v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
 v. O God, come to my assistance;
 r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
 r. O Lord, make haste to help me.
 Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
 Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
 Allelúia.
 
Hymnus
Ætérne sol, qui lúmine creáta comples ómnia, supréma lux et méntium, te corda nostra cóncinunt.
Tuo fovénte Spíritu, hic viva luminária fulsére, per quæ sæculis patent salútis sémitæ.
Quod verba missa cælitus, natíva mens quod éxhibet, per hos minístros grátiæ novo nitóre cláruit.
Horum corónæ párticeps, doctrína honéstus lúcida, hic vir beátus splénduit quem prædicámus láudibus.
Ipso favénte, quǽsumus, nobis, Deus, percúrrere da veritátis trámitem, possímus ut te cónsequi.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
 Ant. 1. Mirábilis facta est sciéntia tua super me, Dómine.
 Ant. 1.
Psalmus 138 (139)
Psalm 138 (139)
Dominus intuens omnia
The Lord sees all
Quis cognovit sensum Domini? Aut quis consiliarius eius fuit? (Rom 11, 34).
Who knew the Lord's mind? Who has been His advisor?
I
I
 Dómine, scrutátus es et cognovísti me, *tu cognovísti sessiónem meam et resurrectiónem meam.
 Lord, thou hast proved me, and known me: thou hast known my sitting down, and my rising up.
 Intellexísti cogitatiónes meas de longe, *sémitam meam et accúbitum meum investigásti.
 Thou hast understood my thoughts afar off: my path and my life thou hast searched out.
 Et omnes vias meas perspexísti, † quia nondum est sermo in língua mea, *et ecce, Dómine, tu novísti ómnia.
 And thou hast foreseen all my ways: for there is no speech on my tongue.
 A tergo et a fronte coartásti me *et posuísti super me manum tuam.
 Behold, O Lord, thou hast known all things, the last and those of old: thou hast formed me, and hast laid thy hand upon me.
 Mirábilis nimis facta est sciéntia tua super me, *sublímis, et non attíngam eam.
 Thy knowledge is become wonderful to me: it is high, and I cannot reach to it.
 Quo ibo a spíritu tuo * et quo a fácie tua fúgiam?
 Whither shall I go from thy spirit? or whither shall I flee from thy face?
 Si ascéndero in cælum, tu illic es; *si descéndero in inférnum, ades.
 If I ascend into heaven, thou art there: if I descend into hell, thou art present.
 Si súmpsero pennas auróræ *et habitávero in extrémis maris,
 If I take my wings early in the morning, and dwell in the uttermost parts of the sea:
 étiam illuc manus tua dedúcet me, *et tenébit me déxtera tua.
 Even there also shall thy hand lead me: and thy right hand shall hold me.
 Si díxero: «Fórsitan ténebræ cómpriment me, *et non illuminátio erit circa me» ,
 And I said: Perhaps darkness shall cover me: and night shall be my light in my pleasures.
 étiam ténebræ non obscurabúntur a te, † et nox sicut dies illuminábitur * sicut ténebræ eius ita et lumen eius.
 But darkness shall not be dark to thee, and night shall be light as the day: the darkness thereof, and the light thereof are alike to thee.
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
 Ant. Mirábilis facta est sciéntia tua super me, Dómine.
 Ant.
 Ant. 2. Ego Dóminus scrutans cor et probans renes, qui do unicuíque secúndum viam suam.
 Ant. 2.
II
II
 Quia tu formásti renes meos, *contexuísti me in útero matris meæ.
 For thou hast possessed my reins: thou hast protected me from my mother’s womb.
 Confitébor tibi, quia mirabíliter plasmátus sum; † mirabília ópera tua, *et ánima mea cognóscit nimis.
 I will praise thee, for thou art fearfully magnified: wonderful are thy works, and my soul knoweth right well.
 Non sunt abscóndita ossa mea a te, † cum factus sum in occúlto, *contéxtus in inferióribus terræ.
 My bone is not hidden from thee, which thou hast made in secret: and my substance in the lower parts of the earth.
 Imperféctum adhuc me vidérunt óculi tui, † et in libro tuo scripti erant omnes dies: *ficti erant, et nondum erat unus ex eis.
 Thy eyes did see my imperfect being, and in thy book all shall be written: days shall be formed, and no one in them.
 Mihi autem nimis pretiósæ cogitatiónes tuæ, Deus; *nimis gravis summa eárum.
 But to me thy friends, O God, are made exceedingly honourable: their principality is exceedingly strengthened.
 Si dinumerábo eas, super arénam multiplicabúntur; *si ad finem pervénerim, adhuc sum tecum.
 I will number them, and they shall be multiplied above the sand: I rose up and am still with thee.
 [Útinam óccidas, Deus, peccatóres; * viri sánguinum, declináte a me.
 If thou wilt kill the wicked, O God: ye men of blood, depart from me:
 Qui loquúntur contra te malígne: * exaltántur in vanum contra te.
 Because you say in thought: They shall receive thy cities in vain.
 Nonne, qui odérunt te, Dómine, óderam * et insurgéntes in te abhorrébam?
 Have I not hated them, O Lord, that hated thee: and pined away because of thy enemies?
 Perfécto ódio óderam illos, * et inimíci facti sunt mihi.]
 I have hated them with a perfect hatred: and they are become enemies to me.
 Scrutáre me, Deus, et scito cor meum; *proba me et cognósce sémitas meas
 Prove me, O God, and know my heart: examine me, and know my paths.
 et vide, si via vanitátis in me est, *et deduc me in via ætérna.
 And see if there be in me the way of iniquity: and lead me in the eternal way.
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
 Ant. Ego Dóminus scrutans cor et probans renes, qui do unicuíque secúndum viam suam.
 Ant.
 Ant. 3. In ipso cóndita sunt univérsa, et ómnia in ipso constant.
 Ant. 3.
Canticum (Cf. Col 1, 12-20)
Cantique (Cf. Col 1:12-20)
Christus primogenitus omnis creaturæ et primogenitus ex mortuis
Christ, first-born of all creatures, first-born from the dead
 Grátias agámus Deo Patri, * qui idóneos nos fecit in partem sortis sanctórum in lúmine;
 
 qui erípuit nos de potestáte tenebrárum * et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ,
 
 in quo habémus redemptiónem, * remissiónem peccatórum;
 
 qui est imágo Dei invisíbilis, * primogénitus omnis creatúræ,
 
 quia in ipso cóndita sunt univérsa † in cælis et in terra, * visibília et invisibília,
 
 sive throni sive dominatiónes * sive principátus sive potestátes.
 
 Omnia per ipsum et in ipsum creáta sunt, † et ipse est ante ómnia, * et ómnia in ipso constant.
 
 Et ipse est caput córporis Ecclésiæ; † qui est princípium, primogénitus ex mórtuis, * ut sit in ómnibus ipse primátum tenens,
 
 quia in ipso complácuit omnem plenitúdinem habitáre * et per eum reconciliáre ómnia in ipsum,
 
 pacíficans per sánguinem crucis eius, * sive quæ in terris sive quæ in cælis sunt.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
 Ant. In ipso cóndita sunt univérsa, et ómnia in ipso constant.
 Ant.
Lectio brevis (Iac 3, 17-18)
 Quæ desúrsum est sapiéntia primum quidem pudíca est, deínde pacífica, modésta, suadíbilis, plena misericórdia et frúctibus bonis, non iúdicans, sine simulatióne; fructus autem iustítiæ in pace seminátur faciéntibus pacem.
 
Responsorium breve
 r. In médio Ecclésiæ * Apéruit os eius. In médio. v. Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus. * Apéruit os eius. Glória Patri. In médio.
 
 Ant. O doctor óptime, Ecclésiæ sanctæ lumen, beáte N., divínæ legis amátor: deprecáre pro nobis Fílium Dei.
 Ant. O most excellent doctor, light of the holy Church, blessed N., lover of the divine law: pray for us for the Son of God.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
 Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
 
 et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
 
 quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
 
 quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
 
 et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
 
 Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
 
 depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
 
 esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
 
 Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
 
 sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
 Ant. O doctor óptime, Ecclésiæ sanctæ lumen, beáte N., divínæ legis amátor: deprecáre pro nobis Fílium Dei.
 Ant. O most excellent doctor, light of the holy Church, blessed N., lover of the divine law: pray for us for the Son of God.
Preces
 Christum, pro homínibus pontíficem constitútum in iis quæ sunt ad Deum, dignis láudibus celebrémus, humíliter deprecántes:
 
Salvum fac pópulum tuum, Dómine.
 Qui Ecclésiam tuam per sanctos et exímios rectóres mirabíliter illustrásti,
 
 — fac ut christiáni eódem semper lætificéntur splendóre.
 
 Qui, cum sancti te pastóres sicut Móyses orárent, pópuli peccáta dimisísti,
 
 — per intercessiónem eórum Ecclésiam tuam contínua purificatióne sanctífica.
 
 Qui sanctos tuos unxísti in médio fratrum et Spíritum tuum in illos direxísti,
 
 — reple Spíritu Sancto omnes pópuli tui rectóres.
 
 Qui pastórum sanctórum ipse posséssio exstitísti
 
 — tríbue nullum ex iis, quos sánguine acquisísti, sine te manére.
 
 Qui, per Ecclésiæ pastóres, vitam ætérnam óvibus tuis præstas, ne rápiat eas quisquam de manu tua,
 
 — salva defúnctos, pro quibus ánimam tuam posuísti.
 
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
Our Father, who art in heaven,
sanctificétur nomen tuum;
Hallowed be thy name.
advéniat regnum tuum;
Thy kingdom come.
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Thy will be done on earth as it is in heaven.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
Give us this day our daily bread.
et dimítte nobis débita nostra,
And forgive us our trespasses,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
as we forgive those who trespass against us.
et ne nos indúcas in tentatiónem;
And lead us not into temptation:
sed líbera nos a malo.
But deliver us from evil.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
 Deus, qui ad tuæ fidem Ecclésiæ vindicándam beátum Robértum epíscopum mira eruditióne et virtúte decorásti, † eius intercessióne concéde, * ut pópulus tuus eiúsdem fídei semper integritáte lætétur. Per Dóminum.
 
 Dóminus vobíscum.
 
 r. Et cum spíritu tuo.
 
 Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
 
 r. Amen.
 
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
 v. Ite in pace. r. Deo grátias.
 
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
  Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.