v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.
Ant. 1.
Psalmus 36
Sors malorum et iustorum
Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Mt 5,5)
I
Noli æmulári in malignántibus * neque zeláveris faciéntes iniquitátem,
quóniam tamquam fenum velóciter aréscent * et quemádmodum herba virens décident.
Spera in Dómino et fac bonitátem, * et inhabitábis terram et pascéris in fide.
Delectáre in Dómino, * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
Commítte Dómino viam tuam et spera in eo, * et ipse fáciet;
et edúcet quasi lumen iustítiam tuam * et iudícium tuum tamquam merídiem.
Quiésce in Dómino et exspécta eum; † noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua, * in hómine, qui mólitur insídias.
Désine ab ira et derelínque furórem, * noli æmulári, quod vertit ad malum,
quóniam qui malignántur, exterminabúntur, * sustinéntes autem Dóminum ipsi hereditábunt terram.
Et adhuc pusíllum et non erit peccátor, * et quæres locum eíus et non invénies.
Mansuéti autem hereditábunt terram * et delectabúntur in multitúdine pacis.
Insidiábitur peccátor iústo * et stridébit super eum déntibus suis.
Dóminus autem irridébit eum, * quóniam próspicit quod véniet dies eíus.
Gládium evaginavérunt peccatóres, * intendérunt arcum suum,
ut deíciant páuperem et ínopem, * ut trucídent recte ambulántes in via.
Gládius eórum intrábit in corda ipsórum, * et arcus eórum confringétur.
Mélius est módicum iústo * super divítias peccatórum multas,
quóniam bráchia peccatórum conteréntur, * confírmat autem iústos Dóminus.
Novit Dóminus dies immaculatórum, * et heréditas eórum in ætérnum erit.
Non confundéntur in témpore malo * et in diébus famis saturabúntur.
Quia peccatóres períbunt, † inimíci vero Dómini ut decor campórum defícient, * quemádmodum fumus defícient.
Mutuátur peccátor et non solvet, * iústus autem miserétur et tríbuet.
Quia benedícti eíus hereditábunt terram, * maledícti autem eíus exterminabúntur.
A Dómino gressus hóminis confirmántur, * et viam eíus volet.
Cum cecíderit, non collidétur, * quia Dóminus susténtat manum eíus.
Iúnior fui et sénui † et non vidi iústum derelíctum * nec semen eíus quærens panem.
Tota die miserétur et cómmodat, * et semen illíus in benedictióne erit.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.
Ant.
Ant. 2. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.
Ant. 2.
II
Declína a malo et fac bonum, * et inhabitábis in sǽculum sǽculi,
quia Dóminus amat iudícium * et non derelínquet sanctos suos.
Iniústi in ætérnum disperíbunt, * et semen impiórum exterminábitur.
Iústi autem hereditábunt terram * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
Os iústi meditábitur sapiéntiam, * et lingua eíus loquétur iudícium;
lex Dei eíus in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eíus.
Consíderat peccátor iústum * et quærit mortificáre eum;
Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eíus * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.
Exspécta Dóminum et custódi viam eíus, † et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.
Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;
et transívi, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.
Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.
Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.
Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos † et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.
Ant.
Ant. 3. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.
Ant. 3.
III
Os iusti meditábitur sapiéntiam, * et lingua eius loquétur iudícium;
lex Dei eius in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eius.
Consíderat peccátor iustum * et quærit mortificáre eum;
Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eius, * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.
Exspécta Dóminum et custódi viam eius, et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.
Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;
et transívit, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.
Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.
Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.
Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.
Ant.
In primo nocturno, anno II
De libro Exodi
Profécti sunt fílii Israel de Elim et venit omnis congregátio filiórum Israel in desértum Sin, quod est inter Elim et Sínai, quinto décimo die mensis secúndi postquam egréssi sunt de terra Ægýpti. Et murmurávit omnis congregátio filiórum Israel contra Móysen et Aaron in solitúdine, dixerúntque fílii Israel ad eos: " Utinam mórtui essémus per manum Dómini in terra Ægýpti, quando sedebámus super ollas cárnium et comedebámus panem in saturitáte. Cur eduxístis nos in desértum istud, ut occiderétis omnem cœtum fame? " Dixit autem Dóminus ad Móysen: " Ecce ego pluam vobis panes de cælo; egrediátur pópulus et cólligat quæ suffíciunt per síngulos dies, ut tentem eum utrum ámbulet in lege mea an non. Die autem sexta parábunt quod intúlerint, et duplum erit quam collígere solébant per síngulos dies. "
Dixerúntque Móyses et Aaron ad omnes fílios Israel: " Véspere sciétis quod Dóminus edúxerit vos de terra Ægýpti; et mane vidébitis glóriam Dómini. Audívit enim murmur vestrum contra Dóminum. Nos vero quid sumus, quia mussitátis contra nos? " Et ait Móyses: " Dabit Dóminus vobis véspere carnes édere et mane panes in saturitáte, eo quod audíerit murmuratiónes vestras, quibus murmuráti estis contra eum. Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dóminum. " Dixítque Móyses ad Aaron: " Dic univérsæ congregatióni filiórum Israel: Accédite coram Dómino; audívit enim murmur vestrum. " Cumque loquerétur Aaron ad omnem cœtum filiórum Israel, respexérunt ad solitúdinem, et ecce glória Dómini appáruit in nube.
