2026-05-20 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Feria IV

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Veníte adorémus, allelúia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Veníte adorémus, allelúia.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Veníte adorémus, allelúia.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

Hymnus

Ætérne rex altíssime, redémptor et fidélium, quo mors solúta déperit, datur triúmphus grátiæ,

Scandis tribúnal déxteræ Patris tibíque cæ ́ litus fertur potéstas ómnium, quæ non erat humánitus,

Ut trina rerum máchina cæléstium, terréstrium et inferórum cóndita, flectat genu iam súbdita.

Tremunt vidéntes ángeli versam vicem mortálium; culpat caro, purgat caro, regnat caro Verbum Dei.

Tu, Christe, nostrum gáudium, manens perénne præ ́ mium, mundi regis qui fábricam, mundána vincens gáudia.

Hinc te precántes quæsumus, ignósce culpis ómnibus et corda sursum súbleva ad te supérna grátia,

Ut, cum rubénte cœperis clarére nube iúdicis, pœnas repéllas débitas, reddas corónas pérditas.

Iesu, tibi sit glória, qui scandis ad cæléstia, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæ ́ cula. Amen.

IN I NOCTURNO

annotation: 8g;
%%
(c3) AL(d)le(f)lú(h>)ia(g_) *(,) al(e)le(g)lú(h>)ia(f_') al(g>)le(f)lú(d.)ia.(d.) (::) E(h) u(h) o(g) u(h) a(f) e(e.) (::)

Ant. 1. Allelúia, allelúia, allelúia.

Ant. 1.

Sub hac una antiphona dicuntur psalmi de feria.

Psalmus 59 (60)

Post calamitatem oratio

In mundo pressuram habetis, sed confidite, ego vici mundum (Io 16, 33).

Deus, reppulísti nos, destruxísti nos. * Irátus es. Convértere ad nos!

Concussísti terram, confregísti eam; * sana contritiónes eius, quia commóta est.

Ostendísti pópulo tuo dura, * potásti nos vino vertíginis.

Dedísti metuéntibus te signum, * ut fúgiant a fácie arcus.

Ut liberéntur dilécti tui, * salvos fac déxtera tua et exáudi nos.

Deus locútus est in sancto suo: † «Lætábor et partíbor Síchimam * et convállem Succoth metíbor.

Meus est Gálaad et meus est Manásses * et Ephraim fortitúdo cápitis mei.

Iuda sceptrum meum, * Moab olla lavácri mei.

Super Idumæam exténdam calceaméntum meum, * super Philistæam vociferábor».

Quis addúcet me in civitátem munítam? * Quis dedúcet me usque in Idumæam?

Nonne tu, Deus, qui reppulísti nos, * et non egrediéris, Deus, in virtútibus nostris?

Da nobis auxílium de tribulatióne, * quia vana salus hóminis.

In Deo faciémus virtútem, * et ipse conculcábit tribulántes nos.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 60 (61)

Exsulis oratio

Oratio iusti æterna sperantis (S. Hilarius).

Exáudi, Deus, deprecatiónem meam, * inténde oratióni meæ.

A fínibus terræ ad te clamávi, † dum anxiarétur cor meum. * In petram inaccéssam mihi deduc me!

Quia factus es spes mea, * turris fortitúdinis a fácie inimíci.

Inhabitábo in tabernáculo tuo in sǽcula, * prótegar in velaménto alárum tuárum,

quóniam tu, Deus meus, exaudísti vota mea, * dedísti hereditátem timéntium nomen tuum.

Dies super dies regis adícies, * annos eius usque in diem generatiónis et generatiónis.

Sédeat in ætérnum in conspéctu Dei; * misericórdia et véritas servent eum.

Sic psalmum dicam nómini tuo in sǽculum sǽculi, * ut reddam vota mea de die in diem.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 61 (62)

Pax in Deo

Deus spei repleat vos omni pace in credendo (Rom 15, 13).

In Deo tantum quiésce, ánima mea, * ab ipso enim salutáre meum.

Verúmtamen ipse refúgium meum et salutáre meum, * præsídium meum, non movébor ámplius.

Quoúsque irrúitis in hóminem, † contúnditis univérsi vos * tamquam paríetem inclinátum et macériam depúlsam?

Verúmtamen de excélso suo cogitavérunt depéllere; † delectabántur mendácio. * Ore suo benedicébant et corde suo maledicébant.

