v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Chorus novæ Ierúsalem hymni novam dulcédinem promat, colens cum sóbriis paschále festum gáudiis,
Quo Christus invíctus leo, dracóne surgens óbruto, dum voce viva pérsonat, a morte functos éxcitat.
Quam devorárat ímprobus, prædam refúndit tártarus; captivitáte líbera Iesum sequúntur ágmina.
Triúmphat ille spléndide et dignus amplitúdine, soli políque pátriam unam facit rem públicam.
Ipsum canéndo súpplices Regem precémur mílites, ut in suo claríssimo nos órdinet palátio.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Delectásti me, Dómine, et in opéribus mánuum tuárum exsultábo, allelúia.
Ant. 1.
Psalmus 91 (92)
Laus Domini creatoris
Laudes enuntiantur pro gestis Unigeniti (S. Athanasius).
Bonum est confitéri Dómino * et psállere nómini tuo, Altíssime,
annuntiáre mane misericórdiam tuam * et veritátem tuam per noctem,
in decachórdo et psaltério, * cum cántico in cíthara.
Quia delectásti me, Dómine, in factúra tua, * et in opéribus mánuum tuárum exsultábo.
Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine: * nimis profúndæ factæ sunt cogitatiónes tuæ.
Vir insípiens non cognóscet, * et stultus non intélleget hæc.
Cum germináverint peccatóres sicut fenum, * et florúerint omnes, qui operántur iniquitátem,
hoc tamen erit ad intéritum in sǽculum sǽculi; * tu autem altíssimus in ætérnum, Dómine.
Quóniam ecce inimíci tui, Dómine, † quóniam ecce inimíci tui períbunt, * et dispergéntur omnes, qui operántur iniquitátem.
Exaltábis sicut unicórnis cornu meum, * perfusus sum óleo úberi.
Et despíciet óculus meus inimícos meos, * et in insurgéntibus in me malignántibus áudiet auris mea.
Iustus ut palma florébit, * sicut cedrus Líbani succréscet.
Plantáti in domo Dómini, * in átriis Dei nostri florébunt.
Adhuc fructus dabunt in senécta, * úberes et bene viréntes erunt,
ut annúntient quóniam rectus Dóminus refúgium meum, * et non est iníquitas in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Delectásti me, Dómine, et in opéribus mánuum tuárum exsultábo, allelúia.
Ant.
Ant. 2. Ego occídam et vívere fáciam; percútiam et ego sanábo, allelúia.
Ant. 2.
Canticum (Deut 32, 1-12)
Dei beneficia in populum
Quoties volui congregare filios tuos, quemadmodum gallina congregat pullos suos sub alas (Mt 23, 37).
Audíte, cæli, quæ loquor, * áudiat terra verba oris mei!
Stillet ut plúvia doctrína mea, * fluat ut ros elóquium meum
quasi imber super herbam * et quasi stillæ super grámina.
Quia nomen Dómini invocábo: * date magnificéntiam Deo nostro!
Petra, perfécta sunt ópera eius, * quia omnes viæ eius iustítia.
Deus fidélis et absque ulla iniquitáte, * iustus et rectus.
Peccavérunt ei, non fílii eius in sórdibus suis, * generátio prava atque pervérsa.
Hæccine rédditis Dómino, * pópule stulte et insípiens?
Numquid non ipse est pater tuus, * qui possédit te, ipse fecit et stabilívit te?
Meménto diérum antiquórum, * cógita generatiónes síngulas;
intérroga patrem tuum, et annuntiábit tibi, * maióres tuos, et dicent tibi.
Quando dividébat Altíssimus gentes, * quando separábat fílios Adam,
constítuit términos populórum * iuxta númerum filiórum Israel;
pars autem Dómini pópulus eius, * Iacob funículus hereditátis eius.
Invénit eum in terra desérta, * in loco horróris et ululátu solitúdinis;
circúmdedit eum et atténdit * et custodívit quasi pupíllam óculi sui.
Sicut áquila próvocans ad volándum pullos suos * et super eos vólitans
expándit alas suas et assúmpsit eum * atque portávit super pennas suas.
Dóminus solus dux eius fuit, * et non erat cum eo deus aliénus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ego occídam et vívere fáciam; percútiam et ego sanábo, allelúia.
Ant.
Ant. 3. Glória et honóre coronásti Christum tuum, allelúia.
Ant. 3.
Psalmus 8
Maiestas Domini et dignitas hominis
Omnia subiecit sub pedibus eius, et ipsum dedit caput supra omnia Ecclesiæ (Eph 1, 22).
Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra,
quóniam eleváta est magnificéntia tua * super cælos.
Ex ore infántium et lactántium † perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
Quando vídeo cælos tuos, ópera digitórum tuórum, * lunam et stellas, quæ tu fundásti,
quid est homo, quod memor es eius, * aut fílius hóminis quóniam vísitas eum?
Minuísti eum paulo minus ab ángelis, † glória et honóre coronásti eum * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
Omnia subiecísti sub pédibus eius, † oves et boves univérsas, * ínsuper et pécora campi,
vólucres cæli et pisces maris, * quæcúmque perámbulant sémitas maris.
Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Glória et honóre coronásti Christum tuum, allelúia.
Ant.
Lectio brevis (Rom 14, 7-9)
Nemo nostrum sibi vivit et nemo sibi móritur; sive enim vívimus, Dómino vívimus, sive mórimur, Dómino mórimur. Sive ergo vívimus, sive mórimur, Dómini sumus. In hoc enim Christus et mórtuus est et vixit, ut et mortuórum et vivórum dominétur.
Responsorium breve
v. Surréxit Dóminus de sepúlcro, r. Allelúia, allelúia. Surréxit. v. Qui pro nobis pepéndit in ligno. v. Glória Patri.
Ant. Pax vobis, ego sum: nolíte timére, allelúia.
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Pax vobis, ego sum: nolíte timére, allelúia.
Ant.
Preces
Christum, qui vitam ætérnam nobis manifestávit devóta mente rogémus clamántes:
Resurréctio tua locuplétet nos grátia, Dómine.
Pastor ætérne, réspice gregem tuum e somno surgéntem,
— et pasce nos verbi et panis tui ubérrimo alimónio.
Ne permíttas nos a lupo rapi vel a mercenário perdi,
— sed fac ut vocem tuam fidéliter audiámus.
Tu, qui cum prædicatóribus ubíque cooperáris eorúmque sermónem confírmas,
— fac ut hódie resurrectiónem tuam móribus et vita proclamémus.
Esto ipse gáudium nostrum, quod nemo tollat a nobis,
— ut, reiécta tristítia peccáti, vitam appetámus ætérnam.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Laudent te, Dómine, ora nostra, laudet ánima, laudet et vita, et quia tui múneris est quod sumus, tuum sit omne quod vívimus. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
