2026-02-01 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Dominica IV per annum

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Veníte, * exsultémus Dómino.

r. Veníte, * exsultémus Dómino.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Veníte, * exsultémus Dómino.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Exsultémus Dómino.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Veníte, * exsultémus Dómino.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Exsultémus Dómino.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Veníte, * exsultémus Dómino.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Exsultémus Dómino.

r. Veníte, * exsultémus Dómino.

Hymnus

annotation: 2;
%%
(f3) MÉ(f)di(e)æ(f) no(h)ctis(i) tem(h)pus(g) est(f) (,)
pro(i)phé(i)ti(h)ca(i) vox(j) ád(h)mo(g)net(f) (;)
di(f)cá(f)mus(g) lau(e)des(c) ut(e) De(f)o(f) (,)
Pa(f)tri(e) sem(f)per(h) ac(i) Fí(h)li(g)o,(f) (::)

2. San(f)cto(e) quo(f)que(h) Spi(i)rí(h)tu(g)i :(f) (,)
per(i)fé(i)cta(h) e(i)nim(j) Trí(h)ni(g)tas(f) (;)
u(f)ni(f)ús(g)que(e) subs(c)tán(e)ti(f)æ(f) (,)
lau(f)dán(e)da(f) no(h)bis(i) sem(h)per(g) est.(f) (::)

3. Ter(f)ró(e)rem(f) tem(h)pus(i) hoc(h) ha(g)bet,(f) (,)
quo,(i) cum(i) va(h)stá(i)tor(j) án(h)ge(g)lus(f) (;)
Æ(f)gýp(f)to(g) mor(e)tem(c) ín(e)tu(f)lit,(f) (,)
de(f)lé(e)vit(f) pri(h)mo(i)gé(h)ni(g)ta.(f) (::)

4. Hæc(f) iu(e)stis(f) ho(h)ra(i) sa(h)lus(g) est,(f) (,)
quos(i) tunc(i) i(h)bí(i)dem(j) án(h)ge(g)lus(f) (;)
au(f)sus(f) pu(g)ní(e)re(c) non(e) e(f)rat,(f) (,)
si(f)gnum(e) for(f)mí(h)dans(i) sán(h)gui(g)nis.(f) (::)

5. Æ(f)gýp(e)tus(f) fle(h)bat(i) fór(h)ti(g)ter(f) (,)
tan(i)tó(i)rum(h) di(i)ro(j) fú(h)ne(g)re ;(f) (;)
so(f)lus(f) gau(g)dé(e)bat(c) Is(e)ra(f)el(f) (,)
a(f)gni(e) pro(f)té(h)ctus(i) sán(h)gui(g)ne.(f) (::)

6. Nos(f) ve(e)rus(f) Is(h)ra(i)el(h) su(g)mus :(f) (,)
læ(i)tá(i)mur(h) in(i) te,(j) Dó(h)mi(g)ne,(f) (;)
ho(f)stem(f) sper(g)nén(e)tes(c) et(e) ma(f)lum,(f) (,)
Chri(f)sti(e) de(f)fén(h)si(i) sán(h)gui(g)ne.(f) (::)

7. Di(f)gnos(e) nos(f) fac,(h) rex(i) óp(h)ti(g)me,(f) (,)
fu(i)tú(i)ri(h) re(i)gni(j) gló(h)ri(g)a,(f) (;)
ut(f) me(f)re(g)á(e)mur(c) láu(e)di(f)bus(f) (,)
æ(f)tér(e)nis(f) te(h) con(i)cí(h)ne(g)re.(f) (::)
A(fgf)men.(ef) (::)

Médiæ noctis tempus est prophética vox ádmonet dicámus laudes ut Deo Patri semper ac Fílio,

Sancto quoque Spirítui: perfécta enim Trínitas uniúsque substántiæ laudánda nobis semper est.

Terrórem tempus hoc habet, quo, cum vastátor ángelus Ægypto mortem íntulit, delévit primogénita.

Hæc iustis hora salus est, quos tunc ibídem ángelus ausus puníre non erat, signum formídans sánguinis.

Ægýptus flebat fórtiter tantórum diro fúnere; solus gaudébat Israel agni protéctus sánguine.

Nos verus Israel sumus: lætámur in te, Dómine, hostem spernéntes et malum, Christi defénsi sánguine.

Dignos nos fac, rex óptime, futúri regni glória, ut mereámur láudibus ætérnis te concínere. Amen.

IN I NOCTURNO

annotation: 8g;
%%
(c4) DO(f)mi(fg)ne,(g) *() in(g) vir(g)tú(gh)te(g) tu(g) a(f) (,) læ(h) tá(hjh)bi(i)tur(h) rex.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 1. Dómine, * in virtúte tua lætábitur rex.

Ant. 1.

Psalmus 20 (21)

Gratiarum actio pro regis victoria

Accepit vitam, ut resurgeret, et longitudinem dierum in sæculum sæculi (S. Irenæus).

Dómine in virtúte tua lætábitur rex, * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.

Desidérium cordis eius tribuísti ei * et voluntátem labiórum eius non denegásti.

Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis; * posuísti in cápite eius corónam de auro puríssimo.

Vitam pétiit a te, et tribuísti ei, * longitúdinem diérum in sæculum et in sǽculum sǽculi.

Magna est glória eius in salutári tuo, * magnificéntiam et decórem impónes super eum;

quóniam pones eum benedictiónem in sǽculum sǽculi, * lætificábis eum in gáudio ante vultum tuum.

Quóniam rex sperat in Dómino * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.

[Invéniet manus tua omnes inimícos tuos, * déxtera tua invéniet, qui te odérunt.

Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: † Dóminus in ira sua deglútiet eos, * et devorábit eos ignis.

Fructum eórum de terra perdes * et semen eórum de fíliis hóminum.

Quóniam intendérunt in te mala, * cogitavérunt consília: nihil potuérunt.

Quóniam pones eos dorsum, * arcus tuos tendes in vultum eórum.]

Exaltáre, Dómine, in virtúte tua; * cantábimus et psallémus virtútes tuas.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 21

Afflictio iusti et exauditio

Clamavit Iesus voce magna «Eli, Eli, lama sabachtani» (Mt 27,46)

Deus, Deus meus, quare me dereliquísti? * Longe a salúte mea verba rúgitus mei.

Deus meus, clamo per diem, et non exáudis, * et nocte, et non est réquies mihi.

Tu autem sanctus es, * qui hábitas in láudibus Israel.

In te speravérunt patres nostri, * speravérunt, et liberásti eos;

ad te clamavérunt et salvi facti sunt, * in te speravérunt et non sunt confúsi.

