2026-03-04 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Feria IV

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Nólite obduráre corda vestra.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Nólite obduráre corda vestra.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Nólite obduráre corda vestra.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

Hymnus

annotation: 1;
%%
(c4) NUNC(f) tem(gh)pus(h) ac(h)cep(gf)tá(g)bi(gh)le(h'_) (,)
ful(g)get(e) da(f)tum(g) di(fe)ví(d)ni(ce)tus,(e.) (;)
ut(e) sa(g)net(gh) or(hg)bem(ed) lán(f)gui(ed)dum(d_e) (,)
me(c)dé(e)la(fg) par(e)si(dc)mó(de)ni(ed)æ.(d.) (::)

2. Chris(f)ti(gh) de(h)có(h)ro(gf) lú(g)mi(gh)ne(h'_) (,)
di(g)es(e) sa(f)lú(g)tis(fe) é(d)mi(ce)cat,(e.) (;)
dum(e) cor(g)da(gh) cul(hg)pis(ed) sáu(f)ci(ed)a(d_e) (,)
re(c)fór(e)mat(fg) abs(e)ti(dc)nén(de)ti(ed)a.(d.) (::)

3. Hanc(f) men(gh)te(h) nos(h) et(gf) cór(g)po(gh)re,(h'_) (,)
De(g)us,(e) te(f)né(g)re(fe) pér(d)fi(ce)ce,(e.) (;)
ut(e) ap(g)pe(gh)tá(hg)mus(ed) pró(f)spe(ed)ro(d_e) (,)
per(c)én(e)ne(fg) pas(e)cha(dc) tráns(de)i(ed)tu.(d.) (::)

4. Te(f) re(gh)rum(h) u(h)ni(gf)vér(g)si(gh)tas,(h'_) (,)
cle(g)mens,(e) ad(f)ó(g)ret,(fe) Trí(d)ni(ce)tas,(e.) (;)
et(e) nos(g) no(gh)vi(hg) per(ed) vé(f)ni(ed)am(d_e) (,)
no(c)vum(e) ca(fg)ná(e)mus(dc) cán(de)ti(ed)cum.(d.) (::)

Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.

Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.

Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.

Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.

IN I NOCTURNO

Ant. 1. Da nobis Dómine, * auxílium de tribulatióne.

Ant. 1.

Psalmus 59 (60)

Post calamitatem oratio

In mundo pressuram habetis, sed confidite, ego vici mundum (Io 16, 33).

Deus, reppulísti nos, destruxísti nos. * Irátus es. Convértere ad nos!

Concussísti terram, confregísti eam; * sana contritiónes eius, quia commóta est.

Ostendísti pópulo tuo dura, * potásti nos vino vertíginis.

Dedísti metuéntibus te signum, * ut fúgiant a fácie arcus.

Ut liberéntur dilécti tui, * salvos fac déxtera tua et exáudi nos.

Deus locútus est in sancto suo: † «Lætábor et partíbor Síchimam * et convállem Succoth metíbor.

Meus est Gálaad et meus est Manásses * et Ephraim fortitúdo cápitis mei.

Iuda sceptrum meum, * Moab olla lavácri mei.

Super Idumæam exténdam calceaméntum meum, * super Philistæam vociferábor».

Quis addúcet me in civitátem munítam? * Quis dedúcet me usque in Idumæam?

Nonne tu, Deus, qui reppulísti nos, * et non egrediéris, Deus, in virtútibus nostris?

Da nobis auxílium de tribulatióne, * quia vana salus hóminis.

In Deo faciémus virtútem, * et ipse conculcábit tribulántes nos.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 60 (61)

Exsulis oratio

Oratio iusti æterna sperantis (S. Hilarius).

Exáudi, Deus, deprecatiónem meam, * inténde oratióni meæ.

A fínibus terræ ad te clamávi, † dum anxiarétur cor meum. * In petram inaccéssam mihi deduc me!

Quia factus es spes mea, * turris fortitúdinis a fácie inimíci.

Inhabitábo in tabernáculo tuo in sǽcula, * prótegar in velaménto alárum tuárum,

quóniam tu, Deus meus, exaudísti vota mea, * dedísti hereditátem timéntium nomen tuum.

