v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Primo diérum ómnium, quo mundus exstat cónditus vel quo resúrgens cónditor nos, morte victa, líberat.
Pulsis procul torpóribus, surgámus omnes ócius, et nocte quærámus pium, sicut Prophétam nóvimus.
Nostras preces ut áudiat suámque dextram porrígat, et hic piátos sórdibus reddat polórum sédibus,
Ut, quique sacratíssimo huius diéi témpore horis quiétis psállimus, donis beátis múneret.
Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
Vel:
Or:
Hymnus
Dies ætásque céteris octáva splendet sánctior in te quam, Iesu, cónsecras, primítiæ surgéntium.
Tu tibi nostras ánimas nunc primo conresúscita; tibi consúrgant córpora secúnda morte líbera.
Tibíque mox in núbibus, Christe, ferámur óbviam tecum victúri pérpetim: tu vita, resurréctio.
Cuius vidéntes fáciem, configurémur glóriæ; te cognoscámus sicut es, lux vera et suávitas.
Regnum, cum Patri tráditos, plenos septéno chrísmate, in temet nos lætíficas, consúmmet sancta Trínitas. Amen.
Ant. 1. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. 1. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Psalmus 144 (145)
Psalm 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16, 5).
Thou art just, O Lord, Thou who art and wast (Rev 16:5).
I
I
Exaltábo te, Deus meus rex, † et benedícam nómini tuo * in sæculum et in sǽculum sǽculi.
I will exalt Thou, O God my King, and I will bless Thy Name forevermore and ever and ever.
Per síngulos dies benedícam tibi † et laudábo nomen tuum * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
Every day I will bless Thou, and I will praise Thy Name forevermore, and forevermore and ever.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis, * et magnitúdinis eius non est investigátio.
The Lord is great and very praiseworthy, and His greatness knows no bounds.
Generátio generatióni laudábit ópera tua, * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
Each generation will praise Thy works and proclaim Thy power.
Magnificéntiam glóriæ maiestátis tuæ loquéntur * et mirabília tua enarrábunt.
They will speak of the glorious magnificence of Thy holiness, and they will tell of Thy wonders.
Et virtútem terribílium tuórum dicent * et magnitúdinem tuam narrábunt.
They will tell what is the power of Thy terrible works, and they will tell of Thy greatness.
Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt * et iustítia tua exsultábunt.
The memory of Thy great goodness will be proclaimed, and Thy righteousness will rejoice.
Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
The Lord is merciful and merciful, patient and utterly merciful.
Suávis Dóminus univérsis, * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius.
The Lord is kind to all, and His mercies extend over all His works.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Ant. 2. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum, allelúia.
Ant. 2. Thy kingdom, Lord, is the kingdom of all the ages, hallelujah.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
II
II
Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua; * et sancti tui benedícant tibi.
May all Thy works praise Thou, Lord, and may Thy saints bless Thou.
Glóriam regni tui dicant * et poténtiam tuam loquántur,
They will speak of the glory of Thy kingdom, and they will speak of Thy power;
ut notas fáciant fíliis hóminum poténtias tuas * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
that thou may make known unto the children of men Thy power, and the glorious magnificence of Thy kingdom.
Regnum tuum regnum ómnium sæculórum, * et dominátio tua in omnem generatiónem et generatiónem.
Thy kingdom is a kingdom of all ages, and Thy empire extends from generation to generation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum, allelúia.
Ant. Thy kingdom, Lord, is the kingdom of all the ages, hallelujah.
Ant. 3. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. 3. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
III
III
Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is faithful in all His words, and holy in all His works.
Allevat Dóminus omnes qui córruunt * et érigit omnes depréssos.
The Lord sustains all who fall, and He raises up all those who are broken.
Oculi ómnium in te sperant, * et tu das illis escam in témpore opportúno.
The eyes of all, Lord, are waiting to Thou, and Thou givest them their food in due season.