Ego autem sum vermis et non homo, * oppróbrium hóminum et abiéctio plebis.

Omnes vidéntes me derisérunt me; * torquéntes lábia movérunt caput:

“Sperávit in Dómino: erípiat eum, * salvum fáciat eum, quóniam vult eum.”

Quóniam tu es qui extraxísti me de ventre, * spes mea ad úbera matris meæ.

In te proiéctus sum ex útero, * de ventre matris meæ Deus meus es tu.

Ne longe fias a me, † quóniam tribulátio próxima est, * quóniam non est qui adiúvet.

Circumdedérunt me vítuli multi, * tauri Basan obsedérunt me.

Aperuérunt super me os suum * sicut leo rápiens et rúgiens.

Sicut aqua effúsus sum, * et dissolúta sunt ómnia ossa mea.

Factum est cor meum tamquam cera * liquéscens in médio ventris mei.

Áruit tamquam testa palátum meum, † et lingua mea adhǽsit fáucibus meis, * et in púlverem mortis deduxísti me.

Quóniam circumdedérunt me canes multi, * concílium malignántium obsédit me.

Fodérunt manus meas et pedes meos, * et dinumerávi ómnia ossa mea.

Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me; † divisérunt sibi vestiménta mea * et super vestem meam misérunt sortem.

Tu autem, Dómine, ne elongáveris; * fortitúdo mea, ad adiuvándum me festína.

Érue a frámea ánimam meam * et de manu canis únicam meam.

Salva me ex ore leónis * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.

Narrábo nomen tuum frátribus meis, * in médio ecclésiæ laudábo te.

Qui timétis Dóminum, laudáte eum; * univérsum semen Iácob, glorificáte eum.

Métuat eum omne semen Israel, * quóniam non sprevit neque despéxit afflictiónem páuperis

nec avértit fáciem suam ab eo * et, cum clamáret ad eum, exaudívit.

Apud te laus mea in ecclésia magna; * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.

Edent páuperes et saturabúntur; † et laudábunt Dóminum, qui requírunt eum: * “Vívant corda eórum in sǽculum sǽculi!”

Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum univérsi fines terræ, * et adorábunt in conspéctu eíus univérsæ famíliæ géntium.

Quóniam Dómini est regnum, * et ipse dominábitur géntium.

Ipsum solum adorábunt omnes, qui dórmiunt in terra; * in conspéctu eíus prócident omnes, qui descéndunt in púlverem.

Ánima autem mea illi vivet, * et semen meum sérviet ipsi.

Narrábitur de Dómino generatióni ventúræ; † et annuntiábunt iustítiam eíus pópulo, * qui nascétur: “Hæc fecit Dóminus!”

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Do(f)mi(fg)ne,(g) () in(g) vir(g)tú(gh)te(g) tu(g) a(f) (,) læ(h) tá(hjh)bi(i)tur(h) rex.(g)
(::)

Ant. Dómine, in virtúte tua lætábitur rex.

Ant.

annotation: 4e;
%%
(c4) DO(e'0)mi(d)nus(e) re(g)git(gh) me(h'0_) *(,) et(h) ni(h)hil(h) mi(g)hi(f) dé(g)e(f)rit.(e.) (::) E(h) u(g) o(h) u(ih) a(gf) e(e.) (::)

Ant. 2. Dóminus regit me * et nihil mihi déerit.

Ant. 2.

Psalmus 22 (23)

Pastor bonus

Agnus pascet illos et deducet eos ad vitæ fontes aquarum (Ap 7, 17).

Dóminus pascit me, et nihil mihi déerit: * in páscuis viréntibus me collocávit,

super aquas quiétis edúxit me, * ánimam meam refécit.

Dedúxit me super sémitas iustítiæ * propter nomen suum.

Nam et si ambulávero in valle umbræ mortis, non timébo mala, * quóniam tu mecum es.

Virga tua et báculus tuus, * ipsa me consoláta sunt.

Parásti in conspéctu meo mensam * advérsus eos, qui tríbulant me;

impinguásti in óleo caput meum, * et calix meus redúndat.

Etenim benígnitas et misericórdia subsequéntur me * ómnibus diébus vitæ meæ,

et inhabitábo in domo Dómini * in longitúdinem diérum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 23 (24)

Domini in templum adventus

Christo apertæ sunt portæ cæli propter carnalem eius assumptionem (S. Irenæus).

Dómini est terra et plenitúdo eius, * orbis terrárum et qui hábitant in eo.

Quia ipse super mária fundávit eum * et super flúmina firmávit eum.

Quis ascéndet in montem Dómini, * aut quis stabit in loco sancto eius?

Innocens mánibus et mundo corde, † qui non levávit ad vana ánimam suam, * nec iurávit in dolum.

Hic accípiet benedictiónem a Dómino * et iustificatiónem a Deo salutári suo.

Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.

Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens, Dóminus potens in prœlio.

Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Do(e'0)mi(d)nus(e) re(g)git(gh) me(h'0_) (,) et(h) ni(h)hil(h) mi(g)hi(f) dé(g)e(f)rit.(e.)
(::)

Ant. Dóminus regit me et nihil mihi déerit.

Ant.

annotation: 4e;
%%
(c4) O(e')cu(d)li(e) me(gh)i(h_') *(,) sem(h>)per(g) ad(f) Dó(g)mi(f)num.(e.) (::) E(h) u(g) o(h) u(ih) a(gf) e.(e.) (::)

Ant. 3. Oculi mei * semper ad Dóminum.

Ant. 3.

Psalmus 24 (25)

Imploratio veniæ et salutis

Spes non confundit (Rom 5, 5).

Ad te, Dómine, levávi ánimam meam, * Deus meus, in te confído: non erubéscam.

Neque exsúltent super me inimíci mei, * étenim univérsi, qui sústinent te, non confundéntur.

Confundántur infidéliter agéntes * propter vanitátem.

Vias tuas, Dómine, demónstra mihi * et sémitas tuas édoce me.

Dírige me in veritáte tua et doce me, quia tu es Deus salútis meæ, * et te sustínui tota die.

Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine, * et misericordiárum tuárum, quóniam a sæculo sunt.

Peccáta iuventútis meæ et delícta mea ne memíneris; secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu, * propter bonitátem tuam, Dómine.

Dulcis et rectus Dóminus, * propter hoc peccatóres viam docébit;

díriget mansuétos in iudício, * docébit mites vias suas.

Univérsæ viæ Dómini misericórdia et véritas * custodiéntibus testaméntum eius et testimónia eius.

Propter nomen tuum, Dómine, propitiáberis peccáto meo: * multum est enim.

Quis est homo, qui timet Dóminum? * Docébit eum viam, quam éligat.

