v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ad cenam Agni próvidi, stolis salútis cándidi, post tránsitum maris Rubri Christo canámus príncipi.
Cuius corpus sanctíssimum in ara crucis tórridum, sed et cruórem róseum gustándo, Deo vívimus.
Protécti paschæ véspero a devastánte ángelo, de Pharaónis áspero sumus erépti império.
Iam pascha nostrum Christus est, agnus occísus innocens; sinceritátis ázyma qui carnem suam óbtulit.
O vera, digna hóstia, per quam frangúntur tártara, captíva plebs redímitur, reddúntur vitæ præmia!
Consúrgit Christus túmulo, victor redit de bárathro, tyránnum trudens vínculo et paradísum réserans.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Qui facit veritátem, venit ad lucem (T.P. allelúia).
Ant. 1.
Psalmus 118 (119), 105-112
Meditatio verbi Domini in lege
Hoc est præceptum meum, ut diligatis invicem (Io 15, 12).
XIV (Nun)
Lucérna pédibus meis verbum tuum * et lumen sémitis meis.
Iurávi et státui * custodíre iudícia iustítiæ tuæ.
Humiliátus sum usquequáque, Dómine; * vivífica me secúndum verbum tuum.
Voluntária oris mei beneplácita sint, Dómine, * et iudícia tua doce me.
Anima mea in mánibus meis semper, * et legem tuam non sum oblítus.
Posuérunt peccatóres láqueum mihi, * et mandátis tuis non errávi.
Heréditas mea testimónia tua in ætérnum, * quia exsultátio cordis mei sunt.
Inclinávi cor meum ad faciéndas iustificatiónes tuas * in ætérnum, in finem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Qui facit veritátem, venit ad lucem (T.P. allelúia).
Ant.
Ant. 2. Solútis dolóribus inférni, Dóminus surréxit, allelúia.
Ant. 2.
Psalmus 15 (16)
Dominus pars hereditatis meæ
Deus suscitavit Iesum solutis doloribus mortis (Act ).
Consérva me, Deus, * quóniam sperávi in te.
Dixi Dómino: «Dóminus meus es tu, * bonum mihi non est sine te».
In sanctos, qui sunt in terra, ínclitos viros, * omnis volúntas mea in eos.
Multiplicántur dolóres eórum, * qui post deos aliénos acceleravérunt.
Non effúndam libatiónes eórum de sanguínibus, * neque assúmam nómina eórum in lábiis meis.
Dóminus pars hereditátis meæ et cálicis mei: * tu es qui détines sortem meam.
Funes cecidérunt mihi in præcláris; * ínsuper et heréditas mea speciósa est mihi.
Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum; * ínsuper et in nóctibus erudiérunt me renes mei.
Proponébam Dóminum in conspéctu meo semper; * quóniam a dextris est mihi non commovébor.
Propter hoc lætátum est cor meum, † et exsultavérunt præcórdia mea; * ínsuper et caro mea requiéscet in spe.
Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno, * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.
Notas mihi fácies vias vitæ, † plenitúdinem lætítiæ cum vultu tuo, * delectatiónes in déxtera tua usque in finem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Solútis dolóribus inférni, Dóminus surréxit, allelúia.
Ant.
Ant. 3. Nonne hæc opórtuit pati Christum, et ita intráre in glóriam suam? allelúia.
Ant. 3.
Canticum (Phil 2, 6-11)
De Christo, servo Dei
Christus Iesus, cum in forma Dei esset, * non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo,
sed semetípsum exinanívit formam servi accípiens,† in similitúdinem hóminum factus; * et hábitu invéntus ut homo,
humiliávit semetípsum † factus obœdiens usque ad mortem, * mortem autem crucis.
Propter quod et Deus illum exaltávit † et donávit illi nomen, * quod est super omne nomen,
ut in nómine Iesu omne genu flectátur * cæléstium et terréstrium et infernórum
et omnis língua confiteátur: * «Dóminus Iesus Christus!», in glóriam Dei Patris.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Nonne hæc opórtuit pati Christum, et ita intráre in glóriam suam? allelúia.
Ant.
Lectio brevis (1 Petr 2, 9-10)
Vos genus eléctum, regále sacerdótium, gens sancta, pópulus in acquisitiónem, ut virtútes annuntiétis eius, qui de ténebris vos vocávit in admirábile lumen suum; qui aliquándo non pópulus, nunc autem pópulus Dei; qui non consecúti misericórdiam nunc autem misericórdiam consecúti.
Responsorium breve
v. Surréxit Dóminus vere, r. Allelúia, allelúia. Surréxit v. Et appáruit Simóni, *v. Glória Patri et Filio et Spiritui Sancto.
Ant. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis, ut máneat vobíscum in ætérnum, allelúia.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis, ut máneat vobíscum in ætérnum, allelúia.
Ant.
Preces
Christum, qui resúrgens a mórtuis mortem destrúxit vitámque renovávit, instánter invocémus:
Christe, semper vivens, exáudi nos.
Tu, lapis, quem reprobavérunt ædificántes, factus es in caput ánguli;
— nos in Ecclésia tua ut lápides vivos ædífica.
Tu, testis fidélis et verus, primogénitus ex mórtuis,
— tuæ tríbue Ecclésiæ te indesinénter testificári.
Tu, únice sponse Ecclésiæ e látere tuo exórtæ,
— redde nos nuptiális illíus testes sacraménti.
Qui es primus et novíssimus, fuísti mórtuus et vivis,
— baptizátos serva usque ad mortem fidéles, ut corónam accípere mereántur.
Tu, lux et lucérna sanctæ Dei civitátis,
— defúnctos nostros illústra, ut in perpétuum regnent.
— nos in Ecclésia tua ut lápides vivos ædífica.
Tu, testis fidélis et verus, primogénitus ex mórtuis,
— tuæ tríbue Ecclésiæ te indesinénter testificári.
Tu, únice sponse Ecclésiæ e látere tuo exórtæ,
— redde nos nuptiális illíus testes sacraménti.
Qui es primus et novíssimus, fuísti mórtuus et vivis,
— baptizátos serva usque ad mortem fidéles, ut corónam accípere mereántur.
Tu, lux et lucérna sanctæ Dei civitátis,
— defúnctos nostros illústra, ut in perpétuum regnent.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Fac nos, omnípotens Deus, hos lætítiæ dies, quos in honórem Dómini resurgéntis exséquimur, afféctu sédulo celebráre, † ut quod recordatióne percúrrimus * semper in ópere teneámus. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
