v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Hic est dies verus Dei, sancto serénus lúmine, quo díluit sanguis sacer probrósa mundi crímina.
Fidem refúndit pérditis cæcósque visu illúminat; quem non gravi solvit metu latrónis absolútio?
Opus stupent et ángeli, pœnam vidéntes córporis Christóque adhæréntem reum vitam beátam cárpere.
Mystérium mirábile, ut ábluat mundi luem, peccáta tollat ómnium carnis vítia mundans caro,
Quid hoc potest sublímius, ut culpa quærat grátiam, metúmque solvat cáritas reddátque mors vitam novam?
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prænites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæcula. Amen.
Ant. 1. Dómine Deus meus, confessiónem et decórem induísti, amictus lúmine sicut vestiménto, allelúia.
Ant. 1.
Psalmus 103 (104)
Hymnus ad Dominum creatorem
Si quis in Christo nova creatura; vetera transierunt, ecce, facta sunt nova (2 Cor 5, 17).
I
Bénedic, ánima mea, Dómino. * Dómine Deus meus, magnificátus es veheménter!
Maiestátem et decórem induísti, *amíctus lúmine sicut vestiménto.
Exténdens cælum sicut velum, * qui éxstruis in aquis cenácula tua.
Qui ponis nubem ascénsum tuum, * qui ámbulas super pennas ventórum.
Qui facis ángelos tuos spíritus * et minístros tuos ignem uréntem.
Qui fundásti terram super stabilitátem suam, * non inclinábitur in sǽculum sǽculi.
Abyssus sicut vestiméntum opéruit eam, * super montes stabant aquæ.
Ab increpatióne tua fúgiunt, * a voce tonítrui tui formídant.
Ascéndunt in montes et descéndunt in valles, * in locum, quem statuísti eis.
Términum posuísti, quem non transgrediéntur, * neque converténtur operíre terram.
Qui emíttis fontes in torréntes; * inter médium móntium pertransíbunt,
potábunt omnes béstias agri, *exstínguent ónagri sitim suam.
Super ea vólucres cæli habitábunt, * de médio ramórum dabunt voces.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dómine Deus meus, confessiónem et decórem induísti, amictus lúmine sicut vestiménto, allelúia.
Ant.
Ant. 2. Edúxit Dóminus panem de terra, et vinum lætíficans cor hóminis, allelúia.
Ant. 2.
II
Rigas montes de cenáculis tuis, * de fructu óperum tuórum sátias terram.
Prodúcis fenum iuméntis * et herbam servitúti hóminum,
edúcens panem de terra * et vinum, quod lætíficat cor hóminis;
exhílarans fáciem in óleo, * panis autem cor hóminis confírmat.
Saturabúntur ligna Dómini * et cedri Líbani, quas plantávit.
Illic pásseres nidificábunt, * eródii domus in vértice eárum.
Montes excélsi cervis, * petræ refúgium hyrácibus.
Fecit lunam ad témpora signánda, * sol cognóvit occásum suum.
Posuísti ténebras, et facta est nox: * in ipsa reptábunt omnes béstiæ silvæ,
cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant * et quærant a Deo escam sibi.
Oritur sol, et congregántur, * et in cubílibus suis recúmbunt.
Exit homo ad opus suum * et ad operatiónem suam usque ad vésperum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Edúxit Dóminus panem de terra, et vinum lætíficans cor hóminis, allelúia.
Ant.
Ant. 3. Vidit Deus cuncta quæ fécerat, et erant valde bona, allelúia.
Ant. 3.
III
Quam multiplicáta sunt ópera tua, Dómine! † Omnia in sapiéntia fecísti, * impléta est terra creatúra tua.
Hoc mare magnum et spatiósum et latum: † illic reptília, quorum non est númerus, * animália pusílla cum magnis;
illic naves pertransíbunt, * Levíathan, quem formásti ad ludéndum cum eo.
Omnia a te exspéctant, * ut des illis escam in témpore suo.
Dante te illis, cólligent, * aperiénte te manum tuam, implebúntur bonis.
Averténte autem te fáciem, turbabúntur; † áuferes spíritum eórum, et defícient * et in púlverem suum reverténtur.
Emíttes spíritum tuum, et creabúntur, * et renovábis fáciem terræ.
Sit glória Dómini in sǽculum; * lætétur Dóminus in opéribus suis.
Qui réspicit terram et facit eam trémere, * qui tangit montes, et fúmigant.
Cantábo Dómino in vita mea, * psallam Deo meo quámdiu sum.
Iucúndum sit ei elóquium meum, * ego vere delectábor in Dómino.
Defíciant peccatóres a terra †et iníqui, ita ut non sint. * Bénedic, ánima mea, Dómino.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Vidit Deus cuncta quæ fécerat, et erant valde bona, allelúia.
Ant.
DOMINICA IN OCTAVA PASCHÆ
Ad Vigilias
In primo nocturno, utroque anno
De Epístula ad Colossénses 3, 1-17
Si conresurrexístis Christo, quæ sursum sunt quærite, ubi Christus est in déxtera Dei sedens; quæ sursum sunt sápite, non quæ supra terram. Mórtui enim estis, et vita vestra abscóndita est cum Christo in Deo! Cum Christus apparúerit, vita vestra, tunc et vos apparébitis cum ipso in glória.
Mortificáte ergo membra quæ sunt super terram: fornicatiónem, immundítiam, libídinem, concupiscéntiam malam et avarítiam quæ est simulacrórum sérvitus, propter quæ venit ira Dei super fílios incredulitátis; in quibus et vos ambulástis aliquándo, cum viverétis in illis. Nunc autem depónite et vos ómnia: iram, indignatiónem, malítiam, blasphémiam, turpem sermónem de ore vestro; nolíte mentíri ínvicem qui exuístis vos véterem hóminem cum áctibus eius et induístis novum, eum qui renovátur in agnitiónem secúndum imáginem eius qui creávit eum, ubi non est Græcus et Iudæus, circumcísio et præpútium, bárbarus, Scytha, servus, liber, sed ómnia et in ómnibus Christus.
Indúite vos ergo sicut elécti Dei, sancti et dilécti, víscera misericórdiæ, benignitátem, humilitátem, mansuetúdinem, longanimitátem, supportántes ínvicem et donántes vobis ipsis, si quis advérsus áliquem habet querélam; sicut et Dóminus donávit vobis, ita et vos; super ómnia autem hæc: caritátem, quod est vínculum perfectiónis. Et pax Christi dominétur in córdibus vestris, ad quam et vocáti estis in uno córpore. Et grati estóte.
Verbum Christi hábitet in vobis abundánter, in omni sapiéntia docéntes et commonéntes vosmetípsos psalmis, hymnis, cánticis spiritálibus, in grátia cantántes in córdibus vestris Deo; et omne quodcúmque fácitis in verbo aut in ópere, ómnia in nómine Dómini Iesu grátias agéntes Deo Patri per ipsum.
r. Hæc dies quam fecit Dóminus, * Exsultémus et lætémur in ea, allelúia. v. Constitúite diem sollémnem in condénsis usque ad cornu altáris. * Exsultémus. v. Glória Patri. * Exsultémus.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Leónis Magni papæ (Sermo 50, 3.6: SC 74, 80.82-83)
Non est dúbium, dilectíssimi, natúram humánam in tantam connexiónem a Fílio Dei esse suscéptam, ut non solum in illo hómine, qui est primogénitus totíus creatúræ, sed étiam in ómnibus sanctis suis unus idémque sit Christus;et sicut a membris caput, ita a cápite membra dívidi non possint. Quamvis enim non istíus vitæ sit, sed ætérnæ, ut sit Deus ómnia in ómnibus; tamen étiam modo templi sui, quod est Ecclésia, indivísus habitátor est, secúndum quod ipse promísit, dicens: Ecce ego vobíscum sum ómnibus diébus usque ad consummatiónem sæculi.
Omnia ígitur quæ Dei Fílius ad reconciliatiónem mundi et fecit et dócuit, non in história tantum præteritárum actiónum nóvimus, sed étiam in præséntium óperum virtúte sentímus. Ipse est qui de Spíritu Sancto ex matre éditus vírgine, incontaminátam Ecclésiam suam eádem inspiratióne fecúndat, ut per baptísmatis partum innumerábilis filiórum Dei multitúdo gignátur, de quibus dícitur: Qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt.
Ipse est, in quo semen Abrahæ totíus mundi adoptióne benedícitur; et fit patriárcha géntium pater, dum promissiónis fílii fide, non carne nascúntur. Ipse est qui, nullíus gentis exceptiónem fáciens, de omni natióne quæ sub cælo est unum sanctárum óvium éfficit gregem, et cotídie implet quod promíserat, dicens: Hábeo et álias oves quæ non sunt ex hoc ovíli, et illas opórtet me addúcere, et vocem meam áudient, et erit unus grex et unus pastor.
Quamvis enim beáto Petro principáliter dicat: Pasce oves meas, ab uno tamen Dómino ipsa ómnium régitur cura pastórum, et veniéntes ad petram tam lætis tamque irríguis páscuis alit, ut innúmeræ oves, dilectiónis pinguédine roborátæ, sicut bonus pastor dignátus est pro óvibus suis ánimam suam pónere, ita et ipsæ non dúbitent pro nómine pastóris occúmbere. Ipse est, cui non solum gloriósa mártyrum fortitúdo, sed étiam ómnium renascéntium fides in ipsa regeneratióne compátitur.
r. Introdúxit vos Dóminus in loco sancto suo, et vídimus fontem aquæ fluéntem lac et mel, * Et obtúlimus primítias, allelúia, allelúia. v. Introívimus in tabernáculum eius, adorávimus in loco ubi stetérunt pedes eius. * Et obtúlimus. v. Glória Patri. * Et obtúlimus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus misericórdiæ sempitérnæ, qui in ipso paschális festi recúrsu fidem sacrátæ tibi plebis accéndis, † auge grátiam quam dedísti, * ut digna omnes intellegéntia comprehéndant, quo lavácro ablúti, quo spíritu regeneráti, quo sánguine sunt redémpti. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
