Le monde attend que l'Eglise redevienne une société de louange

   v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
   
   r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
   
   Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Allelúia.
   
Hymnus
Vir celse, forma fúlgida virtútis, hymnum súscipe, qui iure dum te prǽdicat, Dei canit magnália.
Qui sempitérnus Póntifex stirpem Deo mortálium revínxit, atque réddidit paci novo nos fœ́dere,
Te fecit ipse próvidus sui minístrum múneris, Patri datúrum glóriam eiúsque vitam plébibus.
Pro papa:
Tu Petri ovíle cælitus sumptis regébas clávibus, gregémque verbo grátiæ, puris fovébas áctibus.
Pro episcopo:
   Virtúte factus dítior te consecrántis Spíritus, præsul, salútis pínguia tu tradidísti pábula.
   
Pro presbytero:
Regális huius cúlminis adéptus altitúdinem, verbo fuísti et móribus doctor, sacérdos, hóstia.
Locátus in cæléstibus, sanctæ meménto Ecclésiæ, oves ut omnes páscua Christi petant felícia.
Sit Trinitáti glória, quæ sancti honóris múnia tibi minístro sédulo dignis corónat gáudiis. Amen.
   Ant. 1. Tristítia vestra vertétur in gáudium, allelúia.
   Ant. 1.
Psalmus 125 (126)
Gaudium et spes in Deo
Sicuti socii passionum estis, sic eritis et consolationis (2 Cor 1, 7).
   In converténdo Dóminus captivitátem Sion, * facti sumus quasi somniántes.
   
   Tunc replétum est gáudio os nostrum, * et lingua nostra exsultatióne.
   
   Tunc dicébant inter gentes: * «Magnificávit Dóminus fácere cum eis».
   
   Magnificávit Dóminus fácere nobíscum; * facti sumus lætántes.
   
   Convérte, Dómine, captivitátem nostram, * sicut torréntes in austro.
   
   Qui séminant in lácrimis, * in exsultatióne metent.
   
   Eúntes ibant et flebant * semen spargéndum portántes;
   
   veniéntes autem vénient in exsultatióne * portántes manípulos suos.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Tristítia vestra vertétur in gáudium, allelúia.
   Ant.
   Ant. 2. Sive vívimus sive mórimur, Dómini sumus, allelúia.
   Ant. 2.
Psalmus 126 (127)
Vanus labor sine Domino
Dei ædificatio estis (1 Cor 3, 9).
   Nisi Dóminus ædificáverit domum, * in vanum labórant, qui ædíficant eam.
   
   Nisi Dóminus custodíerit civitátem, * frustra vígilat, qui custódit eam.
   
   Vanum est vobis ante lucem súrgere et sero quiéscere, qui manducátis panem labóris, * quia dabit diléctis suis somnum.
   
   Ecce heréditas Dómini fílii, * merces fructus ventris.
   
   Sicut sagíttæ in manu poténtis, * ita fílii iuventútis.
   
   Beátus vir, qui implévit pháretram suam ex ipsis: * non confudetur, cum loquétur inimícis suis in porta.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Sive vívimus sive mórimur, Dómini sumus, allelúia.
   Ant.
   Ant. 3. Ex ipso et per ipsum et in ipso sunt ómnia: ipsi glória in sæcula, allelúia.
   Ant. 3.
Canticum (Cf. Col 1, 12-20)
Christus primogenitus omnis creaturæ et primogenitus ex mortuis
   Grátias agámus Deo Patri, * qui idóneos nos fecit in partem sortis sanctórum in lúmine;
   
   qui erípuit nos de potestáte tenebrárum * et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ,
   
   in quo habémus redemptiónem, * remissiónem peccatórum;
   
   qui est imágo Dei invisíbilis, * primogénitus omnis creatúræ,
   
   quia in ipso cóndita sunt univérsa in cælis et in terra, * visibília et invisibília,
   
   sive throni sive dominatiónes * sive principátus sive potestátes.
   
   Omnia per ipsum et in ipsum creáta sunt, et ipse est ante ómnia, * et ómnia in ipso constant.
   
   Et ipse est caput córporis Ecclésiæ; qui est princípium, primogénitus ex mórtuis, * ut sit in ómnibus ipse primátum tenens,
   
   quia in ipso complácuit omnem plenitúdinem habitáre * et per eum reconciliáre ómnia in ipsum,
   
   pacíficans per sánguinem crucis eius, * sive quæ in terris sive quæ in cælis sunt.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Ex ipso et per ipsum et in ipso sunt ómnia: ipsi glória in sæcula, allelúia.
   Ant.
Lectio brevis(1 P 5,1-4)
   Senióres qui in vobis sunt, óbsecro, consénior et testis Christi passiónum, qui et eius, quæ in futúro revelánda est, glóriæ communicátor: Páscite, qui est in vobis, gregem Dei, providéntes non coácto sed spontánee secúndum Deum, neque turpis lucri grátia sed voluntárie, neque ut dominántes in cleris sed formæ facti gregis. Et cum apparúerit Princeps pastórum, percipiétis immarcescíbilem glóriæ coronam.
   
Responsorium breve
   r. Hic est fratrum amátor, qui multum orat pro pópulo, * Allelúia, allelúia. Hic est. v. Et ánimam suam trádidit pro frátribus suis. * Allelúia, allelúia. Glória Patri. Hic est.
   
   Ant. Iste est fidélis et prudens dispensátor, quem constítuit Dóminus super famíliam suam, ut daret illis in témpore trítici mensuram.
   Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
   Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
   
   et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
   
   quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
   
   quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
   
   et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
   
   Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
   
   depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
   
   esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
   
   Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
   
   sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Iste est fidélis et prudens dispensátor, quem constítuit Dóminus super famíliam suam, ut daret illis in témpore trítici mensuram.
   Ant.
Preces
   Christum, pro homínibus pontíficem constitútum in iis quæ sunt ad Deum, dignis láudibus celebrémus, humíliter deprecántes:
   
Salvum fac pópulum tuum, Dómine.
   Qui Ecclésiam tuam per sanctos et exímios rectóres mirabíliter illustrásti,
   
    fac ut christiáni eódem semper lætificéntur splendóre.
   
   Qui, cum sancti te pastóres sicut Móyses orárent, pópuli peccáta dimisísti,
   
    per intercessiónem eórum Ecclésiam tuam contínua purificatióne sanctífica.
   
   Qui sanctos tuos unxísti in médio fratrum et Spíritum tuum in illos direxísti,
   
    reple Spíritu Sancto omnes pópuli tui rectóres.
   
   Qui pastórum sanctórum ipse posséssio exstitísti
   
    tríbue nullum ex iis, quos sánguine acquisísti, sine te manére.
   
   Qui, per Ecclésiæ pastóres, vitam ætérnam óvibus tuis præstas, ne rápiat eas quisquam de manu tua,
   
    salva defúnctos, pro quibus ánimam tuam posuísti.
   
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
   Deus, qui beáto Bernardíno presbýtero sancti nóminis Iesu amórem exímium tribuísti, eius méritis precibúsque concéde, * ut spíritus nos semper tuæ dilectiónis accéndat. Per Dóminum.
   
   Dóminus vobíscum.
   
   r. Et cum spíritu tuo.
   
   Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
   
   r. Amen.
   
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
   v. Ite in pace. r. Deo grátias.
   
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
    Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
   
Retour en haut