v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
 
 r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
 
 Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Allelúia.
 
Hymnus
Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.
Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.
Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.
Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.
Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
 Ant. 1. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
 Ant. 1.
Psalmus 43 (44)
Populi calamitates
In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
I
 Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
 
 Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
 
 Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
 
 sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
 
 Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
 
 In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
 
 Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
 
 Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
 
 In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
 Ant.
 Ant. 2. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
 Ant. 2.
II
 Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
 
 Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
 
 Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
 
 Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
 
 Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
 
 Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
 
 Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
 
 a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
 Ant.
 Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
 Ant. 3.
III
 Hæc ómnia venérunt super nos,† nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
 
 Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
 
 sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
 
 Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
 
 nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
 
 Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
 
 Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
 
 Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
 
 Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
 
 Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
 Ant.
 
 
 
 
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
 Dóminus vobíscum.
 
 r. Et cum spíritu tuo.
 
 Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
 
 r. Amen.
 
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
  Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.