2025-11-02 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, IN COMMEMORATIONE OMNIUM FIDELIUM DEFUNCTORUM, Commemoratio

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Regem cui ómnia vivunt, * veníte, adorémus.

r. Regem cui ómnia vivunt, * veníte, adorémus.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Regem cui ómnia vivunt, * veníte, adorémus.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Veníte, adorémus.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Regem cui ómnia vivunt, * veníte, adorémus.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Veníte, adorémus.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Regem cui ómnia vivunt, * veníte, adorémus.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Veníte, adorémus.

r. Regem cui ómnia vivunt, * veníte, adorémus.

Hymnus

Qui vivis ante sǽcula vitæque fons es únicus, nos, Deus, morti obnóxios culpæque reos áspice.

Peccánti, Pater, hómini pœnam sanxísti intéritum, ut, pulvis datus púlveri, se súbderet piáculum.

Vitále sed spiráculum quod indidísti próvidus, æternitátis pérmanet germen immarcescíbile.

Hæc spes, hoc est solácium: revirescémus, Dómine, primúsque resurgéntium ad te nos Christus rápiet.

Pro uno defuncto:

Hoc vitæ regno pérfrui defúnctum præsta fámulum, quem Christi fides ímbuit, quem almus unxit Spíritus.

Pro una defuncta:

Hoc vitæ regno pérfrui defúnctam præsta fámulam, quam Christi fides ímbuit, quam almus unxit Spíritus.

Pro pluribus:

Hoc vitæ regno pérfrui da fratres in te mórtuos, quos Christi fides ímbuit, quos almus unxit Spíritus.

Hoc regnum nobis própera e terris cum cessérimus, ut concinámus ómnium te finem, te princípium. Amen.

IN I NOCTURNO

Ant. 1. Dírige, Dómine Deus meus, in conspéctu tuo viam meam.

Ant. 1.

Psalmus 5

Oratio matutina ad implorandum auxilium

Verbo inhabitante, æternaliter exsultabunt qui eum intra se receperunt.

Verba mea áuribus pércipe, Dómine; * intéllege gémitum meum.

Inténde voci clamóris mei, * rex meus et Deus meus.

Quóniam ad te orábo, Dómine, † mane exáudies vocem meam; * mane astábo tibi et exspectábo.

Quóniam non Deus volens iniquitátem tu es; † neque habitábit iuxta te malígnus, * neque permanébunt iniústi ante óculos tuos.

Odísti omnes, qui operántur iniquitátem, perdes omnes, qui loquúntur mendácium; * virum sánguinum et dolósum abominábitur Dóminus.

Ego autem in multitúdine misericórdiæ tuæ † introíbo in domum tuam; * adorábo ad templum sanctum tuum in timóre tuo.

Dómine, deduc me in iustítia tua propter inimícos meos, * dírige in conspéctu meo viam tuam.

Quóniam non est in ore eórum véritas, * cor eórum fóvea;

sepúlcrum patens est guttur eórum, * mólliunt línguas suas.

[Iúdica illos, Deus; décidant a cogitatiónibus suis; † secúndum multitúdinem impietátum eórum expélle eos, * quóniam irritavérunt te, Dómine.]

Et omnes, qui sperant in te, læténtur, * in ætérnum exsúltent.

Obumbrábis eis, et gloriabúntur in te, * qui díligunt nomen tuum;

quóniam tu benedíces iusto, Dómine, * quasi scuto, bona voluntáte coronábis eum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Dírige, Dómine Deus meus, in conspéctu tuo viam meam.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) CON(g)vér(gV!fd~)te(e)re,(f) Dó(gh)mi(h)ne,(g) *(,) et(g) é(h)ri(g)pe(f) á(g)ni(g)mam(h>) me(f)am,(f) (;)
quó(h)ni(j)am(ji~) non(j) est(h) in(g>) mor(gvgv)te(d,) qui(d) me(ef)mor(gh) sit(h) tu(g)i.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 2. Convértere, Dómine, et éripe ánimam meam, quóniam non est in morte qui memor sit tui.

Ant. 2.

Psalmus 6

Homo afflictus Domini clementiam implorat

Nunc anima mea turbata est ... Pater, salvifica me ex hora hac? (Io 12, 27).

Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.

Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum; * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.

Et ánima mea turbáta est valde, * sed tu, Dómine, úsquequo?

Convértere, Dómine, éripe ánimam meam; * salvum me fac propter misericórdiam tuam.

Quóniam non est in morte, qui memor sit tui, * in inférno autem quis confitébitur tibi?

Laborávi in gémitu meo, † lavábam per síngulas noctes lectum meum; * lácrimis meis stratum meum rigábam.

Turbátus est a mæróre óculus meus, * inveterávi inter omnes inimícos meos.

Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem, * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.

Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.

Erubéscant et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei; * convertántur et erubéscant valde velóciter.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Con(g)vér(gV!fd~)te(e)re,(f) Dó(gh)mi(h)ne,(g) (,) et(g) é(h)ri(g)pe(f) á(g)ni(g)mam(h>) me(f)am,(f) (;)
quó(h)ni(j)am(ji~) non(j) est(h) in(g>) mor(gvgv)te(d,) qui(d) me(ef)mor(gh) sit(h) tu(g)i.(g)
(::)

Ant. Convértere, Dómine, et éripe ánimam meam, quóniam non est in morte qui memor sit tui.

Ant.

Ant. 3. Nequándo rápiat ut leo ánimam meam, dum non est qui rédimat neque qui salvum fáciat.

Ant. 3.

Psalmus 7

Oratio iusti calumniam patientis

Ecce iudex ante ianuam assistit (Iac 5, 9).

