Léctio libri primi Machabæórum (2,15-29)

   In diebus illis: Venérunt qui missi erant a rege Antíocho, ut cógerent eos, qui confúgerant in civitátem Modin, immoláre et accéndere thura, et a lege Dei discédere; et multi de pópulo Israel consentiéntes accessérunt ad eos, sed Mathathías et fílii eius constánter stetérunt.Et respondérunt, qui missi erant a rege, et dixérunt Mattháthiæ: “Prínceps et nóbilis et magnus es in hac civitáte et confirmátus fíliis et frátribus.Nunc accéde primus et fac iússum regis, sicut fecérunt omnes gentes et viri Iúdæ et qui remansérunt in Ierusálem, et eris tu et fílii tui inter amícos regis et tu et fílii tui glorificabímini et argénto et auro et munéribus multis.”Et respóndit Mattháthias et dixit magna voce: “Etsi omnes gentes, quæ in domo regni sunt, regi obóediunt, ut discédat unusquísque ab offício patrum suórum, et conséntiunt mandátis eíus,et ego et fílii mei et fratres mei íbimus in testaménto patrum nostrórum.Propítius sit nobis Dóminus, ne derelinquámus legem et iustificatiónes.Non audiémus verba regis, ut prætereámus offícium nostrum dextra vel sinístra.” Et, ut cessávit loqui verba hæc, accéssit quidam Iudǽus in ómnium óculis sacrificáre super aram in Modin secúndum iússum regis. Et vidit Mattháthias et zelátus est, et contremuérunt renes eíus; et áttulit iram secúndum iudícium et insíliens trucidávit eum super aram.Et virum regis, qui cogébat immoláre, óccidit in ipso témpore et aram destrúxit;et zelátus est legem, sicut fecit Phínees Zambri fílio Salom.Et exclamávit Mattháthias voce magna in civitáte dicens: “Omnis, qui zelum habet legis státuens testaméntum, éxeat post me.”Et fugit ipse et fílii eíus in montes, et reliquérunt quæcúmque habébant in civitáte.Tunc descendérunt multi quæréntes iustítiam et iudícium in desértum.