2026-05-15 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Feria VI

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Veníte adorémus, allelúia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Veníte adorémus, allelúia.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Veníte adorémus, allelúia.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

Hymnus

Ætérne rex altíssime, redémptor et fidélium, quo mors solúta déperit, datur triúmphus grátiæ,

Scandis tribúnal déxteræ Patris tibíque cæ ́ litus fertur potéstas ómnium, quæ non erat humánitus,

Ut trina rerum máchina cæléstium, terréstrium et inferórum cóndita, flectat genu iam súbdita.

Tremunt vidéntes ángeli versam vicem mortálium; culpat caro, purgat caro, regnat caro Verbum Dei.

Tu, Christe, nostrum gáudium, manens perénne præ ́ mium, mundi regis qui fábricam, mundána vincens gáudia.

Hinc te precántes quæsumus, ignósce culpis ómnibus et corda sursum súbleva ad te supérna grátia,

Ut, cum rubénte cœperis clarére nube iúdicis, pœnas repéllas débitas, reddas corónas pérditas.

Iesu, tibi sit glória, qui scandis ad cæléstia, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæ ́ cula. Amen.

IN I NOCTURNO

Ant. 1. Surréxit pastor bonus, qui ánimam suam pósuit pro óvibus suis et pro grege suo mori dignátus est, allelúia.

Ant. 1.

Psalmus 85 (86)

Pauperis in rebus adversis oratio

Benedictus Deus, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra (2 Cor 1, 3. 4).

Inclína, Dómine, aurem tuam et exáudi me, * quóniam inops et pauper sum ego.

Custódi ánimam meam, quóniam sanctus sum; * salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te.

Miserére mei, Dómine, *quóniam ad te clamávi tota die.

Lætífica ánimam servi tui, * quóniam ad te, Dómine, ánimam meam levávi.

Quóniam tu, Dómine, suávis et mitis * et multæ misericórdiæ ómnibus invocántibus te.

Auribus pércipe, Dómine, oratiónem meam * et inténde voci deprecatiónis meæ.

In die tribulatiónis meæ clamávi ad te, * quia exáudies me.

Non est símilis tui in diis, Dómine, * et nihil sicut ópera tua.

Omnes gentes, quascúmque fecísti, vénient † et adorábunt coram te, Dómine, * et glorificábunt nomen tuum,

quóniam magnus es tu et fáciens mirabília: * tu es Deus solus.

Doce me, Dómine, viam tuam, * et ingrédiar in veritáte tua;

simplex fac cor meum, * ut tímeat nomen tuum.

Confitébor tibi, Dómine Deus meus, in toto corde meo * et glorificábo nomen tuum in ætérnum,

quia misericórdia tua magna est super me, * et eruísti ánimam meam ex inférno inferióri.

Deus, supérbi insurrexérunt super me, † et synagóga poténtium quæsiérunt ánimam meam, * et non proposuérunt te in conspéctu suo.

Et tu, Dómine, Deus miserátor et miséricors * pátiens et multæ misericórdiæ et veritátis,

réspice in me et miserére mei; † da fortitúdinem tuam púero tuo * et salvum fac fílium ancíllæ tuæ.

Fac mecum signum in bonum, † ut vídeant, qui odérunt me, et confundántur, * quóniam tu, Dómine, adiuvísti me et consolátus es me..

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 86 (87)

Ierusalem omnium gentium mater

Illa quæ sursum est Ierusalem, libera est, quæ est mater nostra (Gal 4, 26).

Fundaménta eius in móntibus sanctis; † díligit Dóminus portas Sion * super ómnia tabernácula Iacob.

Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei!

Memor ero Rahab et Babylónis inter sciéntes me; † ecce Philistæa et Tyrus cum Æthiópia: * hi nati sunt illic.

Et de Sion dicétur: «Hic et ille natus est in ea; * et ipse firmávit eam Altíssimus».

Dóminus réferet in librum populórum: * «Hi nati sunt illic».

Et cantant sicut choros ducéntes: * «Omnes fontes mei in te».

