Asperges me, Domine, hyssopo, et mundabor : lava bis me, et super nivem dealbabor.

   Ps. Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam. Gloria Patri. Asperges me.

   v. Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam ;

   r. Et Salutare tuum da nobis.

   v. Domine, exaudi orationem meam ;

   r. Et clamor meus ad te veniat.

   v. Dominus vobiscum ;

   r. Et cum spiritu tuo.

   Exaudi nos, Domine sancte, Pater omnipotens, reterne Deus : et mittere digneris sanctum Angelum tuum de cœlis, qui custodiat. foveat, protegat, visitet, atque defendat omnes habitantes in hoc habitaculo. Per Christum Dominum nostrum. Amen.

   In nomine Patris, et Filii. et Spiritus Sancti. Amen.

   v. Introibo ad altare Dei,

   r. Ad Deum qui laetificat juventutem meam.

   Judica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta : ab homine iniquo et doloso erue me.

   Quia tu es, Deus, fortitudo mea : quare me reppulisti ? et quare tristis incedo, dum affligit me inimicus ?

   Emitte lucem tuam et veritatem tuam ; ipsa me deduxerunt et adduxerunt in montem sanctum tuum, et in tabernacula tua.

   Et introibo ad altare Dei : ad Deum qui laetificat juventutem meam.

   Confitebor tibi in cithara, Deus, Deus meus : quare tristis es, anima mea : et quare conturbas me ?

   Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi : salutare vultus mei, et Deus meus.

   Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculorum. Amen.

   v. Introibo ad altare Dei,

   r. Ad Deum qui laetificat juventutem meam.

   v. Adjutorium nostrum in nomine Domini,

   Confiteor Deo omnipotenti, beatæ Maria ; semper Virgini, beato Michaeli Archangelo, beato Johanni Baptista ; sanctis Apostolis Petro et Paulo, omnibus Sanctis, et tibi, Pater, quia peccavi nimis, cogitatione, verbo et opere : mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ideo precor beatam Mariam semper Virginem, beatum Michaelem Archangelum, beatum Johannem Baptistam, sanctos Apostolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, Pater, orare pro me ad Dominum Deum nostrum.

   v. Misereatur vestri omnipotens Deus, et dimissis peccatis vestris, perducat vos ad vitam aeternam.

   r. Amen.

   v. Indulgentiam, absolutionem, et remissionem peccatorum nostrorum, tribuat nobis omnipotens et misericors Dominus.

   r. Amen.

   v. Deus, tu conversus vivificabis nos ;

   r. Et plebs tua laetabitur in te.

   v. Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam ;

   r. Et Salutare tuum da nobis.

   v. Domine, exaudi orationem meam ;

   r. Et clamor meus ad te veniat.

   v. Dominus vobiscum ;

   r. Et cum spiritu tuo.

   Aufer a nobis, quaesumus Domine, iniquitates nostras ; ut ad Sancta Sanctorum puris mereamur mentibus introire. Per Christum Dominum nostrum. Amen.

   r. Amen.

   r. Amen.

   Oramus te, Domine, per merita Sanctorum tuorum quorum reliquiae hic sunt, et omnium Sanctorum, ut indulgere digneris omnia peccata mea. Amen.

   Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bona ; voluntatis.

   Laudamus te : benedicimus te : adoramus te : glorificamus te : gratias agimus tibi propter magnam gloriam tuam.

   Domine Deus, Rex cœlestis, Deus Pater omnipotens.

   Domine, Fili unigenite, Jesu Christe.

   Domine Deus, Agnus Dei, Filius Patris.

   Qui tollis peccata mundi, miserere nobis.

   Qui sedes ad dexteram Patris, miserere nobis.

   Quoniam tu solus Sanctus, tu solus Dominus, tu solus Altissimus, Jesu Christe, cum Sancto Spiritu, in gloria Dei Patris. Amen.

   Munda cor meum, ac labia mea, omnipotens Deus, qui labia Isaiae Prophetae calculo mundasti ignito : ita me tua grata miseratione dignare mundare, ut sanctum Evangelium tuum digne valeam nuntiare. Per Christum Dominum nostrum. Amen.

   Dominus sit in corde meo, et in labiis meis : ut digne et competenter annuntiem Evangelium suum. In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Amen.

   Credo in unum Deum, Patrem omnipotentem, factorem cœli et terrae, visibilium omnium et invisibilium.

   Et in unum Dominum Iesum Christum, Filium Dei unigenitum. Et ex Patre natum ante omnia sæcula. Deum de Deo, lumen de lumine, Deum verum de Deo vero. Genitum, non factum, consubstantialem Patri : per quem omnia facta sunt. Qui propter nos homines et propter nostram salutem, descendit de cœlis. Et incarnatus est de Spiritu Sancto ex Maria Virgine : ET HOMO FACTUS EST. Crucifixus etiam pro nobis sub Pontio Pilato, passus et sepultus est. Et resurrexit tertia die, secundum Scripturas. Et ascendit in caelum : sedet ad dexteram Patris. Et iterum venturus est cum gloria judicare vivos et mortuos : cujus regni non erit finis.

   Et in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem : qui ex Patre Filioque procedit. Qui cum Patre et Filio simul adoratur, et conglorificatur : qui locutus est per Prophetas. Et Unam, Sanctam, Catholicam et Apostolicam Ecclesiam. Confiteor unum Baptisma in remissionem peccatorum. Et exspecto resurrectionem mortuorum, et vitam venturi sæculi Amen.

   Suscipe, sancte Pater, omnipotens aeterne Deus, hanc immaculatam hostiam, quam ego indignus famulus tuus offero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabilibus peccatis et offensionibus et negligentiis meis, et pro omnibus circumstantibus, sed et pro omnibus fidelibus Christianis vivis atque defunctis : Ut mihi et illis proficiat ad salutem in vitam aeternam. Amen.

   Deus, qui humanae substantiae dignitatem mirabiliter condidisti, et mirabilius reformasti, da nobis per humus aquae et vini mysterium, ejus divinitatis esse consortes, qui humanitatis nostrae fieri dignatus est particeps, Jesus Christus, Filius tuus, Dominus noster ; qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia sæcula sæculorum. Amen.

   Offerimus tibi, Domine, calicem salutaris, tuam deprecantes clementiam : ut in conspectu divinae Majestatis tuae, pro nostra et totius mundi salute, cum odore suavitatis ascendat. Amen.

   In spiritu humilitatis, et in animo contrito suscipiamur a te, Domine : et sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie, ut placeat tibi, Domine Deus.

   Veni, Sanctificator omnipotens, aeterne Deus, et benedic hoc sacrificium tuo sancto Nomini praeparatum.

   Lavabo inter innocentes manus meas : et circumdabo altare tuum, Domine.

   Ut audiam vocem laudis : et enarrem universa mirabilia tua.

   Domine, dilexi decorem domus tua : : et locum habitationis gloriae tuae.

   Ne perdas cum impiis, Deus, animam meam : et cum viris sanguinum vitam meam.

   In quorum manibus iniquitates sunt : dextera eorum repleta est muneribus.

   Ego autem in innocentia mea ingressus sum : redime me, et miserere mei.

   Pes meus stetit in directo : in ecclesiis benedicam te, Domine.

   Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculorum. Amen.

   Suscipe, sancta Trinitas, hanc oblationem, quam tibi offerimus ob memoriam Passionis, Resurrectionis, et Ascensionis Jesu Christi Domini nostri, et in honorem beatae Mariae semper Virginis, et beati Johannis Baptistae, et sanctorum Apostolorum Petri et Pauli, et istorum, et omnium Sanctorum : ut illis proficiat ad honorem, nobis autem ad salutem : et illi pro nobis intercedere dignentur in cœlis, quorum memoriam agimus in terris. Per eumdem Christum Dominum nostrum. Amen.

   Orate, Fratres : ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotentem.

   R. Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis, ad laudem et gloriam Nominis sui, ad utilitatem quoque nostram, totiusque Ecclesiae suae sanctae.

   Per omnia sæcula sæculorum.

   R. Amen

   R. Habemus ad Dominum.

   R. Amen.

   Vere dignum et iustum est, aéquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere : Dómine, sancte Pater, omnípotens aetérne Deus : Qui cum unigénito Fílio tuo, et Spíritu Sancto, unus es Deus, unus es Dóminus : non in uníus singularitáte persónae, sed in uníus Trinitáte substantiae. Quod énim de tua glória, revelánte te, crédimus, hoc de Fílio tuo, hoc de Spíritu Sancto, sine differéntia discretiónis sentímus. Ut in confessióne verae sempiternaéque Deitátis, et in persónis propríetas, et in esséntia únitas, et in maiestáte adorétur aequálitas. Quam láudant Angeli atque Archángeli, Chérubim quoque ac Séraphim : qui non céssant clamáre cotídie, una voce dicéntes : Sanctus ! Sanctus ! Sanctus !

   Vere dignum et iustum est, aéquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere : Dómine, sancte Pater, omnípotens aetérne Deus : per Christum Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, trémunt Potestátes, Coéli cœlorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes :

   Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus Deus sabaoth !

   Pleni sunt cœli et terra gloria tua.

   Hosanna in excelsis !

   Benedictus qui venit in Nomine Domini.

   Hosanna in excelsis !

   Te igitur, clementissime Pater, per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum supplices rogamus ac petimus, uti accepta habeas, et benedicas hæc dona, hæc munera, hæc sancta sacrificia illibata ; in primis quæ tibi offerimus pro Ecclesia tua sancta catholica : quam pacificare, custodire, adunare, et regere digneris toto orbe terrarum, una cum famulo tuo Papa nostro N., et Antistite nostro N., et omnibus orthodoxis, atque catholicæ et apostolica ; fidei cultoribus.

   Memento, Domine, famulorum famularumque tuarum N. et N., et omnium circumstantium, quorum tibi fides cognita est, et nota devotio : pro quibus tibi offerimus, vel qui tibi offerunt hoc sacrificium laudis, pro se suisque omnibus, pro redemptione animarum suarum, pro spe salutis et incolumitatis suæ, tibique reddunt vota sua æterno Deo vivo et vero.

   Communicantes, et memoriam venerantes, in primis gloriosæ, semper Virginis Mariæ, Genitricis Dei et Domini nostri Jesu Christi : sed et beatorum Apostolorum ac Martyrum tuorum Pétri et Pauli, Andreae, Jacobi, Johannis, Thomae, Jacobi, Philippi, Bartholomaei, Matthæi, Simonis et Thaddaei, Lini, Cleti, Clementis, Xysti, Cornelii, Cypriani, Laurentii, Chrysogoni, Joannis et Pauli, Cosmae et Damiani, et omnium Sanctorum tuorum : quorum meritis precibusque concedas, ut in omnibus protectionis tua ; muniamur auxilio. Per eumdem Christum Dominum nostrum. Amen.

   Hanc igitur oblationem servitutis nostræ, sed et cunctæ familiæ tuæ, quæsumus Domine, ut placatus accipias ; diesque nostros in tua pace disponas, atque ab alterna damnatione nos eripi, et in electorum tuorum jubeas grege numerari. Per Christum Dominum nostrum. Amen.

   Quam oblationem tu Deus in omnibus, quæsumus, benedictam, adscriptam, ratam, rationabilem, acceptabilemque facere digneris ; ut nobis Corpus et Sanguis fiat dilectissimi Filii tui Domini nostri Jesu Christi.

   Qui pridie quam pateretur, accepit panem in sanctas ac venerabiles manus suas ; et elevatis oculis in cœlum, ad te Deum Pat rem suum omnipotentem, tibi gratias agens, benedixit, fregit, deditque discipulis suis, dicens : Accipite, et manducate ex hoc omnes : HOC EST ENIM CORPUS MEUM.

   Simili modo postquam coenatum est, accipiens et hunc præclarum Calicem in sanctas ac venerabiles manus suas : item tibi gratias agens, benedixit, deditque discipulis suis, dicens : Accipite et bibite ex eo omnes. HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI : MYSTERIUM FIDEI : QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM. Hæc quotiescumque feceritis, in mei memoriam facietis.

   Unde et memores, Domine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, ejusdem Christi Filii tui Domini nostri tam beatæ Passionis, nec non et ab inferis Resurrectionis, sed et in cœlos gloriosæ Ascensionis : offerimus præclaræ majestati tuæ de tuis donis ac datis Hostiam puram, Hostiam sanctam, Hostiam immaculatam : Panem sanctum vitæ æternæ, et Calicem salutis perpetuæ.

   Supra quæ propitio ac sereno vultu respicere digneris, et accepta habere, sicuti accepta habere dignatus es munera pueri tui justi Abel, et sacrificium Patriarchæ nostri Abrahæ, et quod tibi obtulit summus Sacerdos tuus Melchisedech, sanctum sacrificium, immaculatam hostiam.

   Supplices te rogamus, omnipotens Deus : jube hæc perferri per manus sancti Angeli tui in sublime Altare tuum, in conspectu divinæ Majestatis tuæ : ut quotquot ex hac altaris participatione, sacrosanctum Filii tui Corpus et Sanguinem sumpserimus, omni benedictione cœlesti et gratia repleamur. Per eumdem Christum Dominum nostrum. Amen.

   Memento etiam, Domine, famulorum famularumque tuarum N. et N. qui nos præcesserunt cum signo fidei, et dormiunt in somno pacis. Ipsis, Domine, et omnibus in Christo quiescentibus, locum refrigerii, lucis et pacis, ut indulgeas, deprecamur. Per eumdem Christum Dominum nostrum. Amen.

   Nobis quoque peccatoribus famulis tuis, de multitudine miserationum tuarum sperantibus, partem aliquam et sociÉtatem donare digneris cum tuis sanctis Apostolis et Martyribus ; cum Iohanne, Stephano, Mathia, Barnaba, Ignatio, Alexandro, Marcellino, Petro, Felicitate, Perpetua, Agatha, Lucia, Agnete, Concilia, Anastasia et omnibus Sanctis tuis ; intra quorum nos consortium, non æstimator meriti, sed veniæ, quæsumus, largitor admitte : per Christum Dominum nostrum. Per quem hæc omnia, Domine, semper bona creas, sanctificas, vivificas, benedicis et præstas nobis : per ipsum, et cum ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipotenti, in unitate Spiritus Sancti, omnis honor et gloria.

   Per omnia sæcula sæculorum.

   R. Amen.

   R. Amen !

   Pater noster, qui es in cœlis : Sanctificetur Nomen tuum : Adveniat regnum tuum : Fiat voluntas tua sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie : Et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris : Et ne nos inducas in tentationem.

   R. Sed libera nos a malo.

   Amen.

   Amen.

   Libera nos, quæsumus Domine, ab omnibus malis, præteritis, præsentibus et futuris : et intercedente beata et gloriosa semper Virgine Dei Genitrice Maria, cum beatis Apostolis tuis Petro et Paulo, atque Andrea, et omnibus Sanctis, da propitius pacem in diebus nostris : ut ope misericordiæ tuæ adjuti, et a peccato simus semper liberi, et ab omni perturbatione securi. Per eumdem Dominum nostrum Jesum Christum Filium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus.

   Per omnia sæcula sæculorum. r. Amen.

   Pax Domini sit semper vobiscum.

   R. Et cum spiritu tuo.

   Hæc commixtio et consecratio Corporis et Sanguinis Domini nostri Jesu Christi, fiat accipientibus nobis in vitam æternam. Amen.

   Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis.

   Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis.

   Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, dona nobis pacem.

   Domine Jesu Christe, qui dixisti Apostolis tuis : Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis : ne respicias peccata mea, sed fidem Ecclesiæ tuæ : eamque secundum voluntatem tuam pacificare et coadunare digneris. Qui vivis et regnas Deus, per omnia sæcula sæculorum. Amen.

   Domine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntate Patris, cooperante Spiritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificasti : libera me per hoc sacrosanctum Corpus, et Sanguinem tuum, ab omnibus iniquitatibus meis, et universis malis, et fac me tuis semper inhaerere mandatis, et a te nunquam separari permittas. Qui cum eodem Deo Patre et Spiritu Sancto vivis et régnas Deus in sæcula sæculorum, Amen.

   Perceptio Corporis tui, Domine Jesu Christe, quod ego indignus sumere præsumo, non mihi proveniat in judicium et condemnationem ; sed pro tua pietate prosit mihi ad tutamentum mentis et corporis, et ad medelam percipiendam. Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia sæcula sæculorum. Amen.

   Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum : sed tantum die verbo, et sanabitur anima mea.

   Corpus Domini nostri Jesu Christi custodiat animam meam in vitam æternam. Amen.

   Quid retribuam Domino pro omnibus quæ retribuit mihi ? Calicem salutaris accipiam, et Nomen Domini invocabo. Laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.

   Sanguis Domini nostri Jesu Christi custodiat animam meam in vitam æternam. Amen.

   Quod ore sumpsimus, Domine, pura mente capiamus : et de munere temporali fiat nobis remedium sempiternum.

   Corpus tuum, Domine, quod sumpsi, et Sanguis quem potavi, adhæreat visceribus meis : et præsta ut in me non remaneat scelerum macula, quem pura et sancta refecerunt Sacramenta. Qui vivis et regnas in sæcula sæculorum. Amen.

   Dominus vobiscum.

   R. Et cum spiritu tuo.

   Placeat tibi, sancta Trinitas, obsequium servitutis meæ et præsta ut sacrificium, quod oculis tuæ Majestatis indignus obtuli, tibi sit acceptabile, mihique, et omnibus, pro quibus illud obtuli, sit, te miserante, propitiabile. Per Christum Dominum nostrum. Amen.

   Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus.

   R. Amen.

   v. Dominus vobiscum ;

   r. Et cum spiritu tuo.

   R. Amen.

   In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt ; et sine ipso factum est nihil. Quod factum est, in ipso vita erat, et vita erat lux hominum : et lux in tenebris lucet, et tenebræ eam non comprehenderunt. Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Johannes. Hic venit in testimonium, ut testimonium perhiberet de lumine, ut omnes crederent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimonium perhiberet de lumine. Erat lux vera, quæ illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit. In propria venit, et sui eum non receperunt. Quotquot autem receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri, his qui credunt in Nomine ejus : qui non ex sanguinibus, neque ex voluntate carnis, neque ex voluntate viri, sed ex Deo nati sunt. ET VERBUM CARO FACTUM EST, et habitavit in nobis : et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi Unigeniti a Patre, plenum gratia et veritatis.

   V. Deus, in adjutorium meum intende.

   R. Domine, ad adiuvandum me festina.Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto ;

   Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in saecula saeculorum. Amen. Alleluia.

   Nunc, sancte nobis Spiritus,Unum Patri cum Filio,Dignare promptus ingeriNostro refusus pectori.

   Praesta, Pater piissime, Patrique compar Unice,Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne saeculum. Amen

   Legem pone mihi Domine viam iustificationum tuarum et exquiram eam semper.Da mihi intellectum et scrutabor legem tuam et custodiam illam in toto corde meo.Deduc me in semita mandatorum tuorum quia ipsam volui.Inclina cor meum in testimonia tua et non in avaritiam.Averte oculos meos ne videant vanitatem in via tua vivifica me.Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.Amputa obprobrium meum quod suspicatus sum quia iudicia tua iucunda.Ecce concupivi mandata tua in aequitate tua vivifica me.

   Et veniat super me misericordia tua Domine salutare tuum secundum eloquium tuum.Et respondebo exprobrantibus mihi verbum quia speravi in sermonibus tuis.Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque quia in iudiciis tuis supersperavi.Et custodiam legem tuam semper in saeculum et in saeculum saeculi.Et ambulabam in latitudine quia mandata tua exquisivi.Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum et non confundebar.Et meditabar in mandatis tuis quae dilexi.Et levavi manus meas ad mandata quae dilexi et exercebar in iustificationibus tuis.

   Memor esto verbi tui servo tuo in quo mihi spem dedisti.Haec me consolata est in humilitate mea quia eloquium tuum vivificavit me.Superbi inique agebant usquequaque a lege autem tua non declinavi.Memor fui iudiciorum tuorum a saeculo Domine et consolatus sum.Defectio tenuit me prae peccatoribus derelinquentibus legem tuam.Cantabiles mihi erant iustificationes tuae in loco peregrinationis meae.Memor fui in nocte nominis tui Domine et custodivi legem tuam.Haec facta est mihi quia iustificationes tuas exquisivi.

   Portio mea Dominus dixi custodire legem tuam.Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo miserere mei secundum eloquium tuum.Cogitavi vias meas et avertisti pedes meos in testimonia tua.Paratus sum et non sum turbatus ut custodiam mandata tua.Funes peccatorum circumplexi sunt me et legem tuam non sum oblitus.Media nocte surgebam ad confitendum tibi super iudicia iustificationis tuae.Particeps ego sum omnium timentium te et custodientium mandata tua.Misericordia Domini plena est terra iustificationes tuas doce me.

   Bonitatem fecisti cum servo tuo Domine secundum verbum tuum.Bonitatem et disciplinam et scientiam doce me quia mandatis tuis credidi.Priusquam humiliarer ego deliqui propterea eloquium tuum custodivi.Bonus es tu et in bonitate tua doce me iustificationes tuas.Multiplicata est super me iniquitas superborum ego autem in toto corde scrutabor mandata tua.Coagulatum est sicut lac cor eorum ego vero legem tuam meditatus sum.Bonum mihi quia humiliasti me ut discam iustificationes tuas.Bonum mihi lex oris tui super milia auri et argenti.

   Manus tuae fecerunt me et plasmaverunt me da mihi intellectum et discam mandata tua.Qui timent te videbunt me et laetabuntur quia in verba tua supersperavi.Cognovi Domine quia aequitas iudicia tua et veritate humiliasti me.Fiat misericordia tua ut consoletur me secundum eloquium tuum servo tuo.Veniant mihi miserationes tuae et vivam quia lex tua meditatio mea est.Confundantur superbi quia iniuste iniquitatem fecerunt in me ego autem exercebor in mandatis tuis.Convertantur mihi timentes te et qui noverunt testimonia tua.Fiat cor meum inmaculatum in iustificationibus tuis ut non confundar.

   Deus, in adiutorium, etc.

   Rector potens, verax Deus,qui temperas rerum vices,splendore mane instruiset ignibus meridiem,

   Præsta, Pater piissime,Patrique compar Unice,cum Spiritu Paraclitoregnans per omne sæculum. Amen.

   Defecit in salutare tuum anima mea in verbum tuum supersperavi.Defecerunt oculi mei in eloquium tuum dicentes quando consolaberis me.Quia factus sum sicut uter in pruina iustificationes tuas non sum oblitus.Quot sunt dies servo tuo quando facies de persequentibus me iudicium.Narraverunt mihi iniqui fabulationes sed non ut lex tua.Omnia mandata tua veritas inique persecuti sunt me adiuva me.Paulo minus consummaverunt me in terra ego autem non dereliqui mandata tua.Secundum misericordiam tuam vivifica me et custodiam testimonia oris tui.

   In æternum Domine verbum tuum permanet in cælo.In generationem et generationem veritas tua fundasti terram et permanet.Ordinatione tua perseverat dies quoniam omnia serviunt tibi.Nisi quod lex tua meditatio mea est tunc forte perissem in humilitate mea.In æternum non obliviscar iustificationes tuas quia in ipsis vivificasti me.Tuus sum ego salvum me fac quoniam iustificationes tuas exquisivi.Me expectaverunt peccatores ut perderent me testimonia tua intellexi.Omni consummationi vidi finem latum mandatum tuum nimis.

   Quomodo dilexi legem tuam tota die meditatio mea est.Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo quia in æternum mihi est.Super omnes docentes me intellexi quia testimonia tua meditatio mea est.Super senes intellexi quia mandata tua quæsivi.Ab omni via mala prohibui pedes meos ut custodiam verba tua.A iudiciis tuis non declinavi quia tu legem posuisti mihi.Quam dulcia faucibus meis eloquia tua super mel ori meo.A mandatis tuis intellexi propterea odivi omnem viam iniquitatis.Lucerna pedibus meis verbum tuum et lumen semitis meis.Iuravi et statui custodire iudicia iustitiæ tuæ.Humiliatus sum usquequaque Domine vivifica me secundum verbum tuum.Voluntaria oris mei beneplacita fac Domine et iudicia tua doce me.Anima mea in manibus meis semper et legem tuam non sum oblitus.Posuerunt peccatores laqueum mihi et de mandatis tuis non erravi.Hereditate adquisivi testimonia tua in æternum quia exultatio cordis mei sunt.Inclinavi cor meum ad faciendas iustificationes tuas in æternum propter retributionem.

   Iniquos odio habui et legem tuam dilexi.Adiutor meus et susceptor meus es tu in verbum tuum supersperavi.Declinate a me maligni et scrutabor mandata Dei mei.Suscipe me secundum eloquium tuum et vivam et non confundas me ab expectatione mea.Adiuva me et salvus ero et meditabor in iustificationibus tuis semper.Sprevisti omnes discedentes a iustitiis tuis quia iniusta cogitatio eorum.Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ ideo dilexi testimonia tua.Confige timore tuo carnes meas a iudiciis enim ; tuis timui.

   Feci iudicium et iustitiam non tradas me calumniantibus me.Suscipe servum tuum in bonum non calumnientur me superbi.Oculi mei defecerunt in salutare tuum et in eloquium iustitiæ tuæ.Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam et iustificationes tuas doce me.Servus tuus sum ego da mihi intellectum et sciam testimonia tua.Tempus faciendi Domino dissipaverunt legem tuam.Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.Propterea ad omnia mandata tua dirigebar omnem viam iniquam odio habui.

   Deus, in adiutorium, etc.

   Rerum Deus, tenax vigor,immotus in te permanens, lucis diurnæ temporasuccessibus determinans,

   Largire clarum vespere,quo vita numquam decidat,sed præmium mortis sacræperennis instet gloria.

   Præsta, Pater piissime,Patrique compar Unice,cum Spiritu Paraclitoregnans per omne sæculum. Amen.