In Deo tantum quiésce, ánima mea, * quóniam ab ipso patiéntia mea.

Verúmtamen ipse Deus meus et salutáre meum, * præsídium meum, non movébor.

In Deo salutáre meum et glória mea; * Deus fortitúdinis meæ, et refúgium meum in Deo est.

Speráte in eo, omnis congregátio pópuli, † effúndite coram illo corda vestra; * Deus refúgium nobis.

Verúmtamen vánitas fílii Adam, * mendácium fílii hóminum.

In statéram si conscéndant, * super fumum leves sunt omnes.

Nolíte speráre in violéntia † et in rapína nolíte décipi; * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.

Semel locútus est Deus, * duo hæc audívi:

quia potéstas Deo est, † et tibi, Dómine, misericórdia; * quia tu reddes unicuíque iuxta ópera sua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 65

Hymnus ad sacrificium gratiarum actionis

De resurrectione Domini et conversione gentium (Hesychius)

Iubiláte Deo, omnis terra, †psalmum dícite glóriæ nóminis eíus, * glorificáte laudem eíus.

Dícite Deo: “Quam terribília sunt ópera tua. * Præ multitúdine virtútis tuæ blandiéntur tibi inimíci tui.

Omnis terra adóret te et psallat tibi, * psalmum dicat nómini tuo.”

Veníte et vidéte ópera Dei, * terríbilis in adinventiónibus super fílios hóminum.

Convértit mare in áridam, † et in flúmine pertransíbunt pede; * ibi lætábimur in ipso.

Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, † óculi eíus super gentes respíciunt; * rebélles non exalténtur in semetípsis.

Benedícite, gentes, Deum nostrum * et audítam fácite vocem laudis eíus;

qui pósuit ánimam nostram ad vitam * et non dedit in commotiónem pedes nostros.

Quóniam probásti nos, Deus; * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum.

Induxísti nos in láqueum, * posuísti tribulatiónes in dorso nostro.

Imposuísti hómines super cápita nostra, † transívimus per ignem et aquam, * et eduxísti nos in refrigérium.

Introíbo in domum tuam in holocáustis; * reddam tibi vota mea,

quæ protulérunt lábia mea, * et locútum est os meum in tribulatióne mea.

Holocáusta medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum, * ófferam tibi boves cum hircis.

Veníte, audíte, † et narrábo, omnes, qui timétis Deum, * quanta fecit ánimæ meæ.

Ad ipsum ore meo clamávi * et exaltávi in lingua mea.

Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exáudiet Dóminus.

Proptérea exaudívit Deus, * atténdit voci deprecatiónis meæ.

Benedíctus Deus, qui non amóvit oratiónem meam * et misericórdiam suam a me.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 67

Triumphalis ingressus Domini

Ascendens in altum captivam duxit captivatem, dedit dona hominibus (Eph 4,8).

Exsúrgit Deus, et dissipántur inimíci eíus; * et fúgiunt, qui odérunt eum, a fácie eíus.

Sicut dissipátur fumus, tu díssipas; † sicut fluit cera a fácie ignis, * sic péreunt peccatóres a fácie Dei.

Et iústi læténtur et exsúltent in conspéctu Dei * et delecténtur in lætítia.

Cantáte Deo, psalmum dícite nómini eíus; † iter fácite ei, qui fertur super nubes: * Dóminus nomen illi.

Iubiláte in conspéctu eíus; †pater orphanórum et iúdex viduárum, * Deus in habitáculo sancto suo.

Deus, qui inhabitáre facit desolátos in domo, † qui edúcit vinctos in prosperitátem; * verúmtamen rebélles habitábunt in árida terra.

Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto, terra mota est,

étiam cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israel.

Plúviam voluntáriam effundébas, Deus; * hereditátem tuam infirmátam, tu refecísti eam.

Animália tua habitábant in ea, * parásti in bonitáte tua páuperi, Deus.

Dóminus dat verbum; * vírgines annuntiántes bona sunt agmen ingens:

“Reges exercítuum fúgiunt, fúgiunt, * et spécies domus dívidit spólia.

Et vos dormítis inter médias caulas: * alæ colúmbæ nitent argénto, et pennæ eíus pallóre auri.

Dum dispérgit Omnípotens reges super eam, * nive dealbátur Selmon.”