Aperis tu manum tuam * et imples omne ánimal in beneplácito.
Thou open Thy hand, and Thou fill with blessings all that has life.
Iustus Dóminus in ómnibus viis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is righteous in all His ways, and holy in all His works.
Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum, * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
The Lord is close to all those who call on Him, to all those who call on Him with sincerity.
Voluntátem timéntium se fáciet † et deprecatiónem eórum exáudiet * et salvos fáciet eos.
He shall do the will of those who fear Him; He shall hearken their prayers, and He shall save them.
Custódit Dóminus omnes diligéntes se * et omnes peccatóres dispérdet.
The Lord keeps all who love Him, and He shall destroy all sinners.
Laudatiónem Dómini loquétur os meum, et benedícat omnis caro nómini sancto eius * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
My mouth will declare the praise of the Lord. And let all flesh bless His holy name forevermore, and forevermore and ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
De libro Deuteronómii 18, 1-22
Levitæ. Veri et falsi prophetæ
In diébus illis: Locútus est Móyses pópulo dicens:
«Non habébunt sacerdótes levítæ, omnis tribus Levi, partem et hereditátem cum réliquo Israel; de sacrifíciis Dómini et hereditáte eius cómedent et nihil accípient de possessióne fratrum suórum: Dóminus enim ipse est heréditas eórum, sicut locútus est illis.
Hoc erit ius sacerdótum a pópulo, ab his qui ófferunt víctimas: sive bovem sive ovem immoláverint, dabunt sacerdóti armum et duas maxíllas ac ventrículum, primítias fruménti tui, vini et ólei et lanárum ex óvium tonsióne. Ipsum enim elégit Dóminus Deus tuus de cunctis tríbubus tuis, ut stet et minístret in nómine Dómini ipse et fílii eius in sempitérnum.
Si exíerit Levítes de una úrbium tuárum ex omni Israel, in qua ut ádvena hábitat, et volúerit veníre desíderans locum, quem elégerit Dóminus, ministrábit in nómine Dómini Dei sui, sicut omnes fratres eius Levítæ, qui stabunt ibi coram Dómino. Partem cibórum eándem accípiet quam et céteri, excépto eo, quod ex patérna ei successióne debétur.
Quando ingréssus fúeris terram, quam Dóminus Deus tuus dabit tibi, cave, ne imitári velis abominatiónes illárum géntium. Nec inveniátur in te, qui fílium suum aut fíliam tradúcat per ignem, aut qui sortes sciscitétur et obsérvet nubes atque augúria, nec sit maléficus, nec incantátor, nec qui pythónes cónsulat, nec divínos, aut quærat a mórtuis veritátem; ómnia enim hæc abominátur Dóminus et propter istiúsmodi scélera expéllet eos in intróitu tuo. Perféctus eris et absque mácula cum Dómino Deo tuo. Gentes istæ, quarum possidébis terram, áugures et divínos áudiunt; tu autem a Dómino Deo tuo áliter institútus es.
Prophétam de gente tua et de frátribus tuis sicut me suscitábit tibi Dóminus Deus tuus; ipsum audiétis, ut petiísti a Dómino Deo tuo in Horeb, quando cóntio congregáta est, atque dixísti: "Ultra non áudiam vocem Dómini Dei mei et ignem hunc máximum ámplius non vidébo, ne móriar". Et ait Dóminus mihi: "Bene ómnia sunt locúti; prophétam suscitábo eis de médio fratrum suórum símilem tui et ponam verba mea in ore eius, loquetúrque ad eos ómnia, quæ præcépero illi. Qui autem verba mea, quæ loquétur in nómine meo, audíre nolúerit, ego ultor exsístam. Prophéta autem qui, arrogántia depravátus, volúerit loqui in nómine meo, quæ ego non præcépi illi ut díceret, aut ex nómine alienórum deórum, interficiétur".
Quod si tácita cogitatióne respónderis: "Quómodo possum intellégere verbum, quod Dóminus non est locútus?"; hoc habébis signum: quod in nómine Dómini prophéta ille prædíxerit, et non evénerit, hoc Dóminus non est locútus, sed per tumórem ánimi sui prophéta confínxit; et idcírco non timébis eum».
Responsorium Deut 18,18; Lc 20,13b; cf. Io 6, 14b
v. Mittam Fílium meum diléctum. Hic est vere prophéta qui ventúrus est in mundum. * Loquetúrque.
Ex Constitutióne Sacrosánctum Concílium Concílii Vaticáni secúndi de sacra Liturgía
(Nn. 7-8. 106)
Christus præsens adest Ecclesiæ suæ
Christus Ecclésiæ suæ semper adest, præsértim in actiónibus litúrgicis. Præsens adest in missæ sacrifício, cum in minístri persóna idem nunc ófferens sacerdótum ministério, qui seípsum tunc in cruce óbtulit, tum máxime sub speciébus eucharísticis. Præsens adest virtúte sua in sacraméntis, ita ut cum áliquis baptízat, Christus ipse baptízet. Præsens adest in verbo suo, síquidem ipse lóquitur dum sacræ Scriptúræ in Ecclésia legúntur. Præsens adest dénique dum súpplicat et psallit Ecclésia, ipse qui promísit: Ubi sunt duo vel tres congregáti in nómine meo, ibi sum in médio eórum.
Reápse tanto in ópere, quo Deus perfécte glorificátur et hómines sanctificántur, Christus Ecclésiam, sponsam suam dilectíssimam, sibi semper consóciat, quæ Dóminum suum ínvocat et per ipsum ætérno Patri cultum tríbuit.
Mérito ígitur liturgía habétur véluti Iesu Christi sacerdotális múneris exercitátio, in qua per signa sensibília significátur et modo síngulis próprio effícitur sanctificátio hóminis, et a mystico Iesu Christi córpore, cápite nempe eiúsque membris, ínteger cultus públicus exercétur.
Proínde omnis litúrgica celebrátio, útpote opus Christi sacerdótis eiúsque córporis, quod est Ecclésia, est áctio sacra præcellénter, cuius efficacitátem eódem título eodémque gradu nulla ália áctio Ecclésiæ adæquat.
In terréna liturgía cæléstem illam prægustándo participámus, quæ in sancta civitáte Ierúsalem, ad quam peregríni téndimus, celebrátur, ubi Christus est in déxtera Dei sedens, sanctórum miníster et tabernáculi veri; cum omni milítia cæléstis exércitus hymnum glóriæ Dómino cánimus; memóriam sanctórum venerántes partem áliquam et societátem cum iis sperámus; salvatórem exspectámus Dóminum nostrum Iesum Christum, donec ipse apparébit vita nostra, et nos apparébimus cum ipso in glória.
Mystérium paschále Ecclésia, ex traditióne apostólica, quæ oríginem ducit ab ipsa die resurrectiónis Christi, octáva quaque die célebrat, quæ dies Dómini seu dies domínica mérito nuncupátur. Hac enim die christifidéles in unum conveníre debent ut, verbum Dei audiéntes et eucharístiam participántes, mémores sint passiónis, resurrectiónis et glóriæ Dómini Iesu, et grátias agant Deo qui eos regenerávit in spem vivam per resurrectiónem Iesu Christi ex mórtuis. Itaque dies domínica est primordiális dies festus, qui pietáti fidélium proponátur et inculcétur, ita ut étiam fiat dies lætítiæ et vacatiónis ab ópere. Aliæ celebratiónes, nisi revéra sint máximi moménti, ipsi ne præponántur, quippe quæ sit fundaméntum et núcleus totíus anni litúrgici.
Responsorium
v. Quando lóquimur ad Deum deprecántes, non inde Fílium separémus. * Agnoscámus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