   Mirabilia testimonia tua ideo scrutata est ea anima mea.Declaratio sermonum tuorum inluminat et intellectum dat parvulis.Os meum aperui et adtraxi spiritum quia mandata tua desiderabam.Aspice in me et miserere mei secundum iudicium diligentium nomen tuum.Gressus meos dirige secundum eloquium tuum et non dominetur mei omnis iniustitia.Redime me a calumniis hominum et custodiam mandata tua.Faciem tuam inlumina super servum tuum et doce me iustificationes tuas.Exitus aquarum deduxerunt oculi mei quia non custodierunt legem tuam.Justus es Domine et rectum iudicium tuum.Mandasti iustitiam testimonia tua et veritatem tuam nimis.Tabescere me fecit zelus meus quia obliti sunt verba tua inimici mei.Ignitum eloquium tuum vehementer et servus tuus dilexit illud.Adulescentulus sum ego et contemptus iustificationes tuas non sum oblitus.Iustitia tua iustitia in æternum et lex tua veritas.Tribulatio et angustia invenerunt me mandata tua meditatio mea.æquitas testimonia tua in æternum intellectum da mihi et vivam.Gloria Patri, etc.

   Clamavi in toto corde exaudi me Domine iustificationes tuas requiram.Clamavi te salvum me fac et custodiam mandata tua.Præveni in maturitate et clamavi in verba tua supersperavi.Prævenerunt oculi mei ad diluculum ut meditarer eloquia tua.Vocem meam audi secundum misericordiam tuam Domine secundum iudicium tuum vivifica me.Adpropinquaverunt persequentes me iniquitate a lege autem tua longe facti sunt.Prope es tu Domine et omnes viæ tuæ veritas.Initio cognovi de testimoniis tuis quia in æternum fundasti ea.

   Vide humilitatem meam et eripe me quia legem tuam non sum oblitus.Iudica iudicium meum et redime me propter eloquium tuum vivifica me.Longe a peccatoribus salus quia iustificationes tuas non exquisierunt.Misericordiæ tuæ multæ Domine secundum iudicia tua vivifica me.Multi qui persequuntur me et tribulant me a testimoniis tuis non declinavi.Vidi prævaricantes et tabescebam quia eloquia tua non custodierunt.Vide quoniam mandata tua dilexi Domine in misericordia tua vivifica me.Principium verborum tuorum veritas et in æternum omnia iudicia iustitiæ tuæ.

   Principes persecuti sunt me gratis et a verbis tuis formidavit cor meum.Lætabor ego super eloquia tua sicut qui invenit spolia multa.Iniquitatem odio habui et abominatus sum legem autem tuam dilexi.Septies in die laudem dixi tibi super iudicia iustitiæ tuæ.Pax multa diligentibus legem tuam et non est illis scandalum.Expectabam salutare tuum Domine et mandata tua dilexi.Custodivit anima mea testimonia tua et dilexi ea vehementer.Servavi mandata tua et testimonia tua quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.

   Adpropinquet deprecatio mea in conspectu tuo Domine iuxta eloquium tuum da mihi intellectum.Intret postulatio mea in conspectu tuo secundum eloquium tuum eripe me.Eructabunt labia mea hymnum cum docueris me iustificationes tuas.Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum quia omnia mandata tua æquitas.Fiat manus tua ut salvet me quoniam mandata tua elegi.

   Concupivi salutare tuum Domine et lex tua meditatio mea.Vivet anima mea et laudabit te et iudicia tua adiuvabunt me.Erravi sicut ovis quæ periit quære servum tuum quia mandata tua non sum oblitus.

   v. Deus, in adjutorium meum intende.

   r. Domine, ad adjuvandum me festina.

   Sicut erat in principio, et nunc et semper, et in saecula sæculorum. Amen. Alleluia

   Dixit Dominus Domino meo : * Sede a dextris meis.

   Virgam virtutis tuae emittet Dominus ex Sion : *dominare in medio inimicorum tuorum.

   Tecum principium in die virtutis tuas in splendoribus Sanctorum : * ex utero ante luciferum genui te.

   Juravit Dominus, et non pœnitebit eum : * Tu es Sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech.

   Dominus a dextris tuis : * confregit in die iræ suæ reges.

   Judicabit in nationibus, implebit ruinas : * conquassabit capita in terra multorum.

   Confitebor. tibi, Domine, in toto corde meo : * in concilio justorum et congregatione.

   Magna opera Domini : * exquisita in omnes voluntates ejus.

   Confessio et magnificentia opus ejus : * et justitia ejus manet in sæculum sæculi.

   Memoriam fecit mirabilium suorum, misericors et miserator Dominus : * escam dedit timentibus se.

   Memor erit in sæculum testamenti sui : * virtutem operum suorum annuntiabit populo suo.

   Ut det illis hæreditatem gentium : * opera manuum ejus veritas et judicium.

   Fidelia omnia mandata ejus, confirmata in sæculum sæculi : * facta in veritate et æquitate.

   Redemptionem misit populo suo : * mandavit in æternum testamentum suum.

   Sanctum et terribile Nomen ejus : * initium sapientiæ timor Domini.

   Intellectus bonus omnibus facientibus eum : * laudatio ejus manet in sæculum sæculi.

   Beatus vir qui timet Dominum : * in mandatis ejus volet nimis.

   Potens in terra erit semen ejus : * generatio rectorum benedicetur.

   Gloria et divitiæ in domo ejus : * et justitia ejus manet in sæculum sæculi.

   Exortum est in tenebris lumen rectis : * misericors, et miserator, et justus.

   Jucundus homo, qui miseretur et commodat, disponet sermones suos in judicio : * quia in æternum non commovebitur.

   In memoria alterna erit justus : * ab auditione mala non timebit.

   Paratum cor ejus sperare in Domino, confirmatum est cor ejus : * non commovebitur donec despiciat inimicos suos.

   Dispersit, dedit pauperibus ; justitia ejus manet in sæculum sæculi : * cornu ejus exaltabitur in gloria.

   Sit Nomen Domini benedictum : * ex hoc nunc et usque in saeculum.

   A solis ortu usque ad occasum : * laudabile Nomen Domini.

   Excelsus super omnes Gentes Dominus : * et super cœlos gloria ejus.

   Quis sicut Dominus Deus noster qui in altis habitat : * et humilia respicit in cœlo et in terra ?

   Ut collocet eum cum principibus : * cum principibus populi sui.

   Qui habitare facit sterilem in domo : * matrem filiorum laetantem.

   Facta est Judaea sanctificatio ejus : * Israël potestas ejus.

   Montes exsultaverunt ut arietes : * et colles sicut agni ovium.

   Quid est tibi, mare, quod fugisti : * et tu, Jordanis, quia conversus es retrorsum :

   Montes, exsultastis sicut arietes : * et colles, sicut agni ovium ?

   Qui convertit petram in stagna aquarum : * et rupem in fontes aquarum.

   Non nobis, Domine, non nobis : * sed Nomini tuo da gloriam.

   Super misericordia tua, et veritate tua : * nequando dicant gentes : Ubi est Deus eorum ?

   Deus autem noster in cœlo : * omnia quaecumque voluit fecit.

   Os habent, et non loquentur : * oculos habent, et non videbunt.

   Aures habent, et non audient : * nares habent, et non odorabunt.

   Manus habent, et non palpabunt ; pedes habent, et non ambulabunt : * non clamabunt in gutture suo.

   Similes illis fiant qui faciunt ea : * et omnes qui confidunt in eis.

   Domus Israël speravit in Domino ; * adjutor eorum, et protector eorum est.

   Domus Aaron speravit in Domino : * adjutor eorum, et protector eorum est.

   Qui timent Dominum speraverunt in Domino : * adjutor eorum, et protector eorum est.

   Dominus memor fuit nostri : * et benedixit nobis.

   Benedixit omnibus qui timent Dominum : * pusillis cum majoribus.

   Adjiciat Dominus super vos : * super vos, et super filios vestros.

   Cœlum cœli Domino : * terram autem dedit filiis hominum.

   Non mortui laudabunt te, Domine : * neque omnes qui descendunt in infernum.

   Sed nos qui vivimus benedicimus Domino : * ex hoc nunc et usque in sæculum.

   Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum et Deus totius consolationis, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra. R. Deo gratias.

   Qui mane iunctum vesperidiem vocari praecipis :illabitur tetrum chaos,audi preces cum fletibus.

   Praesta, Pater piissime,Patrique compar Unice,cum Spiritu Paraclitoregnans per omne saeculum. Amen.

   V. Dirigatur, Domine, oratio mea.

   R. Sicut incensum in conspectu tuo.

   Magnificat : * anima mea Dominum.

   Et exsultavit spiritus meus : * in Deo salutari meo.

   Quia respexit humilitatem ancillae suae : * ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes.

   Quia fecit mihi magna qui potens est : * et sanctum Nomen ejus.

   Et misericordia ejus a progenie in progenies : * timentibus eum.

   Fecit potentiam in brachio suo : * dispersit superbos mente cordis sui.

   Sicut locutus est ad patres nostros : * Abraham et semini ejus in sæcula.

   v. Fidelium animae per misericordiam Dei requiescant in pace.

   r. Amen.

   Benedictio. Noctem quietam, et finem perfectum concedat nobis Dominus omnipotens.

   r. Amen.

   r. Amen.

   Fratres : Sobrii estote, et vigilate : quia adversarius vester diabolus, tamquam leo rugiens circuit quaerens quem devoret : cui resistite fortes in fide. Tu autem, Domine, miserere nobis.

   v. Adjutorium nostrum in Nomine Domini.

   v. Converte nos, Deus, Salutaris noster.

   r. Et averte iram tuam a nobis.

   v. Deus, in adjutorium meum intende.

   r. Domine, ad adjuvandum me festina.

   Cum invocarem exaudivit me Deus iustitiae meae : * in tribulatione dilatasti mihi.

   Filii hominum, usquequo gravi corde ? * ut quid diligitis vanitatem, et quaeritis mendacium ?

   Et scitote quoniam mirificavit Dominus sanctum suum : * Dominus exaudiet me, cum clamavero ad eum.

   Irascimini, et nolite peccare : * quae dicitis in cordibus vestris, in cubilibus vestris compungimini.

   Sacrificate sacrificium justitine, et sperate in Domino : * multi dicunt : Quis ostendit nobis bona ?

   Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine : * dedisti laetitiam in corde meo.

   In pace in idipsum : * dormiam et requiescam.

   Quoniam tu, Domine, singulariter in spe : * constituisti me.

   In te, Domine, speravi, non confundar in aeternum : * in justitia tua libera me.

   Inclina ad me aurem tuam : * accelera ut eruas me.

   Esto mihi in Deum protectorem et in domum refugii : * ut salvum me facias.

   Quoniam fortitudo mea, et refugium meum es tu : * et propter Nomen tuum deduces me, et enutries me.

   In manus tuas commendo spiritum meum : * redemisti me, Domine, Deus veritatis.

   Qui habitat in adjutorio Altissimi : * in profectione Dei cœli commorabitur.

   Dicet Domino : Susceptor meus es tu, et refugium meum : * Deus meus, sperabo in eum.

   Scapulis suis obumbrabit tibi : * et sub pennis ejus sperabis.

   Scuto circumdabit te veritas ejus : * non timebis a timore nocturno.

   A sagitta volante in die a negotio perambulante in tenebris : * ab incursu, et daemonio meridiano.

   Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis : * ad te autem non appropinquabit.

   Quoniam tu es, Domine, spes mea : * Altissimum posuisti refugium tuum.

   Non accedet ad te malum : * et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo.

   Quoniam Angelis suis mandavit de te : * ut custodiant te in omnibus viis tuis.

   In manibus portabunt te : * ne forte offendas ad lapidem pedem tuum.

   Quoniam in me speravit. liberabo eum : * protegam eum, quoniam cognovit Nomen meum.

   Clamabit ad me, et ego exaudiam eum : * eum ipso sum in tribulatione, eripiam eum, et glorificabo eum.

   Longitudine dierum replebo eum : * et ostendam illi Salutare meum.

   Qui statis in domo Domini : * in atriis domus Dei nostri.

   In noctibus extollite manus vestras in Sancta : * et benedicite Dominum.

   Benedicat te Dominus ex Sion : * qui fecit cœlum et terram.

   Ant. Miserere mihi, Domine, et exaudi orationem meam.

   Te lucis ante terminum, Rerum Creator, poscimus, Ut pro tua clementia, Sis praesul et custodia.

   Praesta, Pater piissime, Patrique compar Unice, Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne saeculum. Amen.

   Tu autem in nobis es, mine, et Nomen sanctum tuum invocatum est super nos : ne derelinquas nos, Domine Deus noster.

   r. br. In manus tuas, Domine : * Commendo spiritum meum. In manus tuas.

   v. Redemisti nos, Domine Deus veritatis. * Commendo.

   Gloria. In manus tuas.

   v. Custodi nos, Domine, ut pupillam oculi.

   r. Sub umbra alarum tuarum protege nos.

   Nunc dimittis servum tuum, Domine : * secundum verbum tuum in pace.

   Quia viderunt oculi mei : * Salutare tuum,

   Quod parasti : * ante faciem omnium populorum.

   Lumen ad revelationem Gentium : * et gloriam plebis tuae Israël.

   Ant. Salva nos, Domine, vigilantes ; custodi nos dormientes : ut vigilemus cum Christo, et requiescamus in pace.

   Visita, quaesumus Domine, habitationem istam, et omnes insidias inimici ab ea longe repelle : Angeli tui sancti habitent in ea, qui nos in pace custodiant : et benedictio tua sit super nos semper. Per Dominum nostrum Jesum Christum Filium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia sæcula sæculorum. Amen.

   v. Dominus vobiscum ;

   r. Et cum spiritu tuo.

   Benedicat et custodiat nos omnipotens et misericors Dominus, Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus.

   r. Amen.

   r. Amen.

   Salve, Regína, Máter misericórdiæVíta, dulcédo, et spes nóstra, sálve.Ad te clamámus, éxules, fílii Evae.Ad te suspirámus, geméntes et flentesin hac lacrimárum válle.Eia ergo, Advocáta nóstra,íllos túos misericórdes óculos ad nos convérte.Et Jésum, benedíctum frúctum véntris túi,nóbis post hoc exsílium osténde.O clémens, O pía, O dúlcis Vírgo María.

   V. Ora pro nobis, sancta Dei Genitrix ;

   R. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.

   Omnipotens sempiterne Deus, qui gloriosae Virginis matris Mariae corpus et animam, ut dignum Filii tui habitaculum effici mereretur, Spiritu Sancto cooperante, praeparasti : da ut cujus commemoratione laetemur, ejus pia intercessione ab instantibus malis et a morte perpetua liberemur. Per eundem Christum Dominum nostrum.

   V. Divinum auxilium maneat semper nobiscum. R. Amen.

   1. ANT. VIDI turbam magnam, quam dinumerare nemo poterat, ex omnibus gentibus, stantes ante thronum.

   Psaume CIX. Dixit Dominus, page 24.

   2. ANT. ET omnes Angeli stabant in circuitu throni, et ceciderunt in conspectu throni in facies suas, et adoraverunt Deum.

   Psaume CX. Confitebor tibi Domine, page 24.

   3. ANT. REDEMISTI N0S Domine Deus in sanguine tuo ex omni tribu, et lingua, et populo, et natione, et fecisti nos Deo nostro regnum.

   4. ANT. BENEDICITE Dominum omnes electi ejus : agite dies laetitiae, et confitemini illi.

   5. ANT. Hymnus omnibus Sanctis ejus : filiis Israel, populo appropinquanti sibi : gloria haec est omnibus Sanctis ejus.

   Quoniam confirmata est super nos misericordia ejus : * et veritas Domini manet in aeternum.

   ECCE ego Joannes vidi alterum Angelum ascendentem ab ortu solis, habentem signum Dei vivi : et clamavit voce magna quatuor Angelis, quibus datum est nocere terrae et mari, dicens : Nolite nocere terrae et mari, neque arboribus, quoadusque signemus servos Dei nostri in frontibus eorum.

   PLACARE, Christe, servulis,quibus Patris clementiamtuae ad Tribunal gratiaepatrona Virgo postulat.

   Et vos, beata per novemdistincta gyros agmina,antiqua cum praesentibus,futura damna pellite.

   Apostoli cum Vatibus,apud severum Iudicemveris reorum fletibusexposcite indulgentiam.

   Vos, purpurati Martyres,vos, candidati praemioconfessionis, exsulesvocate nos in patriam.

   Chorea casta Virginum,et quos eremus incolastransmisit astris, Caelitumlocate nos in sedibus.

   Auferte gentem perfidamcredentium de finibus,ut unus omnes unicumovile nos Pater regat.

   Deo Patri sit gloria,Natoque Patris unico ;Sancto simul Paraclito,in sempiterna saecula.

   Amen

   ANGELI, Archangeli, Throni et Dominationes, Principatus et Potestates, Virtutes cœlorum, Cherubim atque Seraphim, Patriarchae et Prophetae, sancti legis Doctores, Apostoli, omnes Christi Martyres, sancti Confessores, Virgines Domini, Anachoritae, Sanctique omnes intercedite pro nobis.

   OMNIPOTENS sempiterne Deus, qui nos omnium Sanctorum tuorum merita sub una tribuisti celebritate venerari : quaesumus ; ut desideratam nobis tuae propitiationis abundantiam, multiplicans intercessoribus largiaris. Per Dominum.

   I. ANT. ADESTO, Deus unus omnipotens, Pater et Filius et Spiritus Sanctus.

   2. ANT. Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias.

   4. ANT. Inter natos mulierum non surrexit major Johanne Baptista.

   5. ANT. Estote fortes in Bello et pugnate cum antiquo serpente, et accipietis regnum aeternum. Alleluia.

   6. ANT. Isti sunt Sancti qui pro Dei amore minas hominum contempserunt ; sancti Martyres in regnum aeternum exsultant cum Angelis : o quam pretiosa est mors Sanctorum, qui assidue assistunt ante Dominum, et ab invicem non sunt separati.

   7. ANT. Sint lumbi vestri praecincti, et lucernae ardentes in manibus vestris, et vos similes hominibus exspectantibus dominum suum quando revertatur a nuptiis.

   8. ANT. Virgines sanctae Dei, orate pro nobis, ut scelerum veniam per vos accipere mereamur.

   9. ANT. Laudem dicite Deo nostro, omnes Sancti ejus, et qui timetis Deum pusilli et magni, quoniam regnavit Dominus Deus noster omnipotens : gaudeamus et exsultemus, et demus gloriam ei.

   V. Praestet nobis gratiam deitas beata Patres ac Nati pariterque Spiritus almi, * Qui totum subdit suis orbem legibus.

   2. R. Felix namque es sacra Virgo Maria, et omni laude dignissima : * Quia ex te ortus est Sol justitiae. Christus Deus noster.

   V. Ora pro populo, interveni pro clero, intercede pro devoto femineo sexu, sentiant omnes tuum levamen, quicum quae tuam solemnitatem. * Quia ex te.

   3.R. Te sanctum Dominum in excelsis laudant omnes Angeli, dicentes : * Te decet * Laus et honor, Domine,

   V. Cherubim quoque ac Seraphim Sanctus proclamant, et omnis caelicus ordo dicens. * Te decet. Gloria Patri. * Laus et honor :

   4.R. Inter natos mulierum non surrexit major Johanne Baptista : * Qui viam Domino praeparavit in eremo.

   V. Audite preces supplicum vitae aeternae poscentes praemia, qui festis in dextris manipulos justitiae, quique gaudentes advenistis hodie. * Portantes.

   6.R. O constantia Martyrum laudabilis : o charitas inexstinguibilis : o patientia invincibilis quae, licet inter pressuras persequentium visa sit despicabilis : * Invenietur in laudem et gloriam et honorem * In tempore retributionis.

   V. Nobis ergo petimus piis subveniant meritis, honorificati a Patre qui es in cœlis. * Invenietur. Gloria * In tempore.

   7. R. Sint lumbi vestri praecincti et lucernae ardentes in manibus vestris : * Et vos similes hominibus exspectantibus dominum suum quando revertatur a nuptiis.

   V. Vigilate ergo, quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit. * Et vos.

   9.R. Concede nobis, Domine quaesumus, veniam delictorum : et intercedentibus Sanctis quorum hodie solemnia celebramus *Talem nobis tribue devotionem, * Ut ad eorum pervenire mereamur societatem.

   V. Adjuvent nos eorum merita, quos propria impediunt scelera ; excuset intercessio accusat quos actio : et qui eis tribuisti cœlestis palmam triumphi, nobis veniam non deneges peccati. * Talem. Gloria. * Ut ad.

   IN MAGNO VESPERTINO.

   DISCIPULI Domini, organa Spiritus, ubique per orbem sparserunt divini semina nuntii : e quibus germinati Martyres supplicant pro animabus nostris.

   Ecclesiae fulcimentum, Evangelii perfectio, Martyrum divinus chorus, Salvatoris verba vos implestis. Portae etenim inferi Ecclesiae inhiantes a vobis obseratae sunt ; libamenta idolorum exsiccavit sanguinis effusio vestri ; plenitudinem credentium immolati parturistis ; Angelis admirandi, coronati statis ante Deum : quem sine fine deprecemini pro animabus nostris.

   Venite, fideles universi ; solemnem Santorum omnium memoriam celebremus in psalmis et hymnis et canticis spiritualibus : ecce nobis adest locupletia secum ferens charismata. Itaque clamemus dicentes : Salvete. Prophetarum coetus, qui adventum Christi mundi nuntiastis, ea quae procul sunt tamquam prope videntes. Salvete, Apostolorum chorus, sagenam mittentes in nationes, piscatores hominum. Salvete, Martyrum exercitus, e finibus terrae adunati in fidem unam, qui propter illam injurias tormentorum tolerastis et pugnae coronam praeclare tulistis. Salvete, mellarium Patrum, qui corporibus ascesi maceratis et passionibus carnis mortificatis, mentem amore divino quasi pennis sublevastis cœlum usque pervolantes, et laetantes cum Angelis fruimini saeculis beatis. Ast o Prophetae, Apostoli, Martyresque cum Ascetis, qui vos coronavit instanter orate ut salvet nos ab inimicis tam visibilibus quam invisibilibus.

   Salvete, Sancti Justique ; salvete, laudabilis feminarum chorus. Pro mundo apud Christum intercedite : principi det victoriam contra barbaros, atque animabus nostris magnam misericordiam.

   Et omnes Angeli stabant in circuitu throni, et ceciderunt in conspectu throni in facies suas, et adoraverunt Deum.

   R. br. LAETAMINI in Domino : * Et exsultate justi. Laetamini.

   V. Exsultent justi in conspectu Dei.

   R. Et delectentur in laetitia.

   GAUDEAMUS omnes in Domino, diem festum celebrantes sub honore Sanctorum omnium : de quorum solemnitate gaudent Angeli, et collaudant Filium Dei.

   Ps. Exsultate, justi, in Domino : rectos decet collaudatio. Gloria Patri. Gaudeamus.

   OMNIPOTENS sempiterne Deus,. qui nos omnium Sanctorum tuorum merita sub una tribuisti celebritate venerari : quaesumus ; ut desideratam nobis tua propitiationis abundantiam, multiplicatis intercessoribus largiaris. Per Dominum.

   Post haec vidi quatuor angelos stantes super quatuor angulos terrae, tenentes quatuor ventos terrae, ne flarent super terram, neque super mare, neque in ullam arborem. Et vidi alterum angelum ascendentem ab ortu solis, habentem signum Dei vivi : et clamavit voce magna quatuor angelis, quibus datum est nocere terrae et mari, dicens : Nolite nocere terrae, et mari, neque arboribus, quoadusque signemus servos Dei nostri in frontibus eorum. Et audivi numerum signatorum, centum quadraginta quatuor millia signati, ex omni tribu filiorum Israel. Ex tribu Juda duodecim millia signati : ex tribu Ruben duodecim millia signati : ex tribu Gad duodecim millia signati : ex tribu Aser duodecim millia signati : ex tribu Nephthali duodecim millia signati : ex tribu Manasse duodecim millia signati : ex tribu Simeon duodecim millia signati : ex tribu Levi duodecim millia signati : ex tribu Issachar duodecim millia signati : ex tribu Zabulon duodecim millia signati : ex tribu Joseph duodecim millia signati : ex tribu Benjamin duodecim millia signati. Post haec vidi turbam magnam, quam dinumerare nemo poterat, ex omnibus gentibus, et tribubus, et populis, et linguis : stantes ante thronum, et in conspectu Agni, amicti stolis albis, et palmae in manibus eorum : et clamabant voce magna, dicentes : Salus Deo nostro, qui sedet super thronum, et Agno. Et omnes angeli stabant in circuitu throni, et seniorum, et quatuor animalium : et ceciderunt in conspectu throni in facies suas, et adoraverunt Deum, dicentes : Amen. Benedictio, et claritas, et sapientia, et gratiarum actio, honor, et virtus, et fortitudo Deo nostro in saecula saeculorum. Amen.

   TIMETE Dominum omnes Sancti ejus : quoniam nihil deest timentibus eum.

   V. Inquirentes autem Dominum, non deficient omni bono.

   V. Venite ad me omnes, qui laboratis, et onerati estis, et ego reficiam vos. Alleluia.

   In illo tempore Videns Jesus turbas, ascendit in montem, et cum sedisset, accesserunt ad eum discipuli ejus, et aperiens os suum, docebat eos, dicens : Beati pauperes spiritu : quoniam ipsorum est regnum cœlorum. Beati mites : quoniam ipsi possidebunt terram. Beati, qui lugent : quoniam ipsi consolabuntur. Beati, qui esuriunt et sitiunt justitiam quoniam ipsi saturabuntur. Beati misericordes quoniam ipsi misericordiam consequentur. Beati mundo corde : quoniam ipsi Deum videbunt. Beati pacifici : quoniam filii Dei vocabuntur. Beati, qui persecutionem patiuntur propter justitiam : quoniam ipsorum est regnum cœlorum. Beati estis cum male dixerint vobis, et persecuti vos fuerint, et dixerint omne malum adversum vos mentientes, propter me : gaudete, et exsultate, quoniam merces vestra copiosa est in cœlis.

   Justorum animae in manu Dei sunt : et non tanget illos tormentum malitiae : visi sunt oculis insipientium mori, illi autem sunt in pace.

   MUNERA tibi, Domine, nostri devotionis offerimus : quae et pro cunctorum tibi grata sint honore justorum, et nobis salutaria, te miserante, reddantur. Per Dominum.

