v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Chorus novæ Ierúsalem hymni novam dulcédinem promat, colens cum sóbriis paschále festum gáudiis,
Quo Christus invíctus leo, dracóne surgens óbruto, dum voce viva pérsonat, a morte functos éxcitat.
Quam devorárat ímprobus, prædam refúndit tártarus; captivitáte líbera Iesum sequúntur ágmina.
Triúmphat ille spléndide et dignus amplitúdine, soli políque pátriam unam facit rem públicam.
Ipsum canéndo súpplices Regem precémur mílites, ut in suo claríssimo nos órdinet palátio.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Qui facit voluntátem Patris mei, ipse intrábit in regnum cælórum, allelúia.
Ant. 1.
Psalmus 100 (101)
Iusti principis confessio
Si diligitis me, mandata mea servabitis (Io 14, 15).
Misericórdiam et iudícium cantábo; *tibi, Dómine, psallam.
Intéllegam in via immaculáta; *quando vénies ad me?
Perambulábo in innocéntia cordis mei, *in médio domus meæ.
Non propónam ante óculos meos rem iniústam, † faciéntem prævaricatiónes ódio habébo, *non adhærébit mihi.
Cor pravum recédet a me, *malígnum non cognóscam.
Detrahéntem secréto próximo suo, *hunc cessáre fáciam;
supérbum óculo et inflátum corde, *hunc non sustinébo.
Oculi mei ad fidéles terræ, ut sédeant mecum; *qui ámbulat in via immaculáta, hic mihi ministrábit.
Non habitábit in médio domus meæ, qui facit supérbiam; *qui lóquitur iníqua, non stabit in conspéctu oculórum meórum.
In matutíno cessáre fáciam omnes peccatóres terræ, *ut dispérdam de civitáte Dómini omnes operántes iniquitátem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Qui facit voluntátem Patris mei, ipse intrábit in regnum cælórum, allelúia.
Ant.
Ant. 2. Sciant gentes, Dómine, misericórdiam tuam a nobis, allelúia.
Ant. 2.
Canticum(Dan 3, 26. 27. 29. 34-41)
Oratio Azariæ in fornace
Pænitemini et convertimini, ut deleantur vestra peccata (Act 3, 19).
Benedíctus es, Dómine, Deus patrum nostrórum, * et laudábilis et gloriósum nomen tuum in sǽcula,
quia iustus es in ómnibus, * quæ fecísti nobis.
Peccávimus enim et iníque égimus recedéntes a te * et delíquimus in ómnibus.
Ne, quǽsumus, tradas nos in perpétuum propter nomen tuum * et ne díssipes testaméntum tuum,
neque áuferas misericórdiam tuam a nobis † propter Abraham diléctum tuum * et Isaac servum tuum et Israel sanctum tuum,
quibus dixísti quod multiplicáres semen eórum * sicut stellas cæli et sicut arénam, quæ est in lítore maris,
quia, Dómine, imminúti sumus plus quam omnes gentes * sumúsque húmiles in univérsa terra hódie propter peccáta nostra;
et non est in témpore hoc princeps et prophéta et dux, * neque holocáustum neque sacrifícium,
neque oblátio neque incénsum, † neque locus primitiárum coram te, * ut possímus inveníre misericórdiam;
sed in ánima contríta et spíritu humilitátis suscipiámur † sicut in holocáusto aríetum et taurórum * et sicut in mílibus agnórum pínguium,
sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, † et pérfice subsequéntes te, * quóniam non est confúsio confidéntibus in te.
Et nunc séquimur te in toto corde * et timémus te et quǽrimus fáciem tuam.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sciant gentes, Dómine, misericórdiam tuam a nobis, allelúia.
Ant.
Ant. 3. Dóminus refúgium meum et liberátor meus, allelúia.
Ant. 3.
Psalmus 143 (144), 1-10
Pro victoria et pace
Omnia possum in eo qui me confortat (Phil 4, 13).
Benedíctus Dóminus, adiútor meus, † qui docet manus meas ad prœlium *et dígitos meos ad bellum.
Misericórdia mea et fortitúdo mea, *refúgium meum et liberátor meus;
scutum meum, et in ipso sperávi, *qui subdit pópulum meum sub me.
Dómine, quid est homo, quod agnóscis eum, *aut fílius hóminis, quod réputas eum?
Homo vanitáti símilis factus est, *dies eius sicut umbra prætériens.
Dómine, inclína cælos tuos et descénde; *tange montes, et fumigábunt.
Fúlgura coruscatiónem et díssipa eos; *emítte sagíttas tuas et contúrba eos.
Emítte manum tuam de alto; * éripe me et líbera me de aquis multis,
de manu filiórum alienigenárum, †quorum os locútum est vanitátem, * et déxtera eórum déxtera mendácii.
Deus, cánticum novum cantábo tibi, * in psaltério decachórdo psallam tibi,
qui das salútem régibus, * qui rédimis David servum tuum de gládio malígno.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dóminus refúgium meum et liberátor meus, allelúia.
Ant.
Lectio brevis (Act 13, 30-33)
Deus suscitávit Iesum a mórtuis; qui visus est per dies multos his, qui simul ascénderant cum eo de Galilæa in Ierúsalem, qui nunc sunt testes eius ad plebem. Et nos vobis evangelizámus eam, quæ ad patres promíssio facta est, quóniam hanc Deus adimplévit fíliis eórum, nobis resúscitans Iesum, sicut et in Psalmo secúndo scriptum est: Fílius meus es tu; ego hódie génui te.
Responsorium breve
v. Surréxit Dóminus de sepúlcro, r. Allelúia, allelúia. Surréxit. v. Qui pro nobis pepéndit in ligno. v. Glória Patri.
Ant. Opera quæ ego fácio testimónium pérhibent de me, quia Pater me misit, dicit Dóminus.
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Opera quæ ego fácio testimónium pérhibent de me, quia Pater me misit, dicit Dóminus.
Ant.
Preces
Deum Patrem, cuius Agnus immaculátus tollit peccáta mundi nosque vivíficat,
grati rogémus:
grati rogémus:
Auctor vitæ, vivífica nos.
Deus, auctor vitæ, meménto passiónis et resurrectiónis Agni, in cruce occísi,
— eúmque audi, semper interpellántem pro nobis.
Expurgáto vétere ferménto malítiæ et nequítiæ,
— fac nos vívere in ázymis sinceritátis et veritátis Christi.
Da ut hódie reiciámus peccátum discórdiæ atque invídiæ,
— nosque redde fratrum necessitátibus magis inténtos.
Spíritum evangélicum pone in médio nostri,
— ut hódie et semper in præcéptis tuis ambulémus.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Auge in nobis, quǽsumus, Dómine, fidem tuam, ut in ore nostro perfécta laus tua cæléstes iúgiter áfferat fructus. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
