v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Audi, benígne Cónditor, nostras preces cum flétibus, sacráta in abstinéntia fusas quadragenária.
Scrutátor alme córdium, infírma tu scis vírium; ad te revérsis éxhibe remissiónis grátiam.
Multum quidem peccávimus, sed parce confiténtibus, tuíque laude nóminis confer medélam lánguidis.
Sic corpus extra cónteri dona per abstinéntiam, ieiúnet ut mens sóbria a labe prorsus críminum.
Præsta, beáta Trínitas, concéde, simplex Unitas, ut fructuósa sint tuis hæc parcitátis múnera. Amen.
Ant. 1. Assúmpsit Iesus Petrum et Iacóbum et Ioánnem fratrem eius, et duxit eos in montem excélsum seórsum, et transfigurátus est ante eos.
Ant. 1.
Psalmus 118 (119), 105-112
Meditatio verbi Domini in lege
Hoc est præceptum meum, ut diligatis invicem (Io 15, 12).
XIV (Nun)
Lucérna pédibus meis verbum tuum * et lumen sémitis meis.
Iurávi et státui * custodíre iudícia iustítiæ tuæ.
Humiliátus sum usquequáque, Dómine; * vivífica me secúndum verbum tuum.
Voluntária oris mei beneplácita sint, Dómine, * et iudícia tua doce me.
Anima mea in mánibus meis semper, * et legem tuam non sum oblítus.
Posuérunt peccatóres láqueum mihi, * et mandátis tuis non errávi.
Heréditas mea testimónia tua in ætérnum, * quia exsultátio cordis mei sunt.
Inclinávi cor meum ad faciéndas iustificatiónes tuas * in ætérnum, in finem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Assúmpsit Iesus Petrum et Iacóbum et Ioánnem fratrem eius, et duxit eos in montem excélsum seórsum, et transfigurátus est ante eos.
Ant.
Ant. 2. Resplénduit fácies eius sicut sol, vestiménta autem eius facta sunt alba sicut nix.
Ant. 2.
Psalmus 15 (16)
Dominus pars hereditatis meæ
Deus suscitavit Iesum solutis doloribus mortis (Act ).
Consérva me, Deus, * quóniam sperávi in te.
Dixi Dómino: «Dóminus meus es tu, * bonum mihi non est sine te».
In sanctos, qui sunt in terra, ínclitos viros, * omnis volúntas mea in eos.
Multiplicántur dolóres eórum, * qui post deos aliénos acceleravérunt.
Non effúndam libatiónes eórum de sanguínibus, * neque assúmam nómina eórum in lábiis meis.
Dóminus pars hereditátis meæ et cálicis mei: * tu es qui détines sortem meam.
Funes cecidérunt mihi in præcláris; * ínsuper et heréditas mea speciósa est mihi.
Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum; * ínsuper et in nóctibus erudiérunt me renes mei.
Proponébam Dóminum in conspéctu meo semper; * quóniam a dextris est mihi non commovébor.
Propter hoc lætátum est cor meum, † et exsultavérunt præcórdia mea; * ínsuper et caro mea requiéscet in spe.
Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno, * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.
Notas mihi fácies vias vitæ, † plenitúdinem lætítiæ cum vultu tuo, * delectatiónes in déxtera tua usque in finem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Resplénduit fácies eius sicut sol, vestiménta autem eius facta sunt alba sicut nix.
Ant.
Ant. 3. Móyses et Elías dicébant excéssum eius, quem completúrus erat in Ierúsalem.
Ant. 3.
Canticum (Phil 2, 6-11)
De Christo, servo Dei
Christus Iesus, cum in forma Dei esset, * non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo,
sed semetípsum exinanívit formam servi accípiens,† in similitúdinem hóminum factus; * et hábitu invéntus ut homo,
humiliávit semetípsum † factus obœdiens usque ad mortem, * mortem autem crucis.
Propter quod et Deus illum exaltávit † et donávit illi nomen, * quod est super omne nomen,
ut in nómine Iesu omne genu flectátur * cæléstium et terréstrium et infernórum
et omnis língua confiteátur: * «Dóminus Iesus Christus!», in glóriam Dei Patris.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Móyses et Elías dicébant excéssum eius, quem completúrus erat in Ierúsalem.
Ant.
Lectio brevis (2 Cor 6, 1-4a)
Exhortámur vos ne in vácuum grátiam Dei recipiátis —ait enim: «Témpore accépto exaudívi te et in die salútis adiúvi te». Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis—, némini dantes ullam offensiónem, ut non vituperétur ministérium, sed in ómnibus exhibéntes nosmetípsos sicut Dei minístros.
Responsorium breve
r. Atténde, Dómine, et miserére, * Quia peccávimus tibi. Atténde. v. Exáudi, Christe, supplicántum preces. * Quia peccávimus tibi. Glória Patri. Atténde.
Ant. Dixit Petrus ad Iesum: Dómine, bonum est nos hic esse. Si vis, fáciam hic tria tabernácula: tibi unum et Móysi unum et Elíæ unum.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dixit Petrus ad Iesum: Dómine, bonum est nos hic esse. Si vis, fáciam hic tria tabernácula: tibi unum et Móysi unum et Elíæ unum.
Ant.
Preces
Magnificémus Deum, cui cura est de ómnibus. Eum invocémus, dicéntes:
Da, Dómine, salútem redémptis.
Deus, dator múnerum et fons veritátis, reple donis tuis collégium episcopórum,
— et fidélés, iis concréditos, serva in Apostolórum doctrína.
Caritátem tuam infúnde ómnibus, qui de uno pane vitæ commúnicant,
— quo arctióre unitáte fruántur in córpore Fílii tui.
Véterem hóminem cum áctibus suis nos exspoliáre concéde,
— et Christum Fílium tuum novum indúere hóminem.
Concéde, ut omnes per pæniténtiam peccatórum suórum véniam obtíneant,
— et supérnæ fiant Christi tui satisfactiónis partícipes.
Fac ut in pace tua defúncti te sine fine laudent in cælo,
— ubi et nos te in ævum celebratúros sperámus.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus, qui nobis diléctum Fílium tuum audíre præcepísti, † verbo tuo intérius nos páscere dignéris, * ut, spiritáli purificáto intúitu, glóriæ tuæ lætémur aspéctu. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