   BEATI mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt : beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur : beati, qui persecutionem patiuntur propter justitiam, quoniam ipsorum est regnum cœlorum.

   DA, quaesumus Domine, fidelibus populis, omnium Sanctorum semper veneratione laetari : et eorum perpetua supplicatione muniri. Per Dominum.

   Ant. Redemisti nos Domine Deus in sanguine tuo ex omni tribu, et lingua, et populo, et natione, et fecisti nos Deo nostro regnum.

   POST haec vidi turbam magnam, quam dinumerare nemo poterat ex omnibus gentibus, et tribubus, et populis, et linguis, stantes ante thronum Dei, in conspectu Agni, amicti colis albis, et palmae in manibus eorum.

   R. br. Exultent justi * In conspectu Dei. Exsultent.

   V. Et delectentur in laetitia. * In conspectu.

   V. Justi autem in perpetuum vivent.

   R. Et apud Dominum est merces eorum.

   Hymnus omnibus Sanctis ejus : filiis Israel, populo appropinquanti sibi : gloria haec est omnibus Sanctis ejus.

   BENEDICTIO, et claritas, et sapientia, et gratiarum actio, honor, virtus, et fortitudo Deo nostro, in saecula saeculorum. Amen.

   R. br. Justi autem * In perpetuum vivent. Justi.

   V. Et apud Dominum est merces eorum. * In perpetuum.

   V. Exsultabunt Sancti in gloria.

   R. Laetabuntur in cubilibus suis.

   Credidi, propter quod locutus sum : * ego autem humiliatus sum nimis.Ego dixi in excessu meo : * Omnis homo mendax.Quid retribuam Domino, * pro omnibus, qua retribuit mihi ?Calicem salutaris accipiam : * et Nomen Domini invocabo.Vota mea Domino reddam coram omni populo ejus : * pretiosa in conspectu Domini mors sanctorum ejus.O Domine, quia ego servus tuus : * ego servus tuus et filius ancilla tua.Dirupisti vincula mea : * tibi sacrificabo hostiam laudis, et Nomen Domini invocabo.Vota mea Domino reddam in conspectu omnis populi ejus : * in atriis domus Domini, in medio tui Jerusalem.

   V. Exsultabunt Sancti in gloria.

   R. Laetabuntur in cubilibus suis.

   O QUAM gloriosum est regnum in quo cum Christo gaudent omnes Sancti, amicti stolis albis sequuntur Agnum quocumque ierit.

   ANT. PLACEBO Domino in regione vivorum.

   DILEXI, quoniam exaudiet Dominus : * vocem orationis

   Quia inclinavit aurem suam mihi :* et in diebus meis invocabo.

   O Domine, libera animam meam :* misericors Dominus, et justus, et Deus noster miseretur.

   Custodiens parvulos Dominus : * humiliatus sum, et liberavit me.

   Convertere anima mea in requiem tuam : " quia Dominus benefecit tibi.

   Placebo Domino : * in regione vivorum.

   REQUIEM aeternam * dona eis Domine. Et lux perpetua * luceat eis.

   ANT. Placebo Domino in regione vivorum.

   ANT. Hei mihi Domine, quia incolatus meus prolongatus est.

   Ad Dominum cum tribularer clamavi et exaudivit me.

   Domine libera animam meam a labiis iniquis : * et a lingua dolosa.

   Quid detur tibi, aut quid apponatur tibi : * ad linguam dolosam ?

   Sagittae potentis acutae : cum carbonibus desolatoriis.

   Heu mihi, quia incolatus meus prolongatus est : habitavi cum habitantibus Cedar : * multum incola fuit anima mea.

   Cum his, qui oderunt pacem, eram pacificus :* cum loquebar impugnabant me gratis.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   ANT. Hei mihi Domine, quia incolatus meus prolongatus est.

   ANT. DOMINUS custodit te ab omni malo : custodiat animam tuam Dominus.

   LEVAVI oculos mens in montes : * unde veniet auxilium mihi.

   Auxilium meum a Do mine, : * qui fecit caelum et terram.

   Non det in commotionem pedem tuum : * neque dormitet qui custodit te.

   Ecce non dormitabit, neque dormiet : * qui custodit Israel.

   Dominus custodit te, Dominus protectio tua :* super manum dexteram tuam.

   Per diem sol non uret te : * neque luna per noctem.

   Dominus custodit te ab omni malo : * custodiat animam tuam Dominus.

   Dominus custodiat introitum tuum, et exitum tuum : * ex hoc nunc, et usque in saeculum.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   ANT. Dominus custodit te ab omni malo : custodiat animam tuam Dominus.

   ANT. Si iniquitates observaveris Domine : Domine quis sustinebit ?

   De profundis clamavi ad te Domine : * Domine exaudi vocem meam.

   Fiant mares tuae intendentes : * in vocem deprecationis meae.

   Si iniquitates observaveris Domine : * Domine quis sustinebit ?

   Quia apud te propitiatio est : * et propter legam tuam sustinui te Domine.

   Sustinuit anima mea in verbo ejus : * speravit anima mea in Domino.

   A custodia matutina usque ad nocte, m : * speret Israel in Domino.

   Quia apud Dominum misericordia :* et copiosa apud eum redemptio.

   Et ipse redimet Israel : ex omnibus iniquitatibus ejus.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   ANT. Si iniquitates observaveris Domine : Domine quis sustinebit ?

   CONFITEBOR tibi Domine in toto corde meo : * quoniam audisti verba oris mei.

   In conspectu Angelorum psallam tibi : * adorabo ad templum sanctum tuum, et confitebor nomini tuo.

   Super misericordia tua, et veritate tua : * quoniam magnificasti super omne, nomen sanctum tuum.

   In quacumque die invocavero te, exaudi me :* multiplicabis in anima mea virtutem.

   Confiteantur tibi Domine omnes reges terrae : * quia audierunt omnia verba oris tui :

   Et cantent in viis Domini : * quoniam magna est gloria Domini.

   Si ambulavero in media tribulationis, vivificabis me : * et super iram inimicorum meorum extendisti manum tuam, et salvum me fecit dextera tua.

   Dominus retribuet pro me : * Domine misericordia tua in saeculum opera manuum tuarum ne despicias.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   R. Beati mortui qui in Domino moriuntur.

   OMNE quod dat mihi Pater, ad me veniet : et cura qui venit ad me, non ejiciam foras.

   Magnificat : * anima mea Dominum.

   Et exsultavit spiritus meus : * in Deo salutari meo.

   Quia respexit humilitatem ancillae suae : * ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes.

   Quia fecit mihi magna qui potens est : * et sanctum Nomen ejus.

   Et misericordia ejus a progenie in progenies : * timentibus eum.

   Fecit potentiam in brachio suo : * dispersit superbos mente cordis sui.

   Sicut locutus est ad patres nostros : * Abraham et semini ejus in sæcula.

   Ant. OMNE quod dat mihi Pater, ad me veniet : et cura qui venit ad me, non ejiciam foras.

   V. Et ne nos inducas in tentationem.

   R. Sed libera nos a malo.

   R. Erue Domine animas eorum.

   V. Requiescant in pace. R. Amen.

   V. Domine exaudi orationem meam.

   R. Et clamor meus ad te veniat.

   V. Dominus vobiscum. R. Et cum spiritu tuo.

   r. Amen.

   FIDELIUM Deus omnium Conditor et Redemptor, animabus famulorum famularumque tuarum remissionem cunctorum tribue peccatorum : ut indulgentiam, quam semper optaverunt, piis supplicationibus consequantur. Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum.

   R. Amen.

   V. Requiem aeternam dona eis, Domine.

   V. Requiescant in pace. R. Amen.

   r. Amen.

   r. Amen.

   LANGUENTIBUS in purgatorio,

   Subveniat tua compassio :

   Qui sub poenis languent continuis :

   Ad te pie suspirant mortui,

   Illos Jesus per sua vulnera

   Ut sanare dignetur impetra :

   Ad te clamat turba sodalium,

   Pro fratribus ut places Filium,

   Quas fundimus ad pedes Judicis,

   Ut jungantur choris angelicis :

   Et cum flet stricta discussio,

   In tremendo Dei judicio,

   Ut cum Sanctis sit nobis portio :

   Amen.

   Amen.

   VENITE, exsultemus Domino, jubilemus Deo Salutari nostro : praeoccupemus facier ejus in confessione, et in psalmis jubilemus ei.

   Quoniam Deus magnus Dominus, et Rex magnus super omnes deos : quoniam non repellet Dominus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terrae, et altitudines montium ipse conspicit.

   Quoniam ipsius est mare, et ipse fecit illud, et aridam fundaverunt manus ejus : venite, adoremus, et procidamus ante Deum : ploremus coram Domino, qui fecit nos, quia ipse est Do-minus Deus noster : nos autem populus ejus, et oves pascuae ejus.

   Hodie si vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda vestra, sicut in exacerbatione secundum diem tentationis in deserto : ubi tentaverunt me patres vestri, probaverunt, et viderunt opera mea.

   Quadraginta annis proximus fui generationi huic, et dixi : Semper hi errant corde : ipsi vero non cognoverunt vias meas, quibus juravi in ira mea, si introibunt in requiem eam.

   Requiem aeternam dona eis Domine : et lux perpetua luceat eis. Venite, adoremus.

   ANT. DIRIGE Domine Deus meus in conspectu tuo viam meam.

   VERBA mea auribus percipe Domine : * intellige clamorem meum.

   Intende voci orationis meae : * Rex meus, et Deus meus.

   Quoniam ad te orabo : * Domine mane exaudies vocem meam.

   Mane astabo tibi, et videbo : " quoniam non Deus volens iniquitatem tu es.

   Neque habitabit juxta te malignus : * neque permanebunt injusti ante oculos tuos.

   Virum sanguinum et dolosum abominabitur Dominus : * ego autem in multitudine misericordiae tuae.

   Introibo in domum tuam : * adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo.

   Domine deduc me, in justitia tua : propter inimicos meos dirige in conspectu tuo viam meam.

   Quoniam non est in ore eorum veritas : * cor eorum vanum est.

   Sepulchrum patens est guttur eorum, linguis suis dolose agebant : * judica illos Deus.

   Decidant a cogitationibus suis, secundum multitudinem impiÉtatum eorum expelle eos :* quoniam irritaverunt te Domine.

   Et laetentur omnes, qui sperant in te : * in aeternum exsultabunt : et habitabis in eis.

   Et gloriabuntur in te omnes, qui diligent nomen tuum : * quoniam tu benedices justo.

   Domine, ut scuto bonae voluntatis tum : * coronasti nos.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   ANT. Dirige Domine Deus meus in conspectu tuo viam meam.

   ANT. Convertere Domine, et eripe animam meam : quoniam non est in morte, qui memor sit tui.

   Domine, ne in furore tuo arguas me : * neque in ira tua corripias me.

   Miserere mei, Domine, quoniam infirmus sum : * sana me Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.

   Et anima mea turbata est valde : * sed tu Domine usquequo ?

   Convertere, Domine, et eripe animam meam : * sal­vum me fac propter misericordiam tuam.

   Quoniam non est in morte qui memor sit tui : * in in­ferno autem quis confitebitur tibi ?

   Laboravi in gemitu meo, lavabo per singulas noctes lectum meum : * lacrymis meis stratum meum rigabo.

   Discedite a me, omnes qui operamini iniquitatem : * quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   ANT. Convertere Domine, et eripe animam meam : quoniam non est in morte, qui memor sit tui.

   ANT. Nequando rapiat ut leo animam meam, dum non est qui redimat, neque qui salvum faciat.

   Domine Deus meus in te speravi : * salvum me fac ex omnibus persequentibus me, et libera me. Nequando rapiat ut leo animam meam : * dum non est qui redimat, neque qui salvum faciat.Domine Deus meus si feci istud : * si est iniquitas in manibus meis. Si reddidi retribuentibus mihi mala : * decidam merito ab inimicis meis inanis. Persequatur inimicus animam meam, et comprehendat, et conculcet in terra vitam meam : * et gloriam meam in pulverem deducat. Exsurge Domine in ira tua : * et exaltare in finibus inimicorum meorum. Et exsurge Domine Deus meus in praecepto, quod mandasti : * et synagoga populorum circumdabit te. Et propter hanc in altum regredere : * Dominus iudicat populos. Iudica me Domine secundum iustitiam meam : * et secundum innocentiam meam super me. Consumetur nequitia peccatorum, et diriges iustum : * scrutans corda et renes Deus. Iustum adiutorium meum a Domino : * qui salvos facit rectos corde. Deus iudex iustus, fortis, et patiens : * numquid irascitur per singulos dies ? Nisi conversi fueritis, gladium suum vibravit : * arcum suum tetendit, et paravit illum. Et in eo paravit vasa mortis : * sagittas suas ardentibus effecit. Ecce parturit iniustitiam, concepit dolorem : * et peperit iniquitatem. Lacum aperuit, et effodit eum : * et incidit in foveam, quam fecit. Convertetur dolor eius in caput eius : * et in verticem ipsius iniquitas eius descendet. Confitebor Domino secundum iustitiam eius : * et psallam nomini Domini altissimi.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   ANT. Nequando rapiat ut leo animam meam, dum non est qui redimat, neque qui salvum faciat.

   R. Erue Domine, animas eorum.

   Parce mihi Domine : nihil enim sunt dies mei. Quid est homo, quia magnificas eum : aut quid apponis erga eum cor tuum ? Visitas eum diluculo, et subito probas illum. Usquequo non parcis mihi, nec dimittis me, ut glutiam salivam meam ? Peccavi. Quid faciam tibi, o custos hominum ? Quare posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimetipsi gravis ? Cur non tollis peccatum meum ? Et quare non aufers iniquitatem meam ? Ecce nunc in pulvere dormiam, et si mane me quaesieris, non subsistam.

   R. Credo quod redemptor meus vivit : et in novissimo die de terra surrecturus sum : Et in carne mea videbo Deum salvatorem meum

   V. Quem visurus sum ego ipse, et non alius, et oculi mei conspecturi sunt. Et in carne mea videbo Deum salvatorem meum.

   Taedet animam meam vitae meae, dimittam adversum me eloquium meum. Loquar in amaritudine animae meae : Dicam Deo, noli me condemnare. Indica mihi, cur me ita iudices. Numquid bonum tibi videtur, si calumnieris, et opprimas me, opus manuum tuarum, et consilium impiorum adiuves ? Numquid oculi carnei tibi sunt : aut, sicut videt homo, et tu videbis ? Numquid sicut dies hominis dies tui, et anni tui sicut humana sunt tempora, ut quaeras iniquitatem meam, et peccatum meum scruteris ? Et scias, quia nihil impium fecerim, cum sit nemo, qui de manu tua possit eruere.

   V. Qui venturus es iudicare vivos et mortuos, et saeculum per ignem. Tu eis Domine dona requiem, et locum indulgentiae

   Manus tuae Domine fecerunt me, et plasmaverunt me totum in circuitu : et sic repente praecipitas me ? Memento, quaeso, quod sicut lutum feceris me, et in pulverem reduces me. Nonne sicut lac mulsisti me, et sicut caseum me coagulasti ? Pelle, et carnibus vestisti me : ossibus, et nervis compegisti me. Vitam et misericordiam tribuisti mihi, et visitatio tuo custodivit spiritum meum.

   R. Domine quando veneris iudicare terram, ubi me abscondam a vultu irae tuae ? Quia peccavi nimis in vita mea.

   V. Commissa mea pavesco, et ante te erubesco : dum veneris iudicare, noli me condemnare. Quia peccavi nimis in vita mea.

   V. Requiem aeternam dona eis Domine : et lux perpetua luceat eis. Quia

   Ant. In loco pascuae ibi me collocavit.

   DOMINUS regit me et nihil mihi deerit : * in loto pascuae ibi me collocavit.

   Deduxit me super semitas iustitiae : * propter Nomen suum.

   Nam etsi ambulavero in medio umbrae mortis, non timebo mala : * quoniam tu mecum es.

   Virga tua, et baculus tuus * ipsa me consolata sunt.

   Parasti in conspectu meo mensam : * adversus eos qui tribulant me.

   Impinguasti in oleo caput meum : * et calix meus inebrians quam praeclarus est !

   Et misericordia tua subsequetur me : * omnibus diebus vit meae.

   Et ut inhabitem in domo Domini * in longitudinem dierum.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   Ant. In loco pascuae ibi me collocavit.

   Ad te Domine levavi animam meam : * Deus meus in te confido, non erubescam. Neque irrideant me inimici mei : * etenim universi qui sustinent te, non confundentur. Confundantur omnes iniqua agentes : * supervacue. Vias tuas Domine demonstra mihi : * et semitas tuas edoce me. Dirige me in veritate tua, et doce me : * quia tu es Deus salvator meus, et te sustinui tota die. Reminiscere miserationum tuarum, Domine : * et misericordiarum tuarum, quae a saeculo sunt. Delicta iuventutis meae : * et ignorantias meas ne memineris. Secundum misericordiam tuam memento mei tu : * propter bonitatem tuam Domine. Dulcis, et rectus Dominus : * propter hoc legem dabit delinquentibus in via. Diriget mansuetos in iudicio : * docebit mites vias suas. Universae viae Domini misericordia et veritas : * requirentibus testamentum eius, et testimonia eius. Propter nomen tuum Domine et propitiaberis peccato meo : * multum est enim. Quis est homo, qui timet Dominum ? * legem statuet ei in via, quam elegit. Anima eius in bonis demorabitur : * et semen eius hereditabit terram. Firmamentum est Dominus timentibus eum : * et testamentum ipsius ut manifestetur illis. Oculi mei semper ad Dominum : * quoniam ipse evellet de laqueo pedes meos. Respice in me, et miserere mei : * quia unicus et pauper sum ego. Tribulationes cordis mei multiplicatae sunt : * de necessitatibus meis erue me. Vide humilitatem meam, et laborem meum : * et dimitte universa delicta mea. Respice inimicos meos, quoniam multiplicati sunt : * et odio iniquo oderunt me. Custodi animam meam, et erue me : * non erubescam, quoniam speravi in te. Innocentes et recti adhaeserunt mihi : * quia sustinui te. Libera Deus Israel : * ex omnibus tribulationibus suis.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   Ant. Credo videre bona Domini in terra viventium.

   Dominus illuminatio mea, et salus mea : * quem timebo ?

   Dominus protestor vitae meae : * a quo trepidabo ?

   Dum appropiant super me nocentes : *ut edant carnes meas.

   Si consistant adversum me castra : * non timebit cor meum.

   Si exsurgat adversum me proelium : * in hoc ego sperabo.

   Unam petii a Domino, hanc requiram * ut inhabitem in domo Domini omnibus diebus vitae

   Ut videam voluptatem Domini : * et visitem templum ejus.

   Quoniam abscondit me in tabernaculo suo " in die malorum protexit me in abscondito tabernaculi sui.

   In petra exaltavit me * et nunc exaltavit caput meum super inimicos meos.

   Circuivi, et immolavi in tabernaculo ejus hostiam vociferationis * cantabo, et psalmum dicam Domino.

   Exaudi, Domine, vocem meam, qua clamavi ad te : * miserere mei, et exaudi me.

   Tibi dixit cor meum, exquisivit te facies mea * faciem tuam, Domine, requiram.

   Quoniam pater meus, et mater mea dereliquerunt me : * Dominus autem assumpsit me.

   Legem pone mihi, Domine, in via tua : * et dirige me in semitam rectam propter inimicos

   Ne tradideris me in animas tribulantium me : * quoniam insurrexerunt in me testes iniqui, et mentita est iniquitas sibi.

   Credo videre bona Domini : * in terra viventium.

   Exspecta Dominum, viriliter age : *et confortetur cor tuum, et sustine Dominum.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   Ant. Credo videre bona Domini in terra viventium.

   V. Collocet eos Dominus cum principibus.

   R. Cum principibus populi sui.

   Responde mihi, quantas habeo iniquitates et peccata : scelera mea atque delicta ostende mihi. Cur faciem tuam abscondis, et arbitraris me inimicum tuum ? Contra folium quod vento rapitur, ostendis potentiam tuam, et stipulam siccam persequeris. Scribis enim contra me amaritudines, et consumere me vis peccatis adolescentiae meae. Posuisti in nervo pedem meum, et observasti omnes semitas meas, et vestigia pedum meorum considerasti. Qui quasi putredo consumendus sum, et quasi vestimentum quod comeditur a tinea.

   R. Memento mei Deus, quia ventus est vita mea : Nec aspiciat me visus hominis.

   V. De profundis clamavi ad te Domine : Domine exaudi vocem meam. Nec aspiciat me visus hominis.

   Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis. Qui quasi flos egreditur, et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet. Et dignum ducis super huiuscemodi aperire oculos tuos : et adducere eum tecum in iudicium ? Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine ? Nonne tu qui solus es ? Breves dies hominis sunt, numerus mensium eius apud te est. Constituisti terminos eius, qui praeteriri non poterunt. Recede ergo paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, et sicut mercenarii dies eius.

   R. Hei mihi Domine, quia peccavi nimis in vita mea : quid faciam miser, ubi fugiam, nisi ad te, Deus meus ? Miserere mei, dum veneris in novissimo die.

   V. Anima mea turbata est valde : sed tu Domine succurre ei. Miserere mei dum veneris in novissimo die.

   Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me, donec pertranseat furor tuus, et constitutas mihi tempus, in quo recorderis mei ? Putas ne mortuus homo rursum vivet ? Cunctis diebus, quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea. Vocabis me, et ego respondebo tibi. Operi manuum tuarum porriges dexteram. Tu quidem gressus meos dinumerasti, sed parce peccatis meis.

   R. Ne recorderis peccata mea, Domine, * Dum veneris judicare saeculum per ignem.

   V. Dirige, Domine Deus meus, in conspectu tuo viam meam * Dum veneris dies

   V. Requiem aeternam dona eis, Domine : * et lux perpetua luceat eis. * Dum veneris.

   Ant. Complaceat tibi Domine, ut eruas me : Domine ad adiuvandum me respice.

   Et immisit in os meum canticum novum : * carmen Deo nostro.

   Videbunt multi et timebunt : * et sperabunt in Domino.

   Beatus vir, cujus est nomen Domini spes ejus : * et non respexit in vanitates, et insanias falsas.Multa fecisti tu, Domine, Deus meus, mirabilia tua : * et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi.

   Sacrificium et oblationem noluisti : * aures autem perfecisti mihi.

   Holocaustum et pro peccato non postulasti : * tunc dixi : Ecce venio.

   In capite libri scriptum est de me, ut facerem voluntatem tuam : * Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei.

   Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna : * ecce labia mea non prohibebo ; Domine, tu scisti.

   Justitiam tuam non abscondi in corde meo : * veritatem tuam, et salutare tuum dixi.

   Non abscondi misericordiam tuam, et veritatem tuam : * a concilio multo.Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me : * misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.

   Quoniam circumdederunt me mala, quorum non est numerus : * comprehenderunt me iniquitates meae, et non potui ut viderem.

   Multiplicatae sunt super capillos capitis mei : * et cor meum dereliquit me.Complaceat tibi, Domine, ut eruas me : * Domine, ad adjuvandum mee respice.

   Confundantur et revereantur simul qui quaerunt animem meam : * ut auferant eam.

   Exultent, et laetentur super te omnes quaerentes te : * et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.

   Ego autem mendicus sum et pauper : * Dominus sollicitus est mei.Adjutor meus, et protector meus tu es : * Deus meus, ne tardaveris.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   Ant. Complaceat tibi Domine, ut eruas me : Domine ad adiuvandum me respice.

   Ant. Sana Domine animam meam, quia peccavi tibi.

   Beatus qui intellegit super egenum et pauperem : * in die mala liberabit eum Dominus. Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra : * et non tradat eum in animam inimicorum eius. Dominus opem ferat illi super lectum doloris eius : * universum stratum eius versasti in infirmitate eius. Ego dixi Domine, miserere mei : * sana animam meam, quoniam peccavi tibi. Inimici mei dixerunt mala mihi : * quando morietur, et peribit nomen eius ? Et si ingrediebatur, ut videret, vana loquebatur : * cor eius congregavit iniquitatem sibi. Egrediebatur foras : * et loquebatur in idipsum. Adversum me susurrabant omnes inimici mei : * adversum me cogitabant mala mihi. Verbum iniquum constituerunt adversum me : * numquid qui dormit, non adiiciet ut resurgat ? Etenim homo pacis meae, in quo speravi : * qui edebat panes meos, magnificavit super me subplantationem. Tu autem Domine miserere mei : * et resuscita me, et retribuam eis. In hoc cognovi, quoniam voluisti me : * quoniam non gaudebit inimicus meus super me. Me autem propter innocentiam suscepisti : * et confirmasti me in conspectu tuo in aeternum. Benedictus Dominus Deus Israel a saeculo, et in saeculum : * fiat, fiat.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   Ant. Sana Domine animam meam, quia peccavi tibi.

   Ant. Sitivit anima mea ad Deum fontem vivum : quando veniam, et apparebo ante faciem Domini ?

   Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum :* ira desiderat anima mea ad te, Deus.

   Sitivit anima mea ad Deum fortem vivum : * quando veniam et apparebo ante faciem Dei ?

   Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte : * dum dicitur mihi quotidie : Ubi est Deus tuus ?

   Haec recordatus sum, et effudi in me animam meam : * quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei.

   In voce exsultationis, et confessionis : * sonus epulantis.

   Quare tristis es, anima mea : * et quare conturbas me ?

   Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi : * salutare vultus mei, et Deus meus.

   Ad meipsum anima mea conturbata est : * propterea memor ero tui de terra Jordanis, et Hermoniim a monte modico.

   Abyssus abyssum invocat : * in voce cataractarum tuarum.

   Omnia excelsa tua, et

   In die mandavit Do minus misericordia m suam : * et nocte canticum ejus.

   Apud me oratio Deo vitae meae : * dicam Deo : Susceptor meus es.

   Dum confringuntur ossa mea :* exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei.

   Dum dicunt mihi per singulos dies : Ubi est Deus tuus ? * Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ?

   Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi : * salutare vultus mei, et Deus meus.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   Ant. Sitivit anima mea ad Deum fontem vivum : quando veniam, et apparebo ante faciem Domini ?

