políque pátriam unam facit rem públicam.
Ipsum canéndo súpplices Regem precémur mílites, ut in suo claríssimo nos órdinet palátio.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
   Ant. 1. Secúndum misericórdiam tuam vivífica me, Dómine, allelúia.
   Ant. 1.
Psalmus 118 (119), 145-152
XIX (Coph)
   Clamávi in toto corde, exáudi me, Dómine; * iustificatiónes tuas servábo.
   
   Clamávi ad te, salvum me fac, * ut custódiam testimónia tua.
   
   Prævéni dilúculo et clamávi, * in verba tua supersperávi.
   
   Prævenérunt óculi mei vigílias * ut meditárer elóquia tua.
   
   Vocem meam audi secúndum misericórdiam tuam, Dómine, * secúndum iudícium tuum vivífica me.
   
   Appropinquavérunt persequéntes me in malítia, * a lege autem tua longe facti sunt.
   
   Prope es tu, Dómine, * et ómnia præcépta tua véritas.
   
   Ab inítio cognóvi de testimóniis tuis, * quia in ætérnum fundásti ea.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Secúndum misericórdiam tuam vivífica me, Dómine, allelúia.
   Ant.
   Ant. 2. Qui vicérunt cantábant cánticum Móysis, servi Dei, et cánticum Agni, allelúia.
   Ant. 2.
Canticum (Ex 15, 1-4 b. 8-13. 17-18)
Hymnus victoriæ post transitum Maris Rubri
Qui vicerunt bestiam, cantabant canticum Moysi, servi Dei (Cf. Ap 15, 2-3).
   Cantémus Dómino: glorióse enim magnificátus est, * equum et ascensórem deiécit in mare.
   
   Fortitúdo mea et robur meum Dóminus, * et factus est mihi in salútem.
   
   Iste Deus meus, et glorificábo eum; * Deus patris mei, et exaltábo eum!
   
   Dóminus quasi vir pugnátor; Iahveh nomen eius! * Currus pharaónis et exércitum eius proiécit in mare.
   
   In spíritu furóris tui congregátæ sunt aquæ; stetit ut agger unda fluens, * coagulátæ sunt abyssi in medio mari.
   
   Dixit inimícus: «Pérsequar, comprehéndam; * dívidam spólia, implébitur ánima mea:
   
   evaginábo gládium meum, * interfíciet eos manus mea!».
   
   Flavit spíritus tuus, et opéruit eos mare; * submérsi sunt quasi plumbum in aquis veheméntibus.
   
   Quis símilis tui in diis, Dómine? Quis símilis tui, magníficus in sanctitáte, * terríbilis atque laudábilis, fáciens mirabília?
   
   Extendísti manum tuam, devorávit eos terra. * Dux fuísti in misericórdia tua pópulo, quem redemísti,
   
   et portásti eum in fortitúdine tua * ad habitáculum sanctum tuum.
   
   Introdúces eos et plantábis * in monte hereditátis tuæ,
   
   firmíssimo habitáculo tuo, quod operátus es, Dómine, * sanctuário, Dómine, quod firmavérunt manus tuæ.
   
   Dóminus regnábit * in ætérnum et ultra!
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Qui vicérunt cantábant cánticum Móysis, servi Dei, et cánticum Agni, allelúia.
   Ant.
   Ant. 3. Confirmáta est super nos misericórdia eius, allelúia.
   Ant. 3.
Psalmus 116 (117)
Laus miserentis Domini
Dico ... gentes propter misericordiam glorificare Deum (Rom 15, 8. 9).
   Laudáte Dóminum, omnes gentes, * collaudáte eum, omnes pópuli.
   
   Quóniam confirmáta est super nos misericórdia eius, * et véritas Dómini manet in ætérnum.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Confirmáta est super nos misericórdia eius, allelúia.
   Ant.
Lectio brevis (Rom 14, 7-9)
   Nemo nostrum sibi vivit et nemo sibi móritur; sive enim vívimus, Dómino vívimus, sive mórimur, Dómino mórimur. Sive ergo vívimus, sive mórimur, Dómini sumus. In hoc enim Christus et mórtuus est et vixit, ut et mortuórum et vivórum dominétur.
   
Responsorium breve
   v. Surréxit Dóminus de sepúlcro, r. Allelúia, allelúia. Surréxit. v. Qui pro nobis pepéndit in ligno. v. Glória Patri.
   
   Ant. In hoc Christus mórtuus est et resurréxit, ut et mortuórum et vivórum dominétur, allelúia.
   Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
   Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
   
   et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
   
   sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
   
   salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
   
   ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
   
   iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
   
   ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
   
   in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
   
   Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
   
   ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
   
   per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
   
   illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. In hoc Christus mórtuus est et resurréxit, ut et mortuórum et vivórum dominétur, allelúia.
   Ant.
Preces
   Christum, panem vitæ, qui mensa verbi et córporis sui fruéntes suscitábit in novíssimo die, læti deprecémur:
   
Da nobis, Dómine, pacem et gáudium.
   Fili Dei, qui, suscitátus a mórtuis, princeps es vitæ,
   
    nos omnésque fratres tuos bénedic et sanctífica.
   
   Tu, qui pacem et gáudium ómnibus in te credéntibus largíris,
   
    da nos sicut fílios lucis ambuláre et de victória tua lætári.
   
   Adáuge fidem Ecclésiæ peregrinántis in terra,
   
    ut resurrectiónis tuæ testimónium mundo perhíbeat.
   
   Tu qui, multa passus, in glóriam Patris intrásti,
   
    luctum mæréntium convérte in gáudium.
   
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
   Corda nostra, quǽsumus, Dómine, resurrectiónis splendor illústret, quo mortis ténebris carére valeámus, et ad claritátem perveniámus ætérnam. Per Dóminum.
   
   Dóminus vobíscum.
   
   r. Et cum spíritu tuo.
   
   Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
   
   r. Amen.
   
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
   v. Ite in pace. r. Deo grátias.
   
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
    Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
   
Retour en haut