Dies super dies regis adícies, * annos eius usque in diem generatiónis et generatiónis.

Sédeat in ætérnum in conspéctu Dei; * misericórdia et véritas servent eum.

Sic psalmum dicam nómini tuo in sǽculum sǽculi, * ut reddam vota mea de die in diem.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Da nobis Dómine, auxílium de tribulatióne.

Ant.

annotation: 6f;
%%
(c4) BE(f)ne(g)dí(h)ci(g)te,(f) gen(g>)tes,(d) *() De(f)um(g) no(g)strum.(f) (::)
E(h) u(h) o(f) u(gh) a(g) e.(f) (::)

Ant. 2. Benedícite, gentes, Deum nostrum.

Ant. 2.

Psalmus 61 (62)

Pax in Deo

Deus spei repleat vos omni pace in credendo (Rom 15, 13).

In Deo tantum quiésce, ánima mea, * ab ipso enim salutáre meum.

Verúmtamen ipse refúgium meum et salutáre meum, * præsídium meum, non movébor ámplius.

Quoúsque irrúitis in hóminem, † contúnditis univérsi vos * tamquam paríetem inclinátum et macériam depúlsam?

Verúmtamen de excélso suo cogitavérunt depéllere; † delectabántur mendácio. * Ore suo benedicébant et corde suo maledicébant.

In Deo tantum quiésce, ánima mea, * quóniam ab ipso patiéntia mea.

Verúmtamen ipse Deus meus et salutáre meum, * præsídium meum, non movébor.

In Deo salutáre meum et glória mea; * Deus fortitúdinis meæ, et refúgium meum in Deo est.

Speráte in eo, omnis congregátio pópuli, † effúndite coram illo corda vestra; * Deus refúgium nobis.

Verúmtamen vánitas fílii Adam, * mendácium fílii hóminum.

In statéram si conscéndant, * super fumum leves sunt omnes.

Nolíte speráre in violéntia † et in rapína nolíte décipi; * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.

Semel locútus est Deus, * duo hæc audívi:

quia potéstas Deo est, † et tibi, Dómine, misericórdia; * quia tu reddes unicuíque iuxta ópera sua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 65

Hymnus ad sacrificium gratiarum actionis

De resurrectione Domini et conversione gentium (Hesychius)

Iubiláte Deo, omnis terra, †psalmum dícite glóriæ nóminis eíus, * glorificáte laudem eíus.

Dícite Deo: “Quam terribília sunt ópera tua. * Præ multitúdine virtútis tuæ blandiéntur tibi inimíci tui.

Omnis terra adóret te et psallat tibi, * psalmum dicat nómini tuo.”

Veníte et vidéte ópera Dei, * terríbilis in adinventiónibus super fílios hóminum.

Convértit mare in áridam, † et in flúmine pertransíbunt pede; * ibi lætábimur in ipso.

Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, † óculi eíus super gentes respíciunt; * rebélles non exalténtur in semetípsis.

Benedícite, gentes, Deum nostrum * et audítam fácite vocem laudis eíus;

qui pósuit ánimam nostram ad vitam * et non dedit in commotiónem pedes nostros.

Quóniam probásti nos, Deus; * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum.

Induxísti nos in láqueum, * posuísti tribulatiónes in dorso nostro.

Imposuísti hómines super cápita nostra, † transívimus per ignem et aquam, * et eduxísti nos in refrigérium.

Introíbo in domum tuam in holocáustis; * reddam tibi vota mea,

quæ protulérunt lábia mea, * et locútum est os meum in tribulatióne mea.

Holocáusta medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum, * ófferam tibi boves cum hircis.

Veníte, audíte, † et narrábo, omnes, qui timétis Deum, * quanta fecit ánimæ meæ.

Ad ipsum ore meo clamávi * et exaltávi in lingua mea.

Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exáudiet Dóminus.

Proptérea exaudívit Deus, * atténdit voci deprecatiónis meæ.

Benedíctus Deus, qui non amóvit oratiónem meam * et misericórdiam suam a