Dómine Deus meus, in te sperávi; * salvum me fac ex ómnibus persequéntibus me et líbera me,

ne quando rápiat ut leo ánimam meam * discérpens, dum non est qui salvum fáciat.

Dómine Deus meus, si feci istud, * si est iníquitas in mánibus meis,

si réddidi retribuénti mihi mala * et exspoliávi inimícum meum dimíttens inánem,

persequátur inimícus ánimam meam et comprehéndat † et concúlcet in terra vitam meam * et glóriam meam in púlverem dedúcat.

Exsúrge, Dómine, in ira tua * et exaltáre contra indignatiónem inimicórum meórum

et exsúrge, Deus meus, * in iudício, quod mandásti.

Et synagóga populórum circúmdabit te, † et super hanc in altum regrédere: * Dóminus iúdicat pópulos.

Iúdica me, Dómine, secúndum iustítiam meam * et secúndum innocéntiam meam, quæ est in me.

Consumátur nequítia peccatórum; † et iustum confírma, * scrutans corda et renes Deus iustus.

Adiutórium meum apud Deum, * qui salvos facit rectos corde.

Deus iudex iustus, * fortis, iráscens per síngulos dies.

Nonne íterum gládium suum exácuit, * arcum suum teténdit et parávit illum?

Et parávit sibi vasa mortis, * sagíttas suas ardéntes effécit.

Ecce partúriit iniustítiam, * concépit dolórem et péperit iniquitátem;

lacum apéruit et effódit eum * et íncidit in fóveam, quam fecit.

Convertétur dolor eius in caput eius, * et in vérticem ipsíus iníquitas eius descéndet.

Confitébor Dómino secúndum iustítiam eius * et psallam nómini Dómini Altíssimi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Nequándo rápiat ut leo ánimam meam, dum non est qui rédimat neque qui salvum fáciat.

Ant.

annotation: 4*e;
%%
(c4) HA(fe)bi(d)tá(f)bit(e) *() in(d) ta(e)ber(f)ná(g)cu(f)lo(e) tu(fg)o,(g) (;) re(g)qui(f)é(fe)scet(d) in(d) mon(f)te(f) san(fd~)cto(f) tu(g)o.(e) (::)
E(g) u(g) o(h) u(f) a(g) e.(e) (::)

Ant. 4. Habitábit in tabernáculo tuo, requiéscet in monte sancto tuo.

Ant. 4.

Psalmus 14 (15)

Quis dignus coram Domino?

Accessistis ad Sion montem et civitatem Dei viventis (Hebr 12, 22).

Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * Quis requiéscet in monte sancto tuo?

Qui ingréditur sine mácula et operátur iustítiam, * qui lóquitur veritátem in corde suo,

qui non egit dolum in língua sua, † nec fecit próximo suo malum * et oppróbrium non íntulit próximo suo.

Ad níhilum reputátus est in conspéctu eius malígnus, * timéntes autem Dóminum gloríficat.

Qui iurávit in detriméntum suum et non mutat, † qui pecúniam suam non dedit ad usúram * et múnera super innocéntem non accépit.

Qui facit hæc, * non movébitur in ætérnum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ha(fe)bi(d)tá(f)bit(e) () in(d) ta(e)ber(f)ná(g)cu(f)lo(e) tu(fg)o,(g) (;) re(g)qui(f)é(fe)scet(d) in(d) mon(f)te(f) san(fd~)cto(f) tu(g)o.(e)
(::)

Ant. Habitábit in tabernáculo tuo, requiéscet in monte sancto tuo.

Ant.

annotation: 7c;
%%
(c3) CA(i)ro(g) me(k#i!jki)a(i) *(,) re(i)qui(g)é(h)scet(f) in(gf>) spe.(e) (::) E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gh) (::)

Ant. 5. Caro mea * requiéscet in spe.

Ant. 5.

Psalmus 15 (16)

Dominus pars hereditatis meæ

Deus suscitavit Iesum solutis doloribus mortis (Act ).

Consérva me, Deus, * quóniam sperávi in te.

Dixi Dómino: «Dóminus meus es tu, * bonum mihi non est sine te».

In sanctos, qui sunt in terra, ínclitos viros, * omnis volúntas mea in eos.

Multiplicántur dolóres eórum, * qui post deos aliénos acceleravérunt.

Non effúndam libatiónes eórum de sanguínibus, * neque assúmam nómina eórum in lábiis meis.

Dóminus pars hereditátis meæ et cálicis mei: * tu es qui détines sortem meam.

Funes cecidérunt mihi in præcláris; * ínsuper et heréditas mea speciósa est mihi.

Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum; * ínsuper et in nóctibus erudiérunt me renes mei.

Proponébam Dóminum in conspéctu meo semper; * quóniam a dextris est mihi non commovébor.

Propter hoc lætátum est cor meum, † et exsultavérunt præcórdia mea; * ínsuper et caro mea requiéscet in spe.

Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno, * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.

Notas mihi fácies vias vitæ, † plenitúdinem lætítiæ cum vultu tuo, * delectatiónes in déxtera tua usque in finem.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Ca(i)ro(g) me(k#i!jki)a(i) (,) re(i)qui(g)é(h)scet(f) in(gf>) spe.(e)
(::)

Ant. Caro mea requiéscet in spe.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) IN(g) lo(f)co(h) pá(j)scu(j)æ(ig) *(,) i(i)bi(j) me(h) col(i>)lo(h)cá(g)vit.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 6. In loco páscuæ ibi me collocávit.

Ant. 6.

Psalmus 22 (23)

Pastor bonus

Agnus pascet illos et deducet eos ad vitæ fontes aquarum (Ap 7, 17).

Dóminus pascit me, et nihil mihi déerit: * in páscuis viréntibus me collocávit,

super aquas quiétis edúxit me, * ánimam meam refécit.

