2026-04-27 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Feria II

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Surrexit Dominus vere, * alleluia.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Alleluia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Alleluia.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Alleluia.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

Hymnus

Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.

Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.

Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.

Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.

Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.

IN I NOCTURNO

Ant. 1. Surréxit Christus et illúxit pópulo suo, quem redémit sánguine suo, allelúia.

Ant. 1.

Psalmus 32 (33)

Laus Domini providentis

Omnia per ipsum facta sunt (Io 1, 3).

Exsultáte, iusti, in Dómino; * rectos decet collaudátio.

Confitémini Dómino in cíthara, * in psaltério decem chordárum psállite illi.

Cantáte ei cánticum novum, * bene psállite ei in vociferatióne,

quia rectum est verbum Dómini, * et ómnia ópera eius in fide.

Díligit iustítiam et iudícium; * misericórdia Dómini plena est terra.

Verbo Dómini cæli facti sunt, * et spíritu oris eius omnis virtus eórum.

Cóngregans sicut in utre aquas maris, * ponens in thesáuris abyssos.

Tímeat Dóminum omnis terra, * a fácie autem eius formídent omnes inhabitántes orbem.

Quóniam ipse dixit, et facta sunt, * ipse mandávit, et creáta sunt.

Dóminus díssipat consília géntium, * írritas facit cogitatiónes populórum.

Consílium autem Dómini in ætérnum manet, * cogitatiónes cordis eius in generatióne et generatiónem.

Beáta gens, cui Dóminus est Deus, * pópulus, quem elégit in hereditátem sibi.

De cælo respéxit Dóminus, * vidit omnes fílios hóminum.

De loco habitáculi sui respéxit * super omnes, qui hábitant terram,

qui finxit singillátim corda eórum, * qui intéllegit ómnia ópera eórum.

Non salvátur rex per multam virtútem, * et gigas non liberábitur in multitúdine virtútis suæ.

Fallax equus ad salútem, * in abundántia autem virtútis suæ non salvábit.

Ecce óculi Dómini super metuéntes eum, * in eos, qui sperant super misericórdia eius,

ut éruat a morte ánimas eórum * et alat eos in fame.

Anima nostra sústinet Dóminum, * quóniam adiútor et protéctor noster est;

quia in eo lætábitur cor nostrum, * et in nómine sancto eius sperávimus.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 33 (34)

Dominus iustorum salus

Gustastis quoniam dulcis Dominus (1 Petr 2, 3).

Benedícam Dóminum in omni témpore, * semper laus eius in ore meo.

In Dómino gloriábitur ánima mea, * áudiant mansuéti et læténtur.

Magnificáte Dóminum mecum, * et exaltémus nomen eius in idípsum.

Exquisívi Dóminum, et exaudívit me * et ex ómnibus terróribus meis erípuit me.

Respícite ad eum, et illuminámini * et fácies vestræ non confundéntur.

Iste pauper clamávit, † et Dóminus exaudívit eum * et de ómnibus tribulatiónibus eius salvávit eum.

Vallábit ángelus Dómini in circúitu timéntes eum * et erípiet eos.

Gustáte et vidéte quóniam suávis est Dóminus; * beátus vir, qui sperat in eo.

Timéte Dóminum, sancti eius, * quóniam non est inópia timéntibus eum.

Dívites eguérunt et esuriérunt, * inquiréntes autem Dóminum non defícient omni bono.

Veníte, fílii, audíte me: * timórem Dómini docébo vos.

Quis est homo, qui vult vitam, * díligit dies, ut vídeat bonum?

Próhibe línguam tuam a malo, * et lábia tua ne loquátur dolum.

Divérte a malo et fac bonum, * inquíre pacem et perséquere eam.

Oculi Dómini super iustos, * et aures eius in clamórem eórum.

Vultus autem Dómini super faciéntes mala, * ut perdat de terra memóriam eórum.

Clamavérunt, et Dóminus exaudívit * et ex ómnibus tribulatiónibus eórum liberávit eos.

Iuxta est Dóminus iis, qui contríto sunt corde, * et confráctos spíritu salvábit.

