Locútus est Dóminus ad Móysen dicens: Hæ sunt fériæ Dómini, convéntus sancti, quas celebráre debétis tempóribus suis. Mense primo, quarta décima die mensis, ad vésperum Pascha Dómini est. Et quinta décima die mensis huíus sollémnitas Azymórum Dómini est. Septem diébus ázyma comedétis. Die primo erit vobis convéntus sanctus; omne opus servíle non faciétis in eo, sed offerétis incénsum Dómino septem diébus. Die autem séptimo erit convéntus sanctus, nullúmque servíle opus faciétis in eo.” Locutúsque est Dóminus ad Móysen dicens: “Lóquere fíliis Israel et dices ad eos: Cum ingréssi fuéritis terram, quam ego dabo vobis, et messuéritis ségetem, ferétis manípulum spicárum primítias messis vestræ ad sacerdótem, qui elevábit fascículum coram Dómino, ut acceptábile sit pro vobis; áltero die sábbati sanctificábit illum. Numerábitis vobis ab áltero die sábbati, in quo obtulístis manípulum elatiónis, septem hebdómadas plenas usque ad álteram diem expletiónis hebdómadæ séptimæ, id est quinquagínta dies; et sic offerétis oblatiónem novam Dómino. Attámen décimo die mensis huíus séptimi dies Expiatiónum est, convéntus sanctus erit vobis; affligetísque ánimas vestras in eo et offerétis incénsum Dómino. Quinto décimo die mensis huíus séptimi erit festum Tabernaculórum septem diébus Dómino. Die primo convéntus sanctus, omne opus servíle non faciétis in eo; septem diébus offerétis incénsum Dómino. Die octávo convéntus sanctus erit vobis et offerétis incénsum Dómino; est enim cœtus: omne opus servíle non faciétis. Hæ sunt fériæ Dómini, quas vocábitis convéntus sanctos, offeretísque in eis incénsum Dómino, holocáusta et oblatiónes símilæ, sacrifícia et libaménta iúxta ritum uniuscuiúsque diéi.