v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ad cenam Agni próvidi, stolis salútis cándidi, post tránsitum maris Rubri Christo canámus príncipi.
Cuius corpus sanctíssimum in ara crucis tórridum, sed et cruórem róseum gustándo, Deo vívimus.
Protécti paschæ véspero a devastánte ángelo, de Pharaónis áspero sumus erépti império.
Iam pascha nostrum Christus est, agnus occísus innocens; sinceritátis ázyma qui carnem suam óbtulit.
O vera, digna hóstia, per quam frangúntur tártara, captíva plebs redímitur, reddúntur vitæ præmia!
Consúrgit Christus túmulo, victor redit de bárathro, tyránnum trudens vínculo et paradísum réserans.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Venérunt ad monuméntum María Magdaléne et áltera María vidére sepúlcrum, allelúia.
Ant. 1.
Psalmus 109 (110)
Messias rex et sacerdos
Oportet illum regnare, donec ponat omnes inimicos sub pedibus eius (1 Cor 15, 25).
Dixit Dóminus Dómino meo: * «Sede a dextris meis,
donec ponam inimícos tuos * scabéllum pedum tuórum».
Virgam poténtiæ tuæ emíttet Dóminus ex Sion: * domináre in médio inimicórum tuórum.
Tecum principátus in die virtútis tuæ, † in splendóribus sanctis, * ex útero ante lucíferum génui te.
Iurávit Dóminus et non pænitébit eum: * «Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchísedech».
Dóminus a dextris tuis, * conquassábit in die iræ suæ reges.
[Iudicábit in natiónibus: cumulántur cadávera, * conquassábit cápita in terra spatiósa.]
De torrénte in via bibet, * proptérea exaltábit caput.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Venérunt ad monuméntum María Magdaléne et áltera María vidére sepúlcrum, allelúia.
Ant.
Ant. 2. Veníte, et vidéte locum ubi pósitus erat Dóminus, allelúia.
Ant. 2.
Psalmus 113 A (114)
Israel ex Ægypto liberatur
Cognoscite etiam vos exiisse ab Ægypto, qui huic sæculo renuntiastis (S. Augustinus).
In éxitu Israel de Ægýpto, * domus Iacob de pópulo bárbaro,
factus est Iuda sanctuárium eius, * Israel potéstas eius.
Mare vidit et fugit, * Iordánis convérsus est retrórsum;
montes saltavérunt ut aríetes, * et colles sicut agni óvium.
Quid est tibi, mare, quod fugísti? * Et tu, Iordánis, quia convérsus es retrórsum?
Montes, quod saltástis sicut aríetes, * et colles, sicut agni óvium?
A fácie Dómini contremísce, terra, * a fácie Dei Iacob,
qui convértit petram in stagna aquárum * et sílicem in fontes aquárum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Veníte, * et vidéte locum ubi pósitus erat Dóminus, allelúia.
Ant.
Ant. 3. Ait Iesus: Nolíte timére; ite, nuntiáte frátribus meis ut eant in Galilæam; ibi me vidébitis, allelúia.
Ant. 3.
Canticum (Cf. Ap 19,1-2. 5-7)
De nuptiis Agni
Allelúia.
Salus et glória et virtus Deo nostro, * (r. Allelúia.)
quia vera et iusta iudícia eius.
r. Allelúia.
Allelúia.
Laudem dícite Deo nostro, omnes servi eius *
(r. Allelúia.)
et qui timétis eum, pusílli et magni!
r. Allelúia.
Alléluia.
Quóniam regnávit Dóminus, Deus noster omnípotens. *
(r. Allelúia.)
Gaudeámus et exsultémus et demus glóriam ei.
r. Allelúia.
Allelúia.
Quia venérunt núptiæ Agni, *
(r. Allelúia.)
et uxor eius præparávit se.
r. Allelúia.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ait Iesus: Nolíte timére; ite, nuntiáte frátribus meis ut eant in Galilæam; ibi me vidébitis, allelúia.
Ant.
Lectio brevis (Hebr 10, 12-14)
Christus, una pro peccátis obláta hóstia, in sempitérnum consédit in déxtera Dei, de cétero exspéctans, donec ponántur inimíci eius scabéllum pedum eius; una enim oblatióne consummávit in sempitérnum eos, qui sanctificántur.
Responsorium breve
Loco responsorii dicitur:
Hæc dies quam fecit Dóminus: exsultémus et lætémur in ea, allelúia.
Ant. Cum esset sero die illo una sabbatórum, et fores essent clausæ ubi erant discípuli congregáti, stetit Iesus in médio et dixit eis: Pax vobis, allelúia.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Cum esset sero die illo una sabbatórum, et fores essent clausæ ubi erant discípuli congregáti, stetit Iesus in médio et dixit eis: Pax vobis, allelúia.
Ant.
Preces
Christum Dóminum, qui mórtuus est, resurréxit et semper interpéllat pro nobis, cum fidúcia deprecémur:
Victor Rex, exáudi nos.
Christe, lux et salus ómnium géntium,
— ignem Spíritus tui effúnde super nos, resurrectiónem tuam proclamántes.
Israel in te Christum spei suæ agnóscat
— et omnis terra cognitióne tuæ glóriæ repleátur.
Serva nos in communióne sanctórum tuórum
— et cum eis a labóribus nostris requiéscere concéde.
Qui inimícam mortem superásti, cóntere in nobis inimícum tuum,
— ut tibi immortáli victóri vivámus.
Christe salvátor, qui, factus obœdiens usque ad mortem, exaltátus es ad déxteram Patris,
— fratres tuos in regnum glóriæ tuæ benígnus admítte.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace, allelúia, allelúia. r. Deo grátias, allelúia, allelúia.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
