2026-05-25 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, B. Mariae Virginis Ecclesiae Matris, Memoria

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

annotation: 8;
%%
(c4) O(g) vir(g)go(f) ma(e)ter,(d) fí(fhg)li(fg)a(g.) (,)
tu(hiwji)i(h) be(g)á(h)ta(ig) Fí(h)li(g)i,(f.) (;)
sub(f)lí(g)mis(f) et(g) hu(h)míl(j)li(g)ma(hih_') (,)
præ(h) cre(h)a(g)tú(e)ris(f) óm(hg)ni(fg)bus,(g.) (::)

2. Di(g)ví(g)ni(f) tu(e) con(d)sí(fhg)li(fg)i(g.) (,)
fi(hiwji)xus(h) ab(g) æ(h)vo(ig) tér(h)mi(g)nus,(f.) (;)
tu(f) de(g)cus(f) et(g) fas(h)tí(j)gi(g)um(hih_') (,)
na(h)tú(h)ræ(g) nos(e)træ(f) má(hg)xi(fg)mum:(g.) (::)

3. Quam(g) sic(g) promp(f)sís(e)ti(d) nó(fhg)bi(fg)lem,(g.) (,)
ut(hiwji) sum(h)mus(g) e(h)ius(ig) cón(h)di(g)tor(f.) (;)
in(f) ip(g)sa(f) per(g) te(h) fí(j)e(g)ret(hih_') (,)
ar(h)te(h) mi(g)rán(e)da(f) cón(hg)di(fg)tus.(g.) (::)

4. In(g) ú(g)te(f)ro(e) vir(d)gí(fhg)ne(fg)o(g.) (,)
a(hiwji)mor(h) re(g)ví(h)xit(ig) í(h)gne(g)us,(f.) (;)
cu(f)ius(g) ca(f)ló(g)re(h) gér(j)mi(g)nant(hih_') (,)
flo(h)res(h) in(g) ter(e)ra(f) cǽ(hg)li(fg)ci.(g.) (::)

5. Pa(g)tri(g) sit(f) et(e) Pa(d)rá(fhg)cli(fg)to(g.) (,)
tu(hiwji)ó(h)que(g) Na(h)to(ig) gló(h)ri(g)a,(f.) (;)
qui(f) ves(g)te(f) te(g) mi(h)rá(j)bi(g)li(hih_') (,)
cir(h)cum(h)de(g)dé(e)runt(f) grá(hg)ti(fg)æ.(g.) (::)

O virgo mater, fília tui beáta Fílii, sublímis et humíllima præ creatúris ómnibus,

Divíni tu consílii fixus ab ævo términus, tu decus et fastígium natúræ nostræ máximum:

Quam sic prompsísti nóbilem, ut summus eius cónditor in ipsa per te fíeret arte miránda cónditus.

In útero virgíneo amor revíxit ígneus, cuius calóre gérminant flores in terra cǽlici.

Patri sit et Paráclito tuóque Nato glória, cuius vocáris múnere mater beáta Ecclésiæ.

annotation: 8c;
%%
(c4) QUAM(ji) bo(ji)nus(h) *() De(g)us(h) Is(i)ra(h)el.(g) (::)
E(j) u(j) o(h) u(j) a(k) e.(j) (::)

Ant. 1. Quam bonus Deus Israel.

Ant. 1.

Psalmus 72

Cur iustus vexetur

Beatus est, qui non fuerit scandalizatus in me (Mt 11,6).

Quam bonus rectis est Deus, * Deus his, qui mundo sunt corde!

Mei autem pæne moti sunt pedes, * pæne effúsi sunt gressus mei,

quia zelávi super gloriántes, * pacem peccatórum videns.

Quia non sunt eis impediménta, * sanus et pinguis est venter eórum.

In labóre mortálium non sunt * et cum homínibus non flagellántur.

Ídeo quasi torques est eis supérbia, * et tamquam induméntum opéruit eos violéntia.

Prodit quasi ex ádipe iníquitas eórum, * erúmpunt cogitatiónes cordis.

Subsannavérunt et locúti sunt nequítiam, * iniquitátem ab excélso locúti sunt.

Posuérunt in cælo os suum, * et lingua eórum transívit in terra.

Ídeo in alto sedent, * et aquæ plenæ non pervénient ad eos.

Et dixérunt: “Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in Excélso?”

Ecce ipsi peccatóres et abundántes in sǽculo * multiplicavérunt divítias.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Quam(ji) bo(ji)nus(h) () De(g)us(h) Is(i)ra(h)el.(g)
(::)

Ant. Quam bonus Deus Israel.