Multæ tribulatiónes iustórum, * et de ómnibus his liberábit eos Dóminus.

Custódit ómnia ossa eórum, * unum ex his non conterétur.

Interfíciet peccatórem malítia, * et, qui odérunt iustum, puniéntur.

Rédimet Dóminus ánimas servórum suórum, * et non puniéntur omnes, qui sperant in eo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 34

Dominus salvator in persecutione

Congregati sunt... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26,3,4)

Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.

Apprehénde clípeum et scutum * et exsúrge in adiutórium mihi.

Effúnde frámeam et secúrim † advérsus eos, qui persequúntur me. * Dic ánimæ meæ: “Sálus tua ego sum.”

Confundántur et revereántur * quæréntes ánimam meam;

avertántur retrórsum et confundántur * cogitántes mihi mala.

Fiant tamquam pulvis ante ventum, * et ángelus Dómini impéllens eos;

fiat via illórum ténebræ et lúbricum, * et ángelus Dómini pérsequens eos.

Quóniam gratis abscondérunt mihi láqueum suum, * gratis fodérunt fóveam ánimæ meæ.

Véniat illi calámitas, quam ignórat, † et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum, * et in eándem calamitátem ipse cadat.

Ánima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.

Ómnia ossa mea dicent: “Dómine, quis símilis tibi?

Erípiens ínopem de manu fortiórum eíus, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum.”

Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam, interrogábant me;

retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.

Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,

humiliábam in ieiúnio ánimam meam; * et orátio mea in sinu meo convertebátur.

Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.

Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.

Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.

Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.

Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.

Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.

Étenim non pacífice loquebántur * et contra mansuétos terræ dolos cogitábant.

Et dilatavérunt super me os suum; * dixérunt: “Éuge, éuge, vidérunt óculi nostri.”

Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.

Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.

Iúdica me secúndum iustítiam tuam, Dómine Deus meus, * et non supergáudeant mihi.

Non dicant in córdibus suis: “Éuge ánimæ nostræ”; * nec dicant: “Devorávimus eum.”

Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis;

induántur confusióne et reveréntia, * qui magna loquúntur super me

Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, et dicant semper: “Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui.”

Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 36

Sors malorum et iustorum

Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Mt 5,5)

Noli æmulári in malignántibus * neque zeláveris faciéntes iniquitátem,

quóniam tamquam fenum velóciter aréscent * et quemádmodum herba virens décident.

Spera in Dómino et fac bonitátem, * et inhabitábis terram et pascéris in fide.

Delectáre in Dómino, * et dabit tibi petitiónes cordis tui.

Commítte Dómino viam tuam et spera in eo, * et ipse fáciet;

et edúcet quasi lumen iustítiam tuam * et iudícium tuum tamquam merídiem.

Quiésce in Dómino et exspécta eum; † noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua, * in hómine, qui mólitur insídias.

Désine ab ira et derelínque furórem, * noli æmulári, quod vertit ad malum,

quóniam qui malignántur, exterminabúntur, * sustinéntes autem Dóminum ipsi hereditábunt terram.

Et adhuc pusíllum et non erit peccátor, * et quæres locum eíus et non invénies.

Mansuéti autem hereditábunt terram * et delectabúntur in multitúdine pacis.

Insidiábitur peccátor iústo * et stridébit super eum déntibus suis.

Dóminus autem irridébit eum, * quóniam próspicit quod véniet dies eíus.

Gládium evaginavérunt peccatóres, * intendérunt arcum suum,

ut deíciant páuperem et ínopem, * ut trucídent recte ambulántes in via.

Gládius eórum intrábit in corda ipsórum, * et arcus eórum confringétur.

Mélius est módicum iústo * super divítias peccatórum multas,

quóniam bráchia peccatórum conteréntur, * confírmat autem iústos Dóminus.

Novit Dóminus dies immaculatórum, * et heréditas eórum in ætérnum erit.

Non confundéntur in témpore malo * et in diébus famis saturabúntur.

Quia peccatóres períbunt, † inimíci vero Dómini ut decor campórum defícient, * quemádmodum fumus defícient.

Mutuátur peccátor et non solvet, * iústus autem miserétur et tríbuet.