Anima eius in bonis demorábitur, * et semen eius hereditábit terram.

Familiáriter aget Dóminus cum timéntibus eum, * ut testaméntum suum maniféstet illis.

Oculi mei semper ad Dóminum, * quóniam ipse evéllet de láqueo pedes meos.

Réspice in me et miserére mei, * quia únicus et pauper sum ego.

Diláta angústias cordis mei * et de necessitátibus meis érue me.

Vide humilitátem meam et labórem meum * et dimítte univérsa delícta mea.

Réspice inimícos meos, quóniam multiplicáti sunt, * et ódio crudéli odérunt me.

Custódi ánimam meam et érue me; * non erubéscam, quóniam sperávi in te.

Innocéntia et æquitas custódiant me, * quia sustínui te.

Líbera, Deus, Israel * ex ómnibus tribulatiónibus suis.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 25 (26)

Innocentis fiducia et oratio

Elegit nos Deus in Christo, ut essemus sancti et immaculati (Eph 1, 4).

Iúdica me, Dómine, † quóniam ego in innocéntia mea ingréssus sum * et in Dómino sperans non infirmábor.

Proba me, Dómine, et tenta me; * ure renes meos et cor meum.

Quóniam misericórdia tua ante óculos meos est, * et ambulávi in veritáte tua.

Non sedi cum viris vanitátis * et cum occúlte agéntibus non introíbo.

Odívi ecclésiam malignántium * et cum ímpiis non sedébo.

Lavábo in innocéntia manus meas * et circúmdabo altáre tuum, Dómine,

ut audítas fáciam voces laudis * et enárrem univérsa mirabília tua.

Dómine, diléxi habitáculum domus tuæ * et locum habitatiónis glóriæ tuæ.

Ne cólligas cum ímpiis ánimam meam * et cum viris sánguinum vitam meam,

in quorum mánibus iniquitátes sunt, * déxtera eórum repléta est munéribus.

Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum, * rédime me et miserére mei.

Pes meus stetit in dirécto, * in ecclésiis benedícam Dómino.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. O(e')cu(d)li(e) me(gh)i(h_') (,) sem(h>)per(g) ad(f) Dó(g)mi(f)num.(e.)
(::)

Ant. Oculi mei semper ad Dóminum.

Ant.

v. Verbum Christi hábitet in vobis abundánter. r. Quóniam appropínquat redémptio vestra.

Postea benedicat abbas:

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II

De libro Génesis

Lectio I

Senuit Isaac, et caligavérunt óculi eius, et vidére non póterat. Vocavítque Esau fílium maiórem et dixit ei: " Fili mi. " Qui respóndit: " Adsum. " Cui pater: " Vides, inquit, quod senúerim et ignórem diem mortis meæ; sume arma tua, pháretram et arcum, et egrédere in agrum. Cumque venátu áliquid apprehénderis, fac mihi inde pulméntum, sicut velle me nosti, et affer ut cómedam; et benedícat tibi ánima mea, ántequam móriar. "

r. Tolle arma tua, pháretram et arcum, et affer de venatióne tua ut cómedam, * Et benedícat tibi ánima mea. v. Cumque venátu áliquid attúleris, fac mihi inde pulméntum ut cómedam, * Et.

Lectio II

Rebécca autem audíerat Isaac loquéntem cum Esau fílio suo. Esau ergo ábiit in agrum, ut venatiónem cáperet et offérret eam. Rebécca autem dixit fílio suo Iacob: " Ecce, audívi patrem tuum loquéntem cum Esau fratre tuo et dicéntem ei: "Affer mihi venatiónem tuam et fac cibos ut cómedam et benedícam tibi coram Dómino, ántequam móriar". Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam in eo quod præcípio tibi. Pergens ad gregem affer mihi duos hædos óptimos, ut fáciam ex eis escas patri tuo, quibus libénter véscitur. Quas cum intúleris patri tuo, et coméderit, benedícat tibi, priúsquam moriátur. " Cui ille respóndit: " Nosti quod Esau frater meus homo pilósus sit, et ego lenis. Si attrectáverit me pater meus et sénserit, tímeo ne putet me sibi voluísse illúdere; et indúcam super me maledictiónem pro benedictióne. " Ad quem mater: " In me sit, ait, maledíctio, fili mi; tantum audi vocem meam et perge afférque quæ dixi. "

r. Surge, pater, cómede de venatióne fílii tui. Quómodo tam cito inveníre potuísti, fili mi? * Volúntas Dei fuit, pater, ut tam cito mihi occúrreret quod volébam.v. Ego sum Esau, primogénitus tuus; feci sicut præcepísti mihi. * Volúntas Dei.

Lectio III

Abiit et áttulit dedítque matri. Parávit illa cibos, sicut nóverat velle patrem illíus. Et véstibus Esau valde bonis, quas apud se habébat domi, índuit eum pelliculásque hædórum circumdédit mánibus et colli nuda protéxit; dedit pulméntum óptimum et panes quos cóxerat in manus fílii sui Iacob. Qui ingréssus ad patrem suum dixit: " Pater mi. " At ille respóndit: " Audio. Quis es tu, fili mi? " Dixítque Iacob ad patrem suum: " Ego sum Esau primogénitus tuus. Feci sicut præcepísti mihi; surge, sede et cómede de venatióne mea, ut benedícat mihi ánima tua. " Rursum Isaac ad fílium suum: " Quómodo, inquit, tam cito inveníre potuísti, fili mi? " Qui respóndit: " Volúntas Dómini Dei tui fuit ut occúrreret mihi. "

r. Ecce odor fílii mei sicut odor agri pleni quem benedíxit Dóminus. Créscere te fáciat Deus meus sicut aréna maris, * Et donet tibi de rore cæli benedictiónem.v. Qui maledíxerit tibi, sit ille maledíctus; et qui benedíxerit tibi, benedictiónibus repleátur! * Et donet.

Lectio IV

Dixítque Isaac ad Iacob: " Accéde huc, ut tangam te, fili mi, et probem utrum tu sis fílius meus Esau an non. " Accéssit ille ad patrem et, palpáto eo, dixit Isaac: " Vox quidem, vox Iacob est, sed manus, manus sunt Esau. " Et non cognóvit eum quia pilósæ manus similitúdinem maióris exprésserant. Benedíxit ergo illi. Ait: " Tu es fílius meus Esau? " Respóndit: " Ego sum. " At ille: " Affer, inquit, mihi et cómedam de venatióne tua, fili mi, ut benedícat tibi ánima mea. " Quos cum oblátos comedísset, óbtulit ei étiam vinum. Quo hausto, dixit ad eum Isaac pater eius: " Accéde ad me et da mihi ósculum, fili mi. " Accéssit et osculátus est eum. Statímque, ut sensit vestimentórum illíus fragrántiam, benedícens illi ait: " Ecce odor fílii mei sicut odor agri pleni, cui benedíxit Dóminus. Det tibi Deus de rore cæli et de pinguédine terræ et abundántiam fruménti et vini. Et sérviant tibi pópuli, et adórent te natiónes; esto dóminus fratrum tuórum et incurvéntur ante te fílii matris tuæ. Qui maledíxerit tibi, sit maledíctus; et qui benedíxerit tibi, sit benedíctus! "

r. Det tibi Deus de rore cæli et de pinguédine terræ abundántiam. Sérviant tibi tribus, pópuli; * Esto dóminus fratrum tuórum.v. Et incurvéntur ante te fílii matris tuæ, * Esto.v. Glória Patri. * Esto.

IN II NOCTURNO

annotation: 1g;
%%
(c4) DÓ(f)mi(-ghg)nus(h) *() de(h)fén(g>)sor(ef) vi(g)tæ(fe) me(d)æ.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)

Ant. 4. Dóminus defénsor vitæ meæ.

Ant. 4.

Psalmus 26 (27)

In periculis fiducia

Ecce tabernaculum Dei cum hominibus (Ap 21, 3).

Dóminus illuminátio mea et salus mea, * quem timébo?

Dóminus protéctor vitæ meæ, * a quo trepidábo?

Dum apprópiant super me nocéntes, * ut edant carnes meas;

qui tríbulant me et inimíci mei, * ipsi infirmáti sunt et cecidérunt.

Si consístant advérsum me castra, * non timébit cor meum;

si exsúrgat advérsum me prœlium, * in hoc ego sperábo.

Unum pétii a Dómino, hoc requíram: * ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ,

ut vídeam voluptátem Dómini * et vísitem templum eius.

Quóniam occultábit me in tentório suo, * in die malórum.

Abscóndet me in abscóndito tabernáculi sui, * in petra exaltábit me.

Et nunc exaltátur caput meum * super inimícos meos in circúitu meo.

Immolábo in tabernáculo eius hóstias vociferatiónis, * cantábo et psalmum dicam Dómino.

Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi, * miserére mei et exáudi me.

De te dixit cor meum: «Exquírite fáciem meam!». * Fáciem tuam, Dómine, exquíram.

Ne avértas fáciem tuam a me, * ne declínes in ira a servo tuo.

Adiútor meus es tu, ne me reícias * neque derelínquas me, Deus salútis meæ.

Quóniam pater meus et mater mea dereliquérunt me, * Dóminus autem assúmpsit me.

Osténde mihi, Dómine, viam tuam * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos.

Ne tradíderis me in ánimam tribulántium me; quóniam insurrexérunt in me testes iníqui * et qui violéntiam spirant.

Credo vidére bona Dómini * in terra vivéntium.

Exspécta Dóminum, viríliter age, * et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 27 (28)

Supplicatio et gratiarum actio

Pater, gratias ago tibi quoniam audisti me (Io 11, 41).

Ad te, Dómine, clamábo; * Deus meus, ne síleas a me.

Nequándo táceas a me, * et assimilábor descendéntibus in lacum.

Exáudi vocem deprecatiónis meæ, dum clamo ad te, * dum extóllo manus meas ad templum sanctum tuum.

Ne simul trahas me cum peccatóribus * et cum operántibus iniquitátem.

Qui loquúntur pacem cum próximo suo, * mala autem in córdibus eórum.

[Da illis secúndum ópera eórum * et secúndum nequítiam adinventiónum ipsórum.

Secúndum opus mánuum eórum tríbue illis, redde retributiónem eórum ipsis.

Quóniam non intellexérunt ópera Dómini et opus mánuum eíus, * déstruet illos et non ædificábit eos. ]

Benedíctus Dóminus, † quóniam exaudívit vocem deprecatiónis meæ; * Dóminus adiútor meus et protéctor meus,

in ipso sperávit cor meum, et adiútus sum, † et exsultávit cor meum, * et in cántico meo confitébor ei.

Dóminus fortitúdo plebi suæ * et refúgium salvatiónum christi sui est.

Salvum fac pópulum tuum et bénedic hereditáti tuæ * et pasce eos et extólle illos usque in ætérnum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Dó(f)mi(-ghg)nus(h) () de(h)fén(g>)sor(ef) vi(g)tæ(fe) me(d)æ.(d)
(::)

Ant. Dóminus defénsor vitæ meæ.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) AD(f)o(fg)rá(g)te(fh) Dó(j)mi(k)num(j'_) *(,) in(j) au(i>)la(h) san(jh__)cta(ih__) e(g.)ius.(g.) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g.) (::)

Ant. 5. Adoráte Dóminum * in aula sancta eius.

Ant. 5.

Psalmus 28 (29)

Verbi Domini præconium

Ecce vox de cælis dicens: «Hic est Filius meus dilectus» (Mt 3, 17).

Afférte Dómino, fílii Dei, * afférte Dómino glóriam et poténtiam,

afférte Dómino glóriam nóminis eius, * adoráte Dóminum in splendóre sancto.

Vox Dómini super aquas; † Deus maiestátis intónuit, * Dóminus super aquas multas.

Vox Dómini in virtúte, * vox Dómini in magnificéntia.

Vox Dómini confringéntis cedros; * et confrínget Dóminus cedros Líbani.

Et saltáre fáciet, tamquam vítulum, Líbanum, * et Sárion, quemádmodum fílium unicórnium.

Vox Dómini intercidéntis flammam ignis, † vox Dómini concutiéntis desértum, * et concútiet Dóminus desértum Cades.

Vox Dómini properántis partum cervárum, † et denudábit condénsa; * et in templo eius omnes dicent glóriam.

Dóminus super dilúvium hábitat, * et sedébit Dóminus rex in ætérnum.

Dóminus virtútem pópulo suo dabit, * Dóminus benedícet pópulo suo in pace.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 29 (30)

Gratiarum actio pro liberatione a morte

Christus post resurrectionem gloriosam Patri gratias agit (Cassiodorus).

Exaltábo te, Dómine, quóniam extraxísti me, * nec delectásti inimícos meos super me.

Dómine Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.

Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam, * vivificásti me, ut non descénderem in lacum.

Psállite Dómino, sancti eius, * et confitémini memóriæ sanctitátis eius,

quóniam ad moméntum indignátio eius * et per vitam volúntas eius.

Ad vésperum demorátur fletus, * ad matutínum lætítia.

Ego autem dixi in securitáte mea: * «Non movébor in ætérnum».

Dómine, in voluntáte tua * præstitísti decóri meo virtútem;

avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.

Ad te, Dómine, clamábam * et ad Deum meum deprecábar.

Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?

Numquid confitébitur tibi pulvis * aut annuntiábit veritátem tuam?

Audívit Dóminus et misértus est mei, * Dóminus factus est adiútor meus.

Convertísti planctum meum in choros mihi, * conscidísti saccum meum et accinxísti me lætítia,

ut cantet tibi glória mea et non táceat. * Dómine Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ad(f)o(fg)rá(g)te(fh) Dó(j)mi(k)num(j'_) (,) in(j) au(i>)la(h) san(jh__)cta(ih__) e(g.)ius.(g.)
(::)

Ant. Adoráte Dóminum in aula sancta eius.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c3) IN(h) tu(h)a(g') iu(h)stí(f)ti(e)a(g'_) *(,) lí(g)be(h)ra(f) me,(e) Dó(f)mi(e)ne.(e.) (::)
E(h) u(h) o(g) u(h) a(f) e.(e.) (::)

Ant. 6. In tua iustítia, * líbera me, Dómine.

Ant. 6.

Psalmus 30

Afflicti supplicatio cum fiducia

Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Lc 23,46)

In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; * in iustítia tua líbera me.

Inclína ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me.

Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias.

Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu * et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.

Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, * quóniam tu es fortitúdo mea.

In manus tuas comméndo spíritum meum; * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.

Odísti observántes vanitátes supervácuas, * ego autem in Dómino sperávi.

Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, * quóniam respexísti humilitátem meam;

agnovísti necessitátes ánimæ meæ † nec conclusísti me in mánibus inimíci; * statuísti in loco spatióso pedes meos.

Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; † conturbátus est in mæróre óculus meus, * ánima mea et venter meus.

Quóniam defécit in dolóre vita mea, * et anni mei in gemítibus;

infirmáta est in paupertáte virtus mea, * et ossa mea contabuérunt.

Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium † et vicínis meis valde et timor notis meis: * qui vidébant me foras, fugiébant a me.

Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; * factus sum tamquam vas pérditum.

Quóniam audívi vituperatiónem multórum: * horror in circúitu;

in eo dum convenírent simul advérsum me, * auférre ánimam meam consiliáti sunt.

Ego autem in te sperávi, Dómine; † dixi: “Deus meus es tu, * in mánibus tuis sortes meæ.”

Éripe me de manu inimicórum meórum * et a persequéntibus me;

illústra fáciem tuam super servum tuum, * salvum me fac in misericórdia tua.

Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te; * erubéscant ímpii et obmutéscant in inférno.

Muta fiant lábia dolósa, † quæ loquúntur advérsus iústum protérva * in supérbia et in abusióne.

Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.

Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.

Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum;

próteges eos in tabernáculo * a contradictióne linguárum.

Benedíctus Dóminus, * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.

Ego autem dixi in trepidatióne mea: * “Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum.”

Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.

Dilígite Dóminum, omnes sancti eíus: † fidéles consérvat Dóminus * et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.

Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 31 (32)

Beatus, cui remissa est iniquitas

David dicit beatitudinem hominis, cui Deus reputat iustitiam sine operibus (Rom 4, 6).

Beátus, cui remíssa est iníquitas * et obtéctum est peccátum.

Beátus vir, cui non imputávit Dóminus delíctum, * nec est in spíritu eius dolus.

Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum rugírem tota die.

Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua, * immutátus est vigor meus in ardóribus æstátis.

Peccátum meum cógnitum tibi feci * et delíctum meum non abscóndi.

Dixi: «Confitébor advérsum me iniquitátem meam Dómino». * Et tu remisísti impietátem peccáti mei.

Propter hoc orábit ad te omnis sanctus * in témpore opportúno.

Et in dilúvio aquárum multárum * ad eum non approximábunt.

Tu es refúgium meum, a tribulatióne conservábis me; * exsultatiónibus salútis circúmdabis me.

Intelléctum tibi dabo et ínstruam te in via, qua gradiéris; * firmábo super te óculos meos.

Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus;

in camo et freno si accédis ad constringéndum, * non appróximant ad te.

Multi dolóres ímpii, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit.

Lætámini in Dómino et exsultáte, iusti, * et gloriámini, omnes recti corde

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. In(h) tu(h)a(g') iu(h)stí(f)ti(e)a(g'_) (,) lí(g)be(h)ra(f) me,(e) Dó(f)mi(e)ne.(e.)
(::)

Ant. In tua iustítia, líbera me, Dómine.

Ant.

v. Verbum Christi hábitet in vobis abundánter. r. Quóniam appropínquat redémptio vestra.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II

Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis super Cántica canticórum (Sermo 28, 2-3: EC 1, 193-194)

Lectio I

Multos cándidos facit uníus denigrátio. Expedit, inquit, ut unus moriátur homo pro pópulo. Expedit ut unus pro ómnibus denigrétur similitúdine carnis peccáti, et non tota gens nigrédine condemnétur peccáti, splendor et figúra substántiæ Dei obnubilétur in forma servi pro vita servi, candor vitæ ætérnæ nigréscat in carne pro carne purgánda, speciósus forma præ fíliis hóminum pro fíliis hóminum illuminándis obscurétur in passióne, turpétur in cruce, pálleat in morte: ex toto non sit ei spécies neque decor, ut sibi speciósam atque decóram acquírat sponsam Ecclésiam sine mácula et sine ruga.

r. In pinguédine terræ et in rore cæli désuper erit benedíctio tua; * Vivens gládio, et fratri tuo minóri sérviens. v. Tempúsque véniat ut excútias iugum eius de cervícibus tuis. * Vivens gládio.

Lectio II

Agnósco denigrátæ formam natúræ; agnósco túnicas illas pellíceas, protoplastórum peccántium hábitum. Dénique semetípsum denigrávit formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus et hábitu invéntus ut homo. Agnósco sub pelle hædi, qui peccátum signíficat, et manum quæ peccátum non fecit, et collum per quod mali cogitátio non transívit.

r. Quis ígitur ille est qui dudum captam venatiónem áttulit mihi, et comédi ex ómnibus priúsquam tu veníres? * Benedixíque ei, et erit benedíctus. v. Dóminum tuum illum constítui, et omnes fratres eius servitúti illíus subiugávi; fruménto et vino stabilívi ei. * Benedixíque.

Lectio III

Novi quod sis lenis natúra, mitis et húmilis corde, blandus aspéctu, suávis spíritu: et quidem unctus óleo lætítiæ præ consórtibus tuis. Unde nunc ad instar Esau pilósus et híspidus? Cuiúsnam rugósa et tætra imágo hæc, et unde hi pili? Mei sunt: nam pilósæ manus similitúdinem éxprimunt peccatóris. Meos agnósco hos pilos: et in pelle mea vidébo Deum Salvatórem meum. Non tamen Rebécca sic illum índuit, sed María, tanto digniórem qui benedictiónem accíperet, quanto sánctior quæ péperit.

r. Dum exíret Iacob de terra sua, vidit glóriam Dei et ait: * Quam terríbilis est locus iste! Non est hic áliud nisi domus Dei et porta cæli. v. Vere Dóminus est in loco isto, et ego nesciébam. * Quam terríbilis.

Lectio IV

Et bene in meo hábitu, quia mihi benedíctio vindicátur, mihi postulátur heréditas. Síquidem audíerat: Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam, et possessiónem tuam términos terræ. Tuam, inquit, hereditátem tuámque possessiónem dabo tibi. Quómodo dabis ei, si sua est? Et quómodo suam mones ut póstulet? Aut quómodo sua, si necésse habet ut póstulet? Mihi proínde póstulat, qui meam ad hoc índuit formam, ut suscípiat causam. Quippe disciplína pacis nostræ super eum, dicénte Prophéta. Proptérea vox quidem Iacob, manus autem manus sunt Esau. Suum est quod audítur ex eo; quod in eo vidétur, nostrum.

r. Si Dóminus Deus meus fúerit mecum in via ista qua ego ámbulo, et custodíerit me, et déderit mihi panem ad edéndum et vestiméntum quo opériar, et revocáverit me cum salúte, * Erit mihi Dóminus in refúgium, et lapis iste in signum. v. Vere Dóminus est in loco isto, et ego nesciébam. * Erit mihi. v. Glória Patri. * Erit mihi.

IN III NOCTURNO

annotation: Dg;
%%
(c4) AL(h>)le(gf)lú(gh)ia,(g'_) *(,) al(h)le(ixi)lú(h>)ia,(gf) al(gh)le(h)lú(g.)ia.(g.) (::) E(g) u(f) o(g) u(h) a(f) e.(g.) (::)

Ant. 7. Allelúia, allelúia, allélúia.

Ant. 7.

Canticum Is 33, 2-10

Oratio fiduciæ in miseria

In Christo sunt omnes thesauri sapientiæ et scientiæ absconditi (Col 2,3)

Dómine, miserére nostri, te enim exspectávimus; esto bráchium nostrum in mane * et salus nostra in témpore tribulatiónis.

A voce fragóris fugérunt pópuli, * ab exaltatióne tua dispérsæ sunt gentes.

Et congregabúntur spólia, sicut collígitur bruchus; * sicut discúrrunt locústæ, ad ea discúrritur.

Sublímis est Dóminus, quóniam hábitat in excélso; * implet Sion iudício et iustítia.

Et erit fírmitas in tempóribus tuis; divítiæ salútis sapiéntia et sciéntia: * timor Dómini ipse est thesáurus eíus.

Ecce præcónes clamábunt foris, * ángeli pacis amáre flebunt.

Dissipátæ sunt viæ, cessávit tránsiens per sémitam; írritum fecit pactum, * reiécit testes, non reputávit hómines.

Luget et elanguéscit terra, * confúsus est Líbanus et obsórduit,

et factus est Saron sicut desértum, * et exaruérunt Basan et Carmélus.

"Nunc consúrgam, dicit Dóminus, * nunc exaltábor, nunc sublevábor."

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum Is 33,13-16

Deus iudicabit in iustitia

Vobis est repromissio et filiis vestris et omnibus qui longe sunt (Act 2,39)

Audíte, qui longe estis, quæ fécerim, * et cognoscíte, vicíni, fortitúdinem meam.

Contérriti sunt in Sion peccatóres, * possédit tremor ímpios.

Quis póterit habitáre de vobis cum igne devoránte? * Quis habitábit ex vobis cum ardóribus sempitérnis?

Qui ámbulat in iustítiis * et lóquitur æquitátes,

qui réicit lucra ex rapínis * et éxcutit manus suas, ne múnera accípiat,

qui obtúrat aures suas, ne áudiat sánguinem, * et claudit óculos suos, ne vídeat malum:

iste in excélsis habitábit, * muniménta saxórum refúgium eíus;

panis ei datus est, * aquæ eíus fidéles sunt.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum Eccli 36,14-19

Oratio pro populo Dei

Hæc est vita, ut cognoscant te, solum Deum et quem misisti, Iesum Christum (Io 17,3)

Miserére plebi tuæ, super quam invocátum est nomen tuum, * et Israel, quem coæquásti primogénito tuo.

Miserére civitáti sanctificatiónis tuæ, * Ierusálem, loco requiéi tuæ.

Reple Sion maiestáte tua * et glória tua templum tuum.

Da testimónium his, qui ab inítio creatúræ tuæ sunt, * et súscita prædicatiónes, quas locúti sunt in nómine tuo.

Da mercédem sustinéntibus te, * ut prophétæ tui fidéles inveniántur.

Et exáudi oratiónes servórum tuórum, secúndum beneplácitum super pópulo tuo, * et dírige nos in viam iustítiæ,

et sciant omnes, qui hábitant terram, * quia tu es Deus sæculórum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Al(h>)le(gf)lú(gh)ia,(g'_) (,) al(h)le(ixi)lú(h>)ia,(gf) al(gh)le(h)lú(g.)ia.(g.)
(::)

Ant. Allelúia, allelúia, allélúia.

Ant.

v. Dirige me, Domine, in veritate tua et doce me. r. Quia tu es Deus salutis meæ.

Postea benedicat abbas:

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris. r. Amen.

Lectiones

In tertio nocturno, anno A

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthæum

In illo témpore: Videns Iesus turbas, ascéndit in montem; et cum sedísset, accessérunt ad eum discípuli eius. Et réliqua.

Ex Tractátu Guigónis secúndi Cartusiáni mónachi De scala claustrálium (Cc. 2-7: SC 163, 82-96)

Lectio I

Quáttuor spiritáles gradus ánimo cogitánti se súbito obtulérunt, léctio scílicet, meditátio, orátio, contemplátio. Est autem léctio sédula Scripturárum cum ánimi intentióne inspéctio. Meditátio est studiósa mentis áctio, occúltæ veritátis notítiam ductu própriæ ratiónis investígans. Orátio est devóta cordis in Deum inténtio pro malis removéndis vel bonis adipiscéndis. Contemplátio est mentis in Deum suspénsæ quædam supra se elevátio, ætérnæ dulcédinis gáudia degústans. Beátæ vitæ dulcédinem léctio ínquirit, meditátio ínvenit, orátio póstulat, contemplátio degústat.

r. Unam pétii a Dómino, hanc requíram: ut inhábitem in domo Dómini * Omnibus diébus vitæ meæ. v. Ut vídeam voluptátem Dómini et prótegar a templo sancto eius; * Omnibus diébus.

Lectio II

Quod ut expréssius vidéri possit, unum de multis supponámus exémplum. In lectióne áudio: Beáti mundo corde, quóniam ipsi Deum vidébunt. Ecce breve verbum sed suávi et multíplici sensu refértum ad pastum ánimæ quasi uvam ministrávit, quod postquam ánima diligénter inspéxit, dicit intra se: " Potest hic áliquid boni esse, redíbo ad cor meum et tentábo si forte intellégere et inveníre pótero mundítiam hanc: pretiósa enim et desiderábilis est res ista, cuius possessóres beáti dicúntur, cui vísio Dei quæ est vita ætérna promíttitur, quæ tot sacræ Scriptúræ testimóniis collaudátur. "

r. Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * Quam abscondísti timéntibus te! v. Perfecísti eis qui sperant in te, in conspéctu filiórum hóminum. * Quam abscondísti.

Lectio III

Accédens ergo sédula meditátio, atténte consíderat quod non dixit beáti mundo córpore, sed mundo corde; quóniam non súfficit habére manus innóxias a malo ópere, nisi a pravis cogitatiónibus mundémur in mente; quod auctoritáte prophéta confírmat dicens: Quis ascéndet in montem Dómini, aut quis stabit in loco sancto eius? Innocens mánibus et mundo corde. Postquam hæc et huiúsmodi de cordis mundítia pertractávit, íncipit cogitáre de præmio, quam gloriósum et delectábile esset vidére fáciem Dómini desiderátam, speciósam forma præ fíliis hóminum.

r. Fiat manus tua ut salvum me fáciat, quia mandáta tua elégi. * Concupívi salutáre tuum, Dómine. v. Errávi sicut ovis quæ períerat; requíre servum tuum, Dómine, quia mandáta tua non sum oblítus. * Concupívi.

Lectio IV

Dum ánima appónit meditatiónem, appónit et dolórem, quia non sentit dulcédinem quam in cordis mundítia meditátio esse monstrat, sed non præstat. Quod videns ergo ánima, humíliat se, confúgit ad oratiónem dicens: " Dómine, qui non víderis nisi a mundis córdibus, invéstigo legéndo, meditándo quæ sit et quómodo habéri possit vera cordis mundítia, ut ea mediánte vel módica parte possim te cognóscere. Quærébam vultum tuum, Dómine, diu meditáta sum in corde meo, et in meditatióne mea excrévit ignis et desidérium ámplius cognoscéndi te. Da mihi ergo, Dómine, arrham hereditátis futúræ, saltem guttam cæléstis plúviæ qua refrígerem sitim meam, quia amóre árdeo. " Dóminus autem, cuius óculi super justos, médium oratiónis cursum interrúmpens, festínus se íngerit, ánimam fatigátam récreat, et in hac supérna contemplatióne fit homo quasi totus spiritális.

r. Duo séraphim clamábant alter ad álterum: * Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth; * Plena est omnis terra glória eius. v. Tres sunt qui testimónium dant in cælo, Pater, Verbum, et Spíritus Sanctus: et hi tres Unum sunt. * Sanctus. v. Glória Patri. * Plena est.