Ant.

annotation: 2d;
%%
(f3) BE(f)ne(fc)dí(e)cam(f) Dó(h)mi(g)no(f) *(,) qui(e) mi(f)hi(g) trí(h)bu(g)it(fe) in(f)tel(h)lé(g)ctum.(f) (::)
E(h) u(h) o(h) u(g) a(ef) e.(f) (::)

Ant. 2. Benedícam Dómino qui mihi tríbuit intelléctum.

Ant. 2.

Et dixi: “Ergo sine causa mundávi cor meum * et lavi in innocéntia manus meas;

et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis.”

Si dixíssem: “Lóquar ut illi”, * ecce generatiónem filiórum tuórum prodidíssem.

Et cogitábam, ut cognóscerem hoc; * labor erat in óculis meis,

donec intrávi in sanctuárium Dei * et intelléxi novíssima eórum.

Verúmtamen in lúbrico posuísti eos, * deiecísti eos in ruínas.

Quómodo facti sunt in desolatiónem! * Súbito defecérunt, periérunt præ horróre.

Velut sómnium evigilántis, Dómine, * surgens imáginem ipsórum contémnes.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(f3) a/. Be(f)ne(fc)dí(e)cam(f) Dó(h)mi(g)no(f) (,) qui(e) mi(f)hi(g) trí(h)bu(g)it(fe) in(f)tel(h)lé(g)ctum.(f)
(::)

Ant. Benedícam Dómino qui mihi tríbuit intelléctum.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) PÓ(g)ne(go)re(f) *() in(gh) De(h)o(ghg) spem(fh) me(h)am(ghg) bo(f)num(fg) est.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Pónere in Deo spem meam bonum est.

Ant. 3.

III

Quia exacerbátum est cor meum, * et renes mei compúncti sunt;

et ego insípiens factus sum et nescívi: * ut iuméntum factus sum apud te.

Ego autem semper tecum; * tenuísti manum déxteram meam.

In consílio tuo dedúces me * et póstea cum glória suscípies me.

Quis enim mihi est in cælo? * Et tecum nihil vólui super terram.

Defécit caro mea et cor meum; * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum.

Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt; * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te.

Mihi autem adhærére Deo bonum est, * pónere in Dómino Deo spem meam,

ut annúntiem omnes operatiónes tuas * in portis fíliæ Sion.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Pó(g)ne(go)re(f) () in(gh) De(h)o(ghg) spem(fh) me(h)am(ghg) bo(f)num(fg) est.(g)
(::)

Ant. Pónere in Deo spem meam bonum est.

Ant.

v. Fecit mihi magna qui potens est. (T.P. allelúia.) r. Misericórdia eius a progénie in progénies timéntibus eum. (T. P. allelúia)

In primo nocturno, anno II

De Epístula secúnda beáti Pauli apóstoli ad Corínthios

Notam fácimus vobis, fratres, grátiam Dei, quæ data est in ecclésiis Macedóniæ, quod in multo experiménto tribulatiónis abundántia gáudii ipsórum et altíssima paupértas eórum abundávit in divítias simplicitátis eórum; quia secúndum virtútem, testimónium reddo, et supra virtútem voluntárii fuérunt cum multa exhortatióne obsecrántes nos grátiam et communicatiónem ministérii, quod fit in sanctos. Et non sicut sperávimus, sed semetípsos dedérunt primum Dómino, deínde nobis per voluntátem Dei, ita ut rogarémus Titum, ut, quemádmodum cœpit, ita et perfíciat in vos étiam grátiam istam. Sed sicut in ómnibus abundátis, fide et sermóne et sciéntia et omni sollicitúdine et caritáte ex nobis in vobis, ut et in hac grátia abundétis. Non quasi ímperans dico, sed per aliórum sollicitúdinem étiam vestræ caritátis ingénitum bonum cómprobans.

Scitis grátiam Dómini nostri Iesu Christi, quóniam propter vos egénus factus est, cum esset dives, ut illíus inópia vos dívites essétis. Et consílium in hoc do. Hoc enim vobis útile est, qui non solum fácere sed et velle cœpístis ab anno prióre; nunc vero et facto perfícite, ut, quemádmodum promptus est ánimus velle, ita sit et perfícere ex eo, quod habétis.

Si enim volúntas prompta est, secúndum id quod habet, accépta est, non secúndum quod non habet. Non enim, ut áliis sit remíssio, vobis autem tribulátio; sed ex æqualitáte in præsénti témpore vestra abundántia illórum inópiam súppleat, ut et illórum abundántia vestram inópiam súppleat, ut fiat æquálitas, sicut scriptum est: Qui multum, non abundávit; et, qui módicum, non minorávit.

