The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria VI 7 Aprilis 2023, Sacrum Triduum Paschale,
  FERIA VI IN PASSIONE DOMINI
FRIDAY OF THE PASSION OF THE LORD
  1. Hac et sequenti die, Ecclesia, ex antiquissima traditione, sacramenta, præter Pænitentiæ et Infirmorum Unctionis, penitus non celebrat.
1. Today and tomorrow, according to a very ancient tradition, the Church does not celebrate any sacrament, except that of penance and the anointing of the sick.
  2. Hac die sacra Communio fidelibus distribuitur unice inter celebrationem Passionis Domini; infirmis autem, qui hanc celebrationem participare nequeunt, quacumque diei hora deferri potest.
2. On this day, Holy Communion is distributed unto the faithful only in the context of the celebration of the Passion of the Lord; The sick, who cannot participate in this celebration, can be communicated at any time of the day.
  3. Altare omnino nudum sit: sine cruce, sine candelabris, sine tobaleis.
3. The altar must be completely bare: no crosses, no candlesticks, no tablecloths.
  Celebratio Passionis Domini
Celebration of the Passion of the Lord
  4. Horis postmeridianis huius feriæ, et quidem circa horam tertiam, nisi ex ratione pastorali tardior hora seligatur, fit celebratio Passionis Domini, constans ex tribus partibus, nempe ex liturgia verbi, adoratione Crucis et sacra Communione.
4. On this day, in the afternoon, around three o'clock, unless a pastoral reason obliges us to choose another time, the Passion of the Lord is celebrated, which is made up of three parts: the Liturgy of the Word, the Adoration of the Cross and Holy Communion.
  5. Sacerdos et diaconus, si adest, vestibus coloris rubri sicut ad Missam induti, sub silentio ad altare accedunt et, facta reverentia altari, in faciem procumbunt, vel, pro opportunitate, in genua se prosternunt, et in silentio aliquamdiu orant. Omnes alii in genua se prosternunt.
5. The priest and the deacon, if there are any, put on the red vestments as at Mass, and approach the altar in silence and after making reverence at the altar, kneel and prostrate themselves, and in silence pray for some time. All the others kneel and prostrate themselves.
  6. Deinde sacerdos cum ministris vadit ad sedem, ubi, versus ad populum stantem, dicit, extensis manibus, unam e sequentibus orationibus, omissa invitatione Orémus.
6. Then the priest goes unto the seat with his ministers, where, standing and facing the people, he saith one of the following prayers, omitting the invitation: Let us pray.
  Oratio
Prayer
  Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine, et fámulos tuos ætérna protectióne sanctífica, pro quibus Christus, Fílius tuus, per suum cruórem instítuit paschále mystérium. Qui vivit et regnat in sǽcula sæculórum. r. Amen.
  Keep in remembrance, Lord, Thy mercies, and sanctify Thy servants with Thy eternal protection, for whom Jesus Christ, Thy Son, by His suffering, instituted the Paschal Mystery.
  Vel:
Or :
  Deus, qui peccáti véteris hereditáriam mortem, in qua posteritátis genus omne succésserat, Christi Fílii tui, Dómini nostri, passióne solvísti, da, ut confórmes eídem facti, sicut imáginem terréni hóminis natúræ necessitáte portávimus, ita imáginem cæléstis grátiæ sanctificatióne portémus. Per Christum Dóminum nostrum. r. Amen.
  God, who through the passion of thy Son, our Lord Jesus Christ, dissolved death, the inheritance of the ancient sin that had reached the posterity of the human race, grant us, by conforming ourselves unto him, just as we have borne the image of earthly man by the requirement of nature, to reflect the heavenly image of the sanctifying action of thy grace.
  Pars prima: Liturgia verbi
Part One: Liturgy of the Word
  7. Deinde, omnibus sedentibus, legitur prima lectio e libro Isaiæ prophetæ (52, 13 - 53, 12) cum suo psalmo.
7. Then everyone sits down and the reading of the prophet Isaiah (52:13-53:12) is proclaimed, with his psalm.
  8. Sequitur secunda lectio ex Epistola ad Hebræos (4, 14-16; 5, 7-9) et cantus ante Evangelium.
8. This reading is followed by the letter unto the Hebrews (4:14-16; 5:7-9) and the song before the Gospel.
  9. Deinde legitur historia Passionis Domini secundum Ioannem (18, 1 - 19, 42) eodem modo ac dominica præcedenti.
9. Finally, the account of the Passion of the Lord according to Saint John (18:1-19:42) is read in the same way as on the previous Sunday.
  Lectio I
  Léctio libri lsaíæ prophétæ (52,13-53,12)
  
  Ecce próspere aget servus meus; exaltábitur et elevábitur et sublímis erit valde. Sicut obstupuérunt super eum multi, sic defórmis erat, quasi non esset hóminis spécies eíus, filiórum hóminis aspéctus eíus,sic dispérget gentes multas. Super ipsum continébunt reges os suum, quia, quæ non sunt narráta eis, vidérunt et, quæ non audiérunt, contempláti sunt. Quis crédidit audítui nostro, et bráchium Dómini cui revelátum est?Et ascéndit sicut virgúltum coram eo et sicut radix de terra sitiénti. Non erat spécies ei neque decor, ut aspicerémus eum, et non erat aspéctus, ut desiderarémus eum. Despéctus erat et novíssimus virórum, vir dolórum et sciens infirmitátem, et quasi abscondebámus vultum coram eo; despéctus, unde nec reputabámus eum. Vere languóres nostros ipse tulit et dolóres nostros ipse portávit; et nos putávimus eum quasi plagátum, percússum a Deo et humiliátum. Ipse autem vulnerátus est propter iniquitátes nostras, attrítus est propter scélera nostra; disciplína pacis nostræ super eum, et livóre eíus sanáti sumus. Omnes nos quasi oves errávimus, unusquísque in viam suam declinávit; et pósuit Dóminus in eo iniquitátem ómnium nostrum ". Afflíctus est et ipse subiécit se et non apéruit os suum; sicut agnus, qui ad occisiónem dúcitur, et quasi ovis, quæ coram tondéntibus se obmútuit et non apéruit os suum. Angústia et iudício sublátus est. De generatióne eíus quis curábit? Quia abscíssus est de terra vivéntium; propter scelus pópuli mei percússus est ad mortem. Et posuérunt sepúlcrum eíus cum ímpiis, cum divítibus túmulum eíus, eo quod iniquitátem non fécerit, neque dolus fúerit in ore eíus. Et Dóminus vóluit contérere eum infirmitáte. Si posúerit in piáculum ánimam suam, vidébit semen longǽvum, et volúntas Dómini in manu eíus prosperábitur. Propter labórem ánimæ eíus vidébit lucem, saturábitur in sciéntia sua. Iustificábit iústus servus meus multos et iniquitátes eórum ipse portábit. Ídeo dispértiam ei multos, et cum fórtibus dívidet spólia, pro eo quod trádidit in mortem ánimam suam et cum scelerátis reputátus est; et ipse peccátum multórum tulit et pro transgressóribus rogat.
  