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 88 (89)

Misericordiæ Domini super domum David

Deus ex semine David secundum promissionem eduxit Salvatorem Iesum (Act 13, 22. 23).

Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo, * in generatiónem et generatiónem annuntiábo veritátem tuam in ore meo.

Quóniam dixísti: «In ætérnum misericórdia ædificábitur», * in cælis firmábitur véritas tua.

«Dispósui testaméntum elécto meo, * iurávi David servo meo:

Usque in ætérnum confirmábo semen tuum * et ædificábo in generatiónem et generatiónem sedem tuam».

Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine, * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.

Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino, * símilis erit Dómino in fíliis Dei?

Deus, metuéndus in consílio sanctórum, * magnus et terríbilis super omnes, qui in circúitu eius sunt.

Dómine Deus virtútum, quis símilis tibi? * Potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.

Tu domináris supérbiæ maris, * elatiónes flúctuum eius tu mítigas.

Tu conculcásti sicut vulnerátum Rahab, * in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.

Tui sunt cæli, et tua est terra, * orbem terræ et plenitúdinem eius tu fundásti.

Aquilónem et austrum tu creásti, * Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt.

Tibi bráchium cum poténtia; * firma est manus tua, et exaltáta déxtera tua.

Iustítia et iudícium firmaméntum sedis tuæ. * Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam.

Beátus pópulus, qui scit iubilatiónem. * Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt

et in nómine tuo exsultábunt tota die * et in iustítia tua exaltabúntur,

quóniam decor virtútis eórum tu es, * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.

Quia Dómini est scutum nostrum, * et Sancti Israel rex noster.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Tunc locútus es in visióne sanctis tuis et dixísti: «Pósui adiutórium in poténte * et exaltávi eléctum de plebe.

Invéni David servum meum; * óleo sancto meo unxi eum.

Manus enim mea firma erit cum eo, * et bráchium meum confortábit eum.

Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non ópprimet eum.

Et concídam a fácie ipsíus inimícos eius * et odiéntes eum percútiam.

Et véritas mea et misericórdia mea cum ipso, * et in nómine meo exaltábitur cornu eius.

Et ponam super mare manum eius * et super flúmina déxteram eius.

Ipse invocábit me: “Pater meus es tu, * Deus meus et refúgium salútis meæ”.

Et ego primogénitum ponam illum, * excélsum præ régibus terræ.

In ætérnum servábo illi misericórdiam meam * et testaméntum meum fidéle ipsi.

Et ponam in sæculum sæculi semen eius * et thronum eius sicut dies cæli.

Si autem derelíquerint fílii eius legem meam * et in iudíciis meis non ambuláverint,

si iustificatiónes meas profanáverint * et mandáta mea non custodíerint,

visitábo in virga delíctum eórum * et in verbéribus iniquitátem eórum.

Misericórdiam autem meam non avértam ab eo, * neque méntiar in veritáte mea.

Non profanábo testaméntum meum * et, quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.

Semel iurávi in sancto meo: * David non méntiar.

Semen eius in ætérnum manébit, * et thronus eius sicut sol in conspéctu meo

et sicut luna firmus stabit in ætérnum * et testis in cælo fidélis».

Tu vero reppulísti et reiecísti, * irátus es contra christum tuum;

evertísti testaméntum servi tui, * profanásti in terram diadéma eius.

Destruxísti omnes muros eius, * posuísti munitiónes eius in ruínas.

Diripuérunt eum omnes transeúntes viam, * factus est oppróbrium vicínis suis.

Exaltásti déxteram depriméntium eum, * lætificásti omnes inimícos eius.

Avertísti áciem gládii eius * et non es auxiliátus ei in bello.

Finem posuísti splendóri eius * et sedem eius in terram collisísti.

Minorásti dies iuventútis eius, * perfudísti eum confusióne.

Usquequo, Dómine, abscondéris in finem, * exardéscet sicut ignis ira tua?

Memoráre, quam brevis mea substántia. * Ad quam vanitátem creásti omnes fílios hóminum?

Quis est homo, qui vivet et non vidébit mortem, * éruet ánimam suam de manu ínferi?

Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ, Dómine, * sicut iurásti David in veritáte tua?