   Spiritus meus attenuabitur : dies mei breviabuntur, et solum mihi superest sepulcrum. Non peccavi : et in amaritudinibus moratur oculus meus. Libera me Domine, et pone me iuxta te : et cuiusvis manus pugnet contra me. Dies mei transierunt, cogitationes meae dissipatae sunt, torquentes cor meum. Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem. Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum. Putredini dixi, Pater meus es : mater mea, et soror mea vermibus. Ubi est ergo nunc praestolatio mea et patientia mea ? Tu es Domine deus meus.

   R. Peccantem me quotidie, et non me poenitentem, timor mortis conturbat me : Quia in inferno nulla est redemptio, miserere mei Deus, et salva me.

   V. Deus in nomine tuo salvum me fac, et in virtute tua libera me. Quia in inferno nulla est redemptio, miserere mei Deus, et salva me.

   Pelli meae, consumptis carnibus, adhaesit os meum : et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos. Miseremini mei, miseremini mei, saltem vos amici mei, quia manus Domini tetigit me. Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini ? Quis mihi tribuat, ut scribantur sermones mei ? Quis mihi det, ut exarentur in libro stylo ferreo et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice ? Scio enim quod redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum : Et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum salvatorum meum : quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius. Reposita est haec spes mea in sinu meo.

   R. Domine secundum actum meum noli me iudicare : nihil dignum in conspectu tuo egi : * ideo deprecor maiestatem tuam, Ut tu Deus deleas iniquitatem meam.

   V. Amplius lava me Domine ab iniustitia mea : et a delicto meo munda me. * Ut tu.

   Quare de vulva eduxisti me ? Qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret. Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum. Numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi ? Dimitte me ergo, ut plangam paululum dolorem meum, antequam vadam, et non revertar ad terram tenebrosam, et opertam mortis caligine, terram miseriae, et tenebrarum, ubi umbra mortis, et nullus ordo, sed sempiternus horror inhabitat.

   R. Libera me Domine de morte aeterna, in die illa tremenda, Quando caeli movendi sunt, et terra : Dum veneris iudicare saeculum per ignem.

   V. Requiem aeternam dona eis Domine : et lux perpetua luceat eis. Libera me usque ad primum V.

   Miserere mei Deus : * secundum magnam miseri­cordiam tuam.

   Amplius lava me ab ini­quitate mea : * et a peccato meo munda me.

   Quoniam iniquitatem meam ego cognosco : * et peccatum meum contra me est semper.

   Tibi soli peccavi, et malum coram te feci : * ut justificeris in sermonibus tuis et vincas cum judicaris.

   Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum : * et in peccatis concepit me mater mea.

   Cor mundum crea in me Deus : * et spiritum rectum innova in visceribus meis.

   Docebo iniquos vias tuas : * et impii ad te con­vertentur.

   Libera me de sanguini­bus, Deus, Deus salutis meae : * et exsultabit lingua mea justitiam tuam.

   Domine, labia mea ape­ries : * et os meum annun­tiabit laudem tua, m.

   Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique : * holocaustis non delectaberis.

   Sacrificium Deo spiritus contribulatus : * cor contri­tum et humiliatum, Deus, non despicies.

   Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion : * ut aedificentur muri Jerusalem.

   Tune acceptabis sacrifi­cium justitiae, oblationes, et holocausta : * tunc imponent super altare tuum vitulos.

   Requiem aeternam * dona eis Domine.

   Ant. Exáudi, Dómine, oratiónem meam : ad te omnis caro véniet.

   Te decet hymnus, Deus, in Sion : * et tibi reddétur votum in Ierúsalem.Exáudi oratiónem meam : * ad te omnis caro véniet.Verba iniquórum prævaluérunt super nos : * et impietátibus nostris tu propitiáberis.Beátus, quem elegísti, et assumpsísti : * inhabitábit in átriis tuis.Replébimur in bonis domus tuæ : * sanctum est templum tuum, mirábile in æquitáte.Exáudi nos, Deus, salutáris noster, * spes ómnium fínium terræ, et in mari longe.Præparans montes in virtúte tua, accínctus poténtia : * qui contúrbas profúndum maris sonum flúctuum eius.Turbabúntur gentes, et timébunt qui hábitant términos a signis tuis : * éxitus matutíni, et véspere delectábis. Visitásti terram, et inebriásti eam : * multiplicásti locupletáre eam.Flumen Dei replétum est aquis, parásti cibum illórum : * quóniam ita est præparátio eius.Rivos eius inébria, multíplica genímina eius : * in stillicídiis eius lætábitur gérminans.Benedíces corónæ anni benignitátis tuæ : * et campi tui replebúntur ubertáte.Pinguéscent speciósa desérti : * et exsultatióne colles accingéntur.Indúti sunt aríetes óvium, et valles abundábunt fruménto : * clamábunt, étenim hymnum dicent.V. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.R. Et lux perpétua * lúceat eis.

   Ant. Exáudi, Dómine, oratiónem meam : ad te omnis caro véniet.

   Ant. Me suscepit dextera tua, Domine.

   Deus, Deus meus : * ad te de luce vigilo.Sitivit in te anima mea : * quam multipliciter tibi caro mea.In terra deserta, et invia, et inaquosa : * sic in sancto apparui tibi, ut viderem virtutem tuam, et gloriam tuam.Quoniam melior est misericordia tua super vitas : * labia mea laudabunt te.Sic benedicam te in vita mea : * et in nomine tuo levabo manus meas.Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea : * et labiis exsultationis laudabit os meum.Si memor fui tui super stratum meum, in matutinis meditabor in te : * quia fuisti adjutor meus.Et in velamento alarum tuarum exsultabo, adhaesit anima mea post te : * me suscepit dextera tua.Ipsi vero in vanum quaesierunt animam meam, introibunt in inferiora terrae :* tradentur in manus gladii, partes vulpium erunt.Rex vero laetabitur in Deo, laudabuntur omnes qui jurant in eo : * quia obstructum est os loquentium iniqua.

   Deus misereatur nostri, et benedicat nobis ; * illuminet vultum suum super nos, et misereatur nostri.Ut cognoscamus in terra viam tuam : * in omnibus gentibus Salutare tuum.Confiteantur tibi populi Deus : * confiteantur tibi populi omnes.Laetentur et exsultent gentes : * quoniam judicas populos in aequitate, et gentes in terra dirigis.Confiteantur tibi populi Deus, confiteantur tibi populi omnes : * terra dedit fructum suum.Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus : * et metuant eum omnes fines terrae.

   Ant. Me suscepit dextera tua, Domine.

   Ego dixi : In dimídio diérum meórum * vadam ad portas ínferi.Quæsívi resíduum annórum meórum. * Dixi : Non vidébo Dóminum Deum in terra vivéntium.Non aspíciam hóminem ultra, * et habitatórem quiétis.Generátio mea abláta est, et convolúta est a me, * quasi tabernáculum pastórum.Præcísa est velut a texénte, vita mea : dum adhuc ordírer, succídit me : * de mane usque ad vésperam fínies me.Sperábam usque ad mane, * quasi leo sic contrívit ómnia ossa mea :De mane usque ad vésperam fínies me : * sicut pullus hirúndinis sic clamábo, meditábor ut colúmba :Attenuáti sunt óculi mei, * suspiciéntes in excélsum.Dómine, vim pátior, respónde pro me. * Quid dicam, aut quid respondébit mihi, cum ipse fécerit ?Recogitábo tibi omnes annos meos * in amaritúdine ánimæ meæ.Dómine, si sic vívitur, et in tálibus vita spíritus mei, corrípies me, et vivificábis me. * Ecce, in pace amaritúdo mea amaríssima :Tu autem eruísti ánimam meam ut non períret : * proiecísti post tergum tuum ómnia peccáta mea.Quia non inférnus confitébitur tibi, neque mors laudábit te : * non exspectábunt qui descéndunt in lacum, veritátem tuam.

   Vivens vivens ipse confitébitur tibi, sicut et ego hódie : * pater fíliis notam fáciet veritátem tuam.Domine, salvum me fac * et psalmos nostros cantábimus cunctis diébus vitae nostrae in domo Dómini.V. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.R. Et lux perpétua * lúceat eis.Ant. A porta ínferi * erue, Dómine, ánimam meam.

   Laudate Dominum de cœlis : * laudato eum in excelsis.Laudate eum omnes Angeli ejus : * laudato eum omnes virtutes ejus.Laudate eum sol et luna : * laudato eum omnes stellae et lumen.Laudate eum cœli cœlorum ; * et aquae omnes quae super cœlos sunt, laudent nomen Domini.Quia ipse dixit et facta sunt : * ipse mandavit, et creata sunt.Statuit ea in aeternum, et in saeculum saeculi : * praeceptum posuit, et non praeteribit.Laudate Dominum de terra ; * dracones et omnes abyssi.Ignis, grando, nix, glacies, spiritus procellarum : * quae faciunt verbum ejus.Montes et omnes colles : * ligna fructifera, et omnes cedri.Bestiae et universa pecora : * serpentes et volucres pennatae.Reges terrae et omnes populi : * principes, et omnes judices terrae.Juvenes, et virgines, senes cum junioribus, laudent nomen Domini : * quia exaltatum est nomen ejus solius.Confessio ejus super cœlum et terram : * et exaltavit cornu populi sui.Hymnus omnibus Sanctis ejus : * filiis Israel, populo appropinquanti sibi.

   Cantate Domino canticum novum : * laus ejus in Ecclesia Sanctorum.Laetetur Israel in eo, qui fecit eum : * et filii Sion exsultent in rege suo.Laudent nomen ejus in choro : * in tympano et psalterio psallant ei.Quia beneplacitum est Domino in populo suo : * et exaltabit mansuetos in salutem.Exsultabunt Sancti in gloria : * laetabuntur in cubilibus suis.Exaltationes Dei in gutture eorum : * et gladii ancipites in manibus eorum.Ad faciendam vindictam in nationibus : * increpationes in populis.Ad alligandos reges eorum in compedibus : * et nobiles eorum in manicis ferreis.Ut faciant in eis judicium conscriptum : * gloria haec omnibus Sanctis ejus.

   Laudate Dominum in Sanctis ejus : * laudate eum in firmamento virtutis ejus.Laudate eum in virtutibus ejus : * laudate eum secundum multitudinem magnitudinis ejus.Laudate eum in sono tubae : * laudate eum in psalterio et cithara.Laudate eum in tympano et choro : * laudate eum in chordis et organo.Laudate eum in cymbalis bene sonantibus, laudate eum in cymbalis jubilationis : * omnis spiritus laudet Dominum.

   Ego sum resurréctio et vita : qui credit in me, etiam si mórtuus fúerit, vivet ; et omnis qui vivit et credit in me, non moriétur in ætérnum.

   Benedictus Dominus Deus Israel : * quia visitavit, et fecit redemptionem plebis suae.Et erexit cornu salutis nobis : * in domo David pueri sui.Sicut locutus est per os Sanctorum : * quia a saeculo sunt Prophetarum ejus.Salutem ex inimicis nostris : * et de manu omnium qui oderunt nos.Ad faciendam misericordiam cum Patribus nostris : * et memorari testamenti sui sancti.Jusjurandum quod juravit ad Abraham patrem nostrum : * daturum se nobis.Ut sine timore de manu inimicorum nostrorum liberati : * serviamus illi.In sanctitate et justitia coram ipso ; * omnibus diebus nostris.Et tu puer, Propheta Altissimi vocaberis : * praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus.Ad dandam scientiam salutis plebi ejus : * in remissionem peccatorum eorum.Per viscera misericordiae Dei nostri : * in quibus visitavit nos, Oriens ex alto.Illuminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent : * ad dirigendos pedes nostros in viam pacis.

   Ant. Ego sum resurréctio et vita : qui credit in me, etiam si mórtuus fúerit, vivet ; et omnis qui vivit et credit in me, non moriétur in ætérnum.

   V. Et ne nos indúcas in tentatiónem :R. Sed líbera nos a malo.V. A porta ínferi.R. Erue, Dómine, ánimas eórum.V. Requiéscant in pace.R. Amen.V. Dómine, exáudi oratiónem meam.R. Et clamor meus ad te véniat.

   r. Amen.

   Fidelium, Deus, ómnium conditor et redemptor, animábus famulórum famularumque tuárum remissiónem cunctórum tríbue peccatórum : ut indulgéntiam, quam semper optavérunt, piis supplicatiónibus consequántur. Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. R. Amen.

   V. Requiem aeternam dona eis Domine.R. Et lux perpetua luceat eis.V. Requiescant in pace.R. Amen.

   r. Amen.

   Requiem aeternam dona eis Domine : et lux perpetua luceat eis.

   Ps. Te decet hymnus Deus in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem : exaudi orationem meam, ad te omnis caro veniet. Requiem.

   FIDELIUM Deus omnium Conditor et Redemptor, animabus famulorum, famularumque tuarum remissionem cunctorum tribue peccatorum : ut indulgentiam, quam semper optaverunt, piis supplicationibus consequantur. Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitate Spiritus Sancti Deus,, per omnia saecula saeculorum.

   Lectio Epistolae beati Pauli Apostoli ad Corinthios. I, CAP. XV.

   FRATRES : Ecce mysterium vobis dico : Omne quidem resurgemus, sed non omnes immutabimur. In momento, in ictu oculi, in novissima tuba : cavet enim tuba, et mortui resurgent incorrupti : et nos immutabimur. Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem : et mortale hoc induere immortalitatem. Cum autem mortale hoc induerit immortalitatem, tunc fiet sermo, qui scriptus est : Absorpta est mors in victoria. Ubi est, mors, victoria tua ? Ubi est, mors, stimulus tuus ? Stimulus autem mortis peccatum est : virtus vero peccati lex. Deo autem gratias, qui dedit nobis victoriam per Dominum nostrum Jesum Christum.

   REQUIEM aeternam dona eis Domine : et lux perpetua luceat eis.

   V. In memoria aeterna erit justus : ab auditione mala non timebit.

   ABSOLVE, Domine, animas, omnium fidelium defunctorum ab omni vinculo delictorum.

   V. Et gratia tua illis succurrente, mereantur evadere judicium ultionis.

   Dies irae, dies illasolvet saeclum in favilla :teste David cum Sibylla.

   Mors stupebit et natura,cum resurget creatura,judicanti responsura.

   Liber scriptus proferetur,in quo totum continetur,unde mundus judicetur.

   Judex ergo cum sedebit,quidquid latet apparebit :nil inultum remanebit.

   Quid sum miser tunc dicturus ?Quem patronum rogaturus,cum vix justus sit securus ?

   Quaerens me, sedisti lassus :redemisti Crucem passus :tantus labor non sit cassus.

   Ingemisco, tamquam reus :culpa rubet vultus meus :supplicanti parce, Deus.

   Inter oves locum praesta,et ab haedis me sequestra,statuens in parte dextra.

   Confutatis maledictis,flammis acribus addictis :voca me cum benedictis.

   Lacrimosa dies illa,qua resurget ex favillajudicandus homo reus.

   Huic ergo parce, Deus :pie Jesu Domine,dona eis requiem. Amen.

   IN illo tempore : Dixit Jesus turbis Judaeorum : Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei : et qui audierint, vivent. Sicut enim Pater habet vitam in semetipso : sic dedit et Filio habere vitam in semetipso : et potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est. Nolite mirari hoc, quia venit hora, in qua omnes, qui in monumentis sunt, audient vocem Filii Dei : et procedent, qui bona fecerunt, in resurrectionem vite : qui vero mala egerunt, in resurrectionem judicii.

   Hostias et preces tibi, Domine, laudis offerimus : tu suscipe pro animabus quarum hodie memoriam facimus fac eas, Domine, de morte transire ad vitam. * Quam olim.

   HOSTIAS, quaesumus Domine, quas tibi pro animabus famulorum famularumque tuarum offerimus, propitiatus in-tende : ut, quibus fidei christianae meritum contulisti, dones et praemium. Per Dominum.

   Lux aeterna luceat eis, Domine, * Cum sanctis tuis in aeternum, quia pius es.

   V. Requiem aeternam dona eis, Domine. et lux perpetua luceat eis. * Cum Sanctis.

   Animabus, quaesumus, Domine, famulorum famularumque tuarum oratio proficiat supplicantium : ut eas et a peccatis omnibus exuas, et tuae redemptionis facias esse participes. Qui vivis. Amen.

   Requiescant in pace.

   R ; Amen.

   r. Amen.

   Libera me, Domine, de morte aeterna, in die illa tremenda :* Quando caeli movendi sunt et terra : * Dum veneris judicare saeculum per ignem.

   V. Requiem aeternam dona eis, Domine : et lux perpetua luceat eis.

   V. Libera me, usque ad primum v.

   Pater noster, quod secreto prosequitur.

   V. Et ne nos inducas in tentationem.

   R. Sed libera nos a malo.

   R. Erue Domine animas eorum.

   V. Requiescant in pace. R. Amen.

   V. Domine exaudi orationem meam.

   R.. Et clamor meus ad te veniat.

   V. Dominus vobiscum.

   R. Et cum spiritu tuo.

   r. Amen.

   ABSOLVE, quaesumus Domine, animas famulorum famularumque tuarum ab omni vinculo delictorum : ut in resurrectionis gloria, inter Sanctos et electos tuos resuscitati respirent. Per Christum Dominum nostrum.

   R. Amen.

   V. Requiem aeternam dona eis Domine.

   V. Requiescant in pace. R. Amen.

   r. Amen.

   r. Amen.

   UT sequamur pari zelo Sanctorum vestigia, Nobis horum vitam, mores

   Offert nobis tria : rosam, Violam et lilium,

   Ut ostendat nobis viam Ad caeleste bravium.

   Rosa signat Martyres Per colorem rubeum ; Confessores viola Per florem purpureum ;

   Per hoc ergo sequi Deum Nos oportet trivium.

   Nos mactet ut martyres Vera patientia, Confessores faciat Jugis abstinentia.

   Nos conservet virgines Jugis castimonia,

   Adjuvent nos Sancti quorum Colimus sollemnia, Ut horum prece possimus

   Assequi caelestia. Amen.

   Amen.

   Multae tribulationes justorum, et de his omnibus liberavit eos Dominus : Dominus custodit omnia ossa eorum : unum ex his non conteretur.

   Ps. Benedicam Dominum in omni tempore semper laus ejus in ore meo. Gloria Patri. Multae.

   Auge in nobis, Domine, resurrectionis fidem, qui in Sanctorum tuorum reliquiis mirabilia operaris : et fac nos immortalis gloriae participes, cujus in eorum cineribus pignora veneramur. Per Dominum.

   HI viri misericordiae sunt, quorum pietates non defuerunt : cum semine eorum permanent bona, haereditas sancta nepotes eorum, et in testamentis stetit semen eorum : et filii eorum propter illos, usque in aeternum manent : semen eorum, et gloria eorum non dere linquetur. Corpora ipsorum in pace sepulta sunt, et nomen eorum vivit in generationem et generationem. Sapientiam ipsorum narrent populi, et laudem eorum nuntiet Ecclesia.

   EXSULTABLINT Sancti in gloria : laetabuntur in cubilibus suis.

   V. Cantate Domino canticum novum : laus ejus in Ecclesia Sanctorum.

   V. Justi epulentur, et exsultent in conspectu Dei : et delectentur in laetitia. Alleluia.

   In illo tempore : Descendens Jesus de monte, stetit in loco campestri, et turba discipulorum ejus, et multitudo copiosa plebis ab omni Judaea. et Jerusalem, et maritima, et Tyri, et Sidonis, qui venerant, ut audirent eum, et sanarentur a languoribus suis. Et qui vexabantur a spiritibus immundis, curabantur. Et omnis turba quaerebat eum tangere : quia virtus de illo exibat, et sanabat omnes. Et ipse, elevatis oculis in discipulos suos, dicebat : Beati pauperes : quia vestrum est regnum Dei. Beati, qui nunc esuritis : quia saturabimini. Beati, qui nunc fletis : quia ridebitis. Beati eritis cum vos oderint homines, et cum separaverint vos, et exprobraverint, et ejecerint nomen vestrum tamquam malum, propter Filium hominis. Gaudete in illa die, et exsultate : ecce enim merces vestra multa est in cœlo.

   MIRABILIS Deus in Sanctis suis : Deus Israel ipse dabit virtutem et fortitudinem plebi suae, benedictus Deus. Alleluia.

   Imploramvs, Domine, clementiam tuam : ut Sanctorum tuorum, quorum Reliquias veneramur, suffragantibus meritis, hostia quam offerimus nostrorum sit expiatio delictorum. Per Dominum.

   GAUDETE justi in Domino : rectos decet collaudatio.

   MULTIPLICA super nos, quaesumus Domine, per haec Sancta quae sumpsimus, misericordiam tuam : ut sicut in tuorum solemnitate Sanctorum, quorum Reliquias colimus,. pia devotione lactamur, ita eorum perpetua societate, te largiente, fruamur. Per Dominum.

   1. ANT. Sancti, qui pro testamento Dei sua corpora tradiderunt, et in sanguine Agni laverunt stolas suas.

   Psaume CIX. Dixit Dominus, page 24.

   2. ANT, SANCTI per fidem vicerunt regna, operati sunt justitiam, adepti sunt repromissiones.

   Psaume CX. Confitebor tibi, Domine, page 24.

   3. ANT. SANCTORUM velut aquilae juventus renovabitur : florebunt sicut lilium in civitate Domini.

   4. ANT. Absterget Deus omnem lacrymam ab oculis Sanctorum : et jam non erit amplius neque luctus, neque clamor, sed nec ullus dolor : quoniam priora transierunt.

   5. ANT. In cœlestibus regnis Sanctorum habitatio est, et in aeternum requies eorum.

   JUSTORUM animae in manu Dei sunt, et non tanget illos tormentum mortis. Visi sunt oculis insipientium mori : autem sunt in pace.

   Hi pro te furias atque minas truces

   Non murmur resonat, non querimonia :

   Sed corde impavido mens bene conscia

   Quae vox, quae poterit lingua retexere,

   Rubri nam fluido sanguine fulgidis

   Te summe Deitas, unáque poscimus,

   Ut culpas abluas, noxia subtrahas,

   Des pacem famulis, ut tibi gloriam

   Annorum in seriem canant. Amen

   V. Exsultabunt Sancti in gaudia.

   R. Laetabuntur in cubilibus suis.

   Amen.

   GAUDENT in cœlis animae Sanctorum, qui Christi vestigia sunt secuti : et quia pro ejus amore sanguinem suum fuderunt, ideo cura Christo exsultant sine fine.

   Passim sparsa Deus, polliciti memor

   Aras ipse Deus consecrat hostia :

   Si vos nostra movent, subsidium boni Vestris ferte clientibus.

   Ut cum nostra novis splendida dotibus

   Indivisa Trias sit Deus omnia

   Nobis semper in omnibus.

   Amen.

   VERE dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper, et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus inaestimabilis, Deus ineffabilis, Deus misericordiarum, et totius consolationis. Qui Moysi famulo tuo praecepisti, ut juxta exemplar quod ei in monte demonstrasti, arcam de 1ignis imputribilibus construeret, et eam auro mundissimo circumdaret, in qua urna aurea manna cœlesti plena, cum tabulis testamenti digito majestatis tua : conscriptis, in testimonium futurae generationibus servari deberet. Quique nostris saeculis eadem sacratius intelligenda manifestasti, dum corpus unici Filii tui, opere Spiritus sancti de incorrupta Virgine conceptum, et anima rationali vivificatum, omni plenitudine divinitatis replesti :

   Te suppliciter imploramus, omnipotens Deus, Pater Domini nostri Jesu Christi, ex quo omnis paternitas in cœlo et in terra nominatur ; ut haec vascula Sanctorum tuorum pignoribus praeparata, eisdem Sanctis tuas intercedentibus, cœlesti benedictione perfundere digneris ; quatenus qui horum patrocinia requirunt, ipsis intercedentibus, cuncta sibi adversantia, te adjuvante, superare, et omnia commode profutura, abundantia largitatis tuae mereantur invenire. Et sicut illi, te Domine inspirante, spiritualium nequitiarum versutias cavere, et humanitus exquisita tormenta non solum contemnere, sed etiam penitus evincere, Christo Domino confortante, potuerunt ; ita ipsorum merita venerantibus, et Reliquias humiliter amplectentibus, contra diabolum, et angelos eius, contra fulmina et tempestates, contra grandines, et varias pestes, contra corruptum aerem, et mortis hominum, vel animalium, contra fures et latrones, sive gentium incursiones, contra malas bestias, et serpentium, ac reptantium diversissimas formas, contra malorum hominum adinventiones pessimas, eorumdem Santorum tuorum precibus complacatus, exteram invictae potentiae tuae ad depulsionem nocivorum et largitatem proficuorum semper et ubique propitius extende.

   Per eumdem Dominum nostrum Jesum Christum Filium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitate ejusdem Spiritus sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

   Amen.

   Exaudi nos, Domine. Miserere misertus miseris,

   Sicut cereus ad fontes properat,

   Sic anima ad Te desiderat,

   Fons misericordiae, Fontis hujus aquis nos abluas,

   Deus indulgentiae.

   Sed da locum veniae.

   Non est opus reis judicio,

   Sed afflictis detur remissio,

   Ecce ad Te pressi confugimus,

   A Te solo refici petimus, Per Tuam clementiam.

   Sed clamantem pius respicias,

   Amen.

   AVE, decus Confessorum, ave, consors Angelorum nobis praesens tripudium da, sit perenne gaudium ; prece tua Deo grata sanos salva, aegros sana.

   V. Justum deduxit Dominus per vias rectas.

   PROPITIARE, quaesumus Domine, nobis famulis tuis per sancti Huberti Confessoris tui atque Pontificis merita gloriosa, ut ejus pia intercessione ab omnibus semper protegamur adversis. Per Dominum.

