v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Iesu, quadragenáriæ dicátor abstinéntiæ, qui ob salútem méntium præcéperas ieiúnium,
Adésto nunc Ecclésiæ, adésto pæniténtiæ, qua supplicámur cérnui peccáta nostra dílui.
Tu retroácta crímina tua remítte grátia et a futúris ádhibe custódiam mitíssime,
Ut, expiáti ánnuis compunctiónis áctibus, tendámus ad paschália digne colénda gáudia.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Non potéstis Deo servíre et mammónæ.
Ant. 1.
Psalmus 48 (49)
Vanitas divitiarum
Dives difficile intrabit in regnum cælorum (Mt 19, 23).
I
Audíte hæc, omnes gentes, * áuribus percípite, omnes, qui habitátis orbem:
quique húmiles et viri nóbiles, * simul in unum dives et pauper!
Os meum loquétur sapiéntiam * et meditátio cordis mei prudéntiam.
Inclinábo in parábolam aurem meam, * apériam in psaltério ænígma meum.
Cur timébo in diébus malis, * cum iníquitas supplantántium circúmdabit me?
Qui confídunt in virtúte sua * et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur.
Etenim seípsum non rédimet homo; * non dabit Deo propitiatiónem suam.
Nímium est prétium redemptiónis ánimæ eius: † ad últimum defíciet, * ut vivat usque in finem, nec vídeat intéritum.
Et vidébit sapiéntes moriéntes; † simul insípiens et stultus períbunt * et relínquent aliénis divítias suas.
Sepúlcra eórum domus illórum in ætérnum; † tabernácula eórum in progéniem et progéniem, * etsi vocavérunt nomínibus suis terras suas.
Et homo, cum sit in honóre, non permanébit; † comparátus est iuméntis, quæ péreunt, * et símilis factus est illis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Non potéstis Deo servíre et mammónæ.
Ant.
Ant. 2. Thesaurizáte vobis thesáuros in cælo, dicit Dóminus.
Ant. 2.
II
Hæc via illórum, quorum fidúcia in semetípsis, * et finis eórum, qui cómplacent in ore suo.
Sicut oves in inférno pósiti sunt, * mors depáscet eos;
descéndent præcípites ad sepúlcrum, † et figúra eórum erit in consumptiónem: * inférnus habitáculum eórum.
Verúmtamen Deus rédimet ánimam meam, * de manu ínferi vere suscípiet me.
Ne timúeris, cum dives factus fúerit homo * et cum multiplicáta fúerit glória domus eius,
quóniam, cum interíerit, non sumet ómnia, * neque descéndet cum eo glória eius.
Cum ánimæ suæ in vita ipsíus benedíxerit: * «Laudábunt te quod benefecísti tibi»,
tamen introíbit ad progéniem patrum suórum, * qui in ætérnum non vidébunt lumen.
Homo, cum in honóre esset, non intelléxit; † comparátus est iuméntis, quæ péreunt, * et símilis factus est illis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Thesaurizáte vobis thesáuros in cælo, dicit Dóminus.
Ant.
Ant. 3. Dignus est Agnus, qui occísus est, accípere glóriam et honórem.
Ant. 3.
Canticum (Ap 4,11; 5, 9.10.12)
Hymnus redemptorum
Dignus es, Dómine et Deus noster, * accípere glóriam et honórem et virtútem,
quia tu creásti ómnia, * et propter voluntátem tuam erant et creáta sunt.
Dignus es, Dómine, accípere librum * et aperíre signácula eius,
quóniam occísus es † et redemísti Deo in sánguine tuo * ex omni tribu et língua et pópulo et natióne
et fecísti eos Deo nostro regnum et sacerdótes, * et regnábunt super terram.
Dignus est Agnus, qui occísus est, † accípere virtútem et divítias et sapiéntiam * et fortitúdinem et honórem et glóriam et benedictiónem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dignus est Agnus, qui occísus est, accípere glóriam et honórem.
Ant.
Lectio brevis (Iac 2, 14. 17. 18b)
Quid próderit, fratres mei, si fidem quis dicat se habére, ópera autem non hábeat? Numquid póterit fides salváre eum? Fides, si non hábeat ópera, mórtua est in semetípsa. Osténde mihi fidem tuam sine opéribus, et ego tibi osténdam ex opéribus meis fidem.
Responsorium breve
r. Ego dixi: Dómine, * Miserére mei. Ego. v. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi. * Miserére mei. Glória Patri. Ego.
Ant. Omnes vos fratres estis; et patrem nolíte vocáre vobis super terram; unus est enim Pater vester, qui in cælis est; nec vocémini magístri, quia magíster vester unus est Christus.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Omnes vos fratres estis; et patrem nolíte vocáre vobis super terram; unus est enim Pater vester, qui in cælis est; nec vocémini magístri, quia magíster vester unus est Christus.
Ant.
Preces
Dóminum Iesum, qui exaltátus in cruce ómnia ad se traxit, magnificémus et mente pia exorémus:
Trahe ad te univérsa, Dómine.
Dómine, lux, quæ e mystério crucis tuæ emánat, áttrahat omnes,
— ut te viam, veritátem et vitam agnóscant.
Da cunctis te sitiéntibus aquam vivam,
— ne sítiant in ætérnum.
Doctrinárum et ártium cultóres illúmina,
— ut hómines regno tuo effíciant aptióres.
Move omnes, qui ob peccáta et scándala a te discessérunt,
— ut rédeant ad te et in dilectióne tua permáneant.
Omnes defúnctos nostros in cæléstes sedes admítte,
— ut cum beáta María Vírgine sanctísque ómnibus collæténtur.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Custódi, Dómine, quǽsumus, Ecclésiam tuam propitiatióne perpétua, † et quia sine te lábitur humána mortálitas, * tuis semper auxíliis et abstrahátur a nóxiis, et ad salutária dirigátur. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