Locútus est autem Dóminus ad Móysen dicens: " Audívi murmuratiónes filiórum Israel. Lóquere ad eos: Véspere comedétis carnes et mane saturabímini pánibus scietísque quod ego sum Dóminus Deus vester ". Factum est ergo véspere, et ascéndens cotúrnix coopéruit castra; mane quoque ros iácuit per circúitum castrórum. Cumque operuísset superfíciem desérti, appáruit minútum et squamátum in similitúdinem pruínæ super terram. Quod cum vidíssent fílii Israel, dixérunt ad ínvicem: " Manhu? " (quod signíficat: " Quid est hoc? "). Ignorábant enim quid esset. Quibus ait Móyses: " Iste est panis quem dedit Dóminus vobis ad vescéndum. "
r. Ecce mitto ángelum meum, qui præcédat te et custódiat semper. Obsérva et audi vocem meam, et inimícus ero inimícis tuis, et affligéntes te afflígam; * Et præcédet te ángelus meus. v. Israel, si me audíeris, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum: ego enim Dóminus. * Et præcédet. v. Glória Patri. * Et præcédet.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Ambrósii epíscopi De sacraméntis (Lib. 4, 8-13: SC 25bis, 106-108)
Venísti ad altáre, attendísti sacraménta pósita super altáre, et ipsam quidem mirátus es creatúram; tamen creatúra sollémnis et nota. Forte áliquis díxerit: " Iudæis Deus tantam grátiam præstitit, manna illis pluit de cælo. Quid plus dedit fidélibus suis, quid plus tríbuit his quibus plus promísit? " Accipe quæ dico, et anterióra esse mystéria christianórum quam Iudæórum et divinióra esse sacraménta christianórum quam Iudæórum. Deus manna Iudæis murmurántibus pluit e cælo, tibi autem sacramentórum horum figúra præcéssit, quando Abraham erat, quando vernáculos trecéntos decem et octo collégit et ivit, persecútus est adversários, de captivitáte éruit nepótem suum.
Tunc victor venit, occúrrit illi Melchísedech sacérdos et óbtulit panem et vinum. Quis hábuit panem et vinum? Abraham non hábuit. Sed quis hábuit? Melchísedech. Ipse ergo auctor sacramentórum. Quis est Melchísedech, qui significátur rex iustítiæ, rex pacis? Quis est iste rex iustítiæ? Numquid homo quisquam potest rex esse iustítiæ? Quis ergo rex iustítiæ nisi iustítia Dei? Quis est Dei pax, Dei sapiéntia? Qui pótuit dícere: Pacem meam do vobis, pacem meam relínquo vobis. Ergo primum intéllege sacraménta hæc quæ áccipis anterióra esse quam sunt sacraménta quæcúmque Iudæi habére se dicunt et prius cœpísse pópulum christiánum quam cœpísse pópulum Iudæórum, sed nos in prædestinatióne, illum in nómine.
Obtulit ergo Melchísedech panem et vinum. Quis est Melchísedech? Sine patre, inquit, sine matre, sine generatiónis órdine, neque inítium diérum neque vitæ finem habens, símilis Fílio Dei. Hoc habet ad Hebræos epístula. Sine patre, inquit, et sine matre. Sine matre natus est Dei Fílius generatióne cælésti, quia ex solo Deo Patre natus est. Et íterum sine patre natus est quando natus ex Vírgine est. Non enim ex viríli sémine generátus est, sed natus de Spíritu Sancto et Vírgine María, útero éditus virgináli. Símilis per ómnia Fílio Dei sacérdos quoque erat Melchísedech, quia et Christus sacérdos cui dícitur: Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchísedech. Ergo auctor sacramentórum quis est nisi Dóminus Iesus? De cælo ista sacraménta venérunt, consílium enim omne de cælo est.
r. Qui cognóscis ómnium occúlta, a delícto meo munda me; * Tempus mihi concéde ut repænitens clamem: Peccávi, miserére mei, Deus. v. Avérte fáciem tuam a peccátis meis, et omnes iniquitátes meas dele. * Tempus. v. Glória Patri. * Tempus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Custódi, Dómine, quǽsumus, Ecclésiam tuam propitiatióne perpétua, † et quia sine te lábitur humána mortálitas, * tuis semper auxíliis et abstrahátur a nóxiis, et ad salutária dirigátur. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