Dedúxit me super sémitas iustítiæ * propter nomen suum.

Nam et si ambulávero in valle umbræ mortis, non timébo mala, * quóniam tu mecum es.

Virga tua et báculus tuus, * ipsa me consoláta sunt.

Parásti in conspéctu meo mensam * advérsus eos, qui tríbulant me;

impinguásti in óleo caput meum, * et calix meus redúndat.

Etenim benígnitas et misericórdia subsequéntur me * ómnibus diébus vitæ meæ,

et inhabitábo in domo Dómini * in longitúdinem diérum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. In(g) lo(f)co(h) pá(j)scu(j)æ(ig) (,) i(i)bi(j) me(h) col(i>)lo(h)cá(g)vit.(g)
(::)

Ant. In loco páscuæ ibi me collocávit.

Ant.

v. Misericórdiæ tuæ multæ, Dómine. r. Secúndum verbum tuum vivífica me.

Postea benedicat abbas:

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno I)

De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Corínthios 15, 12-34

Lectio I

Fratres: Si Christus prædicátur quod suscitátus est a mórtuis, quómodo quidam dicunt in vobis quóniam resurréctio mortuórum non est? Si autem resurréctio mortuórum non est, neque Christus suscitátus est! Si autem Christus non suscitátus est, inánis est ergo prædicátio nostra, inánis est et fides vestra, invenímur autem et falsi testes Dei, quóniam testimónium díximus advérsus Deum quod suscitáverit Christum, quem non suscitávit, si revéra mórtui non resúrgunt.

r. Credo quod Redémptor meus vivit, et in novíssimo die de terra surrectúrus sum; * Et in carne mea vidébo Deum Salvatórem meum. v. Quem visúrus sum ego ipse, et non álius, et óculi mei conspectúri sunt. * Et in carne.

Lectio II

Nam si mórtui non resúrgunt, neque Christus resurréxit; quod si Christus non resurréxit, stulta est fides vestra, adhuc estis in peccátis vestris. Ergo et, qui dormiérunt in Christo, periérunt. Si in hac vita tantum in Christo sperántes sumus, miserabilióres sumus ómnibus homínibus. Nunc autem Christus resurréxit a mórtuis, primítiæ dormiéntium. Quóniam enim per hóminem mors, et per hóminem resurréctio mortuórum: sicut enim in Adam omnes moriúntur, ita et in Christo omnes vivificabúntur.

r. Qui Lázarum resuscitásti a monuménto fœtidum, * Tu eis, Dómine, dona réquiem et locum indulgéntiæ. v. Réquiem ætérnam dona eis, Dómine, et lux perpétua lúceat eis. * Tu.

Lectio III

Unusquísque autem in suo órdine: primítiæ Christus; deínde hi, qui sunt Christi, in advéntu eius; deínde finis, cum tradíderit regnum Deo et Patri, cum evacuáverit omnem principátum et omnem potestátem et virtútem. Opórtet autem illum regnáre, donec ponat omnes inimícos sub pédibus eius. Novíssima autem inimíca destruétur mors; ómnia enim subiécit sub pédibus eius. Cum autem dicat: "Omnia subiécta sunt", sine dúbio præter eum, qui subiécit ei ómnia. Cum autem subiécta fúerint illi ómnia, tunc ipse Fílius subiéctus erit illi, qui sibi subiécit ómnia, ut sit Deus ómnia in ómnibus.

r. Dómine, quando véneris iudicáre terram, ubi me abscóndam a vultu iræ tuæ? * Quia peccávi nimis in vita mea. v. Commíssa mea pavésco, et ante te erubésco; dum véneris iudicáre, noli me condemnáre. * Quia.

Lectio IV

Alióquin quid fácient, qui baptizántur pro mórtuis? Si omníno mórtui non resúrgunt, ut quid et baptizántur pro illis? Ut quid et nos periclitámur omni hora? Cotídie mórior, útique per vestram gloriatiónem, fratres, quam hábeo in Christo Iesu Dómino nostro! Si secúndum hóminem ad béstias pugnávi Ephesi, quid mihi prodest? Si mórtui non resúrgunt, manducémus et bibámus, cras enim moriémur. Nolíte sedúci: "Corrúmpunt mores bonos collóquia mala." Evigiláte iuste et nolíte peccáre! Ignorántiam enim Dei quidam habent; ad reveréntiam vobis loquor.

r. Heu mihi, Dómine, quia peccávi nimis in vita mea! Quid fáciam, miser? Ubi fúgiam, nisi ad te, Deus meus? Miserére mei, * Dum véneris in novíssimo die. v. Anima mea turbáta est valde, sed tu, Dómine, succúrre ei; * Dum. v. Glória Patri. * Dum.

IN II NOCTURNO

Ant. 7. Delícta iuventútis meæ et ignorántias meas ne memíneris, Dómine.

Ant. 7.

Psalmus 24 (25)

Imploratio veniæ et salutis

Spes non confundit (Rom 5, 5).

Ad te, Dómine, levávi ánimam meam, * Deus meus, in te confído: non erubéscam.

Neque exsúltent super me inimíci mei, * étenim univérsi, qui sústinent te, non confundéntur.

Confundántur infidéliter agéntes * propter vanitátem.

Vias tuas, Dómine, demónstra mihi * et sémitas tuas édoce me.

Dírige me in veritáte tua et doce me, quia tu es Deus salútis meæ, * et te sustínui tota die.

Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine, * et misericordiárum tuárum, quóniam a sæculo sunt.

Peccáta iuventútis meæ et delícta mea ne memíneris; secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu, * propter bonitátem tuam, Dómine.