Quia benedícti eíus hereditábunt terram, * maledícti autem eíus exterminabúntur.

A Dómino gressus hóminis confirmántur, * et viam eíus volet.

Cum cecíderit, non collidétur, * quia Dóminus susténtat manum eíus.

Iúnior fui et sénui † et non vidi iústum derelíctum * nec semen eíus quærens panem.

Tota die miserétur et cómmodat, * et semen illíus in benedictióne erit.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Declína a malo et fac bonum, * et inhabitábis in sǽculum sǽculi,

quia Dóminus amat iudícium * et non derelínquet sanctos suos.

Iniústi in ætérnum disperíbunt, * et semen impiórum exterminábitur.

Iústi autem hereditábunt terram * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.

Os iústi meditábitur sapiéntiam, * et lingua eíus loquétur iudícium;

lex Dei eíus in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eíus.

Consíderat peccátor iústum * et quærit mortificáre eum;

Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eíus * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.

Exspécta Dóminum et custódi viam eíus, † et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.

Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;

et transívi, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.

Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.

Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.

Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.

Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos † et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 37

Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti

Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23,49)

Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,

quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.

Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.

Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.

Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.

Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.

Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.

Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.

Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.

Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.

Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.

Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.

Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;

et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.

Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.

Quia dixi: “Ne quando supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me.”

Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.

Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.

Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.

Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.

Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.

Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Surréxit Christus et illúxit pópulo suo, quem redémit sánguine suo, allelúia.

Ant.

v. Cor meum et caro mea, allelúia. r. Exsultavérunt in Deum vivum, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Exaudi Dómine Iesu Christe, preces servorum tuórum, et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II

Lectio

De Actibus Apostolórum 12, 24 - 13, 14a

Verbum Dei crescébat et multiplicabátur. Bárnabas autem et Saulus revérsi sunt in Ierúsalem expléto ministério, assúmpto Ioánne, qui cognominátus est Marcus.

Erant in ecclésia, quæ erat Antiochíæ, prophétæ et doctóres: Bárnabas et Símeon qui vocabátur Niger, et Lúcius Cyrenénsis, et Mánæn qui erat Heródis tetrárchæ collactáneus, et Saulus. Ministrántibus autem illis Dómino et ieiunántibus, dixit Spíritus Sanctus: «Separáte mihi Bárnabam et Saulum in opus ad quod vocávi eos.» Tunc ieiunántes et orántes imponentésque eis manus dimisérunt illos.

Et ipsi quidem missi ab Spíritu Sancto devenérunt Seleucíam et inde navigavérunt Cyprum et, cum veníssent Salamína, prædicábant verbum Dei in synagógis Iudæórum; habébant autem et Ioánnem minístrum. Et cum perambulássent univérsam ínsulam usque Paphum, invenérunt quendam virum magum pseudoprophétam Iudum, cui nomen Bariésu, qui erat cum procónsule Sérgio Paulo, viro prudénte. Hic accítis Bárnaba et Saulo, quæsívit audíre verbum Dei; resistébat autem illis Elymas, magus, sic enim interpretátur nomen eius, quærens avértere procónsulem a fide. Saulus autem, qui et Paulus, replétus Spíritu Sancto, íntuens in eum dixit: «O plene omni dolo et omni fallácia, fili Diáboli, inimíce omnis iustítiæ, non désines subvértere vias Dómini rectas? Et nunc ecce manus Dómini super te: et eris cæcus, non videns solem usque ad tempus.» Et conféstim cécidit in eum calígo et ténebræ, et circúmiens quærébat qui eum manum darent. Tunc procónsul, cum vidísset factum, crédidit admírans super doctrínam Dómini.

Et cum a Papho navigássent, qui erant cum Paulo venérunt Pergen Pamphýliæ; Ioánnes autem discédens ab eis revérsus est Hierosólymam. Illi vero pertranseúntes, a Perge venérunt Antiochíam Pisídiæ.

r. In toto corde meo, allelúia, exquisívi te, allelúia; * Ne repéllas me a mandátis tuis, allelúia, allelúia. v. Vide humilitátem meam et éripe me, quia legem tuam non sum oblítus. * Ne repéllas me. v. Glória Patri. * Ne repéllas me.

