v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Magnæ Deus poténtiæ, qui ex aquis ortum genus partim remíttis gúrgiti, partim levas in áera,
Demérsa lymphis ímprimens, subvécta cælis írrogans, ut, stirpe una pródita, divérsa répleant loca.
These low obscured, on airy wing Exalted those, that either race, Though from one element they spring, Might serve Thee in a different place.
Largíre cunctis sérvulis, quos mundat unda sánguinis, nescíre lapsus críminum nec ferre mortis tædium,
Grant, Lord, that we Thy servants all, Saved by Thy tide of cleansing Blood, No more ‘neath sin’s dominion fall, Nor fear the thought of death’s dark flood!
Ut culpa nullum déprimat, nullum levet iactántia, elísa mens ne cóncidat, eláta mens ne córruat.
Thy varied love each spirit bless, The humble cheer, the high control; Check in each heart its proud excess, But raise the meek and contrite soul!
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Sancti tui exsúltent, Dómine, intrántes in tabernáculum tuum.
Ant. 1.
Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
I
I
Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sancti tui exsúltent, Dómine, intrántes in tabernáculum tuum.
Ant.
Ant. 2. Elégit Dóminus Sion in habitatiónem sibi.
Ant. 2. The Lord has chosen Zion as his dwelling place.
II
II
Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elégit Dóminus Sion in habitatiónem sibi.
Ant. The Lord has chosen Zion as his dwelling place.
Ant. 3. Dedit ei Dóminus potestátem et honórem et regnum, et omnes pópuli ipsi sérvient.
Ant. 3.
Canticum (Ap 11, 17-18; 12, 10 b-12 a)
Song (Rev 11:17-18; 12:10 b-12 a)
De iudicio Dei
God's judgment
Grátias ágimus tibi, * Dómine Deus omnípotens,
qui es et qui eras, * quia accepísti virtútem tuam magnam et regnásti.
Et irátæ sunt gentes, * et advénit ira tua, et tempus mortuórum iudicári,
et réddere mercédem servis tuis prophétis et sanctis * et timéntibus nomen tuum, pusíllis et magnis.
Nunc facta est salus et virtus et regnum Dei nostri * et potéstas Christi eius,
quia proiéctus est accusátor fratrum nostrórum, * qui accusábat illos ante conspéctum Dei nostri die ac nocte.
Et ipsi vicérunt illum propter sánguinem Agni * et propter verbum testimónii sui;
et non dilexérunt ánimam suam * usque ad mortem.
Proptérea lætámini, cæli * et qui habitátis in eis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dedit ei Dóminus potestátem et honórem et regnum, et omnes pópuli ipsi sérvient.
Ant.
Lectio brevis (1 Petr 3, 8-9)
Omnes unánimes, compatiéntes, fraternitátis amatóres, misericórdes, húmiles, non reddéntes malum pro malo vel maledíctum pro maledícto, sed e contrário benedicéntes, quia in hoc vocáti estis, ut benedictiónem hereditáte accipiátis.
And in fine, be ye all of one mind, having compassion one of another, being lovers of the brotherhood, merciful, modest, humble: Not rendering evil for evil, nor railing for railing, but contrariwise, blessing: for unto this are you called, that you may inherit a blessing.
Responsorium breve
r. Cibávit nos Dóminus * Ex ádipe fruménti. Cibávit. v. Et de petra melle saturávit nos. * Ex ádipe fruménti. Glória Patri. Cibávit.
Ant. Depósuit Dóminus poténtes de sede, et exaltávit húmiles.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Depósuit Dóminus poténtes de sede, et exaltávit húmiles.
Ant.
Preces
Christum, pastórem, adiutórem et consolatórem pópuli sui, devótis méntibus
deprecémur:
deprecémur:
Deus, refúgium nostrum, exáudi nos.
Benedíctus es, Dómine, qui nos ad tuam sanctam Ecclésiam vocáre dignátus es:
— in ea iúgiter nos consérva.
Tu, qui sollicitúdinem ómnium ecclesiárum Papæ nostro N. tradidísti,
— fidem indeficiéntem, spem vivam, atténtam illi tríbue caritátem.
Da peccatóribus conversiónem lapsísque virtútem:
— ómnibus pæniténtiam et salútem concéde.
Tu, qui in regióne aliéna habitáre voluísti,
— meménto illórum, qui procul a família et pátria degunt.
Omnibus defúnctis, qui in te speravérunt,
— pacem tríbue sempitérnam.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
Our Father, who art in heaven,
sanctificétur nomen tuum;
Hallowed be thy name.
advéniat regnum tuum;
Thy kingdom come.
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Thy will be done on earth as it is in heaven.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
Give us this day our daily bread.
et dimítte nobis débita nostra,
And forgive us our trespasses,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
as we forgive those who trespass against us.
et ne nos indúcas in tentatiónem;
And lead us not into temptation:
sed líbera nos a malo.
But deliver us from evil.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Grátias tibi, Dómine, transácto diéi cursu deférimus, tuámque misericórdiam súpplices implorámus, ut, quæ per fragilitátem carnis contráximus, benígnus ignóscas. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