Dulcis et rectus Dóminus, * propter hoc peccatóres viam docébit;

díriget mansuétos in iudício, * docébit mites vias suas.

Univérsæ viæ Dómini misericórdia et véritas * custodiéntibus testaméntum eius et testimónia eius.

Propter nomen tuum, Dómine, propitiáberis peccáto meo: * multum est enim.

Quis est homo, qui timet Dóminum? * Docébit eum viam, quam éligat.

Anima eius in bonis demorábitur, * et semen eius hereditábit terram.

Familiáriter aget Dóminus cum timéntibus eum, * ut testaméntum suum maniféstet illis.

Oculi mei semper ad Dóminum, * quóniam ipse evéllet de láqueo pedes meos.

Réspice in me et miserére mei, * quia únicus et pauper sum ego.

Diláta angústias cordis mei * et de necessitátibus meis érue me.

Vide humilitátem meam et labórem meum * et dimítte univérsa delícta mea.

Réspice inimícos meos, quóniam multiplicáti sunt, * et ódio crudéli odérunt me.

Custódi ánimam meam et érue me; * non erubéscam, quóniam sperávi in te.

Innocéntia et æquitas custódiant me, * quia sustínui te.

Líbera, Deus, Israel * ex ómnibus tribulatiónibus suis.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Delícta iuventútis meæ et ignorántias meas ne memíneris, Dómine.

Ant.

annotation: 4*e;
%%
(c4) CRE(e)do(f) vi(d)dé(ec)re(d) *() bo(e)na(f) Dó(g)mi(h)ni(g) (;) in(h) ter(f)ra(g) vi(g)vén(e)ti(de)um.(e) (::)
E(g) u(g) o(h) u(f) a(g) e.(e) (::)

Ant. 8. Credo vidére bona Dómini in terra vivéntium.

Ant. 8.

Psalmus 26 (27)

In periculis fiducia

Ecce tabernaculum Dei cum hominibus (Ap 21, 3).

Dóminus illuminátio mea et salus mea, * quem timébo?

Dóminus protéctor vitæ meæ, * a quo trepidábo?

Dum apprópiant super me nocéntes, * ut edant carnes meas;

qui tríbulant me et inimíci mei, * ipsi infirmáti sunt et cecidérunt.

Si consístant advérsum me castra, * non timébit cor meum;

si exsúrgat advérsum me prœlium, * in hoc ego sperábo.

Unum pétii a Dómino, hoc requíram: * ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ,

ut vídeam voluptátem Dómini * et vísitem templum eius.

Quóniam occultábit me in tentório suo, * in die malórum.

Abscóndet me in abscóndito tabernáculi sui, * in petra exaltábit me.

Et nunc exaltátur caput meum * super inimícos meos in circúitu meo.

Immolábo in tabernáculo eius hóstias vociferatiónis, * cantábo et psalmum dicam Dómino.

Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi, * miserére mei et exáudi me.

De te dixit cor meum: «Exquírite fáciem meam!». * Fáciem tuam, Dómine, exquíram.

Ne avértas fáciem tuam a me, * ne declínes in ira a servo tuo.

Adiútor meus es tu, ne me reícias * neque derelínquas me, Deus salútis meæ.

Quóniam pater meus et mater mea dereliquérunt me, * Dóminus autem assúmpsit me.

Osténde mihi, Dómine, viam tuam * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos.

Ne tradíderis me in ánimam tribulántium me; quóniam insurrexérunt in me testes iníqui * et qui violéntiam spirant.

Credo vidére bona Dómini * in terra vivéntium.

Exspécta Dóminum, viríliter age, * et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Cre(e)do(f) vi(d)dé(ec)re(d) () bo(e)na(f) Dó(g)mi(h)ni(g) (;) in(h) ter(f)ra(g) vi(g)vén(e)ti(de)um.(e)
(::)

Ant. Credo vidére bona Dómini in terra vivéntium.

Ant.

Ant. 9. De terra plasmásti me et carnem induísti me: Redémptor meus, Dómine, resúscita me in novíssimo die.

Ant. 9.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. De terra plasmásti me et carnem induísti me: Redémptor meus, Dómine, resúscita me in novíssimo die.

Ant.

Ant. 10. Compláceat tibi, Dómine, * ut erípas me, ad adiuvándum me réspisce.

Ant. 10.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Compláceat tibi, Dómine, ut erípas me, ad adiuvándum me réspisce.

Ant.

Ant. 11. Ut non delínquam in lingua mea.

Ant. 11.

Psalmus 40 (41)

Infirmi oratio

Unus ex vobis me tradet, qui manducat mecum (Mc 14, 18).

Beátus, qui intéllegit de egéno, * in die mala liberábit eum Dóminus.

Dóminus servábit eum et vivificábit eum † et beátum fáciet eum in terra * et non tradet eum in ánimam inimicórum eius.

Dóminus opem feret illi super lectum dolóris eius; * univérsum stratum eius versábis in infirmitáte eius.

Ego dixi: «Dómine, miserére mei; * sana ánimam meam, quia peccávi tibi».

Inimíci mei dixérunt mala mihi: * «Quando moriétur, et períbit nomen eius?».

Et si ingrediebátur, ut visitáret, vana loquebátur; † cor eius congregábat iniquitátem sibi, * egrediebátur foras et detrahébat.

Simul advérsum me susurrábant omnes inimíci mei; * advérsum me cogitábant mala mihi:

«Malefícium effúsum est in eo; * et, qui decúmbit, non adíciet ut resúrgat».

Sed et homo pacis meæ, in quo sperávi, * qui edébat panem meum, levávit contra me calcáneum.

Tu autem, Dómine, miserére mei * et resúscita me, et retríbuam eis.