Memor esto, Dómine, oppróbrii servórum tuórum, * quod contínui in sinu meo, multárum géntium,

quo exprobravérunt inimíci tui, Dómine, * quo exprobravérunt vestígia christi tui.

Benedíctus Dóminus in ætérnum. * Fiat, fiat.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 92 (93)

Magnificentia Domini creatoris

Regnavit Dominus, Deus noster omnipotens. Gaudeamus et exsultemus et demus gloriam ei (Ap 19, 6. 7).

Dóminus regnávit! Decórem indútus est; * indútus est Dóminus, fortitúdine præcínxit se.

Etenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur.

Firmáta sedes tua ex tunc, * a sǽculo tu es.

Elevavérunt flúmina, Dómine, † elevavérunt flúmina vocem suam, * elevavérunt flúmina fragórem suum.

Super voces aquárum multárum, † super poténtes elatiónes maris, * potens in altis Dóminus.

Testimónia tua credibília facta sunt nimis; * domum tuam decet sanctitúdo, Dómine, in longitúdinem diérum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 93 (94)

Dominus iustorum ultor

Vindex est Dominus de his omnibus: ...non enim vocavit nos Deus in immunditia, sed in sanctificatione (Cf. 1 Th 4, 6-7).

Deus ultiónum, Dómine, *Deus ultiónum, effúlge.

Exaltáre, qui iúdicas terram, *redde retributiónem supérbis.

Usquequo peccatóres, Dómine, *úsquequo peccatóres exsultábunt?

Effabúntur et loquéntur protérva, *gloriabúntur omnes, qui operántur iniquitátem.

Pópulum tuum, Dómine, humíliant *et hereditátem tuam vexant.

Víduam et ádvenam interfíciunt *et pupíllos occídunt.

Et dixérunt: «Non vidébit Dóminus, *nec intélleget Deus Iacob» .

Intellégite, insipiéntes in pópulo, *et, stulti, quando sapiétis?

Qui plantávit aurem, non áudiet, *aut qui finxit óculum, non respíciet?

Qui córripit gentes, non árguet, *qui docet hóminem sciéntiam?

Dóminus scit cogitatiónes hóminum *quóniam vanæ sunt.

Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine, *et de lege tua docúeris eum,

ut mítiges ei a diébus malis, *donec fodiátur peccatóri fóvea.

Quia non repéllet Dóminus plebem suam *et hereditátem suam non derelínquet.

Quia ad iustítiam revertétur iudícium, *et sequéntur illam omnes, qui recto sunt corde.

Quis consúrget mihi advérsus malignántes, *aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?

Nisi quia Dóminus adiúvit me, *paulo minus habitásset in loco siléntii ánima mea.

Si dicébam: «Motus est pes meus» , *misericórdia tua, Dómine, sustentábat me.

In multitúdine sollicitúdinum meárum in corde meo, *consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.

Numquid sociábitur tibi sedes iniquitátis, *quæ fingit moléstiam contra præcéptum?

Irruunt in ánimam iusti *et sánguinem innocéntem condémnant.

Et factus est mihi Dóminus in præsídium *et Deus meus in rupem refúgii mei;

et reddet illis iniquitátem ipsórum, † et in malítia eórum dispérdet eos, *dispérdet illos Dóminus Deus noster.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Surréxit pastor bonus, qui ánimam suam pósuit pro óvibus suis et pro grege suo mori dignátus est, allelúia.

Ant.

v. Mórtuus est propter delícta nostra, allelúia. r. Et resurréxit propter iustificatiónem nostram, allelúia.

