v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ætérne sol, qui lúmine creáta comples ómnia, supréma lux et méntium, te corda nostra cóncinunt.
Tuo fovénte Spíritu, hic viva luminária fulsére, per quæ sæculis patent salútis sémitæ.
Quod verba missa cælitus, natíva mens quod éxhibet, per hos minístros grátiæ novo nitóre cláruit.
Horum corónæ párticeps, doctrína honéstus lúcida, hic vir beátus splénduit quem prædicámus láudibus.
Ipso favénte, quǽsumus, nobis, Deus, percúrrere da veritátis trámitem, possímus ut te cónsequi.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Si quis vult primus esse, erit ómnium novíssimus et ómnium miníster.
Ant. 1.
Psalmus 20 (21)
Psalm 20 (21)
Gratiarum actio pro regis victoria
Thanksgiving for the King's victory
Accepit vitam, ut resurgeret, et longitudinem dierum in sæculum sæculi (S. Irenæus).
He has received life, the Risen One, for ever and ever (S. Irenaeus).
Dómine in virtúte tua lætábitur rex, * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
Lord, the king rejoices in Thy strength; how Thy help fills him with gladness!
Desidérium cordis eius tribuísti ei * et voluntátem labiórum eius non denegásti.
Thou gavest him what his heart desired, Thou didst not refuse what his lips asked.
Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis; * posuísti in cápite eius corónam de auro puríssimo.
For Thee hast warned him of exquisite blessings, Thou hast put on his head a crown of pure gold.
Vitam pétiit a te, et tribuísti ei, * longitúdinem diérum in sæculum et in sǽculum sǽculi.
He asked thou for life, thou gavest it unto him, for long days forevermore and for ever.
Magna est glória eius in salutári tuo, * magnificéntiam et decórem impónes super eum;
Great is his glory, thanks to Thy help; Thou put on him splendor and magnificence.
quóniam pones eum benedictiónem in sǽculum sǽculi, * lætificábis eum in gáudio ante vultum tuum.
Thou makest it forevermore an object of blessings; Thou fill him with joy in front of thy face.
Quóniam rex sperat in Dómino * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
For the king trusts in the Lord, and by the goodness of the Most High he doth not waver.
[Invéniet manus tua omnes inimícos tuos, * déxtera tua invéniet, qui te odérunt.
[Thy hand, O king, will reach all thy enemies, thy right hand will reach those who hate thou.
Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: † Dóminus in ira sua deglútiet eos, * et devorábit eos ignis.
Thou shalt make them like a fiery furnace on the day when thou show thy face; the Lord will destroy them in His wrath, and fire will devour them.
Fructum eórum de terra perdes * et semen eórum de fíliis hóminum.
Thou shalt wipe out their seed from the earth, and their descendants from the children of men.
Quóniam intendérunt in te mala, * cogitavérunt consília: nihil potuérunt.
They have prepared for thee destruction, they have devised evil designs, but they will be powerless.
Quóniam pones eos dorsum, * arcus tuos tendes in vultum eórum.]
For thee shalt turn thy back on them; with thy darts thou shalt aim at the forehead.]
Exaltáre, Dómine, in virtúte tua; * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Arise, Lord, in Thy strength! We want to sing and celebrate Thy power.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Si quis vult primus esse, erit ómnium novíssimus et ómnium miníster.
Ant.
Ant. 2. Cum apparúerit princeps pastórum, percipiétis immarcescíbilem glóriæ corónam, allelúia.
Ant. 2. When the Prince of shepherds appears, thou shalt receive the crown of glory, which never fades, alleluia.
Psalmus 91 (92)
Psalm 91 (92)
Laus Domini creatoris
Praise be unto the Lord the Creator
Laudes enuntiantur pro gestis Unigeniti (S. Athanasius).
Praises celebrate the great deeds of the only-begotten Son (St. Athanasius).
I
I
Bonum est confitéri Dómino * et psállere nómini tuo, Altíssime,
It is good to praise the Lord and to sing Thy name, O Most High;
annuntiáre mane misericórdiam tuam * et veritátem tuam per noctem,
to proclaim Thy mercy in the morning, and Thy truth during the night,
in decachórdo et psaltério, * cum cántico in cíthara.
on the ten-stringed harp, and the psaltery, with a canticle on the zither.
Quia delectásti me, Dómine, in factúra tua, * et in opéribus mánuum tuárum exsultábo.
For Thee hast rejoiced me, O Lord, in Thy creation, and I will rejoice over the works of Thy hands.
Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine: * nimis profúndæ factæ sunt cogitatiónes tuæ.
How beautiful are Thy works, Lord, how deep Thy thoughts are.
Vir insípiens non cognóscet, * et stultus non intélleget hæc.
The stupid man will not know them, and the fool will not understand them.
Cum germináverint peccatóres sicut fenum, * et florúerint omnes, qui operántur iniquitátem,
When sinners have sprouted like grass, and all those who work iniquity have come forward,
hoc tamen erit ad intéritum in sǽculum sǽculi; * tu autem altíssimus in ætérnum, Dómine.
yet it will be destined for destruction for ever and ever. But Thou, Lord, are eternally the Most High, O Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Cum apparúerit princeps pastórum, percipiétis immarcescíbilem glóriæ corónam, allelúia.
Ant. When the Prince of shepherds appears, thou shalt receive the crown of glory, which never fades, alleluia.
Ant. 3. Serve bone et fidélis, intra in gáudium Dómini tui (T.P. Allelúia).
Ant. 3. Good and faithful servant, enter into the joy of thy Lord (T.P. Alleluia).
II
II
Quóniam ecce inimíci tui, Dómine, † quóniam ecce inimíci tui períbunt, * et dispergéntur omnes, qui operántur iniquitátem.
For behold, Lord, thy enemies, behold, thy enemies will perish, and all those who work iniquity will be scattered.
Exaltábis sicut unicórnis cornu meum, * perfusus sum óleo úberi.
And my horn will rise up like the unicorn's, I have been bathed in abundant oil.
Et despíciet óculus meus inimícos meos, * et in insurgéntibus in me malignántibus áudiet auris mea.
And my eye will despise my enemies, and my ear will hearken the cries of anguish of the wicked who rise up against me.
Iustus ut palma florébit, * sicut cedrus Líbani succréscet.
The righteous will blossom like the palm tree, and it will multiply like the cedar of Lebanon.
Plantáti in domo Dómini, * in átriis Dei nostri florébunt.
Planted in the house of the Lord, they will flourish in the courts of the house of our God.
Adhuc fructus dabunt in senécta, * úberes et bene viréntes erunt,
They will still bear fruit in old age, and they will flourish and be very vigorous,
ut annúntient quóniam rectus Dóminus refúgium meum, * et non est iníquitas in eo.
to proclaim that the Lord our God is righteous, and that there is no iniquity in Him.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Serve bone et fidélis, intra in gáudium Dómini tui (T.P. Allelúia).
Ant. Good and faithful servant, enter into the joy of thy Lord (T.P. Alleluia).
v. Audies de ore meo verbum. R/ . Et annuntiábis eis ex me.
In primo nocturno, anno II
De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Timótheum
Fidélis sermo: si quis episcopátum áppetit, bonum opus desíderat. Opórtet ergo epíscopum irreprehensíbilem esse, uníus uxóris virum, sóbrium, prudéntem, ornátum, hospitálem, doctórem, non vinoléntum, non percussórem, sed modéstum, non litigiósum, non cúpidum, suæ dómui bene præpósitum, fílios habéntem in subiectióne cum omni castitáte - si quis autem dómui suæ præésse nescit, quómodo ecclésiæ Dei curam habébit? -, non neóphytum, ne in supérbia elátus in iudícium íncidat Diáboli. Opórtet autem illum et testimónium habére bonum ab his, qui foris sunt, ut non in oppróbrium íncidat et láqueum Diáboli.
Diáconos simíliter pudícos, non bilíngues, non multo vino déditos, non turpe lucrum sectántes, habéntes mystérium fídei in consciéntia pura. Et hi autem probéntur primum, deínde minístrent nullum crimen habéntes. Mulíeres simíliter pudícas, non detrahéntes, sóbrias, fidéles in ómnibus. Diáconi sint uníus uxóris viri, qui fíliis suis bene præsint et suis dómibus; qui enim bene ministráverint, gradum sibi bonum acquírent et multam fidúciam in fide, quæ est in Christo Iesu. Hæc tibi scribo sperans veníre ad te cito; si autem tardávero, ut scias quómodo opórteat in domo Dei conversári, quæ est ecclésia Dei vivi, colúmna et firmaméntum veritátis.
Et ómnium confessióne magnum est pietátis mystérium: Qui manifestátus est in carne, iustificátus est in Spíritu, appáruit ángelis, prædicátus est in géntibus, créditus est in mundo, assúmptus est in glória.
r. Misericórdia tua, Dómine, magna est super me, * Et liberásti ánimam meam ex inférno inferióri. v. Deus, iníqui insurrexérunt in me, et fortes quæsiérunt ánimam meam. * Et liberásti. v. Glória Patri. * Et liberásti.
In secundo nocturno, anno II
Ex Confessiónum libris sancti Augustíni epíscopi (Lib. 8, c.12, 28-29: CCL 130-131)
Ubi vero a fundo arcáno alta considerátio traxit et congéssit totam misériam meam in conspéctu cordis mei, obórta est procélla ingens ferens ingéntem imbrem lacrimárum. Et ut totum effúderem cum vócibus suis, surréxi ab Alýpio - solitúdo mihi ad negótium flendi aptior suggerebátur - et secéssi remótius, quam ut posset mihi onerósa esse étiam eius præséntia. Sic tunc eram, et ille sensit: néscio quid enim puto, díxeram, in quo apparébat sonus vocis meæ iam fletu grávidus, et sic surréxeram. Mansit ergo ille ubi sedebámus nímie stupens. Ego sub quadam fici árbore stravi me néscio quómodo et dimísi habénas lácrimis, et prorupérunt flúmina oculórum meórum, acceptábile sacrifícium tuum, et non quidem his verbis, sed in hac senténtia multa dixi tibi: Et tu, Dómine, úsquequo? Usquequo, Dómine, irascéris in finem? Ne memor fuéris iniquitátum nostrárum antiquárum. Sentiébam enim eis me tenéri. Iactábam voces miserábiles: "Quámdiu, quámdiu," cras et cras"? Quare non modo? Quare non hac hora finis turpitúdinis meæ?"
Dicébam hæc et flebam amaríssima contritióne cordis mei. Et ecce aúdio vocem de vicína domo cum cantu dicéntis et crebro repeténtis quasi púeri an puéllæ, néscio: "Tolle, lege; tolle, lege." Statímque mutáto vultu intentíssimus cogitáre cœpi, utrúmnam solérent púeri in áliquo génere ludéndi cantitáre tale áliquid, nec occurébat omníno audísse me úspiam repressóque ímpetu lacrimárum surréxi nihil áliud intérpretans divínitus mihi iubéri, nisi ut aperírem códicem et légerem quod primum caput inveníssem. Audíeram enim de António, quod ex evangélica lectióne, cui forte supervénerat, admonítus fúerit, tamquam sibi dicerétur quod legebátur: Vade, vende quod habes, da paupéribus et habébis thesaúrum in cælis; et veni, séquere me, et tali oráculo conféstim ad te esse convérsum.
Itaque cóncitus rédii in eum locum, ubi sedébat Alýpius; ibi posuéram códicem Apóstoli, cum inde surréxeram. Arrípui, apérui, et legi in siléntio capítulum quo primum coniécti sunt óculi mei: non in comissatiónibus et ebrietátibus, non in cubílibus et impudicítiis, non in contentióne et æmulatióne, sed indúite Dóminum Iesum Christum, et carnis providéntiam ne fecéritis in concupiscéntiis. Nec ultra vólui légere nec opus erat. Statim quippe cum fine huiúsce senténtiæ quasi luce securitátis infúsa cordi meo omnes dubitatiónis ténebræ diffugérunt.
r. Ecce sacérdos magnus, qui in diébus suis plácuit Deo; * Ideo iureiurándo fecit illum Dóminus créscere in plebem suam. v. Benedictiónem ómnium géntium dedit illi, et testaméntum suum confirmávit super caput eius. * Ideo. v. Glória Patri. * Ideo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