IN II NOCTURNO

Ant. 2. Si consurrexístis cum Christo, quæ sursum sunt quǽrite, allelúia.

Ant. 2.

Psalmus 38

Ægrotantis deprecatio

Vanitati creatura subiecta est ...propter eum qui subiecit in spem (Rom 8,20)

Dixi: “Custódiam vias meas, * ut non delínquam in lingua mea;

ponam ori meo custódiam, * donec consístit peccátor advérsum me.”

Tacens obmútui et sílui absque ullo bono, * et dolor meus renovátus est.

Concáluit cor meum intra me, * et in meditatióne mea exársit ignis.

Locútus sum in lingua mea: * “Nótum fac mihi, Dómine, finem meum;

et númerum diérum meórum quis est, * ut sciam quam brevis sit vita mea.”

Ecce paucórum palmórum fecísti dies meos, * et spátium vitæ meæ tamquam níhilum ante te.

Étenim univérsa vánitas omnis homo constitútus est. *Étenim ut imágo pertránsit homo.

Étenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.

Et nunc quæ est exspectátio mea, Dómine? * Spes mea apud te est.

Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me, * oppróbrium insipiénti ne ponas me.

Obmútui et non apériam os meum, * quóniam tu fecísti.

Ámove a me plagas tuas: * ab ictu manus tuæ ego deféci.

In increpatiónibus, propter iniquitátem, corripuísti hóminem, † et tabéscere fecísti, sicut tínea, desiderabília eíus. * Étenim vánitas omnis homo.

Exáudi oratiónem meam, Dómine, * et clamórem meum áuribus pércipe.

Ad lácrimas meas ne obsurdéscas, † quóniam ádvena ego sum apud te, * peregrínus sicut omnes patres mei.

Avértere a me, ut refrígerer, * priúsquam ábeam et non sim ámplius.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 39 (40)

Gratiarum actio et auxilii petitio

Hostiam et oblationem noluisti, corpus autem aptasti mihi (Hebr 10, 5).

Exspéctans exspectávi Dóminum, * et inténdit mihi.

Et exaudívit clamórem meum * et edúxit me de lacu misériæ et de luto fæcis;

et státuit super petram pedes meos * et firmávit gressus meos.

Et immísit in os meum cánticum novum, * carmen Deo nostro.

Vidébunt multi et timébunt * et sperábunt in Dómino.

Beátus vir, qui pósuit Dóminum spem suam * et non respéxit supérbos et declinántes in mendácium.

Multa fecísti tu, Dómine Deus meus, mirabília tua, et cogitatiónes tuas pro nobis: * non est qui símilis sit tibi.

Si nuntiáre et éloqui volúero, * multiplicabúntur super númerum.

Sacrifícium et oblatiónem noluísti, * aures autem fodísti mihi.

Holocáustum et pro peccáto non postulásti, * tunc dixi: «Ecce vénio.

In volúmine libri scriptum est de me. * Fácere voluntátem tuam,

Deus meus, vólui; * et lex tua in præcórdiis meis».

Annuntiávi iustítiam tuam in ecclésia magna; * ecce lábia mea non prohibébo, Dómine, tu scisti.

Iustítiam tuam non abscóndi in corde meo, * veritátem tuam et salutáre tuum dixi.

Non abscóndi misericórdiam tuam * et veritátem tuam ab ecclésia magna.

Tu autem, Dómine, ne prohíbeas miseratiónes tuas a me; * misericórdia tua et véritas tua semper suscípiant me,

quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus; comprehendérunt me iniquitátes meæ, * et non pótui vidére.

Multiplicátæ sunt super capíllos cápitis mei, * et cor meum derelíquit me.

Compláceat tibi, Dómine, ut éruas me; * Dómine, ad adiuvándum me festína.

[Confundántur et revereántur simul, qui quærunt ánimam meam, * ut áuferant eam.

Avertántur retrórsum et erubéscant, * qui volunt mihi mala.

Obstupéscant propter confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Éuge, éuge.]