Mons Dei mons Basan, * mons cacúminum mons Basan.

Ut quid invidétis, montes cacúminum, † monti, in quo beneplácitum est Deo inhabitáre? * Étenim Dóminus habitábit in finem.

Currus Dei decem mília mílium: * Dóminus venit de Sínai in sancta.

Ascendísti in altum, captívam duxísti captivitátem; † accepísti in donum hómines, * ut étiam rebélles hábitent apud Dóminum Deum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Benedíctus Dóminus die cotídie; * portábit nos Deus salutárium nostrórum.

Deus noster, Deus ad salvándum; * et Dómini, Dómini éxitus mortis.

Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum, * vérticem capillátum perambulántium in delíctis suis.

Dixit Dóminus: “Ex Basan redúcam, * redúcam de profúndo maris,

ut intingátur pes tuus in sánguine, * lingua canum tuórum ex inimícis portiónem invéniat.”

Vidérunt ingréssus tuos, Deus, * ingréssus Dei mei, regis mei in sancta.

Præcédunt cantóres, † postrémi véniunt psalléntes, * in médio iuvénculæ tympanístriæ.

“In ecclésiis benedícite Deo, * Dómino, vos de fóntibus Israel.”

Ibi Beniámin adulescéntulus ducens eos, † príncipes Iúdæ cum turma sua, * príncipes Zábulon, príncipes Nephtháli.

Manda, Deus, virtúti tuæ; * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis.

A templo tuo in Ierusálem * tibi áfferent reges múnera.

Íncrepa feram arúndinis, † congregatiónem taurórum in vítulis populórum: * prostérnant se cum láminis argénti.

Díssipa gentes, quæ bella volunt. † Vénient optimátes ex Ægýpto, * Æthiópia prævéniet manus suas Deo.

Regna terræ, cantáte Deo, psállite Dómino, † psállite Deo, qui fertur super cælum cæli ad oriéntem; * ecce dabit vocem suam, vocem virtútis.

Tribúite virtútem Deo. † Super Israel magnificéntia eíus, * et virtus eíus in núbibus.

Mirábilis, Deus, de sanctuário tuo! † Deus Israel ipse tríbuet virtútem et fortitúdinem plebi suæ. * Benedíctus Deus!

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Al(d)le(f)lú(h>)ia(g_) (,) al(e)le(g)lú(h>)ia(f_') al(g>)le(f)lú(d.)ia.(d.)
(::)

Ant. Allelúia, allelúia, allelúia.

Ant.

v. In resurrectióne tua, Christe, allelúia. r. Cæli et terra læténtur, alleluia.

Postea benedicat abbas:

A vinculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnipotens et miséricors Dóminus. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II )

Lectio

De Actibus Apostolórum 27, 1-20

Ut iudicátum est navigáre nos in Itáliam, tradidérunt et Paulum et quosdam álios vinctos centurióni nómine Iúlio, cohórtis Augústæ. Ascendéntes autem navem Hadramytténam, incipiéntem navigáre circa Asiæ loca, sustúlimus, perseveránte nobíscum Aristárcho Macédone Thessalonicénsi; sequénti autem die devénimus Sidónem, et humáne tractans Iúlius Paulum permísit ad amícos ire et curam sui ágere. Et inde cum sustulissémus, subnavigávimus Cypro, proptérea quod essent venti contrárii, et pélagus Cilíciæ et Pamphýliæ navigántes vénimus Myram quæ est Lýciæ. Et ibi invéniens centúrio navem Alexandrínam navigántem in Itáliam transpósuit nos in eam.

Et cum multis diébus tarde navigarémus et vix devenissémus contra Cnidum, prohibénte nos vento, subnavigávimus Cretæ secúndum Salmónem, et vix iuxta eam navigántes vénimus in locum quendam, qui vocátur Boni Portus, cui iuxta erat cívitas Lasa.

Multo témpore perácto, et cum iam non esset tuta navigátio, eo quod et ieiúnium iam præterísset, monébat Paulus dicens eis: «Viri, vídeo quóniam cum iniúria et multo damno non solum óneris et navis sed étiam animárum nostrárum íncipit esse navigátio.»

Centúrio autem gubernatóri et naucléro magis credébat quam his, quæ a Paulo dicebántur. Et cum aptus portus non esset ad hiemándum, plúrimi statuérunt consílium enavigáre inde, si quo modo possent deveniéntes Phœnícen hiemáre, portum Cretæ respiciéntem ad áfricum et ad caurum. Aspiránte autem austro, æstimántes propósitum se tenére, cum sustulíssent, própius legébant Cretam. Non post multum autem misit se contra ipsam ventus typhónicus, qui vocátur euroáquilo; cumque arrépta esset navis et non posset conári in ventum, data nave flátibus, ferebámur. Insulam autem quandam decurréntes, quæ vocátur Cauda, potúimus vix obtinére scapham, qua subláta, adiutóriis utebántur accingéntes navem; et timéntes, ne in Syrtim incíderent, submísso vase, sic ferebántur. Válide autem nobis tempestáte iactátis, sequénti die iactum fecérunt et tértia die suis mánibus armaménta navis proiecérunt. Neque sole autem neque sidéribus apparéntibus per plures dies, et tempestáte non exígua imminénte, iam auferebátur spes omnis salútis nostræ.

r. Ascéndens Christus in altum, allelúia, captívam duxit captivitátem; * Dedit dona homínibus, allelúia, allelúia. v. Ascéndit Deus in iubilatióne, et Dóminus in voce tubæ. * Dedit. v. Glória Patri. * Dedit.

IN II NOCTURNO

annotation: 8c;
%%
(c3) AL(h)le(h)lú(hi>)ia(f_') *(,) al(f>)le(e)lú(f>)ia(ed) al(ef)le(f)lú(e.)ia.(e.) (::) E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e(h.) (::)

Ant. 2. Allelúia, allelúia, allelúia.

Ant. 2.

Sub hac una antiphona dicuntur psalmi de feria.

Psalmus 68

Zelus domus tuæ comedit me

Dederunt ei vinum bibere cum felle mixtum (Mt 27,34).

Salvum me fac, Deus, * quóniam venérunt aquæ usque ad guttur meum.

Infíxus sum in limo profúndi, et non est substántia; * veni in profúnda aquárum, et fluctus demérsit me.

Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.

Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.

Confortáti sunt, qui persecúti sunt me inimíci mei mendáces; * quæ non rápui, tunc exsolvébam.

Deus, tu scis insipiéntiam meam, * et delícta mea a te non sunt abscóndita.

Non erubéscant in me, qui exspéctant te, * Dómine, Dómine virtútum.

Non confundántur super me, * qui quærunt te, Deus Israel.

Quóniam propter te sustínui oppróbrium, * opéruit confúsio fáciem meam;

extráneus factus sum frátribus meis * et peregrínus fíliis matris meæ.

Quóniam zelus domus tuæ comédit me, * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.

Et flevi in ieiúnio ánimam meam, * et factum est in oppróbrium mihi.

Et pósui vestiméntum meum cilícium, * et factus sum illis in parábolam.

Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta, * et in me canébant, qui bibébant vinum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine, * in témpore benepláciti, Deus.

In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ.

Éripe me de luto, ut non infígar, † erípiar ab iis, qui odérunt me, * et de profúndis aquárum.

Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua; * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.

Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo; * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.

Accéde ad ánimam meam, víndica eam, * propter inimícos meos rédime me.

Tu scis oppróbrium meum * et confusiónem meam et reveréntiam meam.

In conspéctu tuo sunt omnes, qui tríbulant me; *oppróbrium contrívit cor meum, et elángui.

Et sustínui, qui simul contristarétur, et non fuit, * et qui consolarétur, et non invéni.

Et dedérunt in escam meam fel * et in siti mea potavérunt me acéto.

[Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum * et in retributiónes et in scándalum.

Obscuréntur óculi eórum, ne vídeant, * et lumbos eórum semper infírma.

Effúnde super eos iram tuam, * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.

Fiat commorátio eórum desérta, * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.

Quóniam, quem tu percussísti, persecúti sunt, * et super dolórem eíus, quem vulnerásti, addidérunt.

Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum, * et non véniant ad iustítiam tuam.

Deleántur de libro vivéntium * et cum iústis non scribántur.]

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 69 (70)

Deus, in adiutorium meum intende

Domine, salva nos, perimus (Mt 8, 25).

Deus, in adiutórium meum inténde; * Dómine, ad adiuvándum me festína.

Confundántur et revereántur, * qui quærunt ánimam meam.

Avertántur retrórsum et erubéscant, * qui volunt mihi mala.

Convertántur propter confusiónem suam, * qui dicunt mihi: «Euge, euge».

Exsúltent et læténtur in te omnes, qui quærunt te, * et dicant semper: «Magnificétur Deus» qui díligunt salutáre tuum.

Ego vero egénus et pauper sum; * Deus, ad me festína.

Adiútor meus et liberátor meus es tu; * Dómine, ne moréris.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 70 (71)

Domine, spes mea a iuventute mea

Spe gaudentes, in tribulatione patientes (Rom 12,12).

In te, Dómine, sperávi, * non confúndar in ætérnum.

In iustítia tua líbera me et éripe me; * inclína ad me aurem tuam et salva me.

Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias,

quóniam fortitúdo mea * et refúgium meum es tu.

Deus meus, éripe me de manu peccatóris * et de manu contra legem agéntis et iníqui.

Quóniam tu es exspectátio mea, Dómine; * Dómine, spes mea a iuventúte mea.

Super te inníxus sum ex útero, † de ventre matris meæ tu es suscéptor meus; * in te laus mea semper.

Tamquam prodígium factus sum multis, * et tu adiútor fortis.

Repleátur os meum laude tua, * tota die magnitúdine tua.

Ne proícias me in témpore senectútis; * cum defécerit virtus mea, ne derelínquas me.

Quia dixérunt inimíci mei mihi, † et, qui observábant ánimam meam, * consílium fecérunt in unum

dicéntes: «Deus derelíquit eum! † Persequímini et comprehéndite eum, * quia non est qui erípiat».

Deus, ne elongéris a me; * Deus meus, in auxílium meum festína.

Confundántur et defíciant adversántes ánimæ meæ; * operiántur confusióne et pudóre, qui quærunt mala mihi.

Ego autem semper sperábo * et adíciam super omnem laudem tuam.

Os meum annuntiábit iustítiam tuam, † tota die salutáre tuum: * quæ dinumeráre nescívi.

Véniam ad poténtias Dómini; * Dómine, memorábor iustítiæ tuæ solíus.

Deus, docuísti me a iuventúte mea; * et usque nunc annuntiábo mirabília tua.

Et usque in senéctam et sénium, * Deus, ne derelínquas me,

donec annúntiem bráchium tuum * generatióni omni, quæ ventúra est.

Poténtia tua et iustítia tua, Deus, † usque in altíssima, qui fecísti magnália: * Deus, quis símilis tibi?

Quantas ostendísti mihi tribulatiónes multas et malas; † íterum vivificásti me * et de abyssis terræ íterum reduxísti me.

Multiplicábis magnitúdinem meam * et convérsus consoláberis me.

Nam et ego confitébor tibi, † in psaltério veritátem tuam, Deus meus; * psallam tibi in cíthara, Sanctus Israel.

Exsultábunt lábia mea, cum cantávero tibi, * et ánima mea, quam redemísti;

sed et língua mea tota die meditábitur iustítiam tuam, * cum confúsi et revériti fúerint, qui quærunt mala mihi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 72

Cur iustus vexetur

Beatus est, qui non fuerit scandalizatus in me (Mt 11,6).

Quam bonus rectis est Deus, * Deus his, qui mundo sunt corde!

Mei autem pæne moti sunt pedes, * pæne effúsi sunt gressus mei,

quia zelávi super gloriántes, * pacem peccatórum videns.

Quia non sunt eis impediménta, * sanus et pinguis est venter eórum.

In labóre mortálium non sunt * et cum homínibus non flagellántur.

Ídeo quasi torques est eis supérbia, * et tamquam induméntum opéruit eos violéntia.

Prodit quasi ex ádipe iníquitas eórum, * erúmpunt cogitatiónes cordis.

Subsannavérunt et locúti sunt nequítiam, * iniquitátem ab excélso locúti sunt.

Posuérunt in cælo os suum, * et lingua eórum transívit in terra.

Ídeo in alto sedent, * et aquæ plenæ non pervénient ad eos.

Et dixérunt: “Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in Excélso?”

Ecce ipsi peccatóres et abundántes in sǽculo * multiplicavérunt divítias.

Et dixi: “Ergo sine causa mundávi cor meum * et lavi in innocéntia manus meas;

et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis.”

Si dixíssem: “Lóquar ut illi”, * ecce generatiónem filiórum tuórum prodidíssem.

Et cogitábam, ut cognóscerem hoc; * labor erat in óculis meis,

donec intrávi in sanctuárium Dei * et intelléxi novíssima eórum.

Verúmtamen in lúbrico posuísti eos, * deiecísti eos in ruínas.

Quómodo facti sunt in desolatiónem! * Súbito defecérunt, periérunt præ horróre.

Velut sómnium evigilántis, Dómine, * surgens imáginem ipsórum contémnes.

Quia exacerbátum est cor meum, * et renes mei compúncti sunt;

et ego insípiens factus sum et nescívi: * ut iuméntum factus sum apud te.

Ego autem semper tecum; * tenuísti manum déxteram meam.

In consílio tuo dedúces me * et póstea cum glória suscípies me.

Quis enim mihi est in cælo? * Et tecum nihil vólui super terram.

Defécit caro mea et cor meum; * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum.

Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt; * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te.

Mihi autem adhærére Deo bonum est, * pónere in Dómino Deo spem meam,

ut annúntiem omnes operatiónes tuas * in portis fíliæ Sion.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Al(h)le(h)lú(hi>)ia(f_') (,) al(f>)le(e)lú(f>)ia(ed) al(ef)le(f)lú(e.)ia.(e.)
(::)

Ant. Allelúia, allelúia, allelúia.

Ant.

v. Deus et Dóminum suscitávit, allelúia. r. Et nos suscitábit per virtútem suam, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II )

Lectio

Ex Constitutióne dogmática Lumen Géntium Concílii Vaticáni secúndi de Ecclésia (Nn. 4.12)

Opere consummáto quod Pater Fílio commísit in terra faciéndum, missus est Spíritus Sanctus die Pentecóstes, ut Ecclésiam iúgiter sanctificáret, atque ita credéntes per Christum in uno Spíritu accéssum habérent ad Patrem. Ipse est Spíritus vitæ seu fons aquæ saliéntis in vitam ætérnam, per quem Pater hómines, peccáto mórtuos, vivíficat, donec eórum mortália córpora in Christo resúscitet.

Spíritus in Ecclésia et in córdibus fidélium tamquam in templo hábitat, in eísque orat et testimónium adoptiónis filiórum reddit. Ecclésiam, quam in omnem veritátem indúcit, et in communióne et ministratióne uníficat, divérsis donis hierárchicis et charismáticis ínstruit ac dírigit, et frúctibus suis adórnat. Virtúte Evangélii iuvenéscere facit Ecclésiam eámque perpétuo rénovat et ad consummátam cum Sponso suo uniónem perdúcit. Nam Spíritus et Sponsa ad Dóminum Iesum dicunt: Veni! Sic appáret univérsa Ecclésia sícuti de unitáte Patris et Fílii et Spíritus Sancti plebs adunáta.

Univérsitas fidélium qui unctiónem habent a Sancto in credéndo falli nequit, atque hanc suam peculiárem proprietátem mediánte supernaturáli sensu fídei totíus pópuli maniféstat, cum ab epíscopis usque ad extrémos láicos fidéles universálem suum consénsum de rebus fídei et morum éxhibet. Illo enim sensu fídei, qui a Spíritu veritátis excitátur et sustentátur, pópulus Dei sub ductu sacri magistérii, cui fidéliter óbsequens, iam non verbum hóminum, sed vere áccipit verbum Dei, semel tráditæ sanctis fídei indefectibíliter adhret, recto iudício in eam profúndius pénetrat eámque in vita plénius ápplicat.

r. Non relínquam vos órphanos, allelúia; vado et vénio ad vos; * Et gaudébit cor vestrum, allelúia, allelúia. v. Si enim non abíero, Paráclitus non véniet ad vos; si autem abíero, mittam vobis eum. * Et gaudébit. v. Glória Patri. * Et gaudébit.

Conclusio

%%
(c3) KY(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) *(;) Christe(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (,) Ky(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (::)

Kýrie eléison. r. Christe eléison. Kýrie eleison.

Pater noster,

Secretum usque ad:

v. Et ne nos indúcas in tentatiónem. r. Sed libera nos a malo.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Ecclésiæ tuæ, miséricors Deus, concéde propítius, † ut, Sancto Spíritu congregáta, * toto sit corde tibi devóta, et pura voluntáte concórdet. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.