v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Nocte surgéntes vigilémus omnes, semper in psalmis meditémur atque víribus totis Dómino canámus dúlciter hymnos,
Ut, pio regi páriter canéntes, cum suis sanctis mereámur aulam íngredi cæli, simul et beátam dúcere vitam.
Præstet hoc nobis Déitas beáta Patris ac Nati, paritérque Sancti Spíritus, cuius résonat per omnem glória mundum. Amen.
Vel:
Hymnus
Ad preces nostras deitátis aures, Deus, inclína pietáte sola; súpplicum vota súscipe, precámur fámuli tui.
Réspice clemens sólio de sancto vultu seréno, lámpadas illústra ólei nostri, ténebras depélle péctore cunctas.
Crímina laxa pietáte multa, áblue sordes, víncula disrúmpe, parce peccátis, réleva iacéntes déxtera tua.
Glória sit ætérno Patri, sit tibi semper, Genitóris Nate, cum quo per cuncta Spíritus æquális sæcula regnat. Amen.
Dignos nos fac, rex óptime, futúri regni glória,. ut mereámur láudibus ætérnis te concínere. Amen.
Ant. 1. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.
Ant. 1.
Psalmus 36
Sors malorum et iustorum
Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Mt 5,5)
I
Noli æmulári in malignántibus * neque zeláveris faciéntes iniquitátem,
quóniam tamquam fenum velóciter aréscent * et quemádmodum herba virens décident.
Spera in Dómino et fac bonitátem, * et inhabitábis terram et pascéris in fide.
Delectáre in Dómino, * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
Commítte Dómino viam tuam et spera in eo, * et ipse fáciet;
et edúcet quasi lumen iustítiam tuam * et iudícium tuum tamquam merídiem.
Quiésce in Dómino et exspécta eum; † noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua, * in hómine, qui mólitur insídias.
Désine ab ira et derelínque furórem, * noli æmulári, quod vertit ad malum,
quóniam qui malignántur, exterminabúntur, * sustinéntes autem Dóminum ipsi hereditábunt terram.
Et adhuc pusíllum et non erit peccátor, * et quæres locum eíus et non invénies.
Mansuéti autem hereditábunt terram * et delectabúntur in multitúdine pacis.
Insidiábitur peccátor iústo * et stridébit super eum déntibus suis.
Dóminus autem irridébit eum, * quóniam próspicit quod véniet dies eíus.
Gládium evaginavérunt peccatóres, * intendérunt arcum suum,
ut deíciant páuperem et ínopem, * ut trucídent recte ambulántes in via.
Gládius eórum intrábit in corda ipsórum, * et arcus eórum confringétur.
Mélius est módicum iústo * super divítias peccatórum multas,
quóniam bráchia peccatórum conteréntur, * confírmat autem iústos Dóminus.
Novit Dóminus dies immaculatórum, * et heréditas eórum in ætérnum erit.
Non confundéntur in témpore malo * et in diébus famis saturabúntur.
Quia peccatóres períbunt, † inimíci vero Dómini ut decor campórum defícient, * quemádmodum fumus defícient.
Mutuátur peccátor et non solvet, * iústus autem miserétur et tríbuet.
Quia benedícti eíus hereditábunt terram, * maledícti autem eíus exterminabúntur.
A Dómino gressus hóminis confirmántur, * et viam eíus volet.
Cum cecíderit, non collidétur, * quia Dóminus susténtat manum eíus.
Iúnior fui et sénui † et non vidi iústum derelíctum * nec semen eíus quærens panem.
Tota die miserétur et cómmodat, * et semen illíus in benedictióne erit.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.
Ant.
Ant. 2. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.
Ant. 2.
II
Declína a malo et fac bonum, * et inhabitábis in sǽculum sǽculi,
quia Dóminus amat iudícium * et non derelínquet sanctos suos.
Iniústi in ætérnum disperíbunt, * et semen impiórum exterminábitur.
Iústi autem hereditábunt terram * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
Os iústi meditábitur sapiéntiam, * et lingua eíus loquétur iudícium;
lex Dei eíus in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eíus.
Consíderat peccátor iústum * et quærit mortificáre eum;
Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eíus * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.
Exspécta Dóminum et custódi viam eíus, † et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.
Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;
et transívi, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.
Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.
Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.
Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos † et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.
Ant.
Ant. 3. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.
Ant. 3.
III
Os iusti meditábitur sapiéntiam, * et lingua eius loquétur iudícium;
lex Dei eius in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eius.
Consíderat peccátor iustum * et quærit mortificáre eum;
Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eius, * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.
Exspécta Dóminum et custódi viam eius, et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.
Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;
et transívit, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.
Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.
Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.
Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.
Ant.
In primo nocturno, anno II
De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Thessalonicénses
De cétero, fratres, rogámus vos et obsecrámus in Dómino Iesu, ut - quemádmodum accepístis a nobis quómodo vos opórteat ambuláre et placére Deo, sicut et ambulátis - ut abundétis magis. Scitis enim, quæ præcépta dedérimus vobis per Dóminum Iesum. Hæc est enim volúntas Dei, sanctificátio vestra, ut abstineátis a fornicatióne, ut sciat unusquísque vestrum suum vas possidére in sanctificatióne et honóre, non in passióne desidérii, sicut et gentes quæ ignórant Deum, ut ne quis supergrediátur neque circumvéniat in negótio fratrem suum, quóniam vindex est Dóminus de his ómnibus, sicut et prædíximus vobis et testificáti sumus. Non enim vocávit nos Deus in immundítiam sed in sanctificatiónem. Itaque, qui spernit, non hóminem spernit sed Deum, qui étiam dat Spíritum suum Sanctum in vos.
De caritáte autem fraternitátis non necésse habétis, ut vobis scribam; ipsi enim vos a Deo edócti estis, ut diligátis ínvicem; étenim fácitis illud in omnes fratres in univérsa Macedónia. Rogámus autem vos, fratres, ut abundétis magis et óperam detis, ut quiéti sitis et ut vestrum negótium agátis et operémini mánibus vestris, sicut præcípimus vobis, ut honéste ambulétis ad eos, qui foris sunt, et nullíus áliquid desiderétis.
Nolumus vos ignoráre, fratres, de dormiéntibus, ut non contristémini sicut et céteri, qui spem non habent. Si enim crédimus quod Iesus mórtuus est et resurréxit, ita et Deus eos, qui dormiérunt, per Iesum addúcet cum eo.
Hoc enim vobis dícimus in verbo Dómini, quia nos, qui vívimus, qui relínquimur in advéntum Dómini, non præveniémus eos qui dormiérunt; quóniam ipse Dóminus in iussu, in voce archángeli et in tuba Dei descéndet de cælo, et mórtui, qui in Christo sunt, resúrgent primi; deínde nos, qui vívimus, qui relínquimur, simul rapiémur cum illis in núbibus óbviam Dómino in áera, et sic semper cum Dómino érimus. Itaque consolámini ínvicem in verbis istis.
r. Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum, * Cantábo et psalmum dicam Dómino. v. Exsúrge, glória mea; exsúrge psaltérium et cíthara; exsúrgam dilúculo. * Cantábo. v. Glória Patri. * Cantábo.
In secundo nocturno, anno II
Ex Commentário sancti Ambrósii epíscopi in Epístulam primam ad Thessalonicénses (PL 17, 450)
Consolámini vos ínvicem in his verbis. Sensu Dómini loqui se profitétur cum dicit: Hoc vobis dícimus in verbo Dómini. Ut enim fidam spem et ratam glóriam resurrectiónis sanctis promíssæ demónstret, órdinem ipsum, quómodo futúra sit, expónit, nutu iúdicis Christi, Sancto Spíritu intimánte; ut ipsa spe qui caros suos præmisérunt, non dóleant, addiscéntes quia in advéntu Dómini prióres resúrgent, qui in Christo moriúntur. Ipse enim Christus Dóminus voluntáte Patris, quasi primus ángelus de exércitu cælésti, sicut continétur in Apocalýpsi Ioánnis apóstoli, descéndet de cælo ad geréndum bellum nómine Dei contra antichrístum. Quo exstíncto, iussu eius resúrgent mórtui.
Hoc est ergo in tuba Dei descéndere, nómine Dei bellum gérere; est enim, ut ipse dixit ad Iesum fílium Nave, dux et princeps exércitus Dómini, propter quod archángelus dícitur. Cum autem in tuba Dei descéndet, Deus est; quia utrúmque cóntinent Scriptúræ, sicut in Exodo, quem ángelum in flamma apparuísse Móysi légimus, statim ipsum in subiéctis esse Deum agnóscimus, id est Fílium Dei, dicénte eádem Scriptúra: Et accédens, inquit, Móyses avértit se; quia non pótuit consideráre in fáciem Dei.
Deus ergo est, quia Fílius Dei verus est Deus; dux autem et princeps ídeo, quia caput ómnium est; quia per ipsum ómnia. Resurgéntibus ergo primis qui in Christo mórtui sunt, deínde nos qui vívimus, rapiémur una cum illis báiulis núbibus óbviam Christo in áera; ut cum Dómino omnes véniant ad prlium , et quos occíderat, vídeat vivos; quia sicut Dómino famulátæ sunt nubes, ita et his quos fratres suos dignátus est appelláre. Et sic semper cum Dómino érimus. In ipso enim raptu mors provéniet et quasi per sopórem, ut egréssa ánima in moménto reddátur. Cum enim tolléntur, moriéntur; ut perveniéntes ad Dóminum, præséntia Dómini recípiant ánimas; quia cum Deo mórtui esse non possunt. Itaque consolámini vos ínvicem in his verbis.
r. Ne perdíderis me, Dómine, cum iniquitátibus meis, * Neque in finem irátus resérves mala mea. v. Miserére mei, Deus, miserére mei, quóniam in te confídit anima mea. * Neque. v. Glória Patri. * Neque.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
