Le monde attend que l'Eglise redevienne une société de louange

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
   v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
   
Hymnus
Christe, pastórum caput atque princeps, géstiens huius celebráre festum, débitas sacro pia turba psallit cármine laudes.
pro papa:
Quas oves déderas, ovíle orbis ut totus fíeret sacrátum, hic tuo nutu pósitus suprémo cúlmine rexit.
pro episcopo:
Strénuum bello púgilem supérni chrísmatis pleno tuus unxit intus Spíritus dono, posuítque sanctam páscere gentem.
pro presbytero:
Hunc tibi eléctum fáciens minístrum ac sacerdótem sócians, dedísti dux ut astaret pópulo fidélis ac bonus altor.
Hic gregis ductor fuit atque forma, lux erat cæco, mísero levámen, próvidus cunctis pater omnibúsque ómnia factus.
Christe, qui sanctis méritam corónam reddis in cælis, dócili magístrum fac sequi vita, similíque tandem fine potíri.
Æqua laus summum célebret Paréntem teque, Salvátor, pie rex, per ævum; Spíritus Sancti résonet per omnem glória mundum.
annotation: 8c;
%%
(c4) CO(j)gi(ikjk)ta(hf)vé(g)runt(h) *() ím(g)pi(fg)i(g) (,) et(g) lo(g)cú(h)ti(g) sunt(h) ne(ji)quí(h)ti(gh)am,(h) (;) in(g)i(g)qui(g)tá(fe)tem(d) in(e) ex(f)cél(g>)so(h) lo(i)cú(h)ti(g) sunt.(g) (::)
E(j) u(j) o(h) u(j) a(k) e.(j) (::)
   Ant. 1. Cogitavérunt ímpii et locúti sunt nequítiam, iniquitátem in excélso locúti sunt.
   Ant. 1.
Psalmus 54 (55)
Contra perfidum amicum
Cœpit Iesus pavere et tædere (Mc 14, 33).
I
   Auribus pércipe, Deus, oratiónem meam et ne abscondáris a deprecatióne mea; * inténde mihi et exáudi me.
   
   Excússus sum in meditatióne mea et conturbátus sum * a voce inimíci et a tribulatióne peccatóris.
   
   Quóniam devolvérunt in me iniquitátem * et in ira molésti erant mihi.
   
   Cor meum torquétur intra me, * et formído mortis cécidit super me.
   
   Timor et tremor venérunt super me, * et contéxit me pavor.
   
   Et dixi: «Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo et requiéscam?
   
   Ecce elongábo fúgiens * et manébo in solitúdine.
   
   Exspectábo eum, qui salvum me fáciat * a spíritu procéllæ et tempestáte».
   
   Díssipa, Dómine, dívide línguas eórum, * quóniam vidi violéntiam et contentiónem in civitáte.
   
   Die ac nocte circúmeunt eam super muros eius, iníquitas et labor et insídiæ in médio eius; * et non defécit de platéis eius frauduléntia et dolus.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
annotation: ;
%%
(c4) a/. Co(j)gi(ikjk)ta(hf)vé(g)runt(h) () ím(g)pi(fg)i(g) (,) et(g) lo(g)cú(h)ti(g) sunt(h) ne(ji)quí(h)ti(gh)am,(h) (;) in(g)i(g)qui(g)tá(fe)tem(d) in(e) ex(f)cél(g>)so(h) lo(i)cú(h)ti(g) sunt.(g)
(::)
   Ant. Cogitavérunt ímpii et locúti sunt nequítiam, iniquitátem in excélso locúti sunt.
   Ant.
annotation: 7c2;
%%
(c3) A(h)ver(h)tán(hi)tur(i) *() re(i)trór(i>)sum(ih) (,) et(h) e(hg)ru(fh)bé(hih)scant,(e) (,) qui(h) có(gih/i>)gi(fe)tant(e) mi(hf)hi(g) ma(e)la.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(ih) (::)
   Ant. 2. Avertántur retrórsum et erubéscant, qui cógitant mihi mala.
   Ant. 2.
II
   Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique;
   
   et si is, qui óderat me, super me magnificátus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.
   