In hoc cognóvi quóniam voluísti me, * quia non gaudébit inimícus meus super me;

me autem propter innocéntiam suscepísti * et statuísti me in conspéctu tuo in ætérnum.

Benedíctus Dóminus Deus Israel * a sǽculo et usque in sǽculum. Fiat, fiat.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Ut non delínquam in lingua mea.

Ant.

Ant. 12. Sitívit ánima mea ad Deum vivum; quando véniam et apparébo ante fáciem Dómini?

Ant. 12.

Psalmus 41 (42)

Desiderium Domini et templi eius

Qui sitit, veniat; qui vult, accipiat aquam vitæ (Ap 22, 17).

Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum, * ita desíderat ánima mea ad te, Deus.

Sitívit ánima mea ad Deum, Deum vivum; * quando véniam et apparébo ante fáciem Dei?

Fuérunt mihi lácrimæ meæ panis die ac nocte, * dum dícitur mihi quotídie: «Ubi est Deus tuus?».

Hæc recordátus sum et effúdi in me ánimam meam; † quóniam transíbam in locum tabernáculi admirábilis * usque ad domum Dei,

in voce exsultatiónis et confessiónis, * multitúdinis festa celebrántis.

Quare tristis es, ánima mea, * et quare conturbáris in me?

Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, * salutáre vultus mei et Deus meus.

In meípso ánima mea contristáta est; † proptérea memor ero tui * de terra Iordánis et Hermónim, de monte Misar.

Abyssus abyssum ínvocat in voce cataractárum tuárum; * omnes gúrgites tui et fluctus tui super me transiérunt.

In die mandávit Dóminus misericórdiam suam, † et nocte cánticum eius apud me est: * orátio ad Deum vitæ meæ.

Dicam Deo: * «Suscéptor meus es.

Quare oblítus es mei, et quare contristátus incédo, * dum afflígit me inimícus?».

Dum confringúntur ossa mea, † exprobravérunt mihi, qui tríbulant me, * dum dicunt mihi quotídie: «Ubi est Deus tuus?».

Quare tristis es, ánima mea, * et quare conturbáris in me?

Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, * salutáre vultus mei et Deus meus.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Sitívit ánima mea ad Deum vivum; quando véniam et apparébo ante fáciem Dómini?

Ant.

v. A porta ínferi. r. Erue, Dómine, ánimas eórum.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno I)

Ex Libro sancti Ambrósii epíscopi De excéssu fratris sui Sátyri (Lib. 2, 40-41. 46: CSEL 73, 270-271. 273)

Lectio I

Vidémus quod et mors lucrum est, et vita pœna est. Unde et Paulus ait: Mihi vívere Christus est et mori lucrum. Quid est Christus nisi mors córporis, spíritus vitæ? Et ídeo commoriámur cum eo, ut vivámus cum eo. Sit quidam cotidiánus in nobis usus affectúsque moriéndi, ut per illam segregatiónem a corpóreis cupiditátibus ánima nostra se discat extráhere, et tamquam in sublími locáta, quo terrénæ adíre libídines et eam sibi glutináre non possint, suscípiat mortis imáginem, ne pœnam mortis incúrrat.

r. Peccántem me cotídie et non me pæniténtem, timor mortis contúrbat me; * Quia in inférno nulla est redémptio, miserére mei, Deus, et salva me. v. Deus in nómine tuo salvum me fac et in virtúte tua líbera me. * Quia.

Lectio II

Repúgnat enim lex carnis legi mentis, et eam legi erróris addícit. Sed quod remédium? Quis me liberábit de córpore mortis? Grátia Dei per Iesum Christum Dóminum nostrum. Habémus médicum, sequámur remédium. Remédium nostrum Christi grátia est, et corpus mortis corpus est nostrum. Ergo peregrinémur a córpore, ne peregrinémur a Christo; etsi in córpore sumus, tamen quæ sunt córporis non sequámur nec deserámus iura natúræ, sed dona grátiæ præoptémus.

r. Ne recordéris peccáta mea, Dómine, * Dum véneris iudicáre sæculum per ignem. v. Dírige, Dómine Deus meus, in conspéctu tuo viam meam; * Dum.

Lectio III

Quid plura? Uníus morte mundus redémptus est. Pótuit enim Christus non mori, si noluísset; sed neque refugiéndam mortem quasi ignávam putávit neque mélius nos quam moriéndo servásset. Itaque mors eius vita est ómnium. Morte eius signámur, mortem eius orántes annuntiámus, mortem eius offeréntes prædicámus; mors eius victória est, mors eius sacraméntum est, mors eius annua sollémnitas mundi est.

r. Dómine, secúndum actum meum noli me iudicáre: nihil dignum in conspéctu tuo egi; ídeo déprecor maiestátem tuam, * Ut tu, Deus, déleas iniquitátem meam. v. Amplius lava me ab iniustítia mea, et a delícto meo munda me. * Ut.

Lectio IV

Quid prætérea de eius morte dicámus, cum divíno probémus exémplo, quia immortalitátem mors sola quæsívit, atque ipsa se mors redémit? Non ígitur mærénda mors, quæ causa salútis est públicæ; non fugiénda mors, quam Fílius non dedignátus est, non refúgit.

r. Líbera me, Dómine, de viis inférni, qui portas æreas confregísti et visitásti inférnum et dedísti eis lumen, ut vidérent te, * Qui erant in pœnis tenebrárum. v. Clamántes et dicéntes: Advenísti, Redémptor noster! * Qui erant. v. Glória Patri. * Qui erant.

