v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Imménsæ rex poténtiæ, Christe, tu Patris glóriam nostrúmque decus móliens, mortis fregísti iácula.
Infírma nostra súbiens magnúmque petens prœlium, mortem qua serpens vícerat, victor calcásti móriens.
Surgens fortis e túmulo, pascháli nos mystério peccáto rursus mórtuos ad vitam semper ínnovas.
Vitam largíre grátiæ, ut, sponsus cum redíeris, ornáta nos cum lámpade iam promptos cælo invénias.
In lucem nos et réquiem serénus iudex áccipe, quos fides sanctæ Tríadi devínxit atque cáritas.
Pro uno defuncto:
Tuúmque voca fámulum, qui nunc exútus córpore in regna Patris ínhiat, ut te colláudet pérpetim. Amen.
Pro una defuncta:
Tuámque voca fámulam, quæ nunc exúta córpore ad regna Patris ínhiat, ut te colláudet pérpetim. Amen.
Pro pluribus:
Fratres et omnes ádvoca, qui nunc exúti córpore in regna Patris ínhiant, ut te colláudent pérpetim. Amen.
Ant. 1. Dóminus custódit te ab omni malo: custódiat ánimam tuam Dóminus.
Ant. 1.
Psalmus 120 (121)
Custos populi
Non esurient amplius, neque sitient amplius, neque cadet super illos sol neque ullus æstus (Ap 7, 16).
Levábo óculos meos in montes: * unde véniet auxílium mihi?
Auxílium meum a Dómino, * qui fecit cælum et terram.
Non dabit in commotiónem pedem tuum, * neque dormitábit, qui custódit te.
Ecce non dormitábit neque dórmiet, * qui custódit Israel.
Dóminus custódit te, † Dóminus umbráculum tuum, * ad manum déxteram tuam.
Per diem sol non percútiet te, * neque luna per noctem.
Dóminus custódiet te ab omni malo; * custódiet ánimam tuam Dóminus.
Dóminus custódiet intróitum tuum et éxitum tuum * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dóminus custódit te ab omni malo: custódiat ánimam tuam Dóminus.
Ant.
Ant. 2. Si iniquitátes observáveris, Dómine; Dómine, quis sustinébit?
Ant. 2.
Psalmus 129 (130)
De profundis clamavi
Ipse salvum faciet populum suum a peccatis eorum (Mt 1, 21).
De profúndis clamávi ad te, Dómine; * Dómine, exáudi vocem meam.
Fiant aures tuæ intendéntes * in vocem deprecatiónis meæ.
Si iniquitátes observáveris, Dómine, * Dómine, quis sustinébit?
Quia apud te propitiátio est, * ut timeámus te.
Sustínui te, Dómine, * sustínuit ánima mea in verbo eius;
sperávit ánima mea in Dómino * magis quam custódes auróram.
Magis quam custódes auróram * speret Israel in Dómino,
quia apud Dóminum misericórdia, * et copiósa apud eum redémptio.
Et ipse rédimet Israel * ex ómnibus iniquitátibus eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Si iniquitátes observáveris, Dómine; Dómine, quis sustinébit?
Ant.
Ant. 3. Sicut Pater súscitat mórtuos et vivíficat, sic et Fílius quos vult vivíficat.
Ant. 3.
Canticum (Phil 2, 6-11)
De Christo, servo Dei
Christus Iesus, cum in forma Dei esset, * non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo,
sed semetípsum exinanívit formam servi accípiens,† in similitúdinem hóminum factus; * et hábitu invéntus ut homo,
humiliávit semetípsum † factus obœdiens usque ad mortem, * mortem autem crucis.
Propter quod et Deus illum exaltávit † et donávit illi nomen, * quod est super omne nomen,
ut in nómine Iesu omne genu flectátur * cæléstium et terréstrium et infernórum
et omnis língua confiteátur: * «Dóminus Iesus Christus!», in glóriam Dei Patris.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sicut Pater súscitat mórtuos et vivíficat, sic et Fílius quos vult vivíficat.
Ant.
Lectio brevis (1 Cor 15, 55-57)
«Ubi est, mors, victória tua? Ubi est, mors, stímulus tuus?». Stímulus autem mortis peccátum est, virtus vero peccáti lex. Deo autem grátias, qui dedit nobis victóriam per Dóminum nostrum Iesum Christum.
Responsorium breve
r. In te, Dómine, sperávi: * Non confúndar in ætérnum. v. Exsultábo et lætábor in misericórdia tua. v. Glória Patri, et Filio, et Spiritui Sancto.
Ant. Omne quod dat mihi Pater, ad me véniet; et eum qui venit ad me, non eíciam foras, (T.P. Allelúia).
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Omne quod dat mihi Pater, ad me véniet; et eum qui venit ad me, non eíciam foras, (T.P. Allelúia).
Ant.
Preces
Christo Dómino, per quem fore sperámus ut corpus humilitátis nostræ córpori claritátis suæ configurétur, acclamémus, dicéntes:
Tu es vita et resurréctio nostra, Dómine.
Christe, Fili Dei vivi, qui Lázarum amícum tuum a mórtuis suscitásti,
— ad vitam et glóriam defúnctos súscita, quos pretióso tuo sánguine redemísti.
Christe, mæréntium consolátor, qui in morte Lázari et adulescéntis ac puéllæ pius abstersísti lácrimas propinquórum,
— qui defúnctos suos collácrimant omnes consoláre.
Christe salvátor, déstrue in nostro mortáli córpore regnum peccáti, ut, sicut ex hoc stipéndium mortis merúimus,
— sic in te vitam consequámur ætérnam.
Christe redémptor, réspice eos qui, te non cognoscéntes, spem non habent,
— ut resurrectiónem et vitam ventúri sǽculi credant.
Qui, cæco, oculórum lúmine impertíto, te conspiciéndi cópiam dedísti,
— revéla vultum tuum defúnctis, qui adhuc tua luce privántur.
Qui terréstrem domum nostram huius habitatiónis sinis tandem dissólvi,
— domum non manufáctam, ætérnam in cælis, nobis concéde.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Preces nostras, quǽsumus, Dómine, benígnus exáudi, † ut, dum attóllitur nostra fides in Fílio tuo a mórtuis suscitáto, in famulórum tuórum præstolánda resurrectióne spes quoque nostra firmétur. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