   Tu vero, homo coæquális meus, * familiáris meus et notus meus,
   
   qui simul habúimus dulce consórtium: * in domo Dei ambulávimus in concúrsu.
   
   [Véniat mors super illos, et descéndant in inférnum vivéntes,
   
   quóniam nequítiæ in habitáculis eórum, in médio eórum. ]
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
annotation: ;
%%
(c3) a/. A(h)ver(h)tán(hi)tur(i) () re(i)trór(i>)sum(ih) (,) et(h) e(hg)ru(fh)bé(hih)scant,(e) (,) qui(h) có(gih/i>)gi(fe)tant(e) mi(hf)hi(g) ma(e)la.(e)
(::)
   Ant. Avertántur retrórsum et erubéscant, qui cógitant mihi mala.
   Ant.
annotation: 8g;
%%
(c4) IU(j)stus(ig) *() non(ij) con(h)tur(g)bá(h)bi(g)tur,(f) (,) qui(f)a(h) Dó(j)mi(j)nus(ig) fir(i)mat(j) ma(hi)num(hg) e(g)ius.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
   Ant. 3. Iustus non conturbábitur, quia Dóminus firmat manum eius.
   Ant. 3.
III
   Ego autem ad Deum clamábo, * et Dóminus salvábit me.
   
   Véspere et mane et merídie meditábor et ingemíscam, * et exáudiet vocem meam.
   
   Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui impúgnant me, * quóniam in multis sunt advérsum me.
   
   Exáudiet Deus et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.
   
   Non enim est illis commutátio, * et non timuérunt Deum.
   
   Exténdit manum suam in sócios; * contaminávit fœdus suum.
   
   Lene super butyrum est os eius, * pugna autem cor illíus:
   
   mollíti sunt sermónes eius super óleum, * et ipsi sunt gládii destrícti.
   
   Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet; * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.
   
   Tu vero, Deus, dedúces eos * in púteum intéritus.
   
   Viri sánguinum et dolósi non dimidiábunt dies suos; * ego autem sperábo in te, Dómine.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
annotation: ;
%%
(c4) a/. Iu(j)stus(ig) () non(ij) con(h)tur(g)bá(h)bi(g)tur,(f) (,) qui(f)a(h) Dó(j)mi(j)nus(ig) fir(i)mat(j) ma(hi)num(hg) e(g)ius.(g)
(::)
   Ant. Iustus non conturbábitur, quia Dóminus firmat manum eius.
   Ant.
   v. Ego ipse requíram oves meas. r. Et indúcam eas in terram suam.
   
In primo nocturno, anno II
De Epístula secúnda beáti Pauli apóstoli ad Corínthios
   Si gloriári opórtet, quæ infirmitátis meæ sunt, gloriábor. Deus et Pater Dómini Iesu scit, qui est benedíctus in sæcula, quod non méntior. Damásci præpósitus gentis Aretæ regis custodiébat civitátem Damascenórum, ut me comprehénderet, et per fenéstram in sporta dimíssus sum per murum et effúgi manus eius.
   
   Gloriári opórtet; non éxpedit quidem, véniam autem ad visiónes et revelatiónes Dómini. Scio hóminem in Christo ante annos quattuórdecim - sive in córpore néscio, sive extra corpus néscio, Deus scit - raptum eiúsmodi usque ad tértium cælum. Et scio huiúsmodi hóminem - sive in córpore sive extra corpus néscio, Deus scit - quóniam raptus est in paradísum et audívit arcána verba quæ non licet hómini loqui. Pro eiúsmodi gloriábor, pro me autem nihil gloriábor nisi in infirmitátibus meis.
   
   Nam et si volúero gloriári, non ero insípiens, veritátem enim dicam; parco autem, ne quis in me exístimet supra id, quod videt me aut audit ex me, et ex magnitúdine revelatiónum. Propter quod, ne extóllar, datus est mihi stímulus carni, ángelus Sátanæ, ut me colaphízet, ne extóllar. Propter quod ter Dóminum rogávi, ut discéderet a me; et dixit mihi: " Súfficit tibi grátia mea, nam virtus in infirmitáte perfícitur. " Libentíssime ígitur pótius gloriábor in infirmitátibus meis, ut inhábitet in me virtus Christi. Propter quod pláceo mihi in infirmitátibus, in contuméliis, in necessitátibus, in persecutiónibus et in angústiis, pro Christo: cum enim infírmor, tunc potens sum.
   