   Carolus, Mediolani nobili Borromaeorum familia natus, quanta futurus esset sanctitate conspicuus, divina lux super parientis matris cubiculum noctu coruscans præsignavit. A pueritia clericali militiæ adscriptus, abbatia postmodum insignitus, patrem admonuit, ne reditus in rem familiarem converterentur : quorum ipse nactus administrationem, quidquid supererat, expendebat in pauperes. Adolescens liberalibus disciplinis Papiæ operam dedit. Castitatem adeo coluit, ut impudicas etiam mulieres ad labefactandam ejus pudicitiam pluries immissas invicta constantia fugaverit. Vigesimum tertium ætatis annum agens, a Pio Quarto ejus avunculo in sacrum Cardinalium collegium cooptatus, insigni pietatis ac virtutum omnium splendore præluxit. Mox ab eodem Mediolanensis archiepiscopus creatus, in eo plurimam operam adhibuit, ut juxta sacrosanctum Tridentinum concilium, quod ejus potissimum sollicitudine jam tum fuerat absolutum, ecclesiam sibi commissam componeret : atque ut depravatos plebis suæ mores reformaret, præter iteratam sæpius synodorum celebrationem, seipsum eximiæ sanctitatis præbuit exemplar. In profligandis hæreticis e partibus Rhætorum et Helvetiorum, quorum plurimos ad christianam fidem convertit, maxime laboravit.

   Hujus viri caritas præcipue enituit, cum Uritano principatu vendito, pretium universum ad quadraginta aureorum millia, una die in pauperes erogavit. Nec minore pietate viginti millia, quæ sibi fuerant legata, distribuit. Ecclesiasticos proventus, quibus ab avunculo copiose fuerat cumulatus, dimisit, nonnullis retentis, quibus ad proprios usus et egenorum necessitates utebatur. Quo tempore pestis Mediolani grassabatur, domesticam supellectilem, ne relicto sibi lectulo, in eosdem alendos contulit, super nuda in posterum tabula discumbens ; eoque morbo laborantes sedulo invisens, paterno reficiebat affectu, et Ecclesiæ sacramenta, propriis ipse manibus administrans, mirum in modum solabatur : humillimis interim precibus reconciliator accedens, publica supplicatione indicta, fune sibi ad collum alligato, nudis pedibus, etiam offendiculo cruentatis, crucem bajulans, semetipsum pro peccatis populi hostiam, offerens, divinam indignationem avertere satagebat. Ecclesiasticae libertatis fuit acerrimus propugnator. Disciplinæ vero restituendæ sollicitus, a seditiosis, dum orationi insisteret, tormenti bellici laxata rota, igneo globulo percussus, divina virtute servatur illæsus.

   Abstinentia fuit admirabili : jejunabat sæpissime, pane tantum et aqua, solis quandoque lupinis contentus. Nocturnis vigiliis, asperrimo cilicio, assiduis flagellis corpus domabat. Humilitatis ac mansuetudinis studiosissimus fuit. Orationem ac verbi Dei prædicationem, gravissimis licet curis occupatus, numquam intermisit. Multas ecclesias, monasteria, collegia ædificavit. Plura scripsit, ad episcoporum præsertim instructionem utilissima : cujus etiam opera parochorum catechismus prodiit. Demum in solitudinem Varalli montis, ubi sculptis imaginibus Dominicæ passionis mysteria ad vivum repræsentantur, secessit : ibique, diebus aliquot voluntaria castigatione asperam, sed Christi dolorum meditationibus suavem vitam ducens, in febrim incidit. Mediolanum reversus, ingravescente morbo, cinere ac cilicio coopertus, et oculis in crucifixi imaginem defixis, migravit in cœlum, ætatis anno quadragesimo septimo, Domini vero millesimo quingentesimo octogesimo quarto, tertio nonas Novembris. Quem miraculis clarum Paulus Quintus Pontifex Maximus in Sanctorum numerum retulit.

   Præsta, quæsumus omnipotens Deus, ut, qui sanctorum Martyrum tuorum Vitalis et Agricolæ solemnia colimus, eorum apud te intercessionibus adjuvemur. Per Dominum.

   Quos in Dei laudibus firmavit caritas,

   Nos fragiles homines firmate precibus :

   Ut spiritales pravitates vestro juvamine vincentes fortiter,

   Nunc et in aevum vestris simus digni sollemniis interesse sacris.

   Nos adjutorium nunc et perenniter foveat, protegat, ut vestrum

   In die poscimus gaudiorum vestrorum. Amen.

   Amen.

   IN OFFICIO EXSEQUIARUM.

   VENITE, extremum vale, Deo gratias agentes, defuncto dicamus. Illi Dominus requiem conferat, precemur.

   Qualis vita nostra est ? Flosculus, vapor, matutinus ros vere. Adeste igitur et sepulcra circumlustremus. Ubi corporis venustas ? Ubi juventus ? Ubi illa lu-mina ? Ubi carnis species ? Cuncta velut foenum apparuerunt, dissipata sunt cuncta. Venite et Christo cum lacrymis procidamus.

   Salva sperantes in te, Mater solis occasum nescientis ; Dei genitrix, optimum tuum natum precibus tuis interpella, precamur, ut ei qui hinc migravit, det requiem, ubi justorum anima : quiescunt : divinorum bonorum in aulis justorum haeredem ilium constitue, in memoria aeterna, o immaculata.

   Christus verus Deus noster qui a mortuis surrexit, intercessionibus illibatae suae Matris et omnium Sanctorum, servi sui vita functi animas in justorum tabernaculis collocet, in Abraham sinibus reclinet, justis annumeret ; nos-trique misereatur ut bonus et clemens. Amen.

   Aeterna tibi sit memoria, semper beande et jugi animo recolende Frater noster.

   CHRISTO inclyto candida Nostra canunt melodiam agmina,

   Laudes omnibus dantia Sanctis per haec sacrata festalia.

   Mariam primum vox sonet nostra, Per quam nobis vitae sunt data praemia.

   Regina, quae es mater et casta,

   Solve nostra per Filium tuum peccata.

   Nostra diluant jam peccata,

   In lucida nos pone via, Mundans nostra corpora.

   Vera in doctrina

   Stephane gloriose, Rutilans in corona,

   Fortia date corda, Corpora aeque firma, Sacra ut hostem vincant Rite spicula.

   Suscipe nunc pia, Modo nostra clemens precata.

   Per precata assidua Nostra gubernent tempora,

   Nosque ducant ad superna

   Subjungant pium agmina Amen redempta.

   Deus ignee fons animarum,duo qui socians elementavivum simul ac moribundumhominem Pater effigiasti :Tua sunt, tua rector utraque,tibi copula iungitur horum,tibi, dum vegetata cohaerent,et spiritus et caro servit.Rescissa sed ista seorsumsolvunt hominem perimuntque,humus excipit arida corpus,animae rapit aura liquorem.Quia cuncta creata necesse estlabefacta senescere tandem,conpactaque dissociari,et dissona texta retexi.Hinc maxima cura sepulcrisinpenditur : hinc resolutoshonor ultimus accipit artuset funeris ambitus ornat.Candore nitentia claropraetendere lintea mos est,adspersaque myrrha Sabaeocorpus medicamine servat.Hoc provida Christicolarumpietas studet, utpote credensfore protinus omnia viva,quae nunc gelidus sopor urget.Qui iacta cadavera passimmiserans tegit aggere terrae,opus exhibet ille benignumChristo pius omnipotenti :Quia lex eadem monet omnesgemitum dare sorte sub una,cognataque funera nobisaliena in morte dolere.Sequimur tua dicta redemptor,quibus atra morte triumphanstua per vestigia mandassocium crucis ire latronem.Patet ecce fidelibus amplivia lucida iam paradisi,licet et nemus illud adire,homini quod ademerat anguis.Illic precor, optime ductor,famulam tibi praecipe mentem

   Genitali in sede sacrari,

   Animas, non immemor ob hoc,

   Deus, sorde rogamus, piatas,

   Sit honor tibi, fons pietatis

   Orbis Regi ; qui Deus unus.

   Amen.

   Amen.

   Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere : Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus ; per Christum Dominum nostrum. In quo nobis spem beatae resurrectionis concessisti : ut dum naturam contristat certa moriendi conditio, fidem consoletur futurae immortalitatis promissio. Tuis enim fidelibus, Domine, vita mutatur, non tollitur ; et dissoluta terrestris hujus habitatione domo, aeterna in cœlis habitatio comparatur. Et ideo cum Angelis et Archangelis, cum Thronis et Dominationibus, cumque omnia cœlestis exercitus, hymnum gloriae tuae canimus, sine fine dicentes : Sanctus, sanctus, sanctus.

   Quidnam sibi saxa cavata, Quid pulchra volunt monumenta ? Res quod nisi creditur illis Non mortua, sed data somno ?

   Nam, quod requiescere corpus Vacuum sine mente videmus, Spatium breve restat, ut alti Repetat collegia sensus.

   Quae pigra cadavera pridem Tumulis putrefacta iacebant, Volucres rapientur in auras, Animas comitata priores.

   Sic semina sicca virescunt Iam mortua iamque sepulta, Quae reddita cespite ab imo Veteres meditantur. aristas.

   Nunc suscipe terra fovendum, Gremioque hunc concipe molli : Hominis tibi membra sequestro, Generosa et fragmina credo.

   Animae fuit hic domus olim, Factoris ab ore creatae ; Fervens habitavit in istis Sapientia principe Christo.

   Veniant modo tempora justa Cum spem Deus impleat omnem, Reddas patefacta necesse est Qualem tibi trado figuram. Amen.

   R. LIBERA me, Domine, de viis inferni, qui portas aereas confregisti : et visitasti infernum, et dedisti eis lumen, ut viderent te, * Qui erant in poenis tenebrarum.

   V. Requiem aeternam dona eis, Domine : et lux perpetua luceat eis. * Qui erant.

   DEUS vita viventium, spes morientium, salus omnium in te sperantium, praesta propitius, ut animai famulorum famularumque tuarum a nostrae mortalitatis tenebris absolutae in perpetua cula sanctis tuis luce laetentur. Per Dominum.

   SUPERNAE matris gaudia Repraesentet Ecclesia : Dum festa colit annua, Suspiret ad perpetua.

   In hac valle miseriae Mater succurrat filiae : Hic caelestes excubiae Nobiscum stent in acie.

   Confusa sunt hic omnia, Spes, metus, maeror, gaudium : Vix hora vel dimidia Fit in caelo silentium.

   Quam felix illa civitas In qua jugis solemnitas ! Et quam jocunda curia, Quae curae prorsus nescia !

   Nec languor hic, nec senium, Nec fraus, nec terror hostium, Sed una vox laetantium Et unus ardor cordium.

   Illic cives angelici Sub hierarchia triplici, Trinae gaudent et simplici Se Monarchiae subjici.

   Mirantur, nec deficiunt, In ilium quem prospiciunt : Fruuntur, nec fastidiunt, Quo frui magis sitiunt.

   Illic patres dispositi Pro dignitate meriti, Semota jam caligine Lumen vident in lumine.

   Hi sancti quorum hodie Celebrantur solemnia Jam revelata facie Regem cernunt in gloria.

   Illic Regina virginum, Transcendens culmen ordinum, Excuset apud Dominum Nostrorum lapsus criminum.

   Nos ad sanctorum gloriam, Per ipsorum suffragia, Post praesentem miseriam Christi perducat gratia. Amen.

   Amen.

   1. ANT. Aperite mihi portas justitiae, ingressus in eas confitebor Domino.

   2. ANT. INGREDIAR in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei.

   3. ANT. Haec requies mea in saeculum saeculi, hic habitabo quoniam elegi eam.

   Psaume CXXXI. Memento Domine David.

   4. ANT. De terra plasmasti me Domine, et carne induisti me : Redemptor meus, resuscita me in novissimo die.

   Psaume CXXXVIII. Domine probasti me.

   5. ANT. NON intres in judicium cum servo tuo, Domine, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.

   Psaume CXLII. Domine exaudi orationem meam.

   7. ANT. Ego sum surrectio et vita : qui credit in me, etiam si mortuus fuerit, vivet : et omnis qui vivit et credit in me, non morietur in aeternum.

   Cantique Benedictus Dominus Deus Israël.

   LAETO animo pergo ad L te, suscipe me Domine ; quia de terra plasmasti me, spiritus de cœlo introivit in me jussu tuo, veni ut commendes terrae corpus meum animam quam dedisti, suscipe illam Deus.

   R. SUBVENITE Sancti Dei, occurrite Angeli Domini : * Suscipientes animam ejus : * Offerentes eam in conspectu Altissimi.

   V. Suscipiat te Christus qui vocavit te, et in sinum Abrahae Angeli deducant te. * Suscipientes,

   V. Requiem aeternam dona ei, Domine : et lux perpetua luceat ei. * Offerentes.

   ANT. In paradisum deducant te Angeli : in tuo adventu suscipiant te Martyres, et perducant te in civitatem sanctam Jerusalem. Chorus Angelorum te suscipiat, et cum Lazaro quondam paupere aeternam habeas requiem.

   AMABILIS puer quem gratia in utero matris formavit, ut vidit lucem, ut insiliit acerba mors, et aestu infestiore quam solis esse solet, vernantis floris folia decussit, caulem arefecit, ramos siccavit.

   Obitum flere tuum vereor, qui didici te a filio Regis ad supernae lucis adyta fuisse deductum. Natura quidem tuo, fili, fato illacrymari cogit : ego vero dum recogito te ad regionem beatae lucis translatum, cavendum mihi video ne Regis aula profano polluatur luctu, tum ipse arguar audax et impudens, qui laetitiae regiam atratus et lacrymans intraverim. Quin ergo meliore consilio puram hostiam offeram, et ad hilaritatem animum componam.

   Tui quidem cantus, care puer, meas ante mulcebant aures, meque vehementer delectarunt ; suave melos quod olim fundebas memoria adhuc retineo, et verba recordor. Quamquam dum cor illa repetit, mens ad Superum evolat choros, et audit admirabunda cœlites tecum canentes triumphale carmen Hosanna.

   PARS tua, Domine, sunt parvuli pueri ; hisce sedes in caelo super astra dabis. Illos pro nobis, oro, statue deprecatores ; pures quippe scimus esse puerorum preces.

   Quin ergo te summis efferam laudibus, qui jubes tuis tales convivas assidere mensis. Nostrae Reparator salutis in oculis conspectuque populi amplexatus est pueros, eisque benedixit, quo hujus aetatis puritatem et innocentiam sibi placere demonstraret. Vere omni laude dignus est, cui innocentes pueros apud se habere placuit.

   Vidit ille, in quo tamquam in sua sede considet justitia, hominum iniquitates ultra omnem increvisse modum, et pessum data innocentia ubique regnare contumaciam in perversa nitentium. Delectum puerorum agmen, missio apparitore ad se accersivit, et in deliciarum aeternarum sede locavit.

   Parvuli, quasi lilia de deserta et inculta regione revulsa, in amoenissimi horti areis iterato panguntur ; et quasi margaritae inseruntur diademati ; inde ad cœleste regnum evecti, sine fine laudant suae felicitatis Auctorem.

   Porro cuinam jucundum non sit, parvulos videre caelo donatos ? aut quisnam plangat eorum obitum, quod tensos ubique vitiorum laqueos evaserint ? Utinam tua, Domine, favente gratia, talem mihi contingat habere finem, et beato eorum potiri convictu.

   Laus sit et gloria Optimo, Maximo, qui pueros terris abstulit et caelo dedit, qui parvulos hujus vitae aerumnis eripuit et in cœlestem et beatam domum transtulit, atque in illam jucundissimam securitatem asseruit.

   PERFECTA tibi, Domine Deus noster, jam est laus ex ore infantium et lactentium ; pueri quippe sunt, qui modo quasi agni simplices in horto deliciarum pubescunt, Gabrielem Archangelum electi hujus gregis ductorem sequentes. Incolunt terram nefariis scelerum vestigiis usquequaque expiatam ; ejus autem quae maledicto subjecta fuit, ne meminere quidem.

   Veniet tandem sanctissimus ille dies, quando eorum cadavera vocem Filii Dei audient, et e tumulis cum tripudio exsilient ; contra inimica virtutis voluptas frontem submittet rubore suffusa, quod illorum mentes perturbare nequiverit. Paucos hic quidem vixere dies, paradisus excepit in aevum sempiternum victuros ; unde ipsorum parentes abesse se dolent, eoque ocyus pervenire desiderant.

   OMNIPOTENS, et mitissime Deus, qui omnibus parvulis renatis fonte baptismatis, dum migrant a saeculo, sine ullis eorum meritis, vitam illico largiris aeternam : fac nos, quaesumus Domine, per intercessionem beatae Mariae semper Virginis, et omnium Sanctorum tuorum, hic purificatis tibi mentibus famulari, et in paradiso cum beatis parvulis perenniter sociari. Per Christum Dominum nostrum.

   Amen.

   PRAESTA, quaesumus omnipotens Deus : ut, qui gloriosos Martyres fortes in sua confessione cognovimus, pios apud te in nostra intercessione sentiamus. Per Dominum.

   Ad honorem Salvatoris, Intus corde, vote foris, Concinat haec concio ; Dulcis erit melodia Si concordent ista tria : Cor, os, operatio.

   Admirandus est in sanctis

   Suis Deus ; sed cum tantis

   Tandem bonis satiat, Cur dum spirant in hac vita

   Et attritos in tormentis Saepe sinis et consentis

   Sed non odit, sed explorat Quo affectu quis laborat

   In ejus obsequio ; Amat cunctos, probat tamen

   Per sudorem et certamen Quanta sit devotio.

   Est certamen speciale Quod confligit capitale

   Martyri supplicium ; Sed interdum confessori Litor deest in litori

   Ob amorem ergo Christi Certant certant isti,

   Omnes Deo sunt electi : Velit Deus horum flecti

   Meritis et precibus, Ut quum dies erit dira Non nos sua subdat ira

   Sed hunc nostra laudet lyra

   Cum cœlorum civibus. Amen.

   In caelesti curia :

   Te supplex Ecclesia.

   Fiant ergo intendentes Ut audiant tuae aures

   Fidelibus ut hodie Concedas remedia.

   Si observes vitra : Flat tamen salutaris Quae offertur nunc a nobis

   Offerimus et nos ipsi ; Sit eis propitia :

   Solve vincla, Jesu, reis In tua potentia. Propter legem quam dedisti, Te sustinent quos fecisti ;

   Te sustinent, eruantur ; In te sperant, educantur

   Ad cœli palatia. In te sperant, in te credunt ; Ad te tendunt et suspirant

   In te die, in te nocte, In te mane et vespere

   Sit apud te quem rogamus, Pro qua tibi supplicamus, Pietatis copia :

   Ut redimas eas, Christe, Supplex rogat coetus iste, Ab omni nequitia. Reginarum imperatrix, Tua roget te genetrix

   Fiat horum imperatrix, Quae rogamus, Maria.Bone Jesu Rex gloriae, Omnes sancti praecipue

   Te rogantes sint hodie Pro eorum venia. Qui per crucem exaltatus Peccatorum es misertus,

   Audi preces queis devotus Ad te clamat noster coetus

   Cum misericordia. Per te vincla confringantur,

   Et animae consequantur Sempiterna gaudia. Amen.

   1. ANT. Domum tuam Domine decet sanctitudo in longitudinem dierum.

   Psaume CIX. Dixit Dominus, page 24.

   2. ANT. Domus mea domus orationis vocabitur.

   Psaume CX. Confitebor tibi, Domine, page 24.

   Lauda, Jerusalem, Domi num : * lauda Deum tuum, Sion.Quoniam confortavit seras portarum tuarum : * benedixit filiis tuis in te.Qui posuit fines tuos pacem, * et adipe frumenti satiat te.Qui emittit eloquium suum terrae : * velociter currit sermo ejus.Qui dat nivem sicut lanam : * nebulam sicut cinerem spargit.Mittit crystallum suam sicut buccellas : ante faciem frigoris ejus quis sustinebit ?Emittet verbum suum, et liquefaciet ea : * flabit spiritus ejus, et fluent aquae.Qui annuntiat verbum suum Jacob : * justitias, et judicia sua Israel.Non fecit taliter omni nationi : * et judicia sua non manifestavit eis.

   Quae celsa de viventibus Saxis ad astra tolleris, Sponsaeque ritu cingeris Mille Angelorum

   O sorte nupta prospera, Dotata Patris gloria, Respersa sponsi gratia, Regina formosissima, Christo jugata Principi, caeli corusca civitas.

   Aptisque juncta nexibus Locantur in fastigio.

   Natoque Patris unico, Et inclyto Paraclito, Cui laus, potestas, gloria

   Aeterna sit per saecula. Amen.

   Amen.

   SANCTIFICAVIT Dominus tabernaculum suum : quia haec est domus Dei, in qua invocabitur nomen ejus, de quo scriptum est : Et erit nomen meum ibi, dicit Dominus.

   DEUS, qui nobis per singulos annos hujus sancti templi tui consecrationis reparas diem, et sacris semper mysteriis repraesentas incolumes : exaudi preces populi tui, et praesta ; ut quisquis hoc templum beneficia petiturus ingreditur, cuncta se impetrasse laetetur. Per Dominum.

   ANT. Domus mea domus orationis vocabitur.

   R. br. DOMUM tuam Domine * Decet sanctitudo. Domum tuam.

   V. In longitudinem dierum. * Decet.

   V. Locus iste sanctus est, in quo orat sacerdos.

   Ps. Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum concupiscit, et deficit anima mea in atria Domini. Gloria Patri. Terribilis.

   DEUS, qui nobis per singulos annos hujus sancti templi tui consecrationis reparas diem, et sacris semper mysteriis repraesentas incolumes : exaudi precès populi tui, et praesta ; ut quisquis hoc templum beneficia petiturus ingreditur, cuncta se impetrasse laetetur. Per Dominum.

   In diebus illis : Vidi sanctam civitatem Jerusalem novam descendentem de caelo a Deo, paratam sicut sponsam ornatam viro suo. Et audivi vocem magnam de throno dicentem : Ecce tabernaculum Dei cum hominibus, et habitabit cum eis. Et ipsi populus ejus erunt, et ipse Deus cum eis erit eorum Deus : et absterget Deus omnem lacrymam ab oculis eorum : et mors ultra non erit, neque luctus, neque clamor, neque dolor erit ultra, quia prima abierunt. Et dixit qui sedebat in throno : Ecce nova facio omnia.

   V. Deus, cui adstat Angelorum chorus, ex audi preces servorum tuorum.

   V. Adorabo ad templum sanctum tuum, et confitebor nomini tuo. Alleluia.

   IN illo tempore : Ingressus Jesus perambulabat Jericho. Et ecce vir nomine Zachaeus : et hic princeps erat publicanorum, et ipse dives : et quaerebat videre Jesum, quis esset : et non poterat prae turba, quia statura pusillus erat. Et praecurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret eum : quia inde erat transiturus. Et cum venisset ad locum, suspiciens Jesus vidit ilium, et dixit ad eum : Zachaee, festinans descende : quia hodie in domo tua oportet me manere. Et festinans descendit, et excepit ilium gaudens. Et cum viderent omnes, murmurabant, dicentes, quod ad hominem peccatorem divertisset. Stans autem Zachaeus, dixit ad Dominum : Ecce dimidium bonorum meorum, Domine, do pauperibus : et si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum. Ait Jesus ad eum : Quia hodie salus domui huic facta est : eo quod et ipse filius sit Abrahae. Venit enim Filius hominis quaerere, et salvum facere, quod perierat

   DOMINE Deus, in simplicitate cordis mei laetus obtuli universa : et populum tuum, qui repertus est, vidi cum ingenti gaudio : Deus Israel, custodi hanc voluntatem. Alleluia

   ANNUE, quaesumus Domine, precibus nostris : (ut quicumque intra templi hujus, cujus anniversarium dedicationis diem celebramus, ambitum continemur, plena tibi, atque perfecta corporis et animae devotione placeamus ;) ut, dum haec vota praesentia reddimus, ad aeterna praemia, te adjuvante, pervenire mereamur. Per Dominum.

   Domus mea, domus orationis vocabitur, dicit Dominus : in ea omnis, qui petit, accipit : et qui quaerit, invenit, et pulsanti aperietur.

   DEUS, qui de vivis et electis lapidibus aeternum Majestati tuae praeparas habitaculum, auxiliare populo tuo supplicanti, ut quod Ecclesiae tuae corporalibus proficit spatiis, spiritualibus amplificetur augmentis. Per Dominum.

   Et audivi vocem magnam de throno dicentem : Ecce tabernaculum Dei cum hominibus, et habitabit cum eis. Et ipsi populus ejus erunt, et ipse Deus cum eis erit eorum Deus.

   R. br. Locus iste sanctus est, * In quo orat sacerdos. Locus iste.

   V. Pro delictis et peccatis populi. " In quo.

   ET absterget Deus omnem lacrymam ab oculis eorum : et mors ultra non erit, neque luctus, neque clamor, neque dolor erit ultra, quia prima abierunt. Et dixit qui sedebat in throno : Ecce nova facio omnia.

   V. Domum tuam Domine decet sanctitudo.

   R. In longitudinem dierum.

   QUAM metuendus est locus iste : vere non est hic aliud, nisi domus Dei, et porta caeli.

   URBS Jerusalem beata, Dicta pacis visio, Qua : construitur in cœlis

   Vivis ex lapidibus. Et Angelis coronata, Ut sponsata comite.

   Nova veniens e caelo, Nuptiali thalamo Praeparata, ut sponsata Copuletur Domino : Plateae et muri ejus Ex auro purissimo.

   Hic in mundo premitur. Tunsionibus, pressuris

   Expoliti lapides, Suis coaptantur locis Per manus artificis,

   Angularis fundamentum Lapis Christus missus est,

   Qui parietem compage In utroque nectitur,

   Quem Sion sancta suscepit, In quo credens permanet.

   Plena modulis, in laude, Et canore jubilo,

   Trinum Deum unicumque Cum fervore praedicat.

   Hoc in templo, summe Deus, Exoratus adveni ;

   Et adepta possidere : Cum Sanctis perenniter

   Paradisum introire, Translati in requiem.

   Cui laus est et potestas Per aeterna saecula. Amen.

   Dum penderet in crucis arbore,

   Deus homo.Formaretur ut sic Ecclesia Figuravit in prima femina Quae de costa Adae est edita, Mater Heva. Heva fuit noverca posteris : Haec est mater electi generis, Vitae portus, asylum miseris Et tutela.

