v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Christe, pastórum caput atque princeps, géstiens huius celebráre festum, débitas sacro pia turba psallit cármine laudes.
pro papa:
Quas oves déderas, ovíle orbis ut totus fíeret sacrátum, hic tuo nutu pósitus suprémo cúlmine rexit.
pro episcopo:
Strénuum bello púgilem supérni chrísmatis pleno tuus unxit intus Spíritus dono, posuítque sanctam páscere gentem.
pro presbytero:
Hunc tibi eléctum fáciens minístrum ac sacerdótem sócians, dedísti dux ut astaret pópulo fidélis ac bonus altor.
Hic gregis ductor fuit atque forma, lux erat cæco, mísero levámen, próvidus cunctis pater omnibúsque ómnia factus.
Christe, qui sanctis méritam corónam reddis in cælis, dócili magístrum fac sequi vita, similíque tandem fine potíri.
Æqua laus summum célebret Paréntem teque, Salvátor, pie rex, per ævum; Spíritus Sancti résonet per omnem glória mundum.
Ant. 1. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. 1. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Psalmus 30 (31), 2-17. 20-25
Psalm 30
Afflicti supplicatio cum fiducia
Supplication of the afflicted with confidence
Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Lc 23, 46).
Father, into Your hands I commend My spirit (Lk 23:46)
I
I
In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; * in iustítia tua líbera me.
I have hoped in Thou, Lord; that I should never be confounded; in Thy righteousness, deliver me.
Inclína ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me.
Incline thy ear unto me; Make haste to deliver me. Be me a protective God and a house of refuge, * that Thou may save me.
Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias.
For Thou art my strength and refuge, and for Thy Name's sake Thou shalt lead me and feed me.
Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu * et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.
Thou shalt rescue me from this snare that they have hidden against me, for Thou art my protector.
Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, * quóniam tu es fortitúdo mea.
I commend my soul into Thy hands; Thou hast redeemed me, Lord, God of truth.
In manus tuas comméndo spíritum meum; * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
Thou hate those who cling without any fruit to vain things.
Odísti observántes vanitátes supervácuas, * ego autem in Dómino sperávi.
As for me, I have put my hope in the Lord. I will leap for joy and gladness in Thy mercy.
Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, * quóniam respexísti humilitátem meam;
For Thou hast looked upon my humbled state; Thou hast saved my soul from anguish.
agnovísti necessitátes ánimæ meæ, nec conclusísti me in mánibus inimíci; * statuísti in loco spatióso pedes meos.
And Thou didst not deliver me into the hands of the enemy; Thou put my feet out to sea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Ant. 2. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. 2. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
II
II
Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; conturbátus est in mæróre óculus meus, * ánima mea et venter meus.
Have mercy on me, Lord, for I am very afflicted; my eye, my soul, and my bowels are troubled with anger.
Quóniam defécit in dolóre vita mea * et anni mei in gemítibus;
For my life is consumed in pain, and my years in groaning.
infirmáta est in paupertáte virtus mea, * et ossa mea contabuérunt.
My strength has been weakened by poverty, and my bones are shaken.
Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde et timor notis meis: * qui vidébant me foras, fugiébant a me.
More than all my enemies, I have become an object of reproach, especially to my neighbors, and the terror of those who know me.
Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; * factus sum tamquam vas pérditum.
Those who saw me outside fled from me. I have been forgotten by hearts, like a dead man.
Quóniam audívi vituperatiónem multórum: * horror in circúitu;
I have been like a broken vessel; for I have heard the insulting words of those who live around.
in eo dum convenírent simul advérsum me, * auférre ánimam meam consiliáti sunt.
When they gathered together against me, they held a council to take my life.
Ego autem in te sperávi, Dómine; dixi: «Deus meus es tu, * in mánibus tuis sortes meæ».
But I have hoped in Thee, Lord. I said, "Thou art my God;
Eripe me de manu inimicórum meórum * et a persequéntibus me;
my destinies are in Thy hands. Snatch me from the hand of my enemies and persecutors.
illústra fáciem tuam super servum tuum, * salvum me fac in misericórdia tua.
Let Thy face shine on Thy servant; save me by Thy mercy.
[Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te; * erubéscant ímpii et obmutéscant in inférno.
[Lord, let me not be confounded, for I have called upon Thou. Let the ungodly be ashamed and led into hell; let deceitful lips become dumb,
Muta fiant lábia dolósa, † quæ loquúntur advérsus iústum protérva * in supérbia et in abusióne.]
they who pronounce iniquity against the righteous, with pride and insolence.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
Ant. 3. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. 3. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
III
III
Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
How great, O Lord, is the abundance of Thy meekness, which Thou hast set up for those who fear Thou!
Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
Thou exercise it against those who hope in Thou, in the sight of the children of men.
Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum;
Thou shalt hide them in the secret of Thy face, safe from the tumult of men.
próteges eos in tabernáculo * a contradictióne linguárum.
Thou shalt protect them in Thy tabernacle from tongues that attack them.
Benedíctus Dóminus, * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
Blessed be the Lord, for He hath shown His mercy unto me in a fortified city.
Ego autem dixi in trepidatióne mea: * «Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum».
As for me, I said in the transport of my spirit: I have been rejected from before Thy eyes.
Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
That is wherefore Thou heardest the voice of my prayer when I cried out to Thou.
Dilígite Dóminum, omnes sancti eius: fidéles consérvat Dóminus * et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.
Love the Lord, all of thee His saints; for the Lord will seek the truth, and He shall punish widely those who give themselves up to pride.
Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
Be courageous, and let thy hearts be strengthened, all thou who hope in the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
In primo nocturno, anno I
De libro Isaíæ prophétæ
Accédite, gentes, ad audiéndum, et, pópuli, atténdite; áudiat terra et plenitúdo eius, orbis et omne germen eius. Quia indignátio Dómini super omnes gentes et furor super univérsam milítiam eórum: ad intéritum devóvit eos et dedit eos in occisiónem. Interfécti eórum proiciéntur, et de cadavéribus eórum ascéndet fœtor; dissolvéntur montes sánguine eórum. Et tabéscet omnis milítia cælórum et complicabúntur sicut liber cæli, et omnis milítia eórum défluet, sicut défluit fólium de vínea et árida frons de ficu. Quóniam inebriátus est in cælo gládius meus: ecce super Edom descéndet et super pópulum interfectiónis meæ ad iudícium. Gládius Dómini replétus est sánguine, incrassátus est ádipe, de sánguine agnórum et hircórum, de ádipe víscerum aríetum; víctima enim Dómini in Bosra, et interféctio magna in terra Edom. Cadunt búbali cum eis, iuvénci cum tauris; inebriábitur terra eórum sánguine et humus eórum ádipe pínguium, quia dies ultiónis Dómini, annus retributiónum ad vindicándam Sion.
Et converténtur torréntes eius in picem et humus eius in sulphur, et erit terra eius in picem ardéntem. Nocte et die non exstinguétur, in sempitérnum ascéndet fumus eius, a generatióne in generatiónem desolábitur, in sæcula sæculórum non erit tránsiens per eam. Et possidébunt illam onocrótalus et erícius, nóctua et corvus habitábunt in ea; et exténdet super eam mensúram solitúdinis et perpendículum desolatiónis. Nóbiles eius non erunt, nec regnum proclamábunt; et omnes príncipes eius erunt in níhilum. Et oriéntur in dómibus eius spinæ, urtícæ et paliúrus in munitiónibus eius; et erit cubíle dracónum et páscua struthiónum. Et occúrrent hyænæ thóibus, et pilósus clamat ad amícum suum; ibi cubat lámia et invénit réquiem. Ibi nidíficat serpens ováque depónit et circumfódit et fovet in umbra eius; illuc congregántur milvi alter ad álterum.
Requírite in libro Dómini et légite: unum ex eis non deest, alter álterum exspectáre non debet; quia os Dómini præcépit et spíritus eius ipse congregávit ea. Et ipse misit eis sortem, et manus eius divísit terram illis in mensúra; usque in ætérnum possidébunt eam, in generatióne et generatióne habitábunt in ea.
r. Ierúsalem, surge, et sta in excélso, et vide * Iucunditátem quæ véniet tibi a Deo tuo. v. Leva in circúitu óculos tuos, et vide et contempláre * Iucunditátem quæ. v. Glória Patri. * Iucunditátem quæ.
In secundo nocturno, anno I
Ex Commentário sancti Ephræm diáconi in Diatéssaron (Cap.18, 15.17: SC 121, p.325.327)
Ut discípulos impedíret, ne eum de moménto advéntus sui interrogárent, Christus dixit: De illa hora nemo scit, neque ángeli neque Fílius. Non est vestrum nosse témpora vel moménta. Abscóndit illa ut vigilémus et quivis nostrum exístimet illud sua ætáte eventúrum esse. Si enim revelásset quo témpore ventúrus esset, advéntus eius insúlsus factus esset, nec ámplius desiderarétur a géntibus et sæculis in quibus revelábitur. Dixit se ventúrum esse, sed non dixit quando ventúrus esset, et ita omnes generatiónes et sæcula ardénter eum exspéctant.
Quamvis enim Dóminus signa advéntus sui constitúerit, nequáquam tamen eórum términus plane intellégitur; nam hæc signa multíplici mutatióne venérunt et transiérunt, immo et adhuc perstant. Extrémus enim eius advéntus prióri símilis est. Nam quemádmodum iusti et prophétæ eum exspectavérunt, putántes eum ipsórum diébus se revelatúrum, ita étiam hódie quisque fidélium suo témpore eum suscípere desíderat, quia diem advéntus sui non maniféstum fecit: idque máxime hanc ob causam, ne quis illum, cuius potestáti et domínio númeri et témpora súbdita sunt, fato et horæ subiéctum exístimet.
Vigiláte, quia quando corpus dormit, natura nostra dominátur et non ex nostra voluntáte, sed iuxta impúlsum natúræ opus vi perfícitur. Et quando ánimæ gravis sopor dominátur, puta pusillanímitas aut tristítia, inimícus dominátur eius et per eam id facit quod illa non vult. Natúræ dominátur vis, ánimæ vero inimícus. Vigilántiam ergo, quam mandávit Dóminus, utríque parti hóminis præscrípsit: córpori ut a somnoléntia, ánimæ ut a torpóre et timiditáte cavéret, ut Scriptúra ait: Evigiláte, iusti; et: Exsurréxi et adhuc tecum sum.
r. Ierúsalem, plantábis víneam in móntibus tuis et exsultábis quia dies Dómini véniet: surge, Sion, convértere ad Deum tuum; gaude et lætáre Iacob, * Quia de médio géntium Salvátor tuus véniet. v. Deus a Líbano véniet et Sanctus de monte umbróso et condénso. * Quia de. v. Glória Patri. * Quia de.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
