v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ales diéi núntius lucem propínquam præcinit; nos excitátor méntium iam Christus ad vitam vocat.
As the bird, whose clarion gay Sounds before the dawn is grey, Christ, who brings the spirit’s day, Calls us, close at hand:
«Auférte —clamat— léctulos ægros, sopóros, désides; castíque, recti ac sóbrii vigiláte; iam sum próximus».
“Wake!” He cries, “and for my sake, From your eyes dull slumbers shake! Sober, righteous, chaste, awake! At the door I stand!”
Ut, cum corúscis flátibus auróra cælum spárserit, omnes labóre exércitos confírmet ad spem lúminis,
Iesum ciámus vócibus flentes, precántes, sóbrii; inténta supplicátio dormíre cor mundum vetat.
Lord, to Thee we lift on high Fervent prayer and bitter cry: Hearts aroused to pray and sigh May not slumber more:
Tu, Christe, somnum dísice, tu rumpe noctis víncula, tu solve peccátum vetus novúmque lumen íngere.
Break the sleep of Death and Time, Forged by Adam’s ancient crime; And the light of Eden’s prime To the world restore!
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Hymnus
Amóris sensus érige ad te, largítor véniæ, ut fias clemens córdibus purgátis inde sórdibus.
Extérni huc advénimus et éxsules ingémimus; tu portus es et pátria, ad vitæ duc nos átria.
Felix quæ sitit cáritas te fontem vitæ, o Véritas; beáti valde óculi te speculántis pópuli.
Grandis est tibi glória tuæ laudis memória, quam sine fine célebrant qui cor ab imis élevant.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
Ant. 1.
Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
Populi calamitates
In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
I
I
Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
Ant.
Ant. 2. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
Ant. 2.
II
II
Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
Ant.
Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. 3.
III
III
Hæc ómnia venérunt super nos,† nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant.
In primo nocturno, anno I
De libro Amos Prophétæ
Audíte verbum hoc, vaccæ Basan, quæ estis in monte Samaríæ, quæ opprímitis egénos et vexátis páuperes, quæ dícitis dóminis vestris: "Affer, ut bibámus." Iurávit Dóminus Deus in sanctitáte sua: "Ecce dies vénient super vos, et levábunt vos in contis et pósteros vestros in hamis piscatóriis; et per apertúras exíbitis áltera contra álteram, et proiciémini in Armon", dicit Dóminus. "Veníte in Bethel et ímpie ágite, ad Gálgalam et multiplicáte prævaricatiónem; et offérte mane victimas vestras, tribus diébus décimas vestras, et sacrificáte de fermentáto laudem et vocáte voluntárias oblatiónes et annuntiáte; sic enim dilígitis, fílii Israel", dicit Dóminus Deus.
"Unde et ego dedi vobis vacuitátem déntium in cunctis úrbibus vestris et indigéntiam panis in ómnibus locis vestris; et non estis revérsi ad me", dicit Dóminus. "Ego quoque prohíbui a vobis imbrem, cum adhuc tres menses superéssent usque ad messem; et plui super unam civitátem et super álteram civitátem non plui; pars una complúta est, et pars super quam non plui áruit. Tunc fugiébant duæ, tres civitátes ad unam civitátem, ut bíberent aquam, et non satiabántur; sed non redístis ad me", dicit Dóminus. "Percússi vos in vento urénte et in aurúgine; multitúdinem hortórum vestrórum et vineárum vestrárum, ficéta vestra et olivéta vestra comédit erúca; sed non redístis ad me", dicit Dóminus. "Misi in vos pestem sicut pestem Ægýpti, percússi in gládio iúvenes vestros, captis equis vestris; et ascéndere feci putrédinem castrórum vestrórum in nares vestras; sed non redístis ad me", dicit Dóminus.
"Subvérti vos, sicut subvértit Deus Sódomam et Gomórram, et facti estis quasi torris raptus ab incéndio; sed non redístis ad me", dicit Dóminus.
Quaprópter hæc fáciam tibi, Israel, et quia hæc fáciam tibi, præparáre in occúrsum Dei tui, Israel; quia ecce formans montes et creans ventum et annúntians hómini cogitatiónem eius, fáciens auróram et ténebras et grádiens super excélsa terræ; Dóminus, Deus exercítuum, nomen eius.
r. Auribus pércipe, Dómine, lácrimas meas; ne síleas a me, remítte mihi, * Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus. v. Dixi: Custódiam vias meas, ut non delínquam in lingua mea. * Quóniam. v. Glória Patri. * Quóniam.
In secundo nocturno, anno I
Ex Libro De imitatióne Christi (Lib. 3, 14: ed. Vaticana 1982, 170-172)
Intonas super me iudícia tua, Dómine, et timóre ac tremóre cóncutis ómnia ossa mea, et expavéscit ánima mea valde. Sto attónitus et consídero quia cæli non sunt mundi in conspéctu tuo. Si in ángelis repperísti pravitátem nec tamen pepercísti, quid fiet de me? Cecidérunt stellæ de cælo, et ego pulvis quid præsúmo? Quorum ópera videbántur laudabília cecidérunt ad ínfima, et qui comedébant panem angelórum, vidi síliquis delectári porcórum.
Nulla est ergo sánctitas, si manum tuam, Dómine, súbtrahas; nulla prodest sapiéntia, si gubernáre desístas; nulla iuvat fortitúdo, si conserváre désinas. Nam relícti mérgimur et perímus; visitáti vero erígimur et vívimus. Instábiles quippe sumus, sed per te confirmámur; tepéscimus, sed a te accéndimur.
Absórpta est omnis gloriátio vana in profunditáte iudiciórum tuórum super me. Quid est omnis caro in conspéctu tuo? Numquid gloriábitur lutum contra formántem se? Quómodo potest érigi vanilóquio, cuius cor in veritáte subiéctum est Deo? Non eum totus mundus erígeret, quem véritas sibi subiécit; nec ómnium laudántium ore movébitur qui totam spem suam in Deo firmávit. Nam et ipsi qui loquúntur, ecce omnes nihil; defícient enim cum sónitu verbórum; véritas autem Dómini manet in ætérnum.
r. Aspice, Dómine, quia facta est desoláta cívitas plena divítiis, sedet in tristítia dómina géntium; * Non est qui consolétur eam, nisi tu, Deus. v. Plorans plorávit in nocte, et lácrimæ eius in maxíllis eius. * Non est. v. Glória Patri. * Non est.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