   Haec columna qua firmi nitimurVeritatis.O solemnis festum laetitiae ; Quo unitur Christus Ecclesiae, In quo nostrae salutis nuptiae Celebrantur ! Justis inde solvuntur praemia, Lapsis autem donatur venia :

   Angelorum.Ab aeterno fons sapientiae, Intuitu solius gratiae, Sic praevidit in rerum serie Haec futura. Christus ergo nos suis nuptiis, Recreatos veris deliciis, Interesse faciat gaudiis Electorum ! Amen.

   AETERNE Deus, adesto precibus nostris, adesto Sacramentis, adesto etiam piis famulorum tuorum laboribus, nobisque misericordiam tuam poscentibus. Descendat quoque in hanc Ecclesiam tuam, quam sub invocatione sancti nominis tui, in honorem sanctae crucis, in qua coaeternus tibi Filius tuus Dominus noster Jesus Christus pro redemptione mundi pati dignatus est, et memoriam sancti tui N. nos indigni consecramus, Spiritus sanctus tuus, septiformis gratiae, ubertate redundans ; ut quotiescumque in hac domo tua sanctum nomen tuum fuerit invocatum, eorum, qui te invocaverint, a te pio Domino preces exaudiantur.

   O beata et sancta Trinitas, quae omnia purificas, omnia mundas, et omnia perornas. O beata majestas Dei, quae cuncta impies, cuncta contines, cuncta disponis. O beata et sancta manus Dei, quae omnia sanctificas, omnia benedicis, omnia locupletas. O sancte Sanctorum Deus, tuam clementiam humillima devotione deposcimus, ut hanc Ecclesiam tuam, per nostrae humilitatis famulatum, in honorem sanctae et victoriosissimae crucis, et memoriam sancti tui N. purificare, benedicere, et consecrare, perpetua sanctificationis tuae ubertate digneris. Hic quoque Sacerdotes sacrificia tibi laudis offerant. Hic fideles populi vota persolvant. Hic peccatorum onera solvantur,, fidelesque lapsi reparentur.

   In hac ergo, quaesumus Domine, domo tua Spiritus sancti gratia aegroti sanentur ; infirmi recuperentur ; claudi curentur ; leprosi mundentur ; caeci illuminentur ; daemonia ejiciantur. Cunctorum hic debilium incommoda, te, Domine, annuente ; pellantur, omniumque vincula peccatorum absolvantur. Ut omnes qui hoc templum beneficia juste deprecaturi ingrediuntur, cuncta se impetrasse laetentur ; ut concessa misericordia, quam precantur, perpetuo miserationis tuae munere glorientur. Per eumdem Dominum.

   PER Christum Dominum nostrum. Qui eminentiam potestatis acceptae tradidit Ecclesiae, quam pro honore percepto et Reginam constituit, et Sponsam. Cujus sublimitati uni-versa subjecit ; ad cujus judicium consentire jussit e cœlo. Haec est mater omnium viventium, filiorum numero facta sublimior quae per Spiritum Sanctum quotidie Deo filios procreat ; cujus palmitibus mundus omnis impletus est : quae propagines suas ligno bajulante suspensas erigit ad regna cœlorum. Haec est civitas illa, sublimis jugo montis erecta, perspicua cunctis, et omnibus clama ; cujus conditor, et inhabitator est idem Dominos noster Jesus Christus Filius mus. Quem una tecum omnipotens Pater.

   DEUS qui Ecclesiam tuam, Unigeniti tui Sponsam vocare dignatus es, ut, quae habet gratiam per fidei devotionem, haberet etiam ex nomine pietatem : da, ut omnis haec plebs, nomini tuo serviens, hujus vocabuli consortio digna esse mereatur. Per eumdem Dominum.

   Ritus quos in consecrandis ecclesiis et altaribus Romana servat Ecclesia, beatus Silvester Papa primus instituit. Nam etsi jam ab Apostolorum tempore loca fuerunt Deo dicata, quæ ab quibusdam Oratoria, ab aliis Ecclesiæ dicebantur, ubi collectæ fiebant per unam sabbati, et christianus populus orare, Dei verbum audire, et Eucharistiam sumere solitus erat : non tamen illa adeo solemni ritu consecrabantur, nec in eis adhuc in titulum erectum erat altare, quod chrismate delibutum, Domini nostri Jesu Christi, qui altare, hostia et sacerdos noster est, figuram exprimeret.

   Sed ubi Constantinus imperator per baptismi sacramentum sanitatem salutemque consecutus est, tum primum lege ab eo lata concessum est toto orbe terrarum, Christiani ut ecclesias ædificarent : quos ille non solum edicto, sed etiam exemplo ad sacram ædificationem est cohortatus. Nam et in suo Lateranensi palatio ecclesiam Salvatori dedicavit, et ei continentem basilicam nomine sancti Joannis Baptistæ condidit, eo loco quo ipse, baptizatus a sancto Silvestro, a lepra mundatus est : quam idem Pontifex consecravit quinto idus novembris : cujus consecrationis memoria celebratur hodierno die, quo primum Romæ publice ecclesia consecrata est, et imago Salvatoris in pariete depicta populo romano apparuit.

   Quod si beatus Silvester postea in consecratione altaris Principis Apostolorum decrevit, ut deinceps nisi ex lapide altaria non ædificarentur, tamen basilicæ Lateranensis altare fuit e ligno erectum : quod mirum non est. Nam cum a sancto Petro usque ad Silvestrum, propter persecutiones, Pontifices certo loco consistere non possent : quocumque eos necessitas compulisset, sive in cryptas, sive in coemeteria, sive in ædes piorum, super illo altari ligneo ad arcæ similitudinem concavo, sacra faciebant. Quo altari sanctus Silvester, reddita Ecclesiæ pace, honoris causa Principis Apostolorum, qui in illo sacrificasse dicitur, et reliquorum Pontificum, qui usque ad id tempus ad mysteria conficienda eo usi fuerant, in Lateranensi prima ecclesia collacato, sancivit ne quisquam in eo, præter Romanum Pontificem, Missam deinceps celebraret. Eamdem ecclesiam incendiis, vastationibus, terræ insuper motibus disjectam eversamque, ac secula Summorum Pontificum cura reparatam, nova postmodum molitione restitutam, Benedictus decimus tertius Pontifex Maximus Ordinis Prædicatorum, die vigesima octava aprilis anni millesimi septingentesimi vigesimi sexti, ritu solemni consecravit, ejusque celebritatis memoriam hac die recolendam statuit. Quod autem Pius nonus perficiendum consuerat, Leo decimus tertius, cellam maximam, vetustate fatiscentem, ingenti molitione producendam laxandamque curavit, vetus musivum, multis jam antea partibus instauratum, ad antiquum exemplar restitui et in novam absidem, opere cultuque magnifico exornatam, transferri, aulam transversam laqueari et contignatione refectis expoliri jussit, anno millesimo octingentesimo octuagesimo quarto, sacrario, æde canonicorum perpetuaque ad Baptisterium Constantinianum porticu adjectis.

   r. Fundata est domus Domini super viticem montium, et exaltata est super omnes colles, et venient ad eam omnes gentes. * Et dicent : Gloria tibi, Domine.

   v. Venientes antem venient cum exsultatione, portantes manipulos suos. * Et dicent.

   r. Tu Domine universorum, qui nullam habes indigentiam, voluisti templum tuum fieri in nobis. * Conserva domum istam immaculatam in æternum, Domine.

   v. Tu elegisti, Domine, domum istam ad invocandum nomen tuum in ea ; ut esset domus orationis, et obsecrationis populo tuo. * Conserva.

   Ant. Pax æterna ab Æterno huic domui. Pax perennis, Verbum Patris, sit pax huic domui. Pacem pius Consolator huic præstet domui.

   Ant. O quam metuendus est locus iste : vere non est hic aliud, nisi domus Dei, et porta cœli.

   Ant. Vidit Jacob scalam, summitas ejus cœlos tangebat, et descendentes Angelos, et dixit : Vere locus iste sanctus est.

   v. Portæ ejus non claudentur per diem, nox enim non erit in ea. * Quoniam.

   r. Plateæ tuæ, Jerusalem, sternentur auro mundo, Alleluia, et cantabitur in te canticum lætitiæ, Alleluia. * Et per omnes vicos tuos dicetur ab universis, Alleluia, Alleluia.

   v. Luce splendida fulgebis : et omnes fines terræ adorabunt te. * Et per omnes.

   Ant. Circumdate Sion, et complectimini eam, narrate in turribus ejus.

   v. Magnus Dominus et laudabilis nimis, in civitate Dei nostri, in monte sancto ejus.

   r. Induit te Dominus tunica jucunditatis, et imposuit tibi coronam. * Et ornavit te ornamentis sanctis.

   v. Luce splendida fulgebis, et omnes fines terræ adorabunt coram te. * Et ornavit te.

   r. Nationes ex longinquo ad te venient, et munera deferentes adorabunt Dominum ; et terram tuam in sanctificatione habebunt, et nomen magnum invocabunt in te. * Et ornavit.

   v. Benedicti erunt, qui te ædificaverunt ; tu autem lætaberis in filiis tuis, quoniam omnes benedicentur et congregabuntur ad Dominum. * Et ornavit te.

   Omnipotens sempiterne Deus, qui per Filium tuum, angularem scilicet lapidem, duos ex diverso venientes, ex circumcisione et præputio parietes, duosque greges ovium sub uno eodemque pastore unisti ; da famulis tuis per hæc nostræ devotionis officia, indissolubile vinculum charitatis, ut nulla divisione mentium, nullaque perversitatis varietate sequestrentur, quos sub unius regimine pastoris unus grex continet, uniusque te custode ovilis septa concludunt. Per Dominum.

   Deus, qui nos beati Theodori Martyris tui confessione gloriosa circumdas et protegis : præsta nobis ex ejus imitatione proficere, et oratione fulciri. Per Dominum.

   Andreas Avellinus, dictus antea Lancellottus, apud Castrum Novum Lucaniae pagum natus, inter ipsa infantiae primordia, futurae sanctitatis non obscura praebuit indicia. Adolescens ad litteras addiscendas paterna e domo egressus, lubricam illius aetatis semitam inter bonarum artium studia ita peregit, ut sapientiae initium quod est timor Domini, ob oculos potissimum habere numquam praetermiserit. Cum egregia proinde forma eximium castitatis studium conjunxit, quo impudicas saepe mulierum insidias elusit, interdum etiam apertam vim propulsavit. Clericali militiae jam pridem adscriptus, Neapolim se contulit, ut legalibus disciplinis vacaret, ibique iuris prudentiae lauream adeptus, atque interea ad sacerdotalem dignitatem evectus causarum patrocinia in foro dumtaxat ecclesiastico, proque privatis quibusdam personis, juxta sacrorum canonum sanctiones agere coepit. Verum cum aliquando inter causam agendam leve ei mendacium excidisset, mox vero fortuita sacrarum Scripturarum lectione in illa verba incidisset : Os, quod mentitur, occidit animam ; tanto ejus culpae dolore ac poenitentia correptus est, ut statim ab ejusmodi vitae instituto sibi recedendum esse duxerit. Itaque, abdicatis forensibus curis se totum divino cultui sacrisque ministeriis mancipavit. Cumque ecclesiasticae virtutis exemplis emineret, sanctimonialium regimini a tunc exsistente archiepiscopo Neapolitano praefectus fuit. Quo in munere cum pravorum hominum odia subesset, primo quidem intentatae sibi necis periculum declinavit ; mox vero per sicarium tribus in facie acceptis vulneribus, injuriae atrocitatem aequo animo pertulit. Tunc perfectioris vitae desiderio flagrans, ut inter Clericos Regulares adscriberetur, suppliciter postulavit, votique compos factus, ob ingentem, quo aestuabat, crucis amorem, ut sibi Andreae nomen imponeretur, precibus impetravit.

   Arctioris itaque vitae curriculum alacri studio ingressus, in eas maxime virtutis exercitationes incubuit, ad quas sese arduis etiam emissis votis obstrinxit, altero scilicet suae ipsius voluntati jugiter obsistendi, altero vero in via christianae perfectionis semper ulterius progrediendi. Regularis disciplinae cultor assiduus, et in ea promovenda, cum aliis praeesset, studiosissimus fuit. Quidquid ab instituti sui officii et regulae praescripto supererat temporis, orationi et animarum saluti tribuebat. In confessionibus excipiendis mira ejus pietas et prudentia enituit : vicos et oppida Neapoli finitima evangelicis ministeriis magno cum animarum lucro frequens lustrabat. Quam ardentem erga proximos sancti viri caritatem signis etiam Dominus illustravit. Cum enim intempesta nocte ab audita aegri confessione domum rediret, ac pluviae ventorumque vis praelucentem facem exstinxisset, non solum ipse cum sociis inter effusissimos imbres nihil malefactus est : verum etiam, inusitato splendore e suo corpore mirabiliter emicante, sociis inter densissimas tenebras iter monstravit. Abstinentia et patientia, nec non abjectione atque odio sui summopere praestitit. Necem fratris filio illatam imperturbato animo tulit, ac suos ab omni ulciscendi cupiditate compescuit, imo etiam pro interfectoribus opem et misericordiam judicum imploravit.

   Pluribus in locis Clericorum Regularium ordinem propagavit, eorumque domicilia Mediolani et Placentiae instituit. Illius operam sanctus Carolus Borromaeus, et Paulus de Aretio Clericus Regularis, Cardinales, quibus erat acceptissimus, in pastoralis muneris curis adhibuerunt. Deiparam Virginem singulari amore et cultu prosequebatur. Angelorum colloquio perfrui meruit, quos, cum divinas laudes persolveret, e regione concinentes se audisse testatus est. Denique post heroica virtutum exempla, prophetiae quoque dono illustris, quo et secreta cordium, et absentia, et futura prospexit, annis gravis, et laboribus fractus, ad aram celebraturus in verbis illis tertio repetitis : Introibo ad altare Dei, repentino apoplexiae morbo correptus est ; mox sacramentis rite munitus, placidissime inter suos animam efflavit. Ejus corpus Neapoli in ecclesia sancti Pauli ad haec usque tempora eo frequentissimo populi concursu colitur, quo fuit elatum. Illum denique insignibus in vita et post mortem miraculis clarum Clemens undecimus Pontifex Maximus solemni ritu sanctorum catalogo adscripsit.

   FAC nos, quaesumus Domine, sanctorum Martyrum tuorum Tryphonis, Respicii et Nymphae semper festa sectari : quorum suffragiis protectionis tuae dona sentiamus. Per Dominum.

   Martinus, Sabariæ in Pannonia natus, cum decimum attigisset annum, invitis parentibus ad Ecclesiam confugiens, in catechumenorum numerum adscribi voluit. Quindecim annos natus in militiam profectus, primum in Constantii, deinde Juliani exercitu militavit. Qui cum nihil haberet præter arma, et vestimentum quo tegebatur, Ambiani, pauperi ac nudo ab eo petenti, ut Christi nomine sibi eleemosynam tribueret, partem chlamydis dedit. Cui sequenti nocte Christus dimidiata illa veste indutus apparuit, hanc mittens vocem : Martinus catechumenus hac me veste contexit.

   Decem et octo annos cum haberet, baptizatus est. Quare relicta militari vita, ad Hilarium. Pictaviensem episcopum se contulit, a quo in acolythorum numerum redactus est. Post factus episcopus Turonensis monasterium ædificavit, ubi cum octoginta monachis sanctissime aliquamdiu vixit. Qui cum postea ad Candacensem vicum suæ dioecesis in gravem febrim incidisset, assidua Deum oratione precabatur, ut se ex illo mortali carcere liberaret. Quem audientes discipuli, sic rogabant : Cur nos pater deseris ? cui nos miseros derelinquis ? Quorum voce commotus Martinus, ita Deum orabat : Domine, si adhuc populo tuo sum necessarius, non recuso laborem.

   Sed cum eum in illa vehementi febre supinum orantem viderent discipuli, suppliciter ab eo petierunt, ut converso corpore tantisper, dum remitteret morbi vis, pronus conquiesceret. Quibus Martinus, Sinite me, inquit, cœlum potius, quam terram aspicere, ut suo jam itinere iturus ad Dominum spiritus dirigatur. Instante jam morte, viso humani generis hoste : Quid, inquit, astas, cruenta bestia ? nihil in me funeste reperies. Ea in voce, unum et octoginta annos natus, animam Deo reddidit : quam Angelorum chorus excepit, eosque divinas canentes laudes multi, in primisque sanctus Severinus Coloniensis episcopus, audierunt.

   Dixerunt discipuli ad beatum Martinum : Cur nos pater deseris, aut cui nos desolatos relinquis ? Invadunt enim gregem tuum lupi rapaces.

   Domine, si adhuc populo tuo sum necessarius, non recuso laborem : fiat voluntas tua.

   Oculis ac manibus in cœlum semper intentus, invictum ab oratione spiritum non relaxabat. Alleluia.

   O beatum virum, cujus anima paradisum possidet : unde exsultant Angeli, lætantur Archangeli, chorus Sanctorum proclamat, turba Virginum invitat, Mane nobiscum in æternum.

   O beatum Pontificem, qui totis visceribus diligebat Christum Regem, et non formidabat imperii principatum : o sanctissima anima, quam etsi gladius persecutoris non abstulit, palmam tamen martyrii non amisit.

   Rex Christe, Martini decus,Hic laus tua, tu illius :Tu nos in hunc te colere,Quin ipsum in te tribue.

   Qui das per orbis cardines,Quod gemma fulget Præsulum ;Da quos premunt culpæ graves,Solvat per ingens meritum.

   Ut vita, fulget transitus,Cœlis et arvo splendidus ;Gaudere cunctis pium est,Cunctis salus sit hæc dies.

   Qui ter chaos evisceras,Mersos reatu suscita :Diviseras ut chlamydem,Nos indue justitiam.

   Ut specialis gloriæQuondam recorderis tuæ,Monastico nunc Ordini,Jam pene lapso, subveni.

   Sit Trinitati gloria,Martinus ut confessus est ;Cujus fidem per operaIn nos et ipse roboret. Amen.

   Amen.

   Hic Martinus, dum offert hostiam,Intus ardet per Dei gratiam :Supersedens apparet etiamGlobus ignis.

   O Martine, pastor egregie,O cœlestis consors militiæ,Nos a lupi defendas rabieSævientis.

   O Martine, fac nunc quod gesseras,Deo preces pro nobis offeras,Esto memor, quam numquam deseras

   Tuae gentis.Amen.

   Amen.

   Præsta quæsumus omnipotens Deus : ut qui beati Mennæ Martyris tui natalitia colimus, intercessione ejus in tui nominis amore roboremur. Per Dominum.

   Martinus, Tuderti in Umbria natus, initio pontificatus, et litteris et legationibus missis operam dedit, ut Paulum. Constantinopolitanum Patriarcham a nefaria hæresi ad catholicæ fidei veritatem revocaret. Qui Constante imperatore hæretico fretus, eo amentiæ progressus fuerat, ut Sedis apostolicæ legatos varie in insulas relegarit. Quo ejus scelere commotus Pontifex, coacto Romæ concilio centum quinque episcoporum, eum condemnavit.

   Quam causa fuit Constanti mittendi in Italiam Olympium exarchum, ut Martinum Pontificem interficiendum, aut ad se perducendum curaret. Igitur Olympius Romam veniens lictori mandat, ut Pontificem, dum in basilica sanctæ Mariæ ad Præsepe Missarum solemnia celebraret, occideret. Quod ubi lictor aggreditur, cæcus repente factus est.

   Constanti autem imperatori ex eo tempore multæ calamitates inciderunt : quibus nihilo melior factus, Thedorum Calliopam ad Urbem mittens, imperat ut Pontifici manus injiciat. A quo per fraudem captus Martinus, et Constantinopolim perductus, deinde in Chersonesum relegatus, ibi ob catholicam fidem ærumnis confectus, pridie idus novembris cessit e vita clarus miraculis. Cujus corpus Romam postea translatum, in ecclesia conditum est, quæ sanctorum Silvestri et Martini nomine dedicata erat. Præfuit Ecclesiæ annos sex, mensem unum, dies viginti sex. Habuit ordinationes duas mense decembri, quibus creavit presbyteros undecim, diaconos quinque, episcopos per diversa loca triginta tres.

   Didacus Hispanus, ex oppido sancti Nicolai de Portu dioecesis Hispalensis, ab ineunte aetate pii sub sacerdotis disciplina, sanctioris vitae solitaria in ecclesia, tyrocinium exercuit. Deinde ut firmius Deo se conjungeret, in conventu de Arizzafa fratrum Minorum (quos Observantes vocant) sancti Francisci regulam in statu laicali professus est. Magna ibi alacritate humilis obedientiae et regularis observantiae jugum subiens, contemplationi in primis deditus, mira Dei luce perfundebatur, adeo ut de rebus cœlestibus, litterarum expers, mirandum in modum et plane divinitus loqueretur.

   Canariis in insulis, ubi fratribus sui ordinis praefuit, multa perpessus, martyrii aestuans desiderio, plures infideles verbo et exemplo ad Christi fidem convertit. Romam veniens anno jubilaei, Nicolao quinto Pontifice, aegrotorum curae in conventu Arae cœli destinatus, eo caritatis affectu munus hoc exercuit, ut Urbe annonae inopia laborante, aegrotis tamen, quorum aliquando ulcera etiam lambendo abstergebat, nihil penitus necessarii defecerit. Eximia quoque fides et gratia curationum in eo eluxit, cum lampadis, quae collucebat ante imaginem beatissimae Dei Genitricis, quam summa devotione colebat, oleo aegros inungens, signo crucis impresso, multorum morbos mirabiliter sanaverit.

   Demum Compluti finem sibi vitae adesse intelligens, lacera et obsoleta indutus tunica, conjectis in crucem oculis, singulari devotione illis verbis ex sacro hymno pronuntiatis : Dulce lignum, dulces clavos, dulcia ferens pondera, quae fuisti digna portare Regem cœlorum et Dominum, animam Deo reddidit, pridie Idus Novembris, anno Domini supra millesimum quadringentesimo sexagesimo tertio. Ejus corpus cum menses non paucos (ut pio confluentium desiderio fieret satis) insepultum mansisset, quasi jam incorruptionem induerit, odorem suavissimum efflavit. Illum multis et illustribus miraculis clarum Sixtus quintus Pontifex Maximus sanctorum numero adscripsit.

   Josaphat Kuncewitius nobilibus et catholicis parentibus Vladimiriæ in Volbinia natus, cum puerulus matrem de Christi passione loquentem audiret, jaculo a latere imaginis Jesu crucifixi immisso, vulnus in corde suscepit. Dei amore incensus, adeo orationi aliisque piis operibus instare cœpit, ut provectioribus adolescentibus exemplo et admirationi esset. Vicennis inter claustrales sancti Basilii alumnos monasticam regulam professus, mirum quos in evangelica perfectione progressus fecerit. Nudis pedibus, frigidissima licet sæviente regionis hieme, incedebat : carnes numquam, vinum nonnisi ex obedientia adhibuit, asperrimoque cilicio ad obitum usque corpus afflixit. Castitatis florem, quem ab adolescentia Virgini Deiparæ voverat, inviolatum servavit. Virtutis doctrinaeque ejus brevi sic fama percrebruit, it quamvis junior, Bytenii monasterio præfectus sit ; mox Vilnensis archimandrita, ac demum archiepiscopus Polocensis, invitus quidem, sed Catholicis gestientibus, fuerit renuntiatus.

   Hac dignitate auctus, nihil de priori vivendi ratione remittens, nonnisi divinum cultum et creditarum sibi ovium salutem cordi habuit. Catholicæ unitatis ac veritatis strenuus propugnator, totis viribus adlaboravit ut schismaticos hæreticosque ad communionem cum beati Petri sede reduceret. Summum Pontificem ejusque potestatis plenitudinem ab impudentissimis impiorum calumniis et erroribus, qua concionibus, qua scriptis pietate ac doctrina refertis defendere umquam destitit. Episcopalem jurisdictionem et Ecclesiæ bona a laicis usurpata vindicavit. Incredibile dictu est quot hæreticos in sinum matris Ecclesiæ revocaverit. Unionis vero Græcæ Ecclesiæ cum Latina Josaphatum promotorem extitisse præclarissimum, etiam pontificia oracula diserte testantur. Ad hæc, et templi Dei decori instaurando, et sacrarum virginum extruendis ædibus, aliisque piis operibus juvandis, mensæ suæ proventus ultro erogavit. In pauperes adeo effusus, ut cum olim inopiæ cujusdam viduæ sublevandæ nihil occurreret, episcopale pallium, seu Omophorion, oppignorari jusserit.

   Tot catholicæ fidei incrementa perditissimorum hominum adeo excitaverunt odia, ut, conspiratione inita, Christi athletam ad necem quærerent ; quam sibi imminere ipse in suo ad populum sermone prænuntiavit. Cum itaque Vitepscum pastoralis visitationis gratia profectus esset, illi archiepiscopales invadunt ædes ; obvios quosque feriunt ac cædunt. Tum vir mitissimus quærentibus sponte occurrit, eosque amice compellans, Filioli, inquit, quare familiares meos cæditis ? Si quid contra me habetis, ecce adsum. Hinc impetu facto, eum verberibus contundunt, telis confodiunt, ac demum immani securi necatum, in flumen projiciunt ; die duodecima novembris anni sexcentesimi vicesimi tertii supra millesimum, ætatis ejus quadragesimi tertii. Corpus mirabili luce circumfusum, ex imo fluminis alveo elatum est. Sanguis Martyris parricidis ipsis in primis profuit, qui fere omnes capitis damnati, ejurato schismate suum scelus detestati sunt. Cum tantus Præsul plurimus post obitum coruscaret miraculis, eum Urbanus octavus Pontifex Maximus Beatorum honoribus decoravit. Pius nonus tertio calendas julias anni millesimi octingentesimi sexagesimi septimi, cum sæcularia Apostolorum Principum solemnia celebrarentur, coram Patrum Cardinalium senatu, simulque astantibus fere quingentis, Patriarchis, Metropolitis et Episcopis cujuscumque ritus, qui ex toto terrarum orbe convenerant, hunc ecclesiasticæ unitatis assertorem, primum ex orientalibus, solemni ritu in Vaticana Basilica Sanctorum ordini accensuit. Cujus Officium ac Missam Leo decimus tertius Summus Pontifex ad universam extendit Ecclesiam.

