Dum factum esset ut navigarémus abstrácti ab Ephésiis, recto cursu vénimus Cho et sequénti die Rhodum et inde Pátara; et cum invenissémus navem transfretántem in Phœnícen, ascendéntes navigávimus. Cum paruissémus autem Cypro, et relinquéntes eam ad sinístram navigabámus in Sýriam et vénimus Tyrum, ibi enim navis erat expositúra onus. Invéntis autem discípulis, mánsimus ibi diébus septem; qui Paulo dicébant per Spíritum, ne iret Hierosólymam.

   Et explícitis diébus, profécti ibámus, deducéntibus nos ómnibus cum uxóribus et fíliis usque foras civitátem, et pósitis génibus in lítore orántes, valefécimus ínvicem et ascéndimus in navem, illi autem rediérunt in sua. Nos vero navigatióne explícita, a Tyro devénimus Ptolemáida et salutátis frátribus mánsimus die una apud illos. Alia autem die profécti vénimus Cæsaréam et intrántes in domum Philíppi evangelístæ, qui erat de septem, mánsimus apud eum. Huic autem erant fíliæ quáttuor vírgines prophetántes.

   Cum morarémur plures dies Cæsaréæ, supervénit quidam a Iudæa prophéta nómine Agabus; is cum venísset ad nos et tulísset zonam Pauli, álligans sibi pedes et manus dixit: «Hæc dicit Spíritus Sanctus: Virum, cuius est zona hæc, sic alligábunt in Ierúsalem Iudæi et tradent in manus géntium.» Quod cum audissémus, rogabámus nos et qui loci illíus erant, ne ipse ascénderet Ierúsalem. Tunc respóndit Paulus: «Quid fácitis flentes et affligéntes cor meum? Ego enim non solum alligári sed et mori in Ierúsalem parátus sum propter nomen Dómini Iesu.» Et cum ei suadére non possémus, quiévimus dicéntes: «Dómini volúntas fiat!»

   Post dies autem istos præparáti ascendebámus Hierosólymam; venérunt autem et ex discípulis a Cæsaréa nobíscum adducéntes apud quem hospitarémur, Mnasónem quendam Cýprium, antíquum discípulum. Et cum venissémus Hierosólymam, libénter excepérunt nos fratres. Sequénti autem die introíbat Paulus nobíscum ad Iacóbum, omnésque collécti sunt presbýteri. Quos cum salutásset, narrábat per síngula, quæ fecísset Deus in géntibus per ministérium ipsíus. At illi cum audíssent, glorificábant Deum dixerúntque ei: «Vides, frater, quot mília sint in Iudæis qui credidérunt, et omnes æmulatóres sunt legis; audiérunt autem de te quia discessiónem dóceas a Móyse omnes qui per gentes sunt, Iudæos, dicens non debére circumcídere eos fílios suos neque secúndum consuetúdines ambuláre. Quid ergo est? Utique áudient te supervenísse. Hoc ergo fac, quod tibi dícimus. Sunt nobis viri quáttuor votum habéntes super se; his assúmptis, sanctífica te cum illis et impénde pro illis, ut radant cápita, et scient omnes quia, quæ de te audiérunt, nihil sunt, sed ámbulas et ipse custódiens legem. De his autem, qui credidérunt, géntibus nos scrípsimus iudicántes, ut abstíneant ab idolothýto et sánguine et suffocáto et fornicatióne.» Tunc Paulus, assúmptis viris, póstera die purificátus cum illis intrávit in templum annúntians expletiónem diérum purificatiónis, donec offerrétur pro unoquóque eórum oblátio.

   Renovat nos in baptísmo Spíritus Sanctus ut Deus, una cum Patre et Fílio, nosque ex defórmi statu ad prístinam pulchritúdinem redúcit, ac sua implet grátia, ádeo ut nullam ámplius rem, quæ expeténda non sit, cápere possímus; et líberat a peccáto atque a morte; et ex terrénis, id est ex terra et cínere, spiritáles facit, et partícipes divínæ glóriæ, et fílios et herédes Dei ac Patris, et confórmes imáginis Fílii, et coherédes eius, et fratres, una cum eo glorificándos, simúlque cum ipso regnatúros; et pro terra rursus donat cælum, et paradísum liberáliter largítur; et ángelis iam honoratióres facit; et divínis piscínæ fluéntis tantam gehénnæ inexstinguíbilem flammam exstínguit.

   Duæ sunt enim homínibus conceptiónes, áltera ex nostris córporibus, áltera ex divíno Spíritu. De utráque apte scripsérunt dogmátici viri. Ego vero uniuscuiúsque et nomen ascríbam et doctrínam ipsam. Ioánnes: Quotquot autem accepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his qui credunt in nomen eius, qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. Quotquot, inquit, in Christum credidérunt, potestátem accepérunt, ut fílii Dei efficeréntur, id est Spíritus Sancti, utque congéneres fíerent Dei. Ut enim osténderet quod génerans ille Deus Spíritus Sanctus est, subiúnxit ex persóna Christi: Amen, amen dico tibi: Nisi quis génitus fúerit ex aqua et Spíritu, non potest introíre in regnum Dei.

   Visibíliter enim visíbile nostrum corpus piscína parit, ministrántibus sacerdótibus; spiritáliter autem corpus simul et ánimam, ministrántibus ángelis, Spíritus Dei, qui ómnibus intellegéntiis invisíbilis est, baptízat ipse in semetípsum et regénerat. Nam Baptísta quoque histórice et consentánee cum hac locutióne: Ex aqua et Spíritu, ait de Christo: Ille vos baptizábit in Spíritu Sancto et igne. Cum enim fíctile sit vas humánum, ídeo primum índiget ut per aquam purificétur, deínde ut per spiritálem ignem roborétur ac perficiátur (est enim Deus ignis consúmens); atque ita Spíritu Sancto índiget, a quo perféctum fiat et renovétur; novit enim spiritális ignis étiam irrigáre, novit spiritális aqua étiam reconfláre.