  Verbum Dómini. r. Deo grátias.
  Word of the Lord. r. Let us give thanks to God.
  Tractus
  Ps. 101,2-5 et 14
annotation: 2;
%%
(f3) DO(f)mi(efE'C)ne,(efeffe//f!gwhghhg/h_f//ghghf.) *(;) ex(e.f!gwh)áu(hhg)di(hghf.) (,) o(f)ra(f)ti(hg)ó(h)nem(f) me(f!hh//hhhf)am,(fe/ggf/gh/iffe.) (:) et(ef'h~) cla(hhg)mor(hg/hfg) me(fv.ef!hih)us(kxhhgi.jkiih.0) (;) ad(hh/ijH'F) te(fihhe/fgf) (,) vé(hv.gh/ihi)ni(fe)at.(e/hhhivH//E'f/ggf.0) (::)
v/. Ne(e) a(f)vér(h'/ihhf/g'/hggf/h'/ihhg/i'/jiig/h'/ighf)tas(f.) (;) fá(h)ci(hvGF')em(f) tu(ig/ih)am(hhgh) a(e) me :(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) in(e) qua(e)cúm(gh~)que(f) di(fg)e(f) trí(f_e/f!gwh'!iv)bu(hih)lor,(hgh.) (;) in(hh)clí(ijH'GF)na(fihhe) ad(e) me(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (;) au(e)rem(fh~) tu(hv.gihhvFE')am.(e!hhhivH//E'f/ggf.0) (::)
v/. In(e) qua(f)cúm(hhi~)que(f) di(f_e/f!gwh'!iv)e(hgh.) (,) in(fhg~)vo(h)cá(i_[oh:h]gi)ve(hg)ro(ef) te,(f.egwh!ivHF) (,) (hvGFi_[oh:h]h//fgffe.) (:) ve(f)ló(fe/f!hhivHGh)ci(h)ter(h.) (,) ex(f)áu(fhg~)di(hi) me.(iv.hihf!gwhg//hihfgFEg.) (,) (ijihihf!gwhg/hihhf.) (::)
v/. Qui(f)a(fc) de(e/f'g)fe(f)cé(f!hh/ijh/!hg/ih/!hg/!gf!gwhgh)runt(gf..) (,) sic(f)ut(hfh) fu(iv.hi!jvIG)mus(giH'GhvGFgf..) (;) di(f)es(fi) me(hiHF'/!fe//hiHF'/!fe//hvGF'ihhvGF)i :(fhffe.) (:) et(e) os(gh)sa(f) me(f_e/f!gwh'!iv)a(hg/hiih.0) (;) sic(e)ut(fh) in(h) fri(h)xó(gh!ijh)ri(f)o(f!gw!hvG'FE.) (,) con(f!gwhg)frí(hv.gh/ihi)xa(f) sunt.(fe/f!hh/ijI'Gh.) (,) (gh!jvIH'hvGFggf.0) (::)
v/. Per(h)cús(i)sus(jiihi) sum(iv.hh/fgf.) (;) sic(f)ut(hfh) fe(iv.hi!jvIG)num,(giH'GhvGFgf..) (;) et(hg) á(hi)ru(hvGE)it(f') cor(h) me(h_fg)um :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) qui(gh)a(f) ob(f)lí(f_e/f!gwh'!iv)tus(hi) sum(hg/hiih.0) (;) man(hihhg)du(fe)cá(fgf)re(f_e) (,) pa(h)nem(gh/ihi) me(f)um.(fe/f!hh/ijI'Gh.) (,) (gh!jvIH'hvGFggf.0) (::)
v/. Tu(hi) ex(i)súr(ij~)gens,(i) Dó(i)mi(jiihi)ne,(iv.hh/fgf.) (;) mi(f)se(hfh)ré(iv.hi/ji)be(ig)ris(giH'GhvGFgf..) (,) Si(fi)on :(hiHF'/!fe//hiHF'/!fe//hvGF'ihhvGF'hffe.) (:) qui(e)a(e) ve(gh)nit(f) tem(f_e/f!gwh'!iv)pus(kxhgi.jkiih.0) (;) mi(hihhg)se(fe)rén(fgf)di(g.) *() e(i_[oh:h]hivHFg.)(,)(hjijH'GF)ius.(fe/f!hh/ijI'Gh.) (,) (gh!jvIH'hvGFggf.0) (::)
  Domine, exáudi oratiónem meam, et clamor meus ad te véniat. v. Ne avértas fáciem tuam a me: in quacúmque die tríbulor, inclina ad me aurem tuam. v. In quacúmque die invocávero te, velóciter exáudi me. v. Quia defecérunt sicut fumus dies mei: et ossa mea sicut in frixório confríxa sunt. v. Percússus sum fenum, et áruit cor meum: quia oblítus sum manducáre panem meum. v. Tu exsúrgens, Dómine miseréberis Sion: quia venit tempus miseréndi eius.
  
  Lectio II
  Léctio Epístolæ ad Hebrǽos (4,14-16.5,7-9)
  
  Habéntes pontíficem magnum, qui penetrávit cælos, Iesum Fílium Dei, teneámus confessiónem. Non enim habémus pontíficem, qui non possit cómpat infirmitátibus nostris, tentátum autem per ómnia secúndum similitúdinem absque peccáto; adeámus ergo cum fidúcia ad thronum grátiæ, ut misericórdiam consequámur et grátiam inveniámus in auxílium opportúnum. Qui in diébus carnis suæ, preces supplicationésque ad eum, qui possit salvum illum a morte fácere, cum clamóre válido et lácrimis ófferens et exaudítus pro sua reveréntia, et quidem cum esset Fílius, dídicit ex his, quæ passus est, obœdiéntiam; et, consummátus, factus est ómnibus obœdiéntibus sibi auctor salútis ætérnæ.
  
  Verbum Dómini. r. Deo grátias.
  Word of the Lord. r. Let us give thanks to God.
  Graduale
  Phil. 2, 8-9
annotation: 5;
%%
(c4) CHRI(ffg)stus(f.) *(,) fa(fg)ctus(f) est(f') pro(f) no(ghF'ED.g_[oh:h]e/fg)bis(f.) (;) ob(f)é(hf/gh!jj/kjk)di(jij)ens(h_g) (,) us(h!jjh)que(f.) ad(ixfiH'Gh) mor(f_[oh:h]g_[oh:h]f_[oh:h])tem,(f.) (:) mor(ixf!hhi)tem(g) au(ixgjj)tem(j.h!iw!jvIG'hw!ivHG) cru(fv.ff)cis.(f_c) (,) (fg!hvGF.e!g'h//fhg/hggf.0) (z0::c3) v/. Pro(d)pter(d) quod(d) et(fe~) De(eh)us(h.) (,) ex(h)al(h)tá(h)vit(h) il(h)lum,(ihhe./h_[oh:h]i_[oh:h]h_[oh:h]/ihhe.) (,) (hi!kv//lvKI'jvHF.1) (,) (h_g/ijh'___ jvIH'jvIH'//hvGF.) (:) et(f) de(f!h'i)dit(i) il(i)li(ih/jkihhf.) (,) no(hf/hhh)men,(h.f!gwh!iv.hi/jhh/iih.0) (;) quod(d) est(d) su(d)per(d) o(dfE'D)mne(ef) * no(fhG'Fhhh)men.(hhf.) (,) (gxg_[oh:h]fgvED.fgED.fehv.hhhff//dfe/fee[ll:1]d.0) (::)
  r. Christus factus est pro nobis obœdiens usque ad mortem, mortem autem crucis. v. Propter quod et Deus exaltávit illum: et dedit illi nomen, quod est super omne nomen.
  r.CHRIST became obedient for us unto death, even to the death of the cross. v. For which cause God also exalted Him and hath given Him a Name which is above all names.
  Evangelium
  v. Dóminus vobíscum. r. Et cum spíritu tuo.
  v. The Lord be with you. r. And with your spirit.
  Pássio Dómini nostri Iesu Christi secúndum Ioánnem (18,1-19,42)
  