   Quadrima Christo nubilis In claustra prompte convolas ;

   Qui vivit in sinu Patris Cinctus perenni gloria,

   Amanter, ut Sponsus, tua Recumbit inter ubera.

   Amore Christum vulneras ; Hic te vicissim vulnerat,

   Te, sponse Jesu, Virginum Beata laudent agmina ;

   Patri, simul Paraclito, Par sit per aevum gloriae.

   Amen.

   DEUS, qui in purissimo corde beatae Gertrudis Virginis tuae jucundam tibi habitationem praeparasti ejus mentis et intercessione, cordis nostri maculas clementer absterge ; ut digna divinae majestatis tuae habitatio effici mereatur. Per Christum Dominum nostrum.

   GREGORIUS Neocaesareae Ponti episcopus sanctitate doctrinaque illustris, signis vero ac miraculis multo illustrior,, quorum multitudine atque praestantia Thaumaturgus appellatus est, et sancti Basilii testimonio cum Moyse, Prophetis et Apostolis comparatus ; montem, qui ecclesiae aedificationem impediebat. oratione alio transtulit. Item paludem, inter fratres causam discordiarum, exsiccavit. Lycum fluvium, perniciose agros inundantem, defixo ad ripam, quo sustentabatur, baculo, qui statim virentem crevit in arborem, coercuit, ut postea ultra eum terminum non effluxerit.

   SAEPISSIME daemones ex idolorum simulacris, atque ex hominum corporibus ejecit, multaque alfa mirabiliter effecit, quibus innumerabiles homines traduxit ad Jesu Christi fidem, cum etiam prophetico spiritu futura praediceret, Qui migraturus e vita, cum quaesisset quot in civitate Neocesariensi reliqui essent infideles, responsumque esset tantum esse septemdecim ; Deo gratias agens, Totidem, inquit, erant fideles, cum coepi episcopatum. Plura scripsit, quibus etiam, non solum miraculis, Dei Ecclesiam illustravit.

   Ex locis sacris quæ olim apud Christianos venerationem habuerunt, illa celeberrima et frequentissima fuerunt, in quibus condita sanctorum corpora, vel aliquod Martyrum vestigium aut monumentum esset. In quorum numero sanctorum locorum, in primis semper fuit insignis ea Vaticani pars, quam sancti Petri Confessionem appellabant. Nam eo Christiani ex omnibus orbis terræ partibus, tamquam ad fidei petram et Ecclesiæ fundamentum convenientes, locum Principis Apostolorum sepulchro consecratum, summa religione ac pietate venerabantur.

   Illuc Constantinus Magnus imperator octavo die post susceptum baptismum venit, depositoque diademate, et humi jacens, vim lacrimarum profudit : mox sumpto ligone ac bidente, terram eruit : indeque duodecim terræ cophinis, honoris causa duodecim Apostolorum, ablatis, ac loco basilicæ Principis Apostolorum designato, ecclesiam ædificavit. Quam sanctus Silvester Papa decimo quarto calendas decembris, eo modo quo Lateranensem ecclesiam quinto idus novembris consecraverat, dedicavit : et in ea altare lapideum chrismate delibutum erexit ; atque ex eo tempore sancivit, ne deinceps altaria nisi ex lapide fierent. Idem beatus Silvester basilicam sancti Pauli Apostoli in via Ostiensi ab eodem Constantino imperatore magnificentissime ædificatam dedicavit. Quas basilicas idem imperator multis prædiis attributis locupletavit, ac muneribus amplissimis exornavit.

   Porro Vaticanam basilicam vetustate jampridem collabentem, ac propterea multorum Pontificum pietate latius ac magnificentius a fundamentis erectam, Urbanus Octavus hac eadem recurrente die anni millesimi sexcentesimi vigesimi sexti, solemni ritu consecravit. Basilicam vero Ostiensem, quum dira incendii vis, anno millesimo octingentesimo vigesimo tertio penitus consumpsisset, indefessa quatuor Pontificum cura splendidius quam antes erectam, et ab interitu veluti vindicatam, Pius Nonus auspicatissimam nactus occasionem qua dogma de Immaculata beatæ Mariæ Virginis Conceptione nuper ab ipso proclamatum, ingentem cardinalium et episcoporum numerum ex dissitis etiam catholici orbis regionibus Romam attraxerat, die decima decembris anni millesimi octingentesimi quinquagesimi quarti, tanta circumdatus purpuratorum patrum et antistitum corona solemniter dedicavit, ejusque celebritatis memoriam hac die recolendam decrevit.

   In sollemni memoriaApostolorum principis,Piæ laudis harmoniaLætis resonet canticis.

   Veneremur simul pariDignum laude venerariApostolum gentium ;Ut quos amor vita junxit,Nec mors ipsa post disjunxitJungat et præconium.

   Horum laus est quod destructaRomanæ potentiæ idolatria,Jam fundata et firmataIbidem orbem gubernat Ecclesia.

   Fide Petri fundamentumPauli tenet firmamentumDogmate Ecclesia ;Clavis huic potentiæ,Illi cessit scientiæJuncta ad officia.

   Petro namque sub pastoreGratulatur et rectoreInter fluctus sæculi ;Pauli viget ex doctrina,Vitæ sumpta medicinaGrex fidelis populi.

   Iste verbo instruit,Ille cœlum aperitVerbo vitæ credulis,Et quod unus prædicatAlter verum comprobatCrebris hoc miraculis.

   Sicque una urbe mortemUna die passi, sortemAd justorum transmeant ;Qui malorum nos exsortesSua prece et consortesBeatorum faciant.

   Amen.

   Quam electiArchitecti,Tuta ædificia,Quæ non moventImo foventVentus, flumen, pluvia !

   Quam decora fundamentaPer concinna sacramentaUmbræ præcurrentia !Latus Adæ dormientisEvam fundit, in manentisCopulæ primordia

   Arca ligno fabricataNoe servat, gubernataMundi per diluvium.Prole sera tandem fœtaAnus Sara ridet læta,Nostrum lactans gaudium.

   Servus bibit qui legaturEt camelus adaquaturEx Rebeccæ hydria.Hæc inaures et armillasAptat sibi, ut per illasVirgo fiat congrua.

   In bivio tegens nuda,Geminos parit ex JudaThamar diu vidua. Hic Moyses a puellaDum se lavat, in fiscellaReperitur scirpea.

   Hic mas agnus immolaturQuo Israel satiatur,Tinctus ejus sanguine ;Hic transitur rubens unda,Ægyptios sub profundaObruens voragine.

   Hic est urna manna plena,Hic mandata legis dena,Sed in arca fœderis.Hic sunt ædis ornamenta,Hic Aaron indumentaQuæ præcedit poderis.

   Hic Urias viduatur,Bethsabee sublimatur,Sedis consors regiæ.Hæc regi varietateVestis astat deauratæ,Sicut regum filiæ.

   Huc venit Austri regina,Salomonis quam divinaCondit sapientia,Hæc est nigra sed formosa,Myrrhæ et thuris fumosa,Virga pigmentaria.

   Hæc futuraQuæ figuraObumbravit,ReseravitNobis dies gratiæ ;Jam in lectoCum dilectoQuiescamus,Et psallamus :Adsunt enim nuptiæ.

   Quarum tonat initiumIn tubis epulantiumEt finis per psalterium.

   Sponsum millena milliaUna canunt melodia,Sine fine dicentia : Alleluia ! Amen.

   Amen.

   ELISABETH Andraeae regis Hungariae filia ab infantia Deum timere coepit : et crescens aetate, crevit etiam pietate. Ludovico Lantgravio Hassiae et Thuringiae in conjugem copulata, non minore cura quae Dei, quam quae viri sui erant, exsequebatur. Surgens enim nocturno tempore, orationi diu incumbebat ; ac variis misericordiae officiis dedita, viduis, pupillis, aegrotis, egentibus sedulo inserviebat ; gravique fame urgente, domus suae frumenta liberaliter erogabat. Leprosos hospitio suscipiens, manus eorum et pedes osculabatur. Curandis autem et alendis pauperibus insigne xenodochium construxit.

   DEFUNCTO conjuge, ut Deo liberius serviret, depositis omnibus saecularis gloria : indumentis, vili tunica induta est, atque ordinem Poenitentium sancti Francisci ingressa, patientiae et humilitatis virtute maxime enituit. Nam bonis omnibus exuta, a propriis aedibus ejecta, ab omnibus derelicta, contumelias, irrisiones, obtrectationes invicto animo toleravit, adeo ut summopere gauderet, se talia pro Deo pati. Ad infima quaeque ministeria erga pauperes et aegrotos se abjiciens, eis necessaria procurabat, solis oleribus et leguminibus pro suo victu contenta.

   CUM vero in his aliisque plurimis sanctis operibus vitam religiosissime transegisset, finis tandem suae peregrinationis advenit, quem domesticis suis ante praedixit. Cumque defixis in caelum oculis di vi nae contemplationi vacaret, a Deo mirabiliter recreata, et sacramentis refecta, obdormivit in Domino. Statimque plurima ad ejus tumulum miracula patrata sunt. Quibus auditis, et rite probatis, Gregorius nonus Sanctorum numero eam adscripsit.

   Nam congaudet laetabunda Sion mater filiae

   Quam regali stirpe natam in annis infantiae

   Semper tamen inspiratam Voto continentiae.

   Vero docet argumento Quod patrum cœlestium

   Lege carnis sic ligata Non extinxit spiritum,

   Sed implevit fide rata Nec reliquit irritum

   Quod a Deo mens parata Gerebat propositum.

   Fastu mundi non elata Nec parentum gloria,

   In se carne trucidata Crucifixit vitia.

   Et in tempus hoc statuta Sic lampas emicuit.

   Sciens soli, Christe, tibi Recte dari gloriam.

   Gloria sit, Jesu bone, Tibi nunc et jugiter,

   Qui certantes in agone Adjuvas fideliter,

   Amen.

   Amen.

   INFIRMITATEM nostram respice omnipotens Deus : et quia pondus propriae actionis gravat, beati Pontiani Martyris tui atque Pontificis intercessio gloriosa nos protegat. Per Dominum.

   Felix, Hugo antea dictus, ex regali Valesiorum familia ortus in Gallia, ab ineunte aetate non levia dedit futurae sanctitatis indicia praesertim misericordiae erga pauperes : nam adhuc infantulus, manu propria, ac si grandior esset, et judicii maturitate polleret, nummos egenis distribuit. Jam grandiusculus solebat ex appositis in mensa dapibus ad ipsos mittere, et ferme eo, quod sapidius erat, obsonio pauperculos pueros recreabat. Adolescens non semel vestibus se exspoliavit, ut inopes cooperiret. Ab avunculo Theobaldo, Xamphanae et Blesii comite, vitam reo mortis impetravit, praedicens hunc infamem hactenus sicarium, mox sanctissimis praeditum moribus evasurum : veridicum testimonium monstravit eventus.

   Post exactam laudabiliter adolescentiam, coepit ex caelestis contemplationis studio solitudinem cogitare ; prius tamen voluit sacris initiari, ut omnem regni, a cujus successione jure legis Salicae non longe distabat, spem sibi praecideret. Sacerdos factus, et prima Missa devotissime celebrata, non multo post in eremum secessit, ubi summa abstinentia victitans, caelestium charismatum abundantia pascebatur. Ibi cum sancto Joanne de Matha Parisiensi doctore, a quo ex divina inspiratione quaesitus et inventus, per aliquot annos sanctissime vixit ; donec ambo per Angelum a Deo admoniti Romam petierunt, specialem a Summo Pontifice vivendi regulam impetraturi. Facta igitur Innocentio Papae tertio inter Missarum solemnia revelatione religionis et instituti de redimendis captivis, ab ipso Pontifice, simul cum socio, candidis vestibus bicolori cruce signatis induitur, ad eam formam qua Angelus indutus apparuit : et insuper voluit Pontifex, ut nova religio juxta triplicem colorem, quo habitus constat, sanctissimae Trinitatis titulo decoraretur.

   Regula propria ex Summi Pontificis Innocentii confirmatione accepta, in dioecesi Meldensi apud locum, qui Cervus Frigidus dicitur, primum ordinis paulo ante a se et socio exstructum caenobium ampliavit, ubi religiosam observantiam, et Redemptionis institutum mirifice coluit, ac inde per alumnos in alias provincias diligentissime propagavit. Illustrem hic a beata Virgine Matre favorem accepit : dormientibus siquidem cunctis fratribus, et ad matutinas preces in pervigilio Nativitatis Deiparae media nocte recitandas, Deo sic disponente, non surgentibus, Felix de more vigilans, et horas praeveniens, chorum ingressus, reperit beatam Virginem in medio chori habitu cruce ordinis insignito indutam, ac caelitibus similiter indutis sociatam. Quibus permixtus Felix, praecinente Deipara, laudes divinas concinuit, riteque persolvit. Et quasi jam a terrestri ad caelestem chorum evocaretur, instantis mortis ab Angelo certior factus, filios ad caritatem erga pauperes et captivos adhortans, animam Deo reddidit, aetate ac meritis consummatus, anno post Christum natum ducentesimo duodecimo supra millesimum, sub eodem Pontifice Innocentio tertio.

   SALVATORIS templum a maxime mundum, illa tanti aestimando ovis et Virgo, sacra illa arca thesaurum divinae continens gloriae hodie adducitur in domum Domini ; gratiam secum affert divini Spiritus, dum angeli Dei eam concelebrant : Ipsa palam est caeleste tabernaculum.

   Dei ineffabilium et sacrorum mysteriorum dum cerno in hac Virgine gratiam ostensam et aperte cumulatam, gaudeo, nec modos intelligere valeo insolitos et dicto difficiles, quibus electa illa immaculata sola praestat super omnem creaturam, tam oculis quam mente perceptam ; ideo faustis vocibus volens illi plaudere, stupeo vehementer animo et eloquio : audeo tamen eam praedicare, magnamque dicere. Ipsa siquidem est cœleste tabernaculum.

   Rerum omnium conditor, opifex et Dominus, ex arcana misericordia et sola clementia sua, se ad nos inclinans, cum lapsum eum videret, quem proprius compegit manibus, misertus est, eumque restituere dignatus est, opere sublimiore, quippe bonus esset et misericors, semet exinanivit ; propterea Mariam, uti Virginem et immaculatam, ascivit sibi participem mysterii, quo genus nostrum sponte assumpsit : ipsa est cœleste tabernaculum.

   Pro nobis igitur redemptor et Verbum in carne cum vellet ostendi, tum Virginem in terram induxit, et novo adventu stupendoque incremento intemeratam illam honestavit ; precibus enim hunc fructum concessit, eamque nuntio et praeconio promisit justis Joachim et Annae : receptoque cum fide oraculo, parentes cum amore et laetitia voverunt, se illam Domino oblaturos esse ; ipsa est caeleste tabernaculum.

   Divino jam numine exorta alma Virgine, justi, prout spoponderant, eam creatori dandam adducebant in templum ; laeta ergo Anna palam exclamavit, sacerdotem affata Eccillam recipito et introduc ad inaccessa templi penetralia, et circumtuere eam : mearum enim precum hic fructus datus est ; hanc Deo auctori cum laetitia et fide promisi dicandam : ipsa est caeleste tabernaculum.

   Altissima providenteCuncta rite disponenteDei Sapientia :Vno nexu conjugatisJoachim et Anna, gratisJuge sunt sterilia. Ex cordis affectu totoDomino fideli votoSe strinxerunt pariter :.

   Mox si prolem illis dareDignetur, hanc dedicareIn tempto perenniter. Angelus apparuitLucidus qui docuitExaudita vota :Regis summi gratiaUt his detur filiaGratiosa tota. In utero consecrata,Miro modo generata,Gignet mirabilius :Altissimi Patris natumVirgo manens, qui reatumMundi tollet gratius.

   Benedicta virgo nata,Templo trima praesentataIt ter quinis gradibus :Erecta velox ascenditEt uterque parens tenditSe ornando vestibus. Nova fulsit gloriaTemplum, dum eximiaVirgo praesentatur :Edocta divinitus,Visitata cœlitus,Angelis laetatur. Dum ut nubant jubet multisPrinceps puellis adultis,Primo virgo renuit :Ipsam namque devovereParentes, ipsa manereVirgo voto statuit. Consultus Deus responsumDat, ut virgo sumat sponsum,Quem pandet fus editusOstensus Joseph puellamAd parentum duxit cellam,Nuptiis sollicitus.

   Tunc Gabriel ad virginemFerens conceptus ordinemDelegatur :Erudita stat tacita,Verba quae sint insolitaMeditatur.

   At cum ille tradiditModum, virgo credidit,Sicque sacro flamineMox Verbum concipitur,Et quod nusquam clauditurConditur in virgine. Ecce virgo singularis,Quanta laude sublimaris,Quanta fulges gloria :Nos ergo sic tuearis,Ut fructu, quo gloriaris,Fruamur in patrie.Amen.

   Amen.

   Caecilia, virgo Romana, nobili genere nata, a prima aetate christianae fideipraeceptis instituta, virginitatem suam Deo vovit. Sed cum postea contra suamvoluntatem data esset in matrimonium Valeriano, prima nuptiarum nocte hunc cumeo sermonem habuit : Ego, Valeriane, in Angeli tutela sum, qui virginitatem meamcustodit : quare ne quid in me committas, quo ira Dei in te concitetur. Quibusverbis commotus Valerianus, illam attingere non est ausus : quin etiam addiditse in Christum crediturum, si eum Angelum videret. Cui Caecilia, cum sinebaptismo negaret id fieri posse, incensus cupiditate videndi Angelum, sebaptizari velle respondit. Quare hortatu virginis ad Urbanum Papam, qui propterpersecutionem in Martyrum sepulchris via Appia latebat, veniens, ab eobaptizatur.

   Inde ad Caeciliam reversus, orantem et cum ea Angelum divino splendore fulgenteminvenit. Quo aspectu obstupefactus, ut primum ex timore confirmatus est,Tiburtium fratrem suum accersit : qui a Caecilia Christi fide imbutus, et abeodem Urbano baptizatus, ipse etiam eiusdem Angeli, quem frater ejus viderat,aspectu dignatus est. Uterque autem paulo post Almachio praefecto constantermartyrium subiit. Qui mox Caeciliam comprehendi imperat, ab eaque primum, ubiTiburtii et Valeriani facultates sint, exquirit.

   Cui cum virgo omnia illorum pauperibus distributa esse respondisset, eo furoreconcitatus est, ut eam in ipsius aedes reductam, in balneo comburi jusserit. Quoin loco cum diem noctemque ita fuisset, ut ne flamma quidem illam attingeret ; eoimmissus est carnifex, qui ter securi ictam, cum caput abscindere non potuisset,semivivam reliquit. Illa triduo post, decimo Kalendas Decembris Alexandroimperatore duplici virginitatis et martyrii palma decorata, evolavit in cœlum.Cujus corpus ab ipso Urbano Papa in Callisti coemeterio sepultum est, in ejusaedibus ecclesia ipsius Caeciliae nomine consecrata. Ejus et Urbani ac LuciiPontificum, Tiburtii, Valeriani et Maximi corpora a Paschali primo Pontificeinde translata in Urbem, in eadem sanctae Caeciliae ecclesia condita sunt.

   R. Cantantibus organis Caecilia virgo in corde suo soli Domino decantabat, dicens : * Fiat, Domine, cor meum et corpus meum immaculatum, ut non confundar. V. Biduanis et triduanis jejuniis orans, commendabat Domino quod timebat. R. Fiat,

   R. O beata Caecilia, quae duos fratres convertisti, Almachium judicem superasti, * Urbanum episcopum in vultu angelico demonstrasti. [Magnum virum, Urbanum nomine, in quo est aspectus angelicus. Actes, paroles de Valérien à Tiburce.]V. Quasi apis argumentosa Domino deservisti. * R. Urbanum

   R. Virgo gloriosa semper Evangelium Christi gerebat in pectore, et non diebus neque noctibus vacabat * A colloquiis divinis et oratione. V. Expansis manibus orabat ad Dominum, et cor ejus igne cœlesti ardebat. * A colloquiis

   R. Domine Jesu Christe, pastor bone, seminator casti consilii, suscipe seminum fructus quos in Caecilia seminasti : * Caecilia famula tua quasi apis [L’ancienne leçon portait : Leo et ovis simul morabuntur Le lion et la brebis demeureront ensemble, qui rappelle le texte d’Isaïe. Isa XI, 6.] tibi argumentosa deservit. V. Nam sponsum, quem quasi leonem ferocem accepit, ad te quasi agnum mansuetissimum destinavit. * Caecilia Gloria * Caecilia

   Ant. Est secretum Valeriane, quod tibi volo dicere : Angelum Dei habeo amatorem, qui nimio zelo custodit corpus meum.

   Ant. Beáta Cæcília * dixit ad Tibúrtium : Hódie te fáteor meum cognátum, quia amor Dei te fecit esse contemptórem idolórum.

   Ant. Triduanas a Domino poposci inducias, ut domum meam ecclesiam consecrarem.

   Factoque fratris asseclae Ad astra pandit semitam.

   Seges per illam plurima Superna replet horrea :

   Te, sponse, Jesu, virginum Beata laudent agmina ;

   Patrique cum Paraclito Par sit per aevum gloria.

   Amen.

   Amen.

   NUNC ad coronas pergite, Clamat suis Caecilia :

   Mox ipsa virgo sistitur Ad judicis praetorium.

   Scelus tamen n on perficit ; Christus moras dat martyri.

   Aedes avitas, libera Volatque ad Agno nuptias.

   Salveto, corpus martyris, Diu sub antris abditum :

   Te, sponse, Jesu, virginum Beata laudent agmina ;

   Patrique cum Paraclito Par sit per aevum gloria.

   Amen.

   Amen.

   Clemens Romanus, Faustini filius, de regione Caelii montis, discipulus beati Petri, cujus meminit Paulus scribens ad Philippenses : Etiam rogo et te germane compar, adjuva illas quae mecum laboraverunt in Evangelio, cum Clemente et ceteris adjutoribus meis, quorum nomina sunt in libro vitae. Hic septem Urbis regiones divisit septem Notariis, singulas singulis attribuens, qui passiones Martyrum et res ab eis gestas diligentissime conquisitas litteris mandarent. Multa scripsit et ipse accurate et salutariter, quibus christianam religionem illustravit.

   Cum autem doctrina ac vitae sanctitate multos ad Christi fidem converteret, a Trajano imperatore relegatus est trans mare Ponticum in solitudine urbis Chersonae, in qua duo millia Christianorum reperit, qui ab eodem Trajano condemnati fuerant. Qui cum in eruendis et secandis marmoribus aquae penuria laborarent, Clemens facta oratione, in vicinum collem ascendit, in cujus jugo vidit Agnum dextero pede fontem aquae dulcis, qui inde scatebat, attingentem ; ubi omnes sitim expleverunt : eoque miraculo multi infideles ad Christi fidem conversi, Clementis etiam sanctitatem venerari coeperunt.

   Quibus concitatus Trajanus, misit illuc, qui Clementem, alligata ad ejus collum anchora, in profundum dejicerent. Quod cum factum esset, Christianis ad littus orantibus, mare ad tria milliaria recessit : eoque illi accedentes, aediculam marmoream in templi formam, et intus arcam lapideam, ubi Martyris corpus conditum erat, et juxta illud anchoram, qua mersus fuerat, invenerunt. Quo miraculo incolae permoti, Christi fidem susceperunt. Ejus corpus postea Romam, Nicolao primo Pontifice translatum, in ecclesia ipsius sancti Clementis conditum est. Ecclesia etiam in eo insulae loco, unde divinitus fons manarat, eiusdem nomine dedicata est. Vixit in pontificatu annos novem, menses sex, dies sex. Fecit ordinationes duas mense Decembri, quibus creavit presbyteros decem, diaconos duos, episcopos per diversa loca quindecim.

   OREMUS omnes ad Dominum Jesum Christum, ut Confessoribus suis fontis venam aperiat.

   Non meis meritis * ad vos me misit Dominus, vestris coronis participem fieri.

   Omnes gentes * per gyrum crediderunt Christo Domino.

   Cum iter ad mare * cepisset, populus voce magna clamabat : Domine Jesu Christe, salva illum : et Clemens cum lacrimis dicebat : Suscipe Pater spiritum meum.

   Dedisti Domine habitaculum Martyri tuo Clementi in mari, in modum templi marmorei, angelicis manibus praeparatum, iter praebens populo terrae, ut enarrent mirabilia tua.

   OMNIPOTENS sempiterne Deus, qui in omnium Sanctorum tuorum es virtute mirabilis : da nobis in beati Clementis annua solemnitate laetari, qui Filii tui Martyr et Pontifex, quod ministerio gessit, testimonio comprobavit, et quod praedicavit ore, firmavit exemplo. Per Dominum.

   VERE dignum. Sancti Clementis Martyris tui Natalitia celebrantes, qui cognationem reliquit et patriam ; et post odorem tui nominis terras mariaque transmittens, abnegansque semetipsum,. crucem peregrinationis assumpsit, ut te per Apostolorum tuorum vestigia sequeretur. Cui tu, beatissimi Petri mox tradito discipulo…, deinde Magistri sui Vicarium per ordinem subrogando, Romanae Urbis, cujus propter te despexerat dignitatem, tenere constituis Principatum, proque transitoria claritate, cœlesti facis honore conspicuum. Postremo Martyrii gloria sublimatum, pro temporalibus gestis aeternam provehis ad coronam. Per.

   ANT. Date ei fructu m anuum suarum, et laudent eam in portis opera ejus.

   V. Diffusa est gratia in labos tuis.

   R. Propterea benedixit te Deus in aeternum.

   PRAESTA, quaesumus omnipotens Deus : ut, beatae Felicitatis Martyris tuae solemnia recensentes, meritis ipsius protegamur et precibus. Per Dominum.

   Joannes a Cruce, Fontiberi in Hispania piis parentibus natus, a primis annis certo innotuit, quam Deiparae Virgini futurus esset acceptus ; nam quinquennis in puteum lapsus, eiusdem Deiparae manu sublatus, incolumis evasit. Tanto autem patiendi desiderio flagravit, ut novennis, spreto molliori lecto, super sarmentis cubare consueverit. Adolescens hospitio pauperum aegrotantium Metymnae Campi famulum sese addixit, quibus magno caritatis ardore vilissima quaeque complectens officia, praesto aderat. Cujus exemplo excitati ceteri eadem caritatis munera ardentius obibant. Verum ad altiora vocatus, beatae Mariae Virginis de Monte Carmelo institutum amplexus est : ubi sacerdos ex obedientia factus, severioris disciplinae et arctioris vitae cupidissimus, primitivam ordinis regulam ex superioris licentia ita professus est, ut, ob jugem Dominicae passionis memoriam, bello in se, tamquam in infensissimum hostem indicto, vigiliis, jejuniis, ferreis flagellis, omnique poenarum genere, brevi carnem cum vitiis et concupiscentiis suis crucifixerit : dignus plane, qui a sancta Teresia inter puriores sanctioresque animas Ecclesiam Dei id temporis illustrantes recenseretur.

   Singulari vitae austeritate, et omnium virtutum praesidio munitus, prae assidua rerum divinarum contemplatione, diuturnas et mirabiles extases frequenter patiebatur : tantoque in Deum aestuabat amore, ut, cum divinus ignis sese intro diutius continere non posset, foras erumpere, ejusque vultum irradiare visus sit. Proximorum saluti summopere intentus, tum in verbi Dei praedicatione, tum in sacramentorum administratione fuit assiduus. Hinc tot meritis auctus, strictiorisque disciplinae promovendae ardore vehementer accensus, sanctae Teresiae comes divinitus datus est, ut quam ipsa inter sorores primaevam Carmeli ordinis observantiam instauraverat, eamdem et inter fratres, Joanne adjutore, restitueret. Innumeros itaque una cum Dei famula in divino opere promovendo perpessus labores, coenobia quae eiusdem sanctae Virginis cura per totam Hispaniam erecta fuerant, nullis vitae incommodis et periculis territus, singula perlustravit : in quibus aliisque quamplurimis ejus opera erectis, restauratam observantiam propagando, verbo et exemplo firmavit ; ut merito primus post sanctam Teresiam Carmelitarum Excalceatorum ordinis professor et parens habeatur.

   Virginitatem perpetuo coluit, impudentesque mulieres ejus pudicitiae insidiari conantes, non modo repulit, sed etiam Christo lucrifecit. In divinis explicandis arcanis aeque ac sancta Teresia, apostolicae sedis judicio, divinitus instructus, libros de mystica theologia caelesti sapientia refertos conscripsit. Semel interrogatus a Christo, quid praemii pro tot laboribus posceret, respondit : Domine, pati, et contemni pro te. Imperio in daemones, quos e corporibus saepe fugabat, discretione spirituum, prophetiae dono, miraculorum gloria celebratissimus, ea semper fuit humilitate, ut saepius a Domino flagitaverit eo loco mori, ubi omnibus esset ignotus. Voti compos factus, Ubedae diro morbo, et in crure quinque plagis sanie manantibus, ad implendum patiendi desiderium constantissime toleratis, Ecclesiae sacramentis pie sancteque susceptis, in Christi crucifixi amplexu, quem semper in corde atque ore habuerat, post illa verba : In manus tuas commendo spiritum meum obdormivit in Domino, die et hora a se praedictis, anno salutis millesimo quingentesimo nonagesimo primo, aetatis quadragesimo nono. Migrantem ejus animam splendidissimus ignis globus excepit : corpus vero suavissimum odorem spiravit, quod etiamnum incorruptum Segoviae honorifice colitur. Eum plurimis ante et post obitum fulgentem signis Benedictus decimus tertius, Pontifex Maximus, in sanctorum numerum retulit.

   ADESTO Domine supplicationibus nostris : ut qui ex iniquitate nostra reos nos esse cognoscimus, beati Chrysogoni Martyris tui intercessione liberemur. Per Dominum.

   Catharina nobilis virgo Alexandrina, a prima aetate studia liberalium artium cum fidei ardore conjungens, brevi ad eam sanctitatis et doctrinae perfectionem pervenit, ut decem et octo annos nata eruditissimum quemque superaret. Quae cum Maximini jussu multos propter christianae religionis professionem varie tormentis cruciatos, ad supplicium rapi videret, non dubitanter ipsum adiit Maximinum, eique nefariam immanitatem objiciens sapientissimis rationibus Christi fidem ad salutem necessariam esse affirmavit.

   Cujus prudentiam Maximinus admiratus, retineri eam jubet, accersitis undique doctissimis hominibus, magnisque propositis praemiis, qui convictam Catharinam a Christi fide ad idolorum cultum perduxissent. Quod contra accidit. Nam plures philosophi, qui ad eam coarguendam convenerant, vi ac subtilitate ejus disputationis tanto Jesu Christi amore sunt incensi, ut pro illo mori non dubitaverint. Quamobrem Maximinus blanditiis ac promissis Catharinam de sententia deducere aggreditur : verum id frustra fieri intelligens verberibus affectam, plumbatisque contusam, dies undecim sine cibo ac potu inclusam tenet in carcere.

   Quo tempore Maximini uxor, et Porphyrius belli dux, visendae virginis causa carcerem ingressi, et eiusdem praedicatione in Jesum Christum credentes, postea martyrio coronati sunt. Interim Catharina educitur e custodia, et rota expeditur, crebris et acutis praefixa gladiis, ut virginis corpus crudelissime dilaceraretur. Quae machina brevi, Catharinae oratione, confracta est : eoque miraculo multi Christi fidem susceperunt. Ipse Maximinus in impietate et crudelitate obstinatior, Catharinam securi percuti imperat. Quae fortiter dato capite, ad duplicatum virginitatis et martyrii praemium evolavit septimo Kalendas Decembris : cujus corpus ab Angelis in Sina Arabiae monte mirabiliter collocatum est.

   Vox sonora nostri chori,Nostro sonet Conditori,Qui disponit omnia,Per quem dimicat imbellis,Per quem datur et puellisDe viris victoria ;Per quem plebs AlexandrinaFeminae non femininaStupuit ingenia,Quum beata CatharinaDoctos vinceret doctrina,Ferrum patientia.

   Haec ad gloriam parentum

   Clara per progenitores,

   Claruit per sacros mores

   Florem teneri decoris,Lectionis et laborisAttrivere studia :Nam perlegit disciplinasSaeculares et divinasIn adolescentia.Vas electum, vas virtutum,Reputavit sicut lutumBona transitoria,Et reduxit in contemptumPatris opes et parentumLarga patrimonia.Vasis oleum includens,Virgo sapiens et prudensSponso pergit obvia,Ut, adventus ejus hora,Praeparata, sine moraIntret ad convivia.Sistitur imperatori,Cupiens pro Christo mori ;Cujus in praesentiaQuinquaginta sapientesMutos reddit et silentesVirginis facundia.

   Eadem ad omnia.

   Quia cedit cruciator,

   Oleum ex ipsa manat

   Quod infirmos multos sanat

   Bonum nobis dat unguentum,

   Si per suum interventum

   Nostra sanet vitia.

   Quae dedit praesentia,

   Et hic nobis gaudeat,

   Illi nos in gloria.

   Amen.

   Amen.

   Silvester, Auximi in Piceno nobili genere ortus, statim puerilem aetatem litteris ac bonis moribus mirifice exornavit. Adolescens, Bononiam ad studia jurisprudentiae missus a patre, cum sacris litteris, a Deo monitus, dedisset operam, parentis incurrit indignationem ; quam aequo animo toto decennio pertulit. Ob egregiam ejus virtutem a canonicis Cathedralis Auximanae ecclesiae socius honoris electus est : in quo munere populo orationibus, exemplo et concionibus opera tulit.

   Inter funus nobilis cujusdam defuncti, in aperto tumulo formosi viri suique propinqui deforme cadaver conspiciens : Ego, inquit, sum, quod hic fuit ; quod hic est, ego ero. Et mox, peracto funere, illi sibi Domini occurrente sententia : Qui vult venire post me, abneget semetipsum, et tollat crucem suam, et sequatur me ; in solitudinem, majoris perfectionis studio, secessit, ibique vigiliis, orationibus jejuniisque deditus, crudas tantum herbas in cubum saepius adhibuit. Ut autem magis lateret homines, varias mutavit sedes ; ac demum pervenit ad montem Fanum, locum, quamvis prope Fabrianum, eo tamen tempore desertum, ibique in honorem sanctissimi patris Benedicti templum erexit, congregationisque Silvestrinorum fundamenta jecit, sub regula et habitu in visione sibi ab eodem Sancto ostensis.

   At invidens satanas variis terroribus illius monachos turbare nitebatur, noctu monasterii januas hostiliter invadens. Sed vir Dei, hostis impetum ita repressit, ut monachi in sancto institute magis confirmarentur ac patris sanctitatem agnoscerent. Spiritu prophetiae aliisque donis enituit. Quae ut semper profunda humilitate conservavit, ita contra se daemonis invidiam concitavit ; a quo praeceps actus per scalas oratorii, et prope interimendus, praesentissimo Virginis beneficio incolumitati redditus est. Quod beneficium perpetua et singulari in illam pietate commendavit ad ultimi usque vitae spiritum, quem fere nonagenarius, sanctitate et miraculis clarus, Deo reddidit anno salutis millesimo ducentesimo sexagesimo septimo, sexto Kalendas Decembris. Ejus Officii ac Missam Leo decimus tertius Pontifex maximus ad universam extendit Ecclesiam.

   Ant. ISTE sanctus pro lege Dei sui certavit usque ad mortem, et a verbis impiorum non timuit : fundatus enim erat supra firmam petram.

   V. Gloria et honore coronasti eum Domine.

   INFIRMITATEM nostram respice, omnipotens Deus : et quia pondus propriae actionis gravat, beati Petri Martyris tui atque Pontificis, intercessio gloriosa nos protegat. Per Dominum.

   Quaesumus omnipotens Deus : ut beatus Andreas Apostolus, cujus praevenimus festivitatem, tuum pro nobis imploret auxilium ; ut a nostris reatibus ab soluti, a cunctis etiam periculis eruamur. Per Dominum.

   Deus, qui nobis beati Saturnini Martyris tui concedis natalitio perfrui : ejus nos tribue meritis adjuvari. Per Dominum.

   Andreas Apostolus Bethsaidae natus, qui est Galilaeae vicus, frater Petri, discipulus Joannis Baptistae, cum eum de Christo dicentem audisset : Ecce Agnus Dei ; secutus Jesum, fratrem quoque suum ad eumdem perduxit : cum postea una cum fratre piscaretur in mari Galilaeae, ambo a praetereunte Christo Domino ante alios Apostolos vocati illis verbis : Venite post me, faciam vos fieri piscatores hominum ; nullam interponentes moram, et relictis retibus secuti sunt eum. Post cujus passionem et resurrectionem, Andreas, cum in Scythiam Europae, quae ei provincia ad Christi fidem disseminandam obtigerat, venisset, deinde Epirum ac Thraciam peragrasset ; doctrina et miraculis innumerabiles homines ad Christum convertit. Post Patras Achajae profectus, et in ea urbe plurimis ad veritatem evangelicam perductis, Aegeam proconsulem, praedicationi evangelicae resistentem, liberrime increpavit, quod, qui judex hominum haberi vellet, Christum Deum omnium judicem a daemonibus elusus non agnosceret.

   Tunc Aegeas iratus, Desine, inquit, Christum jactare, cui similia verba nihil profuerunt, quominus a Judaeis crucifigeretur. Andream vero de Christo nihilominus libere praedicantem quod pro salute humani generis se crucifigendum obtulisset, impia oratione interpellat, ac demum hortatur, ut sibi consulens, diis velit immolare. Cui Andreas : Ego omnipotenti Deo, qui unus et verus est, immolo quotidie, non taurorum carnes, nec hircorum sanguinem, sed immaculatum Agnum in altari : cujus carnem posteaquam omnis populus credentium manducaverit, Agnus, qui sacrificatus est, integer perseverat et vivus. Quam ob rem ira accensus Aegeas, jubet eum in carcerem detrudi : unde populus Andream facile liberasset, nisi ipse sedasset multitudinem, vehementius rogans, ne se ad optatissimam martyrii coronam properantem impedirent.

   Igitur paulo post in tribunal productum, cum Aegeas crucis extollentem mysteria, sibique suam impietatem exprobrantem diutius ferre non posset, in crucem tolli, et Christi mortem imitari jussit. Adductus Andreas ad locum martyrii, cum crucem vidisset, longe exclamare coepit : O bona crux, quae decorem ex membris Domini suscepisti, diu desiderata, sollicite amata, sine intermissione quaesita, et aliquando cupienti animo praeparata : accipe me ab hominibus, et redde me magistro meo : ut per te me recipiat, qui per te me redemit. Itaque cruci affixus est : in qua biduum vivus pendens, et Christi fidem praedicare numquam intermittens, ad eum migravit, cujus mortis similitudinem concupierat. Quae omnia presbyteri et diaconi Achajae, qui ejus passionem scripserunt, se ita ut commemorata sunt, audisse et vidisse testantur. Ejus ossa primum Constantino imperatore Constantinopolim, deinde Amalphim translata sunt. Caput, Pio secundo Pontifice, Romam allatum, in basilica sancti Petri collocatum est.

   R. Cum perambularet Dominus juxta mare Galilaeae vidit Petrum et Andream retia mittentes in mare, et vocavit eos, dicens :* Venite post me, faciam vos fieri piscatores hominum.V. Erant enim piscatores, et ait illis.R. Venite post me, faciam vos fieri piscatores hominum.

   R. Mox ut vocem Domini praedicantis audivit beatus Andreas, relictis retibus, quorum usu actuque vivebat,* Aeternae vitae secutus est praemia largientem.V. Hic est qui pro amore Christi pependit in cruce, et pro lege ejus sustinuit passionem.R. Aeternae vitae secutus est praemia largientem.

   R. Doctor bonus, et amicus Dei Andreas ducitur ad crucem, quam a longe aspiciens dixit : Salve crux,* Suscipe discipulum ejus, qui pependit in te magister meus Christus.V. Salve crux, quae in corpore Christi dedicata es : et ex membris ejus tamquam margaritis ornata.R. Suscipe discipulum ejus, qui pependit in te magister meus Christus.V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.R. Suscipe discipulum ejus, qui pependit in te magister meus Christus.

   R. Videns crucem Andreas exclamavit, dicens : O crux admirabilis, o crux desiderabilis, o crux quae per totum mundum rutilas :* Suscipe discipulum Christi, ac per te me recipiat, qui per te moriens me redemit.V. O bona crux, quae decorem et pulchritudinem de membris Domini suscepisti.R. Suscipe discipulum Christi, ac per te me recipiat, qui per te moriens me redemit.V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.R. Suscipe discipulum Christi, ac per te me recipiat, qui per te moriens me redemit

   R. Oravit sanctus Andreas, dum respiceret in cœlum, et voce magna clamavit et dixit : Tu es Deus meus, quem vidi : ne me patiaris ab impio judice deponi :* Quia virtutem sanctae crucis agnovi.V. Tu es magister meus Christus, quem dilexi, quem cognovi, quem confessus sum : tantummodo in ista voce exaudi me.R. Quia virtutem sanctae crucis agnovi

   Salve crux pretiosa, * suscipe discipulum ejus, qui pependit in te magister meus Christus

   Beatus Andreas * orabat, dicens : Domine Rex aeternae gloriae, suscipe me pendentem in patibulo

   Andreas Christi famulus, * dignus Dei Apostolus, germanus Petri, et in passione socius

   Maximilla Christo amabilis * tulit corpus Apostoli, optimo loco cum aromatibus sepelivit.

   Qui persequebantur justum, * demersisti eos Domine in inferno, et in ligno crucis dux justi fuisti.

   Decus sacrati nominis, vitamque nomen exprimens, hoc te decorum praedicat crucis beatae gloria.

   Quem Crux ad alta provehit, crux quem beata diligit, cui crux amara praeparat lucis futurae gaudia.

   In te Crucis mysterium cluit gemello stigmate, dum probra vicis per Crucem, crucisque pandis sanguinem.

   Jam nos foveto languidos, curamque nostri suscipe,

   Quo per Crucis victoriam cœli petamus patriam. Amen.

   Amen.

   Hic accepto a Johanne Baptista quod venisset qui tolleret peccata ;

   Mox ejus intrans habitacula, audiebat eloquia.

   Et duxit eum ad dulcifluam Salvatoris praesentiam,

   Ad praedicandum populis paenitentiam, et Dei Patris per Filium clementiam.Gratulare ergo tanto patre, Achaia ;

   Illustrata ejus salutari doctrina ;

   Sed Andream felicia per Crucem manent gaudia.

   Jam Regem tuum spectas, jam in ejus conspectu, Andrea stas.Odorem suavitatis jam adspiras, quem divini amoris aroma dat.

   Sis ergo nobis inclyta dulcedo, spirans intima cœlestis vitae balsama. Amen.

   Hic ad fidem Petrum duxit, cui primum lux illuxit, Johannis indicio.

   Tete laxant in capturam ; vigilemque gerunt curam nascentis Ecclesiae.

   A fratre dividitur, et in partes mittitur Andrea Achaiae.

   In Andreae retia currit, Dei gratia, magna pars provinciae.

   Ut Aegeas comperit quid Andreas egerit, irae surgunt stimuli.

   Blandimentis aut tormentis non enervat robur mentis judicis insania.

   In cruce vixit biduum, victurus in perpetuum : nec vult volente populo deponi de patibulo.

   Hora fere dimidia, luce perfusus nimia, cum luce, cum laetitia, pergit ad lucis atria.

   Ab hac valle lacrymarum, nos ad illus lumen clarum, pie pastor animarum, tua transfer gratia. Amen.

   Amen.

   Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine Sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus. Adest enim nobis dies sacri votiva mysterii : qua beatus Andreas germanum se Petri Apostoli tam praedicatione Christi tui, quam confessione monstravit ; et apostolicae numerum dignitatis simul passione supplevit et gloria ; ut id, quod libera praedicaverat voce, nec pendens taceret in cruce : auctoremque vitae perennis tam in hac vita sequi, quam in mortis genere meruit imitari : ut cujus praecepto terrena in semetipso crucifixerat desideria, ejus exemplo ipse patibulo figeretur. Utrique igitur germani piscatores, ambo cruce elevantur ad cœlum ; ut, quos in hujus vitae cursu tua gratia tot vinculis pietatis constrinxerat, hos similis in regno cœlorum necteret et corona : et quibus erat una causa certaminis, una retributio esset et praemii.

   Dignum et justum est ; aequum et justum est : pietati tuae ineffabiles gratias referre, omnipotens sempiterne Deus : et inaestimabili gaudio passionem tuorum praedicare Sanctorum, per Christum Dominum nostrum. Qui beato Andreae in prima vocatione dedit fidem ; et in passione donavit victoriam. Acceperat haec utraque beatus Andreas ; ideo habebat et in praedicatione constantiam, et in passione tolerantiam. Qui post iniqua verbera, post carceris septa, alligatus suspendio se purum sacrificium tibi obtulit Deo. Extendit mitissimus brachia ad cœlos ; amplectitur crucis vexillum ; defigit in osculis ora ; Agni cognoscit arcana. Denique dum ad patibulum duceretur, in cruce suspenderetur, carne patiebatur, et Spiritu loquebatur. Obliviscitur crucis tormenta ; dum de cruce Christum praeconat. Quantum enim corpus ejus in ligno extendebatur ; tantum in lingua ejus Christus exaltabatur. Absolvi se non patitur a cruce, ne tepescat certamen in tempore. Turba circumspicit, et lamentat : demitti a vinculo petit, quem reparatorem mentis intelligit. Laxari postulat justum, ne pereat populus hoc delicto. Interea fundit Martyr spiritum, possessurus sempiterni Judicis regnum. Pro cujus meritis concede nobis, omnipotens Deus, ut a malis omnibus tuti atque defensi, tibi Domino nostro Deo Martyrum et Principi Apostolorum, laudes semper et gratias referamus.

   Christe, Dominus noster, qui beatissimum Andream, et Apostolatus gratia, et Martyrii decorasti corona ; hoc illi specialiter in munere praestans, ut Crucis praedicando mysterium, ad Crucis mereretur pervenire patibulum : da nobis, ut sanctae Crucis tuae verissimi amatores effecti, abnegantes nosmetipsos tollamus crucem nostram, et sequamur te ; ut passionibus tuis in hac vita communicantes, ad aeternam vitam pervenire mereamur felices.

   Luci antelucanae assimilatus, quem splendorem hypostaticum Paternae gloriae dicimus, hominum genus per suam magnam misericordiam salvare cum voluisset, tune primus, gloriose, illi occurristi, illustratus interius perfectissima ejus Deitatis claritate : unde et praeco et Apostolus vocaris Christi Dei nostri ; quem deprecare salvare et illuminare animas nostras.

   Praecurrenti voce insonans, quando omni-sanctum Verbum caro factum est, quando nobis vitam donavit, salutemque in terris evangelizavit, tune, sanctissime, istud secutus es, et teipsum primitias et sacrificium quasi primam ipsi oblationem constituisti : quem cognoscere fecisti, fratrique tuo monstrasti Deum nostrum ; hunc deprecare salvare animas nostras.

   Qui carnem e sterili florescenti induit, quando Virginalis Filius apparuit, praeceptor pietatis puritatem démonstrans, tune tu, ardentissime virtutis amator, Andrea, beatus effectus es ; ascensiones in tuo corde disponens, a gloria in gloriam sublimatus es inauditam Domini Dei nostri : quem deprecare salvare et illuminare animas nostras.

   Piscium piscationem derelinquens, homines carpis calamo praedicationis, mittens hamum pietatis, et extrahens e profundo erroris omnes Gentes, Andrea Apostole, Coryphaei frater, et terrée dux celeberrime, excellens et non deficiens ; tenebrosos homines illustra tua veneranda memoria.

   Primovocatus discipulus et imitator passionis tuae, assimilatus tibi. Domine, Andreas Apostolus in abysso dégentes ignorantiae' olimque errantes, hamo tuae Crucis cum abstraxisset, tibimetipsi adduxit : et ideo salvati fidèles ad te clamamus precibus illius, optime Domine, vitam nostram pacifica, et salva animas nostras.

   Ignis illuminans mentes et comburens peccata, in corde interius arripiens, Apostolus Christi discipulus fulget mysticis radiis instructionum in Gentium tenebrosis cordibus. Urit autem iterum surculosas impiorum fabulas ; ignis enim Spiritus tantam habet energiam ! O mirabiliter terribile ! Cœnosa lingua, fictilis natura, corpus pulverinum, intellectualem et immaterialem praebuit Gnosim. Sed tu, o initiate rerum ineffabilium, et contemplator cœlestium, deprecare illuminari animas nostras.

   Gaudeas, disertum cœlum, gloriam Dei passim enarrans. Primus Domino obediens ardenter effectus, ipsi immédiate adhaerens, ab ipso accensus, lumen apparuisti alterum, et degentes in tenebris, tuis illuminasti radiis, hanc Domini benignitatem imitatus : unde tuam omnisanctam perficimus laudem, et Reliquiarum thecam cum gaudio magno deosculamur, ex qua scaturit salus petentibus et magna misericordia.

   Gentes nescientes Deum quasi ex abysso ignorantiae vivas carpsisti sagena tuorum oraculorum, salsaque commoves aequora sapienter, equus optimus visus Dominatoris maris, celebrande ; qui siccasti putredinem impietatis, sal honorandum, spargens sapientiam tuam : quam stupentes admirati sunt, Apostole gloriose, qui malesanam sapientiam inflati amplexi erant, ignorantes Dominum donantem mundo magnam misericordiam.

   Accurristi siti non vocatus, Andrea, sed voluntarie, sicut cervus ad fontem vitae. Fide innixus, de incorruptionis fontibus siti fatigatas extremas usque regiones potasti.

   Verbum cum dixisset : Hic rétro mei Christum alacer secutus est cum Andréa et Cephas genitori valedicentes, et naviculae, et retibus, tamquam fidei propugnacula.

   Deifica inexhaustaque potentis omnifactoris atque flammantis Spiritus virtus in te, Andréa divine, inhabitans in igneae linguae forma, ineffabilium te indicavit praeconem.

   Non arma ad defensionem attulit carnea, et ad destructionem terribilium inimici propugnaculorum, Andréas honoratissimus ; sed ad Christum loricatus, quas captivitate redegerat Gentes, adduxit submissas.

   Tuam ineffabilem pulchritudinem Andréas videns primus, Jesu, fratrem clara voce vocavit : Petre ardenter desiderans, invenimus Messiam, qui in Lege et in Prophetis proclamatus est ; veni, verae Vitae agglutinemur.

   Hunc pro mercede recuperasti quem desiderabas, Andréa Apostole, ligatis cum eo laborum manipulis, tuisque digne cum eo collectis : unde te hymnis glorificamus.

   Magistrum desiderasti, et illum insecutus es, qui illius vestigiis ad vitam ambulasti, et illius passiones, vere honorande Andréa, usque ad mortem imitatus.

   Spiritualem vitae tranquille navigatus abyssum, Apostole, perambulasti cum vélo Spiritus, fide Christi : ideoque ad vitae portum pervenisti gaudens in cuncta saecula.

   Spiritali Sole in cruce occidente voluntate propria, solis jubar cum illo quaerens dissolvi et occidere in Christum, in ligno suspensus est Andréas, fax magna et fulgida Écclesiae.

   Velut discipulus omnium optimus, illius qui voluntarie affixus est Cruci, magistrum tuum usque ad mortem secutus, cum gaudio in altitudinem ascendisti Crucis, viam instruens ad cœlos, béate Apostole.

   Gaude nunc, Bethsaida ; in te enim floruerunt e materno fonte nimis odorifera lilia, Petrus et Andréas, universo mundo fidei praedicationis odorem ferentes gratia Christi, cujus passionibus communicaverunt.

   Te Patrum civitas pastorem possidet, et divinum praesidem, et periculorum omnium liberatorem, et custodem te, Andréa sapiens ; gratanter honoravit te : sed tu deprecare incessanter pro ea, ut servetur ab omni perditione.