Exsúltent et læténtur in te omnes quæréntes te * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus», qui díligunt salutáre tuum.

Ego autem egénus et pauper sum; * Dóminus sollícitus est mei.

Adiútor meus et liberátor meus tu es; * Deus meus, ne tardáveris.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 40 (41)

Infirmi oratio

Unus ex vobis me tradet, qui manducat mecum (Mc 14, 18).

Beátus, qui intéllegit de egéno, * in die mala liberábit eum Dóminus.

Dóminus servábit eum et vivificábit eum † et beátum fáciet eum in terra * et non tradet eum in ánimam inimicórum eius.

Dóminus opem feret illi super lectum dolóris eius; * univérsum stratum eius versábis in infirmitáte eius.

Ego dixi: «Dómine, miserére mei; * sana ánimam meam, quia peccávi tibi».

Inimíci mei dixérunt mala mihi: * «Quando moriétur, et períbit nomen eius?».

Et si ingrediebátur, ut visitáret, vana loquebátur; † cor eius congregábat iniquitátem sibi, * egrediebátur foras et detrahébat.

Simul advérsum me susurrábant omnes inimíci mei; * advérsum me cogitábant mala mihi:

«Malefícium effúsum est in eo; * et, qui decúmbit, non adíciet ut resúrgat».

Sed et homo pacis meæ, in quo sperávi, * qui edébat panem meum, levávit contra me calcáneum.

Tu autem, Dómine, miserére mei * et resúscita me, et retríbuam eis.

In hoc cognóvi quóniam voluísti me, * quia non gaudébit inimícus meus super me;

me autem propter innocéntiam suscepísti * et statuísti me in conspéctu tuo in ætérnum.

Benedíctus Dóminus Deus Israel * a sǽculo et usque in sǽculum. Fiat, fiat.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 41 (42)

Desiderium Domini et templi eius

Qui sitit, veniat; qui vult, accipiat aquam vitæ (Ap 22, 17).

Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum, * ita desíderat ánima mea ad te, Deus.

Sitívit ánima mea ad Deum, Deum vivum; * quando véniam et apparébo ante fáciem Dei?

Fuérunt mihi lácrimæ meæ panis die ac nocte, * dum dícitur mihi quotídie: «Ubi est Deus tuus?».

Hæc recordátus sum et effúdi in me ánimam meam; † quóniam transíbam in locum tabernáculi admirábilis * usque ad domum Dei,

in voce exsultatiónis et confessiónis, * multitúdinis festa celebrántis.

Quare tristis es, ánima mea, * et quare conturbáris in me?

Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, * salutáre vultus mei et Deus meus.

In meípso ánima mea contristáta est; † proptérea memor ero tui * de terra Iordánis et Hermónim, de monte Misar.

Abyssus abyssum ínvocat in voce cataractárum tuárum; * omnes gúrgites tui et fluctus tui super me transiérunt.

In die mandávit Dóminus misericórdiam suam, † et nocte cánticum eius apud me est: * orátio ad Deum vitæ meæ.

Dicam Deo: * «Suscéptor meus es.

Quare oblítus es mei, et quare contristátus incédo, * dum afflígit me inimícus?».

Dum confringúntur ossa mea, † exprobravérunt mihi, qui tríbulant me, * dum dicunt mihi quotídie: «Ubi est Deus tuus?».

Quare tristis es, ánima mea, * et quare conturbáris in me?

Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, * salutáre vultus mei et Deus meus.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 44 (45)

Regis nuptiæ

Ecce Sponsus venit; exite obviam ei (Mt 25, 6).

Eructávit cor meum verbum bonum, † dico ego ópera mea regi. * Língua mea cálamus scribæ velóciter scribéntis.

Speciósus forma es præ fíliis hóminum, † diffúsa est grátia in lábiis tuis, * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

Accíngere gládio tuo super femur tuum, potentíssime, * magnificéntia tua et ornátu tuo.

Et ornátu tuo procéde, currum ascénde * propter veritátem et mansuetúdinem et iustítiam.

Et dóceat te mirabília déxtera tua: † sagíttæ tuæ acútæ pópuli sub te cadent * in corda inimicórum regis.

Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi; * sceptrum æquitátis sceptrum regni tui.

Dilexísti iustítiam et odísti iniquitátem, † proptérea unxit te Deus, Deus tuus, * óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.

Myrrha et áloe et cásia ómnia vestiménta tua; * e dómibus ebúrneis chordæ deléctant te.

Fíliæ regum in pretiósis tuis; * ástitit regína a dextris tuis ornáta auro ex Ophir.

Audi, fília, et vide, † et inclína aurem tuam * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui;

et concupíscet rex spéciem tuam. * Quóniam ipse est dóminus tuus, et adóra eum.

Fília Tyri cum munéribus; * vultum tuum deprecabúntur dívites plebis.

Gloriósa nimis fília regis intrínsecus, * textúris áureis circumamícta.

In véstibus variegátis adducétur regi; * vírgines post eam, próximæ eius, afferúntur tibi.

Afferúntur in lætítia et exsultatióne, * adducúntur in domum regis.

Pro pátribus tuis erunt tibi fílii; * constítues eos príncipes super omnem terram.

Memor ero nóminis tui * in omni generatióne et generatióne;

proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum * et in sǽculum sǽculi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Si consurrexístis cum Christo, quæ sursum sunt quǽrite, allelúia.

Ant.

v. Qui vivunt iam non sibi vivant, allelúia. r. Sed ei qui pro ipsis mórtuus est et resurréxit, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II

Lectio

Ex Homilíis sancto Ioánni Chrysóstomo epíscopo attribútis (Hom. 2: PLS 4, 744)

Vita innováta, corrécta ánima spíritu fervens, ab omni torpóre et prava cogitatióne separáta, semper cantat, ut modo cantávimus, cánticum novum. Novum cánticum non in lingua tantum constat, sed in incorrúpta vita. Cum enim immutátus homo in mélius fúerit, cantat cánticum novum: cum vero in vetustáte permánserit, cánticum novum in lingua habet, in corde non habet. Et ubi non est una lingua et una consciéntia, depraváta dícitur vita. Puritátem Deus numquam déspicit, simplicitátem a se non ábicit: de se cogitántem semper múnerat, sapiéntia replet, bonitáte dilátat, fama consérvat, ad se perdúcit. Hæc vita vere est dicénda vita, quæ mortem numquam invéniet, ad pœnam non accédet.

Cantémus ergo cánticum novum, non lingua tantum, sed, ut dixi, sancta vita: Laus eius ab extrémis terræ. Ubi non prædicátur Christus, ubi non clamat véritas, ubi non salus cucúrrit, ubi non pópulus peculiáris ad eius Deum accéssit? Deus qui vóluit in omnem terram exíre sonum suum, et fácere præstoláre suos servos, uténtes præsénti vita et transitória.

Scit enim Deus qui sunt eius: novit qui in illo confídunt, qui toto ardóre ad eum accédunt, qui in propósito persevérant, qui sanctitáti student, qui calcant delectatiónes et cupiditátes mundi, qui carnis afféctus cómprimunt, qui in ómnibus suggestiónibus manu cordis repúgnant, qui in viscéribus pietátis semper gravidántur: hi tales cultóres Dei sunt, prædicatóres apostolórum, imitatóres pedísequi beatitúdinis.

r. Deus, cánticum novum cantábo tibi, allelúia; * In psaltério decem chordárum psallam tibi, allelúia, allelúia. v. Qui das salútem régibus, qui liberásti David servum tuum de gládio malígno. * In psaltério. v. Glória Patri. * In psaltério.

Conclusio

%%
(c3) KY(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) *(;) Christe(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (,) Ky(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (::)

Kýrie eléison. r. Christe eléison. Kýrie eleison.

Pater noster,

Secretum usque ad:

v. Et ne nos indúcas in tentatiónem. r. Sed libera nos a malo.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Deus, qui in Fílii tui humilitáte iacéntem mundum erexísti, † fidélibus tuis sanctam concéde lætítiam, * ut, quos eripuísti a servitúte peccáti, gáudiis fácias pérfrui sempitérnis. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.