Postea benedicat abbas:

A cunctis vítiis et peccátis absólvat nos virtus Santæ Trinitátis. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II )

Lectio

De Actibus Apostolórum 22, 22 - 23, 11

Audiébant autem Paulum usque ad hoc verbum et levavérunt vocem suam dicéntes: «Tolle de terra eiúsmodi, non enim fas est eum vívere!» Vociferántibus autem eis et proiciéntibus vestiménta sua et púlverem iactántibus in áerem, iussit tribúnus indúci eum in castra dicens flagéllis eum interrogári, ut sciret propter quam causam sic acclamárent ei. Et cum astrinxíssent eum loris, dixit astánti centurióni Paulus: «Si hóminem Románum et indemnátum licet vobis flagelláre?» Quo audíto, centúrio accédens ad tribúnum nuntiávit dicens: «Quid actúrus es? Hic enim homo Románus est.» Accédens autem tribúnus dixit illi: «Dic mihi, tu Románus es?» At ille dixit: «Etiam.» Et respóndit tribúnus: «Ego multa summa civitátem hanc consecútus sum.» Et Paulus ait: «Ego autem et natus sum.» Prótinus ergo discessérunt ab illo, qui eum interrogatúri erant; tribúnus quoque tímuit, postquam rescívit quia Románus esset et quia alligásset eum. Póstera autem die volens scire diligénter qua ex causa accusarétur a Iudæis, solvit eum et iussit príncipes sacerdótum conveníre et omne concílium et prodúcens Paulum státuit coram illis.

Inténdens autem concílium Paulus ait: «Viri fratres, ego omni consciéntia bona conversátus sum ante Deum usque in hodiérnum diem.» Princeps autem sacerdótum Ananías præcépit astántibus sibi percútere os eius. Tunc Paulus ad eum dixit: «Percútiet te Deus, páries dealbáte! Et tu sedes iúdicans me secúndum legem et contra legem iubes me pércuti?» Et qui astábant, dixérunt: «Summum sacerdótem Dei maledícis?» Dixit autem Paulus: «Nesciébam, fratres, quia princeps est sacerdótum; scriptum est enim: Príncipem pópuli tui non maledíces.»

Sciens autem Paulus quia una pars esset sadducæórum et áltera pharisæórum, exclamábat in concílio: «Viri fratres, ego pharisæus sum, fílius pharisæórum; de spe et resurrectióne mortuórum ego iúdicor.» Et cum hæc díceret, facta est dissénsio inter pharisæos et sadducæos, et divísa est multitúdo. Sadducæi enim dicunt non esse resurrectiónem neque ángelum neque spíritum; pharisæi autem utrúmque confiténtur.

Factus est autem clamor magnus, et surgéntes scribæ quidam partis pharisæórum pugnábant dicéntes: «Nihil mali invenímus in hómine isto: quod si spíritus locútus est ei aut ángelus»; et cum magna dissénsio facta esset, timens tribúnus ne discerperétur Paulus ab ipsis, iussit mílites descéndere, ut ráperent eum de médio eórum et dedúcerent in castra. Sequénti autem nocte assístens ei Dóminus ait: «Constans esto! Sicut enim testificátus es quæ sunt de me in Ierúsalem, sic te opórtet et Romæ testificári.»

r. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis, ut máneat vobíscum in ætérnum, * Spíritum veritátis, allelúia. v. Si enim non abíero, Paráclitus non véniet ad vos; si autem abíero, mittam vobis eum. * Spíritum. v. Glória Patri. * Spíritum.

IN II NOCTURNO

Ant. 2. Erípuit nos de potestáte tenebrárum et tránstulit in regnum Fílii sui, allelúia.

Ant. 2.

Psalmus 95 (96)

Dominus rex et iudex omnis terræ

Cantabant quasi canticum novum ante sedem in conspectu Agni (Cf. Ap 14, 3).

Cantáte Dómino cánticum novum, * cantáte Dómino, omnis terra.

Cantáte Dómino, benedícite nómini eius, * annuntiáte de die in diem salutáre eius.

Annuntiáte inter gentes glóriam eius, * in ómnibus pópulis mirabília eius.

Quóniam magnus Dóminus et laudábilis nimis, * terríbilis est super omnes deos.

Quóniam omnes dii géntium inánia, * Dóminus autem cælos fecit.

Magnificéntia et pulchritúdo in conspéctu eius, * poténtia et decor in sanctuário eius.

Afférte Dómino, famíliæ populórum, † afférte Dómino glóriam et poténtiam, * afférte Dómino glóriam nóminis eius.

Tóllite hóstias et introíte in átria eius, * adoráte Dóminum in splendóre sancto.

Contremíscite a fácie eius, univérsa terra, * dícite in géntibus: «Dóminus regnavit!».

Etenim corréxit orbem terræ, qui non commovébitur; * iudicábit pópulos in æquitáte.

Læténtur cæli et exsúltet terra, † sonet mare et plenitúdo eius; * gaudébunt campi et ómnia, quæ in eis sunt.

Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum † a fácie Dómini, quia venit, * quóniam venit iudicáre terram.

Iudicábit orbem terræ in iustítia * et pópulos in veritáte sua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 96 (97)

Gloria Domini in iudicio

Hic psalmus salutem mundi significat et fidem omnium gentium in ipsum (S. Athanasius).

Dóminus regnávit! Exsúltet terra, * læténtur ínsulæ multæ.

Nubes et calígo in circúitu eius, * iustítia et iudícium firmaméntum sedis eius.

Ignis ante ipsum præcédet * et inflammábit in circúitu inimícos eius.

Illustrárunt fúlgura eius orbem terræ: * vidit et contrémuit terra.

Montes sicut cera fluxérunt a fácie Dómini, * a fácie Dómini omnis terra.

Annuntiavérunt cæli iustítiam eius, * et vidérunt omnes pópuli glóriam eius.

Confundántur omnes, qui adórant sculptília † et qui gloriántur in simulácris suis. * Adoráte eum, omnes ángeli eius.

Audívit et lætáta est Sion, † et exsultavérunt fíliæ Iudæ * propter iudícia tua, Dómine.

Quóniam tu Dóminus, Altíssimus super omnem terram, * nimis exaltátus es super omnes deos.

Qui dilígitis Dóminum, odíte malum; † custódit ipse ánimas sanctórum suórum, * de manu peccatóris liberábit eos.

Lux orta est iusto, * et rectis corde lætítia.

Lætámini, iusti, in Dómino * et confitémini memóriæ sanctitátis eius.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 97 (98)

Dominus victor in iudicio

Hic psalmus priorem Domini adventum significat et fidem omnium gentium (S. Athanasius).

Cantáte Dómino cánticum novum, * quia mirabília fecit.

Salvávit sibi déxtera eius, * et bráchium sanctum eius.

Notum fecit Dóminus salutáre suum, * in conspéctu géntium revelávit iustítiam suam.

Recordátus est misericórdiæ suæ * et veritátis suæ dómui Israel.

Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.

Iubiláte Deo, omnis terra, * erúmpite, exsultáte et psállite.

Psállite Dómino in cíthara, * in cíthara et voce psalmi;

in tubis ductílibus et voce tubæ córneæ, * iubiláte in conspéctu regis Dómini.

Sonet mare et plenitúdo eius, * orbis terrárum, et qui hábitant in eo.

Flúmina plaudent manu, † simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini, * quóniam venit iudicáre terram.

Iudicábit orbem terrárum in iustítia * et pópulos in æquitáte.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 98 (99)

Sanctus Dominus Deus noster

Tu es super Cherubim, qui malum statum terræ commutasti, cum ad nostram similitudinem factus es (S. Athanasius).

Dóminus regnávit! Commoveántur pópuli; * sedet super chérubim, moveátur terra.

Dóminus in Sion magnus * et excélsus super omnes pópulos.

Confiteántur nómini tuo magno et terríbili, * quóniam sanctum est.

Rex potens iudícium díligit: † tu statuísti, quæ recta sunt, * iudícium et iustítiam in Iacob tu fecísti.

Exaltáte Dóminum Deum nostrum † et adoráte ad scabéllum pedum eius, * quóniam sanctus est.

Móyses et Aaron in sacerdótibus eius * et Sámuel inter eos, qui ínvocant nomen eius.

Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos, * in colúmna nubis loquebátur ad eos.

Custodiébant testimónia eius * et præcéptum, quod dedit illis.

Dómine Deus noster, tu exaudiébas eos; † Deus, tu propítius fuísti eis, * ulcíscens autem adinventiónes eórum.

Exaltáte Dóminum Deum nostrum † et adoráte ad montem sanctum eius, * quóniam sanctus Dóminus Deus noster.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 100 (101)

Iusti principis confessio

Si diligitis me, mandata mea servabitis (Io 14, 15).

Misericórdiam et iudícium cantábo; *tibi, Dómine, psallam.

Intéllegam in via immaculáta; *quando vénies ad me?

Perambulábo in innocéntia cordis mei, *in médio domus meæ.

Non propónam ante óculos meos rem iniústam, † faciéntem prævaricatiónes ódio habébo, *non adhærébit mihi.

Cor pravum recédet a me, *malígnum non cognóscam.

Detrahéntem secréto próximo suo, *hunc cessáre fáciam;

supérbum óculo et inflátum corde, *hunc non sustinébo.

Oculi mei ad fidéles terræ, ut sédeant mecum; *qui ámbulat in via immaculáta, hic mihi ministrábit.

Non habitábit in médio domus meæ, qui facit supérbiam; *qui lóquitur iníqua, non stabit in conspéctu oculórum meórum.

In matutíno cessáre fáciam omnes peccatóres terræ, *ut dispérdam de civitáte Dómini omnes operántes iniquitátem.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Erípuit nos de potestáte tenebrárum et tránstulit in regnum Fílii sui, allelúia.

Ant.

v. Surrexit Christus a mórtuis per glóriam Patris, allelúia. r. Ut et nos in novitáte vitæ ambulémus, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II )

Lectio

Ex Sermónibus beáti Guerríci abbátis (Sermo in Ascensione Domini, 1-2: SC 202, 272-274)

Quámdiu Dóminus cum discípulis corporáliter conversári vóluit, non fácile aut multum hunc suum eis afféctum pródidit, maturiórem se eis quam teneriórem éxhibens sicut magístrum decébat et patrem. Cum autem tempus quo ab eis recessúrus erat instáret, tunc véluti vinci ténero eórum afféctu visus est, ut magnam multitúdinem dulcédinis suæ quam eis abscónderat dissimuláre non posset.

Hinc illud est quod, cum dilexísset suos qui erant in mundo, in finem diléxit eos. Tunc enim propémodum omnem vim amóris effúdit amícis, ántequam étiam ipse sicut aqua effunderétur pro amícis. Tunc eis sacraméntum córporis et sánguinis sui trádidit et celebrándum instítuit; néscio virtúte an caritáte mirabilióri hoc novum genus mansiónis adinvéniens in consolatiónem recéssus sui, ut si discéderet ab eis spécie córporis, manéret non solum cum eis, sed étiam in eis virtúte sacraménti.

Tunc véluti prorsus suæ oblítus maiestátis et velut iniúriam fáciens sibi, nisi quia glória est caritátis humiliáre se pro amícis, dignatióne ineffábili Dóminus, et talis Dóminus, pedes servórum lavit; uno ópere condens eis et humilitátis exémplum et remissiónis sacraméntum. Tunc dénique post exhortatiónem prolixióris sermónis Patri eos comméndans, sublevátis in cælum óculis, inter cétera sic ait: Pater, cum essem cum eis, ego servábam eos in nómine tuo; et nemo ex his périit nisi fílius perditiónis. Nunc autem ad te vénio. Serva eos in nómine tuo quos dedísti mihi. Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos a malo.

r. Exaltáre, Dómine, allelúia, * In virtúte tua, allelúia. v. Cantábimus et psallémus virtútes tuas, Dómine. * In. v. Glória Patri. * In.

Conclusio

%%
(c3) KY(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) *(;) Christe(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (,) Ky(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (::)

Kýrie eléison. r. Christe eléison. Kýrie eleison.

Pater noster,

Secretum usque ad:

v. Et ne nos indúcas in tentatiónem. r. Sed libera nos a malo.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Deus, qui ad ætérnam vitam in Christi resurrectióne nos réparas, † érige nos ad consedéntem in déxtera tua nostræ salútis auctórem, * ut, cum in maiestáte sua Salvátor noster advénerit, quos fecísti baptísmo renásci, fácias beáta immortalitáte vestíri. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.