   Factus sum insípiens. Vos me cœgístis; ego enim débui a vobis commendári. Nihil enim minus fui ab his, qui sunt supra modum apóstoli, tamétsi nihil sum; signa tamen apóstoli facta sunt super vos in omni patiéntia, signis quoque et prodígiis et virtútibus. Quid est enim quod minus habuístis præ céteris ecclésiis, nisi quod ego ipse non gravávi vos? Donáte mihi hanc iniúriam.
   
   r. Miserére mei, Dómine, quóniam ad te clamábo tota die. Lætífica ánimam servi tui, quóniam ad te, Dómine, ánimam meam levávi. * Quóniam tu, Dómine, suávis ac mitis es ómnibus invocántibus te. v. Non est símilis tui in diis, Dómine, et non est secúndum ópera tua; * Quóniam. v. Glória Patri. * Quóniam.
   
In secundo nocturno, anno II
Ex Epístulis sancti Athanásii epíscopi (Ep. 1 ad Serapionem, 28.30: PG 26, 594-599)
   Haud abs re fúerit véterem traditiónem, doctrinámque ac fidem cathólicæ Ecclésiæ investigáre, quam scílicet Dóminus trádidit, apóstoli prædicavére et patres servavére. In ea enim Ecclésia fundáta est, a qua si quis excíderit, is nec esse nec ámplius dici christiánus ulla ratióne póterit. Itaque Trínitas sancta et perfécta est, quæ in Patre, et Fílio, et Spíritu Sancto agnóscitur, nihílque aliénum vel extrínsecus admíxtum habet, neque ex creatóre et re creáta constat, sed tota creándi et efficiéndi vi prædita est; sibi quoque símilis et indivídua est natúra, unáque eius est efficácia et áctio.
   
   Nam Pater per Verbum in Spíritu Sancto ómnia facit, eóque modo sanctæ Trinitátis únitas servátur. Ita unus Deus in Ecclésia prædicátur, qui est super ómnia et per ómnia et in ómnibus. Super ómnia quidem ut Pater, ut princípium et fons; per ómnia vero, nempe per Verbum, in ómnibus dénique, in Spíritu Sancto. Beátus Paulus, cum de spiritálibus rebus ad Corínthios scribit, ómnia ad unum Deum Patrem tamquam ad caput hoc pacto redúcit: Divisiónes vero gratiárum sunt, idem autem Spíritus; et divisiónes ministratiónum sunt, idem autem Dóminus; et divisiónes operatiónum sunt, idem vero Deus, qui operátur ómnia in ómnibus.
   
   Quæ enim Spíritus síngulis distríbuit, ea a Patre per Verbum dantur. Nam ómnia quæ Patris sunt, sunt item Fílii: unde ea quæ a Fílio in Spíritu dantur, vera sunt Patris múnera. Simíliter cum Spíritus in nobis est, Verbum a quo illum accípimus, in nobis étiam est, et in Verbo est quoque Pater, atque ita fit istud: Veniémus ego et Pater, et mansiónem apud eum faciémus. Ubi enim lux est, illic et splendor quoque est; ubi item splendor est, ibi simíliter et eius efficiéntia et spléndida est grátia.
   
   r. Misericórdiam et iudícium cantábo tibi, Dómine; psallam et intélligam * In via immaculáta, quando vénies ad me. v. Perambulábam in innocéntia cordis mei, in médio domus meæ, * In via. v. Glória Patri. * In via.
   
   
   Orémus.
   
   Deus, qui Ecclésiam tuam regéndam beáto Paulo papæ commisísti, strénuo Fílii tui Evangélii apóstolo, præsta, quǽsumus, ut, ab eius institútis illumináti, ad civílem amóris cultum in mundum dilatándum tibi collaboráre valeámus. Per Dóminum.
   
%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)
   v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
   
Retour en haut