  r. Glória tibi Dómine.
  r. Glory be to Thee, O Lord..
  In illo témpore : Egréssus Iesus cum discípulis suis trans torréntem Cedron, ubi erat hortus, in quem introívit ipse et discípuli eíus. Sciébat autem et Iúdas, qui tradébat eum, locum, quia frequénter Iésus convénerat illuc cum discípulis suis.Iúdas ergo, cum accepísset cohórtem et a pontifícibus et pharisǽis minístros, venit illuc cum lantérnis et fácibus et armis. Iésus ítaque sciens ómnia, quæ ventúra erant super eum, procéssit et dicit eis: " Quem quǽritis? ".Respondérunt ei: " Iésum Nazarénum ". Dicit eis: " Ego sum! ". Stabat autem et Iúdas, qui tradébat eum, cum ipsis. Ut ergo dixit eis: " Ego sum! ", abiérunt retrórsum et cecidérunt in terram. Íterum ergo eos interrogávit: " Quem quǽritis? ". Illi autem dixérunt: " Iésum Nazarénum ". Respóndit Iésus: " Dixi vobis: Ego sum! Si ergo me quǽritis, sínite hos abíre ", ut implerétur sermo, quem dixit: " Quos dedísti mihi, non pérdidi ex ipsis quemquam ". Simon ergo Petrus, habens gládium, edúxit eum et percússit pontíficis servum et abscídit eíus aurículam dextram. Erat autem nomen servo Malchus. Dixit ergo Iésus Petro: " Mitte gládium in vagínam; cálicem, quem dedit mihi Pater, non bibam illum? ". Cohors ergo et tribúnus et minístri Iudæórum comprehendérunt Iésum et ligavérunt eum et adduxérunt ad Annam primum; erat enim socer Cáiphæ, qui erat póntifex anni illíus. Erat autem Cáiphas, qui consílium déderat Iudǽis: " Éxpedit unum hóminem mori pro pópulo ". Sequebátur autem Iésum Simon Petrus et álius discípulus. Discípulus autem ille erat notus pontífici et introívit cum Iésu in átrium pontíficis; Petrus autem stabat ad óstium foris. Exívit ergo discípulus álius, qui erat notus pontífici, et dixit ostiáriæ et introdúxit Petrum. Dicit ergo Petro ancílla ostiária: " Numquid et tu ex discípulis es hóminis istíus? ". Dicit ille: " Non sum! ". Stabant autem servi et minístri, qui prunas fécerant, quia frigus erat, et calefaciébant se; erat autem cum eis et Petrus stans et calefáciens se. Póntifex ergo interrogávit Iésum de discípulis suis et de doctrína eíus. Respóndit ei Iésus: " Ego palam locútus sum mundo; ego semper dócui in synagóga et in templo, quo omnes Iudǽi convéniunt, et in occúlto locútus sum nihil. Quid me intérrogas? Intérroga eos, qui audiérunt quid locútus sum ipsis; ecce hi sciunt, quæ díxerim ego ". Hæc autem cum dixísset, unus assístens ministrórum dedit álapam Iésu dicens: " Sic respóndes pontífici? ". Respóndit ei Iésus: " Si male locútus sum, testimónium pérhibe de malo; si autem bene, quid me cædis? ". Misit ergo eum Annas ligátum ad Cáipham pontíficem. Erat autem Simon Petrus stans et calefáciens se. Dixérunt ergo ei: " Numquid et tu ex discípulis eíus es? ". Negávit ille et dixit: " Non sum! ". Dicit unus ex servis pontíficis, cognátus eíus, cuíus abscídit Petrus aurículam: " Nonne ego te vidi in horto cum illo? ". Íterum ergo negávit Petrus; et statim gallus cantávit. Addúcunt ergo Iésum a Cáipha in prætórium. Erat autem mane. Et ipsi non introiérunt in prætórium, ut non contaminaréntur, sed manducárent Pascha. Exívit ergo Pilátus ad eos foras et dicit: " Quam accusatiónem affértis advérsus hóminem hunc? ". Respondérunt et dixérunt ei: " Si non esset hic malefáctor, non tibi tradidissémus eum ". Dixit ergo eis Pilátus: " Accípite eum vos et secúndum legem vestram iudicáte eum! ". Dixérunt ei Iudǽi: " Nobis non licet interfícere quemquam ", ut sermo Iésu implerétur, quem dixit, signíficans qua esset morte moritúrus.Introívit ergo íterum in prætórium Pilátus et vocávit Iésum et dixit ei: " Tu es rex Iudæórum? ". Respóndit Iésus: " A temetípso tu hoc dicis, an álii tibi dixérunt de me? ". Respóndit Pilátus: " Numquid ego Iudǽus sum? Gens tua et pontífices tradidérunt te mihi; quid fecísti? ".Respóndit Iésus: " Regnum meum non est de mundo hoc; si ex hoc mundo esset regnum meum, minístri mei decertárent, ut non tráderer Iudǽis; nunc autem meum regnum non est hinc ". Dixit ítaque ei Pilátus: " Ergo rex es tu? ". Respóndit Iésus: " Tu dicis quia rex sum. Ego in hoc natus sum et ad hoc veni in mundum, ut testimónium perhíbeam veritáti; omnis, qui est ex veritáte, audit meam vocem ".Dicit ei Pilátus: " Quid est véritas? ". Et cum hoc dixísset, íterum exívit ad Iudǽos et dicit eis: " Ego nullam invénio in eo causam. Est autem consuetúdo vobis, ut unum dimíttam vobis in Pascha; vultis ergo dimíttam vobis regem Iudæórum? ".Clamavérunt ergo rursum dicéntes: " Non hunc sed Barábbam! ". Erat autem Barábbas latro. Tunc ergo apprehéndit Pilátus Iésum et flagellávit.Et mílites, plecténtes corónam de spinis, imposuérunt cápiti eíus et veste purpúrea circumdedérunt eum; et veniébant ad eum et dicébant: " Ave, rex Iudæórum! ", et dabant ei álapas. Et éxiit íterum Pilátus foras et dicit eis: " Ecce addúco vobis eum foras, ut cognoscátis quia in eo invénio causam nullam ".Éxiit ergo Iésus foras, portans spíneam corónam et purpúreum vestiméntum. Et dicit eis: " Ecce homo! ". Cum ergo vidíssent eum pontífices et minístri, clamavérunt dicéntes: " Crucifíge, crucifíge! ". Dicit eis Pilátus: " Accípite eum vos et crucifígite; ego enim non invénio in eo causam ". Respondérunt ei Iudǽi: " Nos legem habémus, et secúndum legem debet mori, quia Fílium Dei se fecit ". Cum ergo audísset Pilátus hunc sermónem, magis tímuit et ingréssus est prætórium íterum et dicit ad Iésum: " Unde es tu? ". Iésus autem respónsum non dedit ei.Dicit ergo ei Pilátus: " Mihi non lóqueris? Nescis quia potestátem hábeo dimíttere te et potestátem hábeo crucifígere te? ". Respóndit Iésus: " Non habéres potestátem advérsum me ullam, nisi tibi esset datum désuper; proptérea, qui trádidit me tibi, maíus peccátum habet ". Exínde quærébat Pilátus dimíttere eum; Iudǽi autem clamábant dicéntes: " Si hunc dimíttis, non es amícus Cǽsaris! Omnis, qui se regem facit, contradícit Cǽsari ". Pilátus ergo, cum audísset hos sermónes, addúxit foras Iésum et sedit pro tribunáli in locum, qui dícitur Lithóstrotos, Hebráice autem Gábbatha.Erat autem Parascéve Paschæ, hora erat quasi sexta. Et dicit Iudǽis: " Ecce rex vester! ". Clamavérunt ergo illi: " Tolle, tolle, crucifíge eum! ". Dicit eis Pilátus: " Regem vestrum crucifígam? ". Respondérunt pontífices: " Non habémus regem, nisi Cǽsarem ". Tunc ergo trádidit eis illum, ut crucifigerétur. Suscepérunt ergo Iésum. Et baíulans sibi crucem exívit in eum, qui dícitur Calváriæ locum, quod Hebráice dícitur Gólgotha, ubi eum crucifixérunt et cum eo álios duos hinc et hinc, médium autem Iésum. Scripsit autem et títulum Pilátus et pósuit super crucem; erat autem scriptum: " Iésus Nazarénus Rex Iudæórum ".Hunc ergo títulum multi legérunt Iudæórum, quia prope civitátem erat locus, ubi crucifíxus est Iésus; et erat scriptum Hebráice, Latíne, Græce. Dicébant ergo Piláto pontífices Iudæórum: " Noli scríbere: Rex Iudæórum, sed: Ipse dixit: "Rex sum Iudæórum" ". Respóndit Pilátus: " Quod scripsi, scripsi! ". Mílites ergo cum crucifixíssent Iésum, accepérunt vestiménta eíus et fecérunt quáttuor partes, unicuíque míliti partem, et túnicam. Erat autem túnica inconsútilis, désuper contéxta per totum. Dixérunt ergo ad ínvicem: " Non scindámus eam, sed sortiámur de illa,cuíus sit ", ut Scriptúra impleátur dicens: " Partíti sunt vestiménta mea sibi et in vestem meam misérunt sortem ". Et mílites quidem hæc fecérunt. Stabant autem iúxta crucem Iésu mater eíus et soror matris eíus, María Cléopæ, et María Magdaléne. Cum vidísset ergo Iésus matrem et discípulum stantem, quem diligébat, dicit matri: " Múlier, ecce fílius tuus ".Deínde dicit discípulo: " Ecce mater tua ". Et ex illa hora accépit eam discípulus in sua. Post hoc sciens Iésus quia iam ómnia consummáta sunt, ut consummarétur Scriptúra, dicit: " Sítio ". Vas pósitum erat acéto plenum; spóngiam ergo plenam acéto hyssópo circumponéntes, obtulérunt ori eíus. Cum ergo accepísset acétum, Iésus dixit: " Consummátum est! ". Et inclináto cápite trádidit spíritum.
  
  Hic genuflectitur, et pausatur aliquantulum.
  