Grátias autem Deo, qui dedit eándem sollicitúdinem pro vobis in corde Titi, quóniam exhortatiónem quidem suscépit, sed, cum sollicítior esset, sua voluntáte proféctus est ad vos. Mísimus étiam cum illo fratrem, cuius laus est in evangélio per omnes ecclésias - non solum autem sed et ordinátus ab ecclésiis comes noster cum hac grátia, quæ ministrátur a nobis ad Dómini glóriam et destinátam voluntátem nostram - devitántes hoc, ne quis nos vitúperet in hac plenitúdine, quæ ministrátur a nobis; providémus enim bona non solum coram Dómino sed étiam coram homínibus. Mísimus autem cum illis et fratrem nostrum, quem probávimus in multis sæpe sollícitum esse, nunc autem multo sollicitiórem, confidéntia multa in vos. Sive pro Tito, est sócius meus et in vos adiútor; sive fratres nostri, apóstoli ecclesiárum, glória Christi. Ostensiónem ergo, quæ est caritátis vestræ et nostræ gloriatiónis pro vobis, in illos osténdite in fáciem ecclesiárum.

r. Auribus pércipe, Dómine, lácrimas meas; ne síleas a me, remítte mihi, * Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus. v. Dixi: Custódiam vias meas, ut non delínquam in lingua mea. * Quóniam. v. Glória Patri. * Quóniam.

In secundo nocturno, anno II

Ex Enarratiónibus sancti Augustíni epíscopi in psalmos (En. in ps. 41, 2: CCL 38, 461)

Eia, fratres, aviditátem meam cápite, desidérium hoc mecum communicáte: simul amémus, simul in hac siti exardescámus, simul ad fontem intellegéndi currámus. Desiderémus ergo velut cervus fontem, excépto illo fonte quem propter remissiónem peccatórum desíderant baptizándi, et iam baptizáti desiderémus illum fontem, de quo Scriptúra ália dicit: Quóniam apud te est fons vitæ. Ipse enim fons et lumen est; mérito et intelléctus est, quia et sátiat ánimam ávidam sciéndi; et omnis qui intéllegit, luce quadam non corporáli, non carnáli, non exterióre, sed interióre illustrátur.

Est ergo, fratres, quædam lux intus, quam non habent qui non intéllegunt. Unde iam eos qui desíderant hunc fontem vitæ, et inde áliquid carpunt, allóquitur Apóstolus óbsecrans, et dicit: Ut iam non ambulétis sicut et gentes ámbulant in vanitáte mentis suæ, obscuráti intellegéntia, alienáti a vita Dei per ignorántiam quæ est in illis, propter cæcitátem cordis ipsórum.

Si ergo illi obscuráti sunt intellegéntia, id est, quia non intéllegunt obscurántur; ergo qui intéllegunt illuminántur. Curre ad fontes, desídera aquárum fontes. Apud Deum est fons vitæ et insiccábilis fons; in illíus luce lumen inobscurábile. Lumen hoc desídera, quemdam fontem, quoddam lumen quale non norunt óculi tui; cui lúmini vidéndo óculus intérior præparátur, cui fonti hauriéndo sitis intérior inardéscit. Curre ad fontem, desídera fontem; sed noli utcúmque, noli ut qualecúmque ánimal cúrrere; ut cervus curre. Quid est, ut cervus? Non sit tárditas in curréndo, ímpigre curre, ímpigre desídera fontem. Invenímus enim insígne velocitátis in cervo.

r. Sedes tua, Deus, in sæculum sæculi; * Virga æquitátis virga regni tui. v. Dilexísti iustítiam et odísti iniquitátem, proptérea unxit te Deus, Deus tuus. * Virga. v. Glória Patri. * Virga.

Orémus.

Deus, misericordiárum Pater, cuius Unigénitus, cruci affíxus, beátam Maríam Vírginem, Genetrícem suam, Matrem quoque nostram constítuit, concéde, quǽsumus, ut, eius cooperánte caritáte, Ecclésia tua, in dies fecúndior, prolis sanctitáte exsúltet et ingrémium suum cunctas áttrahat famílias populórum. Per Dóminum.

%%
(c4) BE(g)ne(g)di(e)cá(fe)mus(d) Dó(fhg)mi(fg)no.(g) r/.(::) De(ge/fe)o(d) grá(fhg)ti(fg)as.(g) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.