v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Chorus novæ Ierúsalem hymni novam dulcédinem promat, colens cum sóbriis paschále festum gáudiis,
Quo Christus invíctus leo, dracóne surgens óbruto, dum voce viva pérsonat, a morte functos éxcitat.
Quam devorárat ímprobus, prædam refúndit tártarus; captivitáte líbera Iesum sequúntur ágmina.
Triúmphat ille spléndide et dignus amplitúdine, soli políque pátriam unam facit rem públicam.
Ipsum canéndo súpplices Regem precémur mílites, ut in suo claríssimo nos órdinet palátio.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Accessístis ad Sion montem et civitátem Dei vivéntis, allelúia.
Ant. 1.
Psalmus 42 (43)
Desiderium templi
Ego lux in mundum veni (Io 12, 46).
Iudica me, Deus, † et discérne causam meam de gente non sancta; * ab hómine iníquo et dolóso érue me.
Quia tu es Deus refúgii mei; † quare me repulísti, * et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
Emítte lucem tuam et veritátem tuam; * ipsæ me dedúcant et addúcant in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
Et introíbo ad altáre Dei, † ad Deum lætítiæ exsultatiónis meæ. * Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus.
Quare tristis es, ánima mea, * et quare conturbáris in me?
Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, * salutáre vultus mei et Deus meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Accessístis ad Sion montem et civitátem Dei vivéntis, allelúia.
Ant.
Ant. 2. Tu, Dómine, eruísti ánimam meam, ut non períret, allelúia.
Ant. 2.
Canticum (Is 38, 10-14. 17-20)
Moribundi angores, sanati lætitia
Ego sum vivens et fui mortuus ... et habeo claves mortis (Ap 1, 17-18).
Ego dixi: In dimídio diérum meórum † vadam ad portas ínferi; * quæsívi resíduum annórum meórum.
Dixi: Non vidébo Dóminum Deum in terra vivéntium, † non aspíciam hóminem ultra * inter habitatóres orbis.
Habitáculum meum ablátum est et abdúctum longe a me * quasi tabernáculum pastórum;
convólvit sicut textor vitam meam; * de stámine succídit me.
De mane usque ad vésperam * confecísti me.
Prostrátus sum usque ad mane, * quasi leo sic cónterit ómnia ossa mea;
de mane usque ad vésperam * confecísti me.
Sicut pullus hirúndinis, sic mussitábo, * meditábor ut colúmba;
attenuáti sunt óculi mei * suspiciéntes in excélsum.
Tu autem eruísti ánimam meam * a fóvea consumptiónis,
proiecísti enim post tergum tuum * ómnia peccáta mea.
Quia non inférnus confitébitur tibi, * neque mors laudábit te;
non exspectábunt, qui descéndunt in lacum, * veritátem tuam.
Vivens, vivens ipse confitébitur tibi, sicut et ego hódie; * pater fíliis notam fáciet veritátem tuam.
Dómine, salvum me fac, † et ad sonum cítharæ cantábimus cunctis diébus vitæ nostræ * in domo Dómini.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Tu, Dómine, eruísti ánimam meam, ut non períret, allelúia.
Ant.
Ant. 3. Visitásti terram et inebriásti eam, allelúia.
Ant. 3.
Psalmus 64 (65)
Sollemnis gratiarum actio
In Sion intellege cælicam civitatem (Origenes).
Te decet hymnus, Deus, in Sion; * et tibi reddétur votum in Ierúsalem.
Qui audis oratiónem, * ad te omnis caro véniet propter iniquitátem.
Etsi prævaluérunt super nos impietátes nostræ, * tu propitiáberis eis.
Beátus, quem elegísti et assumpsísti; * inhabitábit in átriis tuis.
Replébimur bonis domus tuæ, * sanctitáte templi tui.
Mirabíliter in æquitáte exáudies nos, Deus salútis nostræ, * spes ómnium fínium terræ et maris longínqui.
Firmans montes in virtúte tua, * accínctus poténtia.
Compéscens sónitum maris, sónitum flúctuum eius * et tumúltum populórum.
Et timébunt, qui hábitant términos terræ, a signis tuis; * éxitus oriéntis et occidéntis delectábis.
Visitásti terram et inebriásti eam; * multiplicásti locupletáre eam.
Flumen Dei replétum est aquis; † parásti fruménta illórum, * quóniam ita parásti eam.
Sulcos eius írrigans, glebas eius complánans; * ímbribus emóllis eam, benedícis gérmini eius.
Coronásti annum benignitáte tua, * et vestígia tua stillábunt pinguédinem.
Stillábunt páscua desérti, * et exsultatióne colles accingéntur.
Indúta sunt óvibus prata, † et valles abundábunt fruménto; * clamábunt, étenim hymnum dicent.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Visitásti terram et inebriásti eam, allelúia.
Ant.
Lectio brevis (Act 13, 30-33)
Deus suscitávit Iesum a mórtuis; qui visus est per dies multos his, qui simul ascénderant cum eo de Galilæa in Ierúsalem, qui nunc sunt testes eius ad plebem. Et nos vobis evangelizámus eam, quæ ad patres promíssio facta est, quóniam hanc Deus adimplévit fíliis eórum, nobis resúscitans Iesum, sicut et in Psalmo secúndo scriptum est: Fílius meus es tu; ego hódie génui te.
Responsorium breve
v. Surréxit Dóminus de sepúlcro, r. Allelúia, allelúia. Surréxit. v. Qui pro nobis pepéndit in ligno. v. Glória Patri.
Ant. Ego sum alpha et ómega, primus et novíssimus; ego sum radix et genus David, stella spléndida et matutína, allelúia.
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ego sum alpha et ómega, primus et novíssimus; ego sum radix et genus David, stella spléndida et matutína, allelúia.
Ant.
Preces
Deum Patrem, cuius Agnus immaculátus tollit peccáta mundi nosque vivíficat,
grati rogémus:
grati rogémus:
Auctor vitæ, vivífica nos.
Deus, auctor vitæ, meménto passiónis et resurrectiónis Agni, in cruce occísi,
— eúmque audi, semper interpellántem pro nobis.
Expurgáto vétere ferménto malítiæ et nequítiæ,
— fac nos vívere in ázymis sinceritátis et veritátis Christi.
Da ut hódie reiciámus peccátum discórdiæ atque invídiæ,
— nosque redde fratrum necessitátibus magis inténtos.
Spíritum evangélicum pone in médio nostri,
— ut hódie et semper in præcéptis tuis ambulémus.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dómine Iesu Christe, lux vera, qui omnes hómines illúminas ad salútem, nobis, quǽsumus, concéde virtútem, ut ante te vias pacis et iustítiæ præparémus. Qui vivis.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