IN III NOCTURNO

annotation: Dg;
%%
(c4) AL(h>)le(gf)lú(gh)ia,(g'_) *(,) al(h)le(ixi)lú(h>)ia,(gf) al(gh)le(h)lú(g.)ia.(g.) (::) E(g) u(f) o(g) u(h) a(f) e.(g.) (::)

Ant. 13. Allelúia, allelúia, allélúia.

Ant. 13.

Canticum Is 33, 2-10

Oratio fiduciæ in miseria

In Christo sunt omnes thesauri sapientiæ et scientiæ absconditi (Col 2,3)

Dómine, miserére nostri, te enim exspectávimus; esto bráchium nostrum in mane * et salus nostra in témpore tribulatiónis.

A voce fragóris fugérunt pópuli, * ab exaltatióne tua dispérsæ sunt gentes.

Et congregabúntur spólia, sicut collígitur bruchus; * sicut discúrrunt locústæ, ad ea discúrritur.

Sublímis est Dóminus, quóniam hábitat in excélso; * implet Sion iudício et iustítia.

Et erit fírmitas in tempóribus tuis; divítiæ salútis sapiéntia et sciéntia: * timor Dómini ipse est thesáurus eíus.

Ecce præcónes clamábunt foris, * ángeli pacis amáre flebunt.

Dissipátæ sunt viæ, cessávit tránsiens per sémitam; írritum fecit pactum, * reiécit testes, non reputávit hómines.

Luget et elanguéscit terra, * confúsus est Líbanus et obsórduit,

et factus est Saron sicut desértum, * et exaruérunt Basan et Carmélus.

"Nunc consúrgam, dicit Dóminus, * nunc exaltábor, nunc sublevábor."

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum Is 33,13-16

Deus iudicabit in iustitia

Vobis est repromissio et filiis vestris et omnibus qui longe sunt (Act 2,39)

Audíte, qui longe estis, quæ fécerim, * et cognoscíte, vicíni, fortitúdinem meam.

Contérriti sunt in Sion peccatóres, * possédit tremor ímpios.

Quis póterit habitáre de vobis cum igne devoránte? * Quis habitábit ex vobis cum ardóribus sempitérnis?

Qui ámbulat in iustítiis * et lóquitur æquitátes,

qui réicit lucra ex rapínis * et éxcutit manus suas, ne múnera accípiat,

qui obtúrat aures suas, ne áudiat sánguinem, * et claudit óculos suos, ne vídeat malum:

iste in excélsis habitábit, * muniménta saxórum refúgium eíus;

panis ei datus est, * aquæ eíus fidéles sunt.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum Eccli 36,14-19

Oratio pro populo Dei

Hæc est vita, ut cognoscant te, solum Deum et quem misisti, Iesum Christum (Io 17,3)

Miserére plebi tuæ, super quam invocátum est nomen tuum, * et Israel, quem coæquásti primogénito tuo.

Miserére civitáti sanctificatiónis tuæ, * Ierusálem, loco requiéi tuæ.

Reple Sion maiestáte tua * et glória tua templum tuum.

Da testimónium his, qui ab inítio creatúræ tuæ sunt, * et súscita prædicatiónes, quas locúti sunt in nómine tuo.

Da mercédem sustinéntibus te, * ut prophétæ tui fidéles inveniántur.

Et exáudi oratiónes servórum tuórum, secúndum beneplácitum super pópulo tuo, * et dírige nos in viam iustítiæ,

et sciant omnes, qui hábitant terram, * quia tu es Deus sæculórum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Al(h>)le(gf)lú(gh)ia,(g'_) (,) al(h)le(ixi)lú(h>)ia,(gf) al(gh)le(h)lú(g.)ia.(g.)
(::)

Ant. Allelúia, allelúia, allélúia.

Ant.

v. Bonum mihi lex oris tui. r. Super mília auri et argénti

Postea benedicat abbas:

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris. r. Amen.

Lectiones

In tertio nocturno, anno C)

Léctio sancti Evangélii secúndum Ioánnem 12, 23-26

In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis: "Venit hora ut glorificétur Fílius hóminis." Et réliqua.

Ex Sermónibus beáti Guerríci abbátis (Sermo 2 de Resurrectione, 3: SC 202, 234-238)

Lectio I

Deo grátias qui dedit nobis victóriam tam peccáti quam mortis, útique per Dóminum Iesum Christum, qui prorsus a peccáto immúnis ac per hoc liber a débito mortis, hanc tamen ultro pro nobis exsólvit móriens et peccáto nos absólvit resúrgens. Christus enim, ait Apóstolus, mórtuus est propter delícta nostra et resurréxit propter iustificatiónem nostram.

r. Deus ætérne, in cuius humána condítio potestáte cónstitit, ánimas fidélium defunctórum, quæsumus, ab ómnibus absólve peccátis, * Ut pæniténtiæ fructum, quem volúntas eórum optávit, prævénti morte, non perdant. v. Qui in cruce pósitus latrónem sero pæniténtem suscepísti, eórum precámur pie peccáta dílue; * Ut.

Lectio II

Moriens namque delictórum nostrórum péndidit pœnam, et resúrgens iustificatiónis perpétuæ nobis cóndidit formam et causam; ut quómodo vidélicet Christus resúrgens a mórtuis iam non móritur, mors illi ultra non dominábitur, sic christiánus conresúrgens Christo iam non peccet ad mortem, nec ei peccátum ultra dominétur.

r. Líbera me, Dómine, de morte ætérna in die illa treménda, * Quando cæli movéndi sunt et terra. v. Tremens factus sum ego et tímeo dum discússio vénerit atque ventúra ira, * Quando.

Lectio III

Hic est ille beátus et sanctus qui partem habet in resurrectióne prima, in quem nec potestátem habébit mors secúnda, sed absorbébitur in victória resurrectiónis Christi étiam mors prima. Hic est qui non solum agnóvit, sed étiam apprehéndit virtútem resurrectiónis Christi et societátem passiónis illíus, configurátus morti eius, ut occúrrat ad resurrectiónem ex mórtuis. Non errábat Apóstolus, qui ob lucrum istud ómnia quæ ei lucra fúerant non solum detriménta reputábat, sed étiam velut stércora arbitrabátur, tantum ut in Christo invenirétur, configurátus sicut morti sic et resurrectióni ipsíus.

r. Manus tuæ, Dómine, fecérunt me et plasmavérunt me totum; ego autem homo natus de mulíere, brevi vivens témpore; peccávi, iniquitátem feci * In conspéctu tuo. v. Dum véneris iudicáre, noli me condemnáre, ne gáudeat inimícus meus super me, * In conspéctu.

Lectio IV

Lucrósum omníno commércium contémnere ea quæ te déterunt et pólluunt ut lucrifácias Christum; immo, si opus sit, non solum tua sed et teípsum superimpéndere ut cum tanto fænóre immortalitátis et glóriæ teípsum mereáris recípere. Quis enim ámbigat lucrósum esse commércium semináre corpus mortále, animále, ignóbile, ut surgat immortále, spiritále, gloriósum; mori mundo ut possis dícere: Mihi vívere Christus est et mori lucrum?

r. Réquiem ætérnam dona eis, Dómine, * Et lux perpétua lúceat eis. v. Qui Lázarum resuscitásti a monuménto fœtidum, tu eis, Dómine, dona réquiem; * Et lux. v. Glória Patri. * Et lux.

Hymnus

annotation: 3;
%%
(c4) TE(e) De(gh)um(h) lau(hg~)dá(hi)mus :(h.) *(;) te(e) Dó(g)mi(h)num(h) con(g)fi(hi)té(ivHG)mur.(g.) (::) Te(gi) æ(i)tér(j)num(i) Pa(hi)trem(h.) (;) o(e)mnis(g) ter(h)ra(h) ve(g)ne(hi)rá(ivHG)tur.(g.) (::) Ti(gi)bi(i) o(j)mnes(ih) An(i)ge(hg)li,(h.) (;) ti(e)bi(g) Cæ(h)li(h) et(h) u(h)ni(h)vér(h)sæ(h) Po(g)te(hi)stá(ivHG)tes :(g.) (::) Ti(gi)bi(i) Ché(j)ru(i)bim(h) et(h) Sé(i)ra(hg)phim(h.) (;) in(e)ces(gh)sá(h)bi(h)li(h) vo(h)ce(g) pro(hi)clá(ivHG)mant :(g.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus(h.) (,) Dó(i)mi(h)nus(h) De(g)us(hi) Sá(i)ba(hg)oth.(g.) (::) Ple(gi)ni(i) sunt(i) cæ(j)li(i) et(h) ter(hi)ra(h.) (;) ma(e)ies(gh)tá(h)tis(h) gló(h)ri(g)æ(hi) tu(ivHG)æ.(g.) (::) Te(gi) glo(j)ri(i)ó(hi)sus(h.) (;) A(h)po(h)sto(h)ló(g)rum(hi) cho(ivHG)rus :(g.) (::) Te(gi) Pro(j)phe(i)tá(hi)rum(h.) (;) lau(h)dá(h)bi(g)lis(hi) nú(i)me(hg)rus :(g.) (::) Te(gi) Már(j)ty(i)rum(h) can(h)di(h)dá(hi)tus(h.) (;) lau(h)dat(g) ex(hi)ér(i)ci(hg)tus.(g.) (::) Te(gi) per(j) or(i)bem(h) ter(h)rá(hi)rum(h.) (;) san(e)cta(gh) con(h)fi(h)té(h)tur(g) Ec(hi)clé(i)si(hg)a :(g.) (::) Pa(g_0hi)trem(h.) (,) im(h)mén(h)sæ(h) ma(g)ies(hi)tá(ivHG)tis ;(g.) (::) Ve(gi)ne(i)rán(j)dum(i) tu(h)um(h) ve(hi)rum,(h.) (;) et(h) ú(h)ni(g)cum(hi) Fí(i)li(hg)um ;(g.) (::) San(g_0hi)ctum(h) quo(hi)que(h.) (,) Pa(h)rá(h)cli(g)tum(hi) Spí(i)ri(hg)tum.(g.) (::) Tu(gh) Rex(h) gló(hg)ri(h)æ,(hi) Chri(gg)ste.(e.) (::) Tu(e) Pa(gh)tris(h.) (,) sem(h)pi(h)tér(hg)nus(h) es(hi) Fí(g)li(g)us.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) li(h)be(h)rán(h)dum(h) su(h)scep(h)tú(g)rus(h) hó(i)mi(hg)nem,(h.) (;) non(e) hor(g)ru(h)í(h)sti(h) Vír(hg)gi(h)nis(hi) ú(g)te(g)rum.(e.) (::) Tu(e) de(g)ví(h)cto(h) mor(h)tis(g) a(h)cú(i)le(hg)o,(h.) (;) a(e)pe(g)ru(h)í(h)sti(h) cre(h)dén(i)ti(h)bus(h.) (,) re(hg)gna(h) cæ(hi)ló(gg)rum.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) déx(h)te(h)ram(h) De(g)i(h) se(i)des,(h.) (;) in(h) gló(hg)ri(h)a(hi) Pa(gg)tris.(e.) (::) Iu(gh)dex(h) cré(i)de(h)ris(h.) (;) es(hg)se(h) ven(hi)tú(gg)rus.(e.) (::) Te(e) er(g)go(h) quǽ(h)su(h)mus,(h'_) tu(h)is(h) fá(h)mu(g)lis(h) súb(i)ve(hg)ni,(h.) (;) quos(e) pre(g)ti(h)ó(h)so(h) sán(i)gui(h)ne(hg) re(h)de(hi)mí(gg)sti.(e.) (::) Æ(e)tér(fe)na(df) fac(evDC.) (;) cum(c) San(e)ctis(f) tu(g)is(g_') (,) in(g) gló(g)ri(g)a(g) nu(h)me(f)rá(gvFE)ri.(e.) (::) Sal(c)vum(de) fac(e) pó(e)pu(e)lum(e) tu(e)um(f) Dó(d)mi(f)ne,(evDC.) (;) et(c) bé(de)ne(e)dic(e) he(e)re(fe)di(d)tá(f)ti(gh) tu(gvFE)æ.(e.) (::) Et(e) re(fe)ge(d) e(f)os,(evDC.) (;) et(c) ex(de)tól(fe)le(d) il(g)los(g'_) (,) us(g)que(g) in(h) æ(f)tér(gvFE)num.(e.) (::) Per(e) sín(g)gu(h)los(h) di(hi)es,(h.) (;) be(h)ne(hg)dí(h)ci(hi)mus(gg) te.(e.) (::) Et(e) lau(g)dá(h)mus(h) no(h)men(h) tu(h)um(g) in(h) sǽ(i)cu(hg)lum,(h.) (;) et(h) in(h) sǽ(hg)cu(h)lum(hi) sǽ(g)cu(g)li.(e.) (::) Di(e)gná(gh)re(h) Dó(h)mi(h)ne(h) di(g)e(h) i(i)sto(h.) (;) si(e)ne(g) pec(h)cá(h)to(h) nos(hg) cu(h)sto(hi)dí(gg)re.(e.) (::) Mi(e)se(g)ré(h)re(h) no(g)stri(h) Dó(i)mi(hg)ne,(h.) (;) mi(h)se(hg)ré(h)re(hi) no(gg)stri.(e.) (::) Fi(e)at(g) mi(h)se(h)ri(h)cór(h)di(h)a(h) tu(h)a(h) Dó(h)mi(g)ne(h) su(i)per(hg) nos,(h.) (;) que(e)mád(g)mo(h)dum(h) spe(h)rá(hg)vi(h)mus(hi) in(gg) te.(e.) (::) In(c) te(de) Dó(fe)mi(d)ne(f) spe(gh)rá(gf/gf)vi :(ed..) (;) non(c) con(de)fún(fe)dar(d) in(f) æ(gh)tér(gfgvF~E~)num.(e.) (::)

Te Deum laudámus : te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem, omnis terra venerátur.

Tibi omnes ángeli, tibi cæli et univérsæ potestátes :

tibi chérubim et séraphim, incessábili voce proclámant: "Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra maiestátis glóriæ tuæ."

Te gloriósus Apostolórum chorus, te prophetárum laudábilis númerus, te mártyrum candidátus laudat exércitus.

Te per orbem terrárum sancta confitétur Ecclésia, Patrem imménsæ maiestátis;

venerandum tuum verum et unicum Filium;

Sanctum quoque Paráclitum Spíritum.

Tu rex glóriæ, Christe.

Tu Patris sempitérnus es Fílius. Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem,

non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo,

aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, in glória Patris.

Iudex créderis esse ventúrus.

Te ergo quǽsumus, tuis fámulis subvéni, quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum sanctis tuis in glória numerári.

¶ Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies benedícimus te; et laudámus nomen tuum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: non confúndar in ætérnum.

¶ Hæc ultima pars hymni ad libitum omitti potest.

Deinde abbas cantat evangelium de dominica currente, in cuius fine omnes respondent :

r. Amen

Lectio sancti Evangélii secúndum Ioánnem (Jn 5,24-29)

In illo témpore : Respóndit Iesus Iudǽis: « Amen, amen dico vobis: Qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam ætérnam, et in iudícium non venit, sed tránsiit a morte in vitam. Amen, amen, dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mórtui áudient vocem Fílii Dei : et qui audíerint, vivent. Sicut enim Pater habet vitam in semetípso, sic dedit et Fílio habére vitam in semetípso : et potestátem dedit ei iudícium fácere, quia Fílius hóminis est. Nolíte mirári hoc, quia venit hora, in qua omnes, qui in monuméntis sunt, áudient vocem Fílii Dei : et procédent, qui bona fecérunt, in resurrectiónem vitæ : qui vero mala egérunt, in resurrectiónem iudícii.

Hymnus

annotation: 2;
%%
(c4) TE(a) de(c)cet(de) laus,(evDCdde.) *(,) te(e) de(eg)cet(fe) hy(de)mnus,(e.) (;) ti(dh)bi(h) gló(hj)ri(g)a(g'_[oh:h]) (,) De(g)o(e') Pa(f)tri(g') et(e) Fí(f')li(e)o,(d'_) (,) cum(e) San(eg)cto(fe) Spí(d')ri(c)tu,(d.) (;) in(hjh___) saé(g')cu(f)la(e_[oh:h][ll:1]d) sae(c)cu(d)ló(e_[uh:l]fED.c!dw!e_[uh:l]f)rum.(e[ll:1]d..) (;) A(a_c[ull:0]!d!ewfED)men.(cd..) (::)

Te decet laus, * te decet hymnus. Tibi glória Deo Patri et Fílio, cum Sancto Spíritu, in sǽcula sæculórum. Amen.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Preces nostras, quǽsumus, Dómine, benígnus exáudi, † ut, dum attóllitur nostra fides in Fílio tuo a mórtuis suscitáto, in famulórum tuórum præstolánda resurrectióne spes quoque nostra firmétur. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.