Hymnus

annotation: 3;
%%
(c4) TE(e) De(gh)um(h) lau(hg~)dá(hi)mus :(h.) *(;) te(e) Dó(g)mi(h)num(h) con(g)fi(hi)té(ivHG)mur.(g.) (::) Te(gi) æ(i)tér(j)num(i) Pa(hi)trem(h.) (;) o(e)mnis(g) ter(h)ra(h) ve(g)ne(hi)rá(ivHG)tur.(g.) (::) Ti(gi)bi(i) o(j)mnes(ih) An(i)ge(hg)li,(h.) (;) ti(e)bi(g) Cæ(h)li(h) et(h) u(h)ni(h)vér(h)sæ(h) Po(g)te(hi)stá(ivHG)tes :(g.) (::) Ti(gi)bi(i) Ché(j)ru(i)bim(h) et(h) Sé(i)ra(hg)phim(h.) (;) in(e)ces(gh)sá(h)bi(h)li(h) vo(h)ce(g) pro(hi)clá(ivHG)mant :(g.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus(h.) (,) Dó(i)mi(h)nus(h) De(g)us(hi) Sá(i)ba(hg)oth.(g.) (::) Ple(gi)ni(i) sunt(i) cæ(j)li(i) et(h) ter(hi)ra(h.) (;) ma(e)ies(gh)tá(h)tis(h) gló(h)ri(g)æ(hi) tu(ivHG)æ.(g.) (::) Te(gi) glo(j)ri(i)ó(hi)sus(h.) (;) A(h)po(h)sto(h)ló(g)rum(hi) cho(ivHG)rus :(g.) (::) Te(gi) Pro(j)phe(i)tá(hi)rum(h.) (;) lau(h)dá(h)bi(g)lis(hi) nú(i)me(hg)rus :(g.) (::) Te(gi) Már(j)ty(i)rum(h) can(h)di(h)dá(hi)tus(h.) (;) lau(h)dat(g) ex(hi)ér(i)ci(hg)tus.(g.) (::) Te(gi) per(j) or(i)bem(h) ter(h)rá(hi)rum(h.) (;) san(e)cta(gh) con(h)fi(h)té(h)tur(g) Ec(hi)clé(i)si(hg)a :(g.) (::) Pa(g_0hi)trem(h.) (,) im(h)mén(h)sæ(h) ma(g)ies(hi)tá(ivHG)tis ;(g.) (::) Ve(gi)ne(i)rán(j)dum(i) tu(h)um(h) ve(hi)rum,(h.) (;) et(h) ú(h)ni(g)cum(hi) Fí(i)li(hg)um ;(g.) (::) San(g_0hi)ctum(h) quo(hi)que(h.) (,) Pa(h)rá(h)cli(g)tum(hi) Spí(i)ri(hg)tum.(g.) (::) Tu(gh) Rex(h) gló(hg)ri(h)æ,(hi) Chri(gg)ste.(e.) (::) Tu(e) Pa(gh)tris(h.) (,) sem(h)pi(h)tér(hg)nus(h) es(hi) Fí(g)li(g)us.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) li(h)be(h)rán(h)dum(h) su(h)scep(h)tú(g)rus(h) hó(i)mi(hg)nem,(h.) (;) non(e) hor(g)ru(h)í(h)sti(h) Vír(hg)gi(h)nis(hi) ú(g)te(g)rum.(e.) (::) Tu(e) de(g)ví(h)cto(h) mor(h)tis(g) a(h)cú(i)le(hg)o,(h.) (;) a(e)pe(g)ru(h)í(h)sti(h) cre(h)dén(i)ti(h)bus(h.) (,) re(hg)gna(h) cæ(hi)ló(gg)rum.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) déx(h)te(h)ram(h) De(g)i(h) se(i)des,(h.) (;) in(h) gló(hg)ri(h)a(hi) Pa(gg)tris.(e.) (::) Iu(gh)dex(h) cré(i)de(h)ris(h.) (;) es(hg)se(h) ven(hi)tú(gg)rus.(e.) (::) Te(e) er(g)go(h) quǽ(h)su(h)mus,(h'_) tu(h)is(h) fá(h)mu(g)lis(h) súb(i)ve(hg)ni,(h.) (;) quos(e) pre(g)ti(h)ó(h)so(h) sán(i)gui(h)ne(hg) re(h)de(hi)mí(gg)sti.(e.) (::) Æ(e)tér(fe)na(df) fac(evDC.) (;) cum(c) San(e)ctis(f) tu(g)is(g_') (,) in(g) gló(g)ri(g)a(g) nu(h)me(f)rá(gvFE)ri.(e.) (::) Sal(c)vum(de) fac(e) pó(e)pu(e)lum(e) tu(e)um(f) Dó(d)mi(f)ne,(evDC.) (;) et(c) bé(de)ne(e)dic(e) he(e)re(fe)di(d)tá(f)ti(gh) tu(gvFE)æ.(e.) (::) Et(e) re(fe)ge(d) e(f)os,(evDC.) (;) et(c) ex(de)tól(fe)le(d) il(g)los(g'_) (,) us(g)que(g) in(h) æ(f)tér(gvFE)num.(e.) (::) Per(e) sín(g)gu(h)los(h) di(hi)es,(h.) (;) be(h)ne(hg)dí(h)ci(hi)mus(gg) te.(e.) (::) Et(e) lau(g)dá(h)mus(h) no(h)men(h) tu(h)um(g) in(h) sǽ(i)cu(hg)lum,(h.) (;) et(h) in(h) sǽ(hg)cu(h)lum(hi) sǽ(g)cu(g)li.(e.) (::) Di(e)gná(gh)re(h) Dó(h)mi(h)ne(h) di(g)e(h) i(i)sto(h.) (;) si(e)ne(g) pec(h)cá(h)to(h) nos(hg) cu(h)sto(hi)dí(gg)re.(e.) (::) Mi(e)se(g)ré(h)re(h) no(g)stri(h) Dó(i)mi(hg)ne,(h.) (;) mi(h)se(hg)ré(h)re(hi) no(gg)stri.(e.) (::) Fi(e)at(g) mi(h)se(h)ri(h)cór(h)di(h)a(h) tu(h)a(h) Dó(h)mi(g)ne(h) su(i)per(hg) nos,(h.) (;) que(e)mád(g)mo(h)dum(h) spe(h)rá(hg)vi(h)mus(hi) in(gg) te.(e.) (::) In(c) te(de) Dó(fe)mi(d)ne(f) spe(gh)rá(gf/gf)vi :(ed..) (;) non(c) con(de)fún(fe)dar(d) in(f) æ(gh)tér(gfgvF~E~)num.(e.) (::)

Te Deum laudámus : te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem, omnis terra venerátur.

Tibi omnes ángeli, tibi cæli et univérsæ potestátes :

tibi chérubim et séraphim, incessábili voce proclámant: "Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra maiestátis glóriæ tuæ."

Te gloriósus Apostolórum chorus, te prophetárum laudábilis númerus, te mártyrum candidátus laudat exércitus.

Te per orbem terrárum sancta confitétur Ecclésia, Patrem imménsæ maiestátis;

venerandum tuum verum et unicum Filium;

Sanctum quoque Paráclitum Spíritum.

Tu rex glóriæ, Christe.

Tu Patris sempitérnus es Fílius. Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem,

non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo,

aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, in glória Patris.

Iudex créderis esse ventúrus.

Te ergo quǽsumus, tuis fámulis subvéni, quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum sanctis tuis in glória numerári.

¶ Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies benedícimus te; et laudámus nomen tuum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: non confúndar in ætérnum.

¶ Hæc ultima pars hymni ad libitum omitti potest.

Deinde abbas cantat evangelium de dominica currente, in cuius fine omnes respondent :

r. Amen

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum (5,1-12a)

In illo témpore: Videns Iesus turbas, ascéndit in montem; et cum sedísset, accessérunt ad eum discípuli eíus; et apériens os suum docébat eos dicens: “Beáti páuperes spíritu, quóniam ipsórum est regnum cælórum. Beáti, qui lugent, quóniam ipsi consolabúntur. Beáti mites, quóniam ipsi possidébunt terram. Beáti, qui esúriunt et sítiunt iustítiam, quóniam ipsi saturabúntur. Beáti misericórdes, quia ipsi misericórdiam consequéntur. Beáti mundo corde, quóniam ipsi Deum vidébunt. Beáti pacífici, quóniam fílii Dei vocabúntur. Beáti, qui persecutiónem patiúntur propter iustítiam, quóniam ipsórum est regnum cælórum. Beáti estis cum maledíxerint vobis et persecúti vos fúerint et díxerint omne malum advérsum vos, mentiéntes, propter me. Gaudéte et exsultáte, quóniam merces vestra copiósa est in cælis.

Hymnus

annotation: 2;
%%
(c4) TE(a) de(c)cet(de) laus,(evDCdde.) *(,) te(e) de(eg)cet(fe) hy(de)mnus,(e.) (;) ti(dh)bi(h) gló(hj)ri(g)a(g'_[oh:h]) (,) De(g)o(e') Pa(f)tri(g') et(e) Fí(f')li(e)o,(d'_) (,) cum(e) San(eg)cto(fe) Spí(d')ri(c)tu,(d.) (;) in(hjh___) saé(g')cu(f)la(e_[oh:h][ll:1]d) sae(c)cu(d)ló(e_[uh:l]fED.c!dw!e_[uh:l]f)rum.(e[ll:1]d..) (;) A(a_c[ull:0]!d!ewfED)men.(cd..) (::)

Te decet laus, * te decet hymnus. Tibi glória Deo Patri et Fílio, cum Sancto Spíritu, in sǽcula sæculórum. Amen.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Concéde nobis, Dómine Deus noster, † ut te tota mente venerémur, * et omnes hómines rationábili diligámus afféctu. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.