  Iudǽi ergo, quóniam Parascéve erat, ut non remanérent in cruce córpora sábbato, erat enim magnus dies illíus sábbati, rogavérunt Pilátum, ut frangeréntur eórum crura, et tolleréntur. Venérunt ergo mílites et primi quidem fregérunt crura et altérius, qui crucifíxus est cum eo;ad Iésum autem cum veníssent, ut vidérunt eum iam mórtuum, non fregérunt eíus crura, sed unus mílitum láncea latus eíus apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua. Et qui vidit, testimónium perhíbuit, et verum est eíus testimónium, et ille scit quia vera dicit, ut et vos credátis. Facta sunt enim hæc, ut Scriptúra impleátur: " Os non comminuétur eíus ",et íterum ália Scriptúra dicit: " Vidébunt in quem transfixérunt ". Post hæc autem rogávit Pilátum Ióseph ab Arimathǽa, qui erat discípulus Iésu, occúltus autem propter metum Iudæórum, ut tólleret corpus Iésu; et permísit Pilátus. Venit ergo et tulit corpus eíus.Venit autem et Nicodémus, qui vénerat ad eum nocte primum, ferens mixtúram myrrhæ et alœs quasi libras centum.Accepérunt ergo corpus Iésu et ligavérunt illud línteis cum aromátibus, sicut mos Iudǽis est sepelíre. Erat autem in loco, ubi crucifíxus est, hortus, et in horto monuméntum novum, in quo nondum quisquam pósitus erat.
  
  Verbum Dómini. r. Laus tibi, Christe.
  Word of the Lord. r. Praise be to Thee, O Christ.
  10. Post lectionem Passionis Domini sacerdos habet brevem homiliam, cuius in fine fideles invitari possunt ut per breve tempus orationi instent.
10. After the reading of the Passion of the Lord, the priest gives a brief homily, at the end of which the faithful may be invited to a brief time of prayer.
  Oratio universalis
Universal Prayer
  11. Liturgia verbi concluditur oratione universali, quæ fit hoc modo: diaconus, si adest vel, eo absente, minister laicus, stans ad ambonem, dicit invitationem, quo intentio significatur. Deinde omnes per aliquod temporis spatium in silentio orant, et postea sacerdos, stans ad sedem, vel, pro opportunitate, ad altare, manibus extensis, dicit orationem.
11. The Liturgy of the Word concludes with the universal prayer, which is done in the following way: the deacon, if there is one, or in his absence a lay minister, gives the invitation, which is what the word intention means. Then all pray for a whilst in silence, and then the priest, standing at the seat, or if it is appropriate, at the altar with his hands extended, says the prayer.
  Fideles per totum orationum tempus vel genuflexi vel stantes manere possunt.
The faithful, during the whole prayer, may remain either standing or kneeling.
  12. Ante orationem sacerdotis adhiberi possunt, iuxta traditionem, invitationes diaconi Flectámus genua – Leváte, cum genuflexione omnium ad precationem in silentio. Conferentiæ tamen Episcoporum prævidere possunt alias invitationes ad introducendam orationem sacerdotis.
12. Before the prayer of the priest, the invitations made by the deacon may be carried out, as tradition dictates: Let us bend the knee, rise up, so that everyone may kneel in silent prayer. Bishops' conferences may propose another invitation for the introduction of the priest's prayer.
  13. In gravi necessitate publica, Episcopus diœcesanus permittere vel statuere potest, ut addatur specialis intentio.
13. In the case of a grave public need, the diocesan Bishop permits or imposes the addition of a special intention.
  I. Pro sancta Ecclesia
  Oratio dicitur in tono simplici vel, si adhibentur invitationes Flectámus génua Leváte, in tono sollemni.
  Orémus, dilectíssimi nobis, pro Ecclésia sancta Dei, ut eam Deus et Dóminus noster pacificáre, adunáre et custodíre dignétur toto orbe terrárum, detque nobis, quiétam et tranquíllam vitam degéntibus, glorificáre Deum Patrem omnipoténtem.
  
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, qui glóriam tuam ómnibus in Christo géntibus revelásti: custódi ópera misericórdiæ tuæ, ut Ecclésia tua, toto orbe diffúsa, stábili fide in confessióne tui nóminis persevéret. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  II. Pro Papa
  Orémus et pro beatíssimo Papa nostro N., ut Deus et Dóminus noster, qui elégit eum in órdine episcopátus, salvum atque incólumem custódiat Ecclésiæ suæ sanctæ, ad regéndum pópulum sanctum Dei.
  
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, cuius iudício univérsa fundántur, réspice propítius ad preces nostras, et eléctum nobis Antístitem tua pietáte consérva, ut christiána plebs, quæ te gubernátur auctóre, sub ipso Pontífice, fídei suæ méritis augeátur. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  III. Pro omnibus ordinibus gradibusque fidelium
  Orémus et pro Epíscopo nostro N., * pro ómnibus Epíscopis, presbýteris, diáconis Ecclésiæ, et univérsa plebe fidélium.
  
   * Hic fierei potest mentio de Episcopis Coadiutore vel Auxiliaribus, vel de alio Episcopo, ut in Institutione generali Missalis Romani, n. 149.
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, cuius Spíritu totum corpus Ecclésiæ sanctificátur et régitur, exáudi nos pro minístris tuis supplicántes, ut, grátiæ tuæ múnere, ab ómnibus tibi fidéliter serviátur. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  IV. Pro catechumenis
  Orémus et pro catechúmenis (nostris), ut Deus et Dóminus noster adapériat aures præcordiórum ipsórum ianuámque misericórdiæ, ut, per lavácrum regeneratiónis accépta remissióne ómnium peccatórum, et ipsi inveniántur in Christo Iesu Dómino nostro.
  
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, qui Ecclésiam tuam nova semper prole fecúndas, auge fidem et intelléctum catechúmenis (nostris), ut, renáti fonte baptísmatis, adoptiónis tuæ fíliis aggregéntur. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  V. Pro unitate Christianorum
  Orémus et pro univérsis frátribus in Christum credéntibus, ut Deus et Dóminus noster eos, veritátem faciéntes, in una Ecclésia sua congregáre et custodíre dignétur.
  
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, qui dispérsa cóngregas et congregáta consérvas, ad gregem Fílii tui placátus inténde, ut, quos unum baptísma sacrávit, eos et fídei iungat intégritas et vínculum sóciet caritátis. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  VI. Pro Iudæis
  Orémus et pro Iudǽis, ut, ad quos prius locútus est Dóminus Deus noster, eis tríbuat in sui nóminis amóre et in sui fœderis fidelitáte profícere.
  
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, qui promissiónes tuas Abrahæ eiúsque sémini contulísti, Ecclésiæ tuæ preces cleménter exáudi, ut pópulus acquisitiónis prióris ad redemptiónis mereátur plenitúdinem perveníre. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  VII. Pro iis qui in Christum non credunt
  Orémus et pro iis qui in Christum non credunt, ut, luce Sancti Spíritus illustráti, viam salútis et ipsi váleant introíre.
  
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, fac ut qui Christum non confiténtur, coram te sincéro corde ambulántes, invéniant veritátem, nosque, mútuo proficiéntes semper amóre et ad tuæ vitæ mystérium plénius percipiéndum sollícitos, perfectióres éffice tuæ testes caritátis in mundo. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  VIII. Pro iis qui in Deum non credunt
  Orémus et pro iis qui Deum non agnóscunt, ut, quæ recta sunt sincéro corde sectántes, ad ipsum Deum perveníre mereántur.
  
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, qui cunctos hómines condidísti, ut te semper desiderándo quǽrerent et inveniéndo quiéscerent, præsta, quǽsumus, ut inter nóxia quæque obstácula omnes, tuæ signa pietátis et in te credéntium testimónium bonórum óperum percipiéntes, te solum verum Deum nostríque géneris Patrem gáudeant confitéri. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  IX. Pro rempublicam moderantibus
  Orémus et pro ómnibus rempúblicam moderántibus, ut Deus et Dóminus noster mentes et corda eórum secúndum voluntátem suam dírigat ad veram ómnium pacem et libertátem.
  
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, in cuius manu sunt hóminum corda et iura populórum, réspice benígnus ad eos, qui nos in potestáte moderántur, ut ubíque terrárum populórum prospéritas, pacis secúritas et religiónis libértas, te largiénte, consístant. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  X. Pro tribulatis
  Orémus, dilectíssimi nobis, Deum Patrem omnipoténtem, ut cunctis mundo purget erróribus, morbos áuferat, famem depéllat, apériat cárceres, víncula solvat, viatóribus securitátem, peregrinántibus réditum, infirmántibus sanitátem atque moriéntibus salútem indúlgeat.
  
  Diaconus :
  Flectámus génua.
  
  Oratio in silentio.
  Diaconus :
  Leváte.
  
  Deinde sacerdos:
  Omnípotens sempitérne Deus, mæstórum consolátio, laborántium fortitúdo, pervéniant ad te preces de quacúmque tribulatióne clamántium, ut omnes sibi in necessitátibus suis misericórdiam tuam gáudeant affuísse. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  Pars secunda: Adoratio sanctæ Crucis
Part Two: Adoration of the Holy Cross
  14. Oratione universali expleta, fit sollemnis adoratio sanctæ Crucis. E duplici forma ostensionis, quæ præbetur, aptior seligatur, secundum exigentias pastorales.
14. When the universal prayer is over, the solemn adoration of the Holy Cross is made. Amongst the two ways proposed below for the display of the cross, it is possible to choose the one that is most appropriate, according to pastoral needs.
  Ostensio sanctæ Crucis
Exhibition of the Holy Cross
  Forma prior
First form
  15. Diaconus cum ministris vel alius minister idoneus adit sacristiam, ex qua processionaliter affert Crucem, velo violaceo obtectam, per ecclesiam ad medium presbyterii, comitantibus duobus ministris cum candelis accensis. Sacerdos, stans ante altare versus ad populum, Crucem accipit, in summitate parum detegit et elevat, incipiens Ecce lignum Crucis, eum adiuvante in cantu diacono vel, si casus fert, schola. Omnes respondent: Veníte, adorémus. Cantu expleto, omnes in genua se prosternunt et parvo momento in silentio adorant, sacerdote stante et Crucem elevatam tenente.
15. The deacon with the ministers, or another suitable minister, goes unto the sacristy and, from there, brings the cross in procession through the church, covered with a purple veil, unto the center of the sanctuary, accompanying two ministers with lighted candles. The priest, standing in front of the altar, facing the people, takes the cross, reveals a little of its upper part and raises it, beginning the invitation: Ecce lignum crucis, accompanying the deacon in his song or, if necessary, the schola. Everyone answers, "Venite, adoremus," and when the singing is over, they kneel and adore in silence, for a few moments, the cross which the priest stands and holds high.
annotation: 6;
%%
(c4) EC(f)ce(ff) li(dewfe)gnum(dc) Cru(fgwhgh)cis,(gf..) (;) in(fgf~) quo(f) (ix)sa(ghi)lus(h) mun(ghG~'F~)di(ggf.) (,) pe(fix)pén(ghGF'gwh/iv_H~G~)dit.(hg..) (::) (Z)

Ve<alt>Omnes:</alt>(hvGF)ní(h!iwj)te,(gv.ff/ded.) (;) ad(ffe)o(g)ré(ghGF'g)mus.(gf..) (::)
  Ecce lignum Crucis, in quo salus mundi pepéndit. r. Vénite, adorémus.
  This is the wood of the Cross on which the salvation of the world has been suspended. r. Come, let us worship him.
  Deinde sacerdos detegit dextrum brachium Crucis et iterum elevans Crucem incipit Ecce lignum, et fit ut supra. Denique detegit Crucem totaliter et elevans incipit tertio invitationem Ecce lignum, et fit sicut prima vice.
Then the priest uncovers the right arm of the cross, and anon, raising it, sings the invitation: Ecce lignum and all the rest is done as the first time. Finally, he uncovers the cross completely and, lifting it, sings the invitation for the third time: Ecce lignum, and all the rest is done as the first time.
  Forma altera
Other form
  16. Sacerdos, vel diaconus, cum ministris, vel alius minister idoneus vadit ad portam ecclesiæ, ubi accipit Crucem non velatam, ministri vero candelas accensas, et fit processio per ecclesiam ad presbyterium. Prope ianuam, in medio ecclesiæ et ante ingressum presbyterii qui portat Crucem eam elevat, cantans Ecce lignum, cui omnes respondent: Veníte, adorémus, et post unamquamque responsionem in genua se prosternunt et parvo momento in silentio adorant, ut supra.
16. The priest or deacon, together with the ministers, or some other suitable minister, goes unto the door of the church, where he taketh the cross already uncovered; the ministers accompanied him with lighted candles and they crossed the church in procession towards the sanctuary. Near the door, in the middle of the church and before going up unto the presbytery, the one who carries the cross lifts it up and sings the invitation Ecce lignum, to which all respond Venite adoremus, and after each of the answers he kneels and adores him in silence for a few moments, as indicated above.
  Adoratio sanctæ Crucis
Adoration of the Holy Cross
  17. Deinde, comitantibus duobus ministris cum candelis accensis, sacerdos, vel diaconus portat Crucem ad ingressum presbyterii vel ad alium locum aptum et ibi deponit vel ministris sustentandam tradit, candelis a dextris et sinistris Crucis depositis.
17. Then, accompanied by two ministers with lighted candles, the priest or deacon carries the cross unto the entrance of the sanctuary or to another suitable place, and there he leaves it or gives it unto the ministers to hold it, once the candles have been left on the right and left of the cross.
  18. Ad adorationem Crucis, primus accedit solus sacerdos celebrans, casula et calceamentis, pro opportunitate, depositis. Deinde procedunt clerus, ministri laici et fideles, quasi processionaliter transeuntes, et reverentiam Cruci exhibentes per simplicem genuflexionem vel aliud signum aptum secundum usum regionis, v. gr. Crucem osculando.
18. For the adoration of the cross, the priest celebrant comes alone first, who, if he deems it appropriate, may remove the chasuble and shoes. Then the clergy, lay ministers, and faithful approach the procession and venerate the cross by a simple genuflection or with some other sign, according unto the customs of each place (e.g., kissing the Cross).
  19. Unica tantum Crux adorationi præbeatur. Si propter populi concursum non omnes singulatim accedere possunt, sacerdos, postquam pars cleri et fidelium adorationem peregerit, Crucem sumit, et in medio ante altare consistens, paucis verbis populum ad sanctæ Crucis adorationem invitat et postea per breve tempus Crucem altius elevatam tenet, a fidelibus in silentio adorandam.
19. For adoration, only one cross must be presented. If, due unto the large number of participants, it is difficult for each of the faithful to adore the Holy Cross individually, the priest, after some of the faithful have worshipped, takes up the cross and, standing before the altar, invites the people with a brief warning to adore the Holy Cross. Then he lifts it up for a few moments and the faithful worship it in silence.
  20. Dum autem sanctæ Crucis adoratio peragitur cantantur antiphona Crucem tuam, Improperia, hymnus Crux fidélis, vel alii cantus congrui, sedentibus omnibus, qui adorationem peregerunt.
20. During this time, the antiphon Crucem tuam, the Impoveres, the hymn Crux fidelis or other appropriate songs are sung. Those who have already worshipped the cross return home and sit down.
  Cantus in adoratione sanctæ Crucis peragendi
Songs during the Adoration of the Holy Cross
  Antiphona
Antiphon
annotation: 4;
%%
(c4) CRU(e)cem(g) tu(gh)am(h) * ad(h)o(h)rá(h)mus,(g) Dó(h!iwj)mi(h)ne:(h.) (;) et(e) sanc(gh)tam(h) res(h)su(h)rec(h)ti(h)ó(i)nem(h) tu(gh)am(g.) (,) lau(g)dá(gh)mus(g) et(g) glo(g)ri(gf)fi(d)cá(f)mus:(ef..) (;) ec(g)ce(d') e(f)nim(ef) prop(g)ter(f) li(d.)gnum(d.) (,) ve(d!ew!fvED)nit(d!ewf.) gáu(d)di(dg)um(g) (,) in(g) u(g)ni(gf)vér(g)so(ghg) mun(e.)do.(e.) <i>Ps.</i>(::) De(hg)us(gh) mi(h)se(h)re(h)á(h)tur(h) no(h)stri,(h_') (,) et(h) be(h)ne(hg)dí(gi)cat(i) no(hi)bis:(h.) (:) il(hg~)lú(h)mi(h)net(h) vul(h)tum(h) su(h)um(h) su(h)per(h) nos,(h_') (,) et(h) mi(h)se(h)re(h)á(gf)tur(gh) no(g)stri.(e.) (::)
  Crucem tuam adorámus, Dómine, et sanctam resurrectiónem tuam laudámus, et glorificámus: ecce enim propter lignum venit gáudium in univérso mundo. Psalmus 66, 2 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis : illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
  We adore Thy cross, Lord, and we praise and glorify Thy holy resurrection: here is the wood through which joy comes unto the whole world. Ps. May God have mercy on us, and bless us; * may He make His face to shine upon us, and have mercy on us.
  Improperia I
  Partes quæ ad singulos choros spectant, indicantur numeris 1 (chorus primus), et 2 (chorus secundus); quæ autem ab utroque choro simul cantanda sunt, indicantur hoc modo: 1 et 2. Quidam versus etiam a duobus cantoribus cantari possunt.
  1 et 2. Pópule meus, quid feci tibi ? Aut in quo contristávi te ? Respónde mihi !
  
  1. Quia edúxi te de terra Ǽgýpti: parásti Crucem Salvatóri tuo.
  
  1. Hágios o Theós.
  
%%
(c4) HA(g)gi(fe)os(fgffe) o(c) The(d)ós.(fg!hvhg.) (::)
(c4) SAn(g)ctus(fgffe) De(cd)us.(fg!hvhg.) (::)
(c4) HA(g)gi(fe)os(fgffe) Is(c)chy(d)rós.(fg!hvhg.) (::)
(c4) SAn(g)ctus(fgffe) For(cd)tis.(fg!hvhg.) (::)
(c4) HA(gh)gi(g)os(ixhg/hiHG'g) A(f)thá(g)na(h)tos,(h!iw!jvIHiih.0) (;) e(g)lé(hjjvIH')i(g)son(hg/h_g) hy(fd)más.(fg!hvhg.) (::)
(c4) SAn(gh)ctus(ixhg/hiHG'g) Im(f)mor(g)tá(h)lis,(h!iw!jvIHiih.0) (;) mi(g)se(hjjvIH')ré(g)re(hg/h_g) no(fd)bis.(fg!hvhg.) (::)
  2. Sanctus Deus.
  
  1. Hágios Ischyrós.
  
  2. Sanctus Fortis.
  
  1. Hágios Athánatos, eléison hymás.
  
  2. Sanctus Immortális, miserére nobis.
  
  1 et 2. Quia edúxi te per desértum quadragínta annis, et manna cibávi te, et introdúxi te in terram satis bonam: parásti Crucem Salvatóri tuo.
  
  1. Hágios o Theós.
  
  2. Sanctus Deus.
  
  1. Hágios Ischyrós.
  
  2. Sanctus Fortis.
  
  1. Hágios Athánatos, eléison hymás.
  
  2. Sanctus Immortális, miserére nobis.
  
  1 et 2. Quid ultra débui fácere tibi, et non feci ? Ego quidem plantávi te víneam eléctam meam speciosíssimam: et tu facta es mihi nimis amára: acéto namque sitim meam potásti, et láncea perforásti latus Salvatóri tuo.
  
  1. Hágios o Theós.
  
  2. Sanctus Deus.
  
  1. Hágios Ischyrós.
  
  2. Sanctus Fortis.
  
  1. Hágios Athánatos, eléison hymás.
  
  2. Sanctus Immortális, miserére nobis.
  
  Improperia II
  Cantores:
  Ego propter te flagellávi Ægýptum cum primogénitis suis: et tu me flagellátum tradidísti.
  
  1 et 2 repetunt:
  Pópule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristávi te? Respónde mihi!
  
  Cantores:
  Ego edúxi te de Ægýpto, demérso Pharaóne in Mare Rubrum: et tu me tradidísti princípibus sacerdótum.
  
  1 et 2 repetunt:
  Pópule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristávi te? Respónde mihi!
  
  Cantores:
  Ego ante te præívi in colúmna nubis: et tu me duxísti ad prætórium Piláti.
  
  1 et 2 repetunt:
  Pópule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristávi te? Respónde mihi!
  
  Cantores:
  Ego te pavi manna per desértum: et tu me cecidísti álapis et flagéllis.
  
  1 et 2 repetunt:
  Pópule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristávi te? Respónde mihi!
  
  Cantores:
  Ego te potávi aqua salútis de petra: et tu me potásti felle et acéto.
  
  1 et 2 repetunt:
  Pópule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristávi te? Respónde mihi!
  
  Cantores:
  Ego propter te Chananæórum reges percússi: et tu percussísti arúndine caput meum.
  
  1 et 2 repetunt:
  Pópule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristávi te? Respónde mihi!
  
  Cantores:
  Ego dedi tibi sceptrum regále: et tu dedísti cápiti meo spíneam corónam.
  
  1 et 2 repetunt:
  Pópule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristávi te? Respónde mihi!
  
  Cantores:
  Ego te exaltávi magna virtúte: et tu me suspendísti in patíbulo Crucis.
  
  1 et 2 repetunt:
  Pópule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristávi te? Respónde mihi!
  
  Hymnus
  Omnes:
annotation: 1;
%%
(c4) CRUX(d) fi(e)dé(gh)lis,(hg) in(h)ter(j) o(ji)mnes(h_g) (,) Ar(i)bor(j) u(kl)na(hg) nó(j)bi(ih)lis :(h.) (:) Nul(h)la(hji) sil(g)va(ge) ta(f)lem(dc) pro(de)fert,(efe.) (,) Fron(d)de,(dh) flo(hg)re,(e[ll:1]d) gér(f)mi(e[ll:1]d)ne :(d.) (:) *() Dul(h)ce(hji) li(g)gnum,(ge) dul(f)ces(dc) cla(de)vos,(efe.) (,) Dul(d)ce(dh) pon(hg)dus(e[ll:1]d) sús(f)ti(e[ll:1]d)net.(d.) (::)
  Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis, Nulla talem silva profert, flore, fronde, gérmine! * Dulce lignum dulci clavo dulce pondus sústinens!
  Cantores:
  Pange, lingua, gloriósi prœlium certáminis, Et super crucis tropǽo dic triúmphum nóbilem, Quáliter Redémptor orbis immolátus vícerit.
Sing, my tongue, the glorious battle Sing the last, the dread affray; O’er the Cross, the victor’s trophy, Sound the high triumphal lay: Tell how Christ, the world’s Redeemer, As a victim won the day.
  Omnes:
  Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis, Nulla talem silva profert, flore, fronde, gérmine!
  Cantores:
  De paréntis protoplásti fraude factor cóndolens, Quando pomi noxiális morte morsu córruit, Ipse lignum tunc notávit, damna ligni ut sólveret.
God, His Maker, sorely grieving That the first-made Adam fell, When he ate the fruit of sorrow, Whose reward was death and hell, Noted then this Wood, the ruin Of the ancient wood to quell.
  Omnes:
  Dulce lignum dulci clavo dulce pondus sústinens!
  
  Cantores:
  Hoc opus nostræ salútis ordo depopóscerat, Multifórmis perditóris arte ut artem fálleret, Et medélam ferret inde, hostis unde lǽserat.
For the work of our salvation Needs would have his order so, And the multiform deceiver’s Art by art would overthrow, And from thence would bring the med’cine Whence the insult of the foe.
  Omnes:
  Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis, Nulla talem silva profert, flore, fronde, gérmine!
  Cantores:
  Quando venit ergo sacri plenitúdo témporis, Missus est ab arce Patris Natus, orbis cónditor, Atque ventre virgináli carne factus pródiit.
Wherefore, when the sacred fulness Of the appointed time was come, This world’s Maker left His Father, Sent the heav’nly mansion from, And proceeded, God Incarnate, Of the Virgin’s holy womb.
  Omnes:
  Dulce lignum dulci clavo dulce pondus sústinens!
  Cantores:
  Vagit infans inter arta cónditus præsépia, Membra pannis involúta Virgo Mater álligat, Et manus pedésque et crura stricta cingit fáscia.
Weeps the Infant in the manger That in Bethlehem’s stable stands; And His limbs the Virgin Mother Doth compose is swaddling bands, Meetly thus in linen folding Of her God the feet and hands.
  Omnes:
  Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis, Nulla talem silva profert, flore, fronde, gérmine!
  Cantores:
  Lustra sex qui iam perácta tempus implens córporis, se volénte, natus ad hoc, passióni déditus, agnus in crucis levátur immolándus stípite.
  Omnes:
  Dulce lignum dulci clavo dulce pondus sústinens!
  Cantores:
  En acétum, fel, arúndo, sputa, clavi, láncea; Mite corpus perforátur, sanguis, unda prófluit; Terra, pontus, astra, mundus quo lavántur flúmine!
  Omnes:
  Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis, Nulla talem silva profert, flore, fronde, gérmine!
  Cantores:
  Flecte ramos, arbor alta, tensa laxa víscera, Et rigor lentéscat ille, quem dedit natívitas, Ut supérni membra Regis miti tendas stípite.
Bend thy boughs, O Tree of glory! Thy relaxing sinews bend; For awhile the ancient rigor, That thy birth bestowed, suspend; And the King of heavenly beauty On thy bosom gently tend!
  Omnes:
  Dulce lignum dulci clavo dulce pondus sústinens!
  Cantores:
  Sola digna tu fuísti ferre sæcli prétium Atque portum præparáre nauta mundo náufrago, Quem sacer cruor perúnxit fusus Agni córpore.
  Omnes:
  Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis, Nulla talem silva profert, flore, fronde, gérmine!
  Conclusio numquam omittenda:
  Omnes:
  Æqua Patri Filióque, ínclito Paráclito, Sempitérna sit beátæ Trinitáti glória; cuius alma nos redémit atque servat grátia. Amen.
  Omnes:
  Dulce lignum dulci clavo dulce pondus sústinens!
  Iuxta locorum condiciones aut populi traditiones et pro opportunitate pastorali, cantari potest Stabat Mater, secundum Graduale Romanum, vel alius cantus aptus in memoriam compassionis beatæ Mariæ Virginis.
Depending on the conditions of the place and the traditions of the peoples, and according unto the pastoral opportunity, the Stabat Mater, according unto the Roman Gradual, or another appropriate song in memory of the sufferings of the Blessed Virgin Mary, may be sung.
  Sequentia
annotation: 2;
%%
(f3) STA(f)bat(e) Ma(f)ter(fg) do(i)lo(h)ró(g)sa(f.) (;) Iux(h)ta(g) cru(f)cem(fe) la(f)cri(g)mó(f)sa,(e.) (;) Dum(g) pen(h)dé(g)bat(f) Fí(e)li(f)us.(f.) (::)

2. Cu(f)ius(e) á(f)ni(fg)mam(i) ge(h)mén(g)tem,(f.) (;) Con(h)tri(g)stá(f)tam(fe) et(f) do(g)lén(f)tem,(e.) (;) Per(g)trans(h)í(g)vit(f) glá(e)di(f)us.(f.) (::)

3. O(j) quam(h) tri(j)stis(ji) et(g) af(h)flí(g)cta(f.) (;) Fu(g)it(h) il(i)la(hg) be(h)ne(g)dí(i)cta(j.) (;) Ma(j)ter(i) U(h)ni(g)gé(f)ni(e)ti!(f.) (::)

4. Quæ(j) mæ(h)ré(j)bat(ji) et(g) do(h)lé(g)bat,(f.) (;) Pi(g)a(h) Ma(i)ter,(hg) dum(h) vi(g)dé(i)bat(j.) (;) Na(j)ti(i) pœ(h)nas(g) ín(f)cly(e)ti.(f.) (::)

5. Quis(f) est(h) ho(i)mo(hg) qui(f) non(e) fle(f)ret,(g.) (;) Ma(h)trem(g) Chri(f)sti(fe) si(f) vi(e)dé(dxd)ret(c.) (;) In(f) tan(e)to(g) sup(h)plí(g)ci(f)o?(f.) (::)

6. Quis(f) non(h) pos(i)set(hg) con(f)tri(e)stá(f)ri,(g.) (;) pi(h)am(g) Ma(f)trem(fe) con(f)tem(e)plá(dxd)ri(c.) (;) Do(f)lén(e)tem(g) cum(h) Fí(g)li(f)o?(f.) (::)

7. Pro(f) pec(e)cá(c)tis(fe) su(g)æ(h) gen(g)tis(f.) (;) Vi(h)dit(j) Ie(i)sum(hg) in(h) tor(g)mén(f)tis,(e.) (;) Et(g) fla(i)gél(g)lis(h) súb(g)di(f)tum.(f.) (::)

8. Vi(f)dit(e) su(c)um(fe) dul(g)cem(h) na(g)tum(f.) (;) Mo(h)ri(j)én(i)tem(hg) de(h)so(g)lá(f)tum,(e.) (;) Dum(g) e(i)mí(g)sit(h) spí(g)ri(f)tum.(f.) (::)

9. E(f){ia}(f) Ma(h)ter,(hg) fons(f) a(g)mó(f)ris,(e.) (;) Me(g) sen(g)tí(h)re(gf) vim(h) do(i)ló(j)ris(j.) (;) Fac,(h) ut(h) te(g)cum(f) lú(e)ge(f)am.(f.) (::)

10. Fac(f) ut(f) ár(h)de(hg)at(f) cor(g) me(f)um(e.) (;) In(g) a(g)mán(h)do(gf) Chri(h)stum(i) De(j)um,(j.) (;) Ut(h) si(h)bi(g) com(f)plá(e)ce(f)am.(f.) (::)

11. San(j)cta(i) Ma(h)ter,(hg) i(h)stud(g) a(f)gas,(e.) (;) Cru(g)ci(h)fí(i)xi(hg) fi(i)ge(j) pla(h)gas(g.) (;) Cor(h)di(g) me(f)o(g) vá(h)li(g)de.(f.) (::)

12. Tu(j)i(i) na(h)ti(hg) vul(h)ne(g)rá(f)ti,(e.) (;) Tam(g) di(h)gná(i)ti(hg) pro(i) me(j) pa(h)ti,(g.) (;) Pœ(h)nas(g) me(f)cum(g) dí(h)vi(g)de.(f.) (::)

13. Fac(f) me(j) ve(j)re(ih) te(j)cum(i) fle(h)re,(g.) (;) Cru(h)ci(g)fí(i)xo(ih) con(g)do(h)lé(g)re,(f.) (;) Do(e)nec(f) e(g)go(h) ví(g)xe(f)ro.(f.) (::)

14. Jux(f)ta(j) cru(j)cem(ih) te(j)cum(i) sta(h)re,(g.) (;) Ac(h) me(g) ti(i)bi(ih) so(g)ci(h)á(g)re(f.) (;) In(e) plan(f)ctu(g) de(h)sí(g)de(f)ro.(f.) (::)

15. Vir(h)go(hi) vír(j)gi(ji)num(j) præ(i)clá(h)ra,(g.) (;) Mi(h)hi(i) iam(h) non(hg) sis(h) a(g)má(f)ra :(e.) (;) Fac(g) me(i) te(g)cum(h) plán(g)ge(f)re.(f.) (::)

16. Fac(h) ut(hi) por(j)tem(ji) Chri(j)sti(i) mor(h)tem,(g.) (;) Pas(h)si(i)ó(h)nis(hg) fac(h) con(g)sór(f)tem,(e.) (;) Et(g) pla(i)gas(g) re(h)có(g)le(f)re.(f.) (::)

17. Fac(f) me(h) pla(g)gis(gh) vul(i)ne(h)rá(g)ri,(f.) (;) Cru(e)ce(h) hac(i) in(ih)e(g)bri(h)á(i)ri,(j.) (;) Et(h) cru(g)ó(f)re(e) Fí(g)li(f)i.(f.) (::)

18. Flam(f)mis(h) u(g)rar(gh) ne(i) suc(h)cén(g)sus,(f.) (;) Per(e) te(h) Vir(i)go,(ih) sim(g) de(h)fén(i)sus(j.) (;) In(h) di(g)e(f) iu(e)dí(g)ci(f)i.(f.) (::)

19. Fac(h) me(f) cru(f)ce(fe) cus(f)to(g)dí(h)ri,(g.) (;) Mor(h)te(j) Chri(j)sti(ji) præ(j)mu(h)ní(g)ri(f.) (;) Con(e)fo(f)ve(g)ri(i) gra(h)ti(g)a.(f.) (::)

20. Quan(h)do(f) cor(f)pus(fe) mo(f)ri(g)é(h)tur,(g.) (;) Fac(h) ut(j) á(j)ni(ji)mæ(j) do(h)né(g)tur(f.) (;) Pa(e)ra(f)dí(g)si(i) gló(h)ri(g)a.(f.) (::)
  STABAT Mater dolorósa iuxta Crucem lacrimósa, Dum pendébat Fílius.
  Cuius ánimam geméntem Contristátam et doléntem, Pertransívit gládius.
  O quam tristis et afflícta Fuit illa benedícta Mater Unigéniti !
  Quæ mærébat, et dolébat, Pia Mater, dum vidébat Nati pœnas íncliti.
  Quis est homo, qui non fleret, Matrem Christi si vidéret In tanto supplício ?
  Quis non posset contristári, Christi Matrem contemplári Doléntem cum Fílio ?
  Pro peccátis suæ gentis Vidit Iesum in torméntis, Et flagéllis súbditum.
  Vidit suum dulcem natum Moriéndo desolátum, Dum emísit spíritum.
  Eia Mater, fons amóris, Me sentíre vim dolóris Fac, ut tecum lúgeam.
  Fac, ut árdeat cor meum In amándo Christum Deum, Ut sibi compláceam.
  Sancta Mater, istud agas, Crucifíxi fige plagas Cordi meo válide.
  Tui nati vulneráti, Tam dignáti pro me pati, Pœnas mecum dívide.
  Fac me tecum pie flere, Crucifíxo condolére, Donec ego víxero.
  Iuxta Crucem tecum stare, Et me tibi sociáre In planctu desídero.
  Virgo vírginum præclára, Mihi iam non sis amára: Fac me tecum plángere.
  Fac, ut portem Christi mortem, Passiónis fac consórtem, Et plagas recólere.
  Fac me plagis vulnerári, Fac me Cruce inebriári, Et cruóre Fílii.
  Flammis ne urar succénsus, Per te, Virgo, sim defénsus In die iudícii.
  Christe, cum sit hinc exíre, Da per Matrem me veníre Ad palmam victóriæ.
  Quando corpus moriétur, Fac, ut ánimæ donétur Paradísi glória.
  Amen.
Amen.
  Extr. Quadr.
  Allelúia.
The choir repeats the Alleluia. The celebrant and choir repeat the Alleluia twice more, each time at a higher tone.
  21. Adoratione expleta, Crux portatur a diacono vel ministro ad locum suum ad altare. Candelæ vero accensæ deponuntur circa vel supra altare vel prope Crucem.
21. When adoration is over, the Cross is carried by the deacon or minister to its place on the altar. The lighted candlesticks are placed around the altar or on it, or near the Cross.
  Pars tertia: Sacra Communio
Part Three: Holy Communion
  22. Super altare extenditur tobalea et ponitur corporale et missale. Interim diaconus vel, eo deficiente, ipse sacerdos, velo umerali assumpto, reportat Ss.mum Sacramentum e loco repositionis, breviore via, ad altare, dum omnes in silentio stant. Duo ministri cum candelis accensis comitantur Ss.mum Sacramentum et deponunt candelabra circa vel supra altare. Cum diaconus, si adest, Ss.mum Sacramentum super altare posuerit et discooperuerit pyxidem, sacerdos accedit ad altare et genuflectit.
22. The cloth is placed on the altar, as well as the corporal and the missal. During this time, the deacon, or failing that, the priest himself, with the humeral veil, transfers the Blessed Sacrament from the place of the reserve unto the altar, by the shortest route, whilst everyone remains silent. Two ministers with lighted candles accompany the Blessed Sacrament, then leave the candles near or on the altar. After the deacon, if any, has placed the Blessed Sacrament on the altar and uncovered the ciborium, the priest approaches the altar and genuflects.
  23. Deinde sacerdos clara voce dicit, iunctis manibus:
23. Then the priest, in a loud voice and with folded hands, said:
  Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
  Informed of the precepts of salvation, and formed in the divine teaching, we dare to say:
  Sacerdos, extensis manibus, et omnes præsentes prosequuntur:
The priests, with open hands and all those present, continue;
  Pater noster, qui es in cælis: sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in cælo, et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie; et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo.
  Our Father, who art in heaven: hallowed be Thy name; let Thy kingdom come; Thy will be done, as in heaven on earth. Give us this day our daily bread; and forgive us our debts, as we forgive our debtors; and beware of consenting to temptation; But free us from the evil one.
  Manibus extensis, sacerdos solus prosequitur:
With open hands, the priest continues alone:
  Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, da propítius pacem in diébus nostris, ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri: exspectántes beátam spem et advéntum Salvatóris nostri Iesu Christi.
  Deliver us, we pray Thou, Lord, from all evil, and grant peace to our days, so that, helped by Thy mercy, we may evermore be free from sin and protected from all disturbance, and behold forward unto the blessed hope of the coming of our Savior Jesus Christ.
  Iungit manus.
Populus orationem concludit, acclamans:
He clasps his hands. The people concluded the prayer by acclaiming:
  Quia tuum est regnum, et potéstas, et glória in sǽcula.
  Thine is the kingdom, the power and the glory for ever.
  25. Sacerdos deinde, iunctis manibus, dicit secreto:
25. The priest then clasped his hands and said secretly:
  Percéptio Córporis tui, Dómine Iesu Christe, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam.
  May communion with Thy body, Lord Jesus Christ, not be a cause for judgment and condemnation for me, but forasmuch as of Thy goodness that I may profit by the defense of soul and body and that it be a remedy for me.
  26. Deinde genuflectit, accipit particulam, eamque aliquantulum elevatam super pyxidem tenens, ad populum versus, clara voce dicit:
26. Then he genuflected, took a particle, held it a little above the ciborium and turned towards the people, said aloud:
  Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi. Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
  Behold the Lamb of God, who takes away the sins of the world. Blessed are those who are invited unto the feast of the Lamb
  Et una cum populo semel subdit:
And with the people he adds only once:
  Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum,
sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
  Lord, I am not worthy for Thou to come under my roof, but say one word and my soul will be healed.
  27. Et, ad altare versus, reverenter sumit Corpus Christi, secreto dicens: Corpus Christi.
27. Then, turning towards the altar, he reverently consumes the Body of Christ, saying in secret, "The Body of Christ."
  28. Deinde procedit ad distribuendam Communionem fidelibus. Durante Communione cani potest psalmus 21 vel alius cantus congruus.
28. He then proceeds to distribute Communion unto the faithful. During communion, one can sing Psalm 21 or another appropriate song.
  29. Distributione Communionis peracta, pyxis per diaconum vel alium idoneum ministrum ad locum præparatum extra ecclesiam defertur, vel, si circumstantiæ id postulent, in tabernaculo reponitur.
29. When the distribution of Communion is completed, the deacon or other suitable minister takes the ciborium to a specially prepared place outside the church, or, if circumstances so require, returns it unto the tabernacle.
  30. Deinde sacerdos dicit: Orémus, et servato pro opportunitate aliquo spatio sacri silentii, dicit orationem post Communionem:
30. Then the priest said: Let us pray, and keeping a time of sacred silence, if he deems it appropriate, say the prayer after Communion:
  v. Dóminus vobíscum. r. Et cum spíritu tuo.
  v. The Lord be with you. r. And with your spirit.
  v. Sursum corda. r. Habémus ad Dóminum.
  v. Lift up your hearts. r. We lift them up to the Lord.
  v. Grátias agámus Dómino Deo nostro. r. Dignum et iustum est.
  v. Let us give thanks to the Lord our God. r. It is right and just.
  PRÆFATIO COMMUNIS V
  Proclamatio mysterii Christi
  Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.
  
  Cuius mortem in caritáte celebrámus, resurrectiónem fide vívida confitémur, advéntum in glória spe firmíssima præstolámur.
  
  Et ídeo, cum Sanctis et Angelis univérsis, te collaudámus, sine fine dicéntes:
  
  Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth...
  
  Post communionem
  Omnípotens sempitérne Deus, qui nos Christi tui beáta morte et resurrectióne reparásti, consérva in nobis opus misericórdiæ tuæ, ut huius mystérii participatióne perpétua devotióne vivámus. Per Christum Dóminum nostrum. r. Amen.
  
   Oratio super populum
Oration over the people
  Celebrans:
The celebrant :
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Diaconus:
The deacon:
  Inclináte vos ad benedictiónem.
  Bow down for the blessing.
  Celebrans:
The Celebrant:
  Stans versus ad populum, et super illum manus extendens, dicit hanc orationem:
The priest, standing and facing the people, extending his hands over them, says this prayer:
  Super pópulum tuum, quǽsumus, Dómine, qui mortem Fílii tui in spe suæ resurrectiónis recóluit, benedíctio copiósa descéndat, indulgéntia véniat, consolátio tribuátur, fides sancta succréscat, redémptio sempitérna firmétur. Per Christum.
  
  r. Amen.
  r. Amen.
  Et benedíctio Dei omnipoténtis, Patris, et Filii, et Spíritus Sancti, descéndat super vos et máneat semper. r. Amen.
  And may the blessing of Almighty God, the Father, and the Son, and the Holy Spirit, descend upon thee and abide forevermore. r. Amen.
  Ad Missam lectam:
  Ant. ad introitum
Ant. ad entrance
   
  Psalmus responsorius
  Ps 30,2 et 6.12-13.15-16.17 et 25 (r. : Lc 23 , 46)
  r. Pater, in manus tuas comméndo spíritum meum.
  
  In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum ; in iustítia tua líbera me. Redemísti me, Dómine, Deus veritátis. r.
  
  Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium, et vicínis meis valde, et timor notis meis: qui vidébant me foras, fugiébant a me. Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus : factus sum tamquam vas pérditum. r.
  
  Ego autem in te sperávi, Dómine ; dixi: « Deus meus es tu, in mánibus tuis sortes meæ ». Eripe me de manu inimicórum meórum et a persequéntibus me. r.
  
  Illústra fáciem tuam super servum tuum, salvum me fac in misericórdia tua. Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, omnes qui sperátis in Dómino. r.
  
  Versus ante Evangelium
  Phil 2,8-9
  Christus factus est pro nobis oboédiens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus exaltavit illum, et dedit illi nomen, quod est super omne nomen.
  
  Ant. ad communionem
Ant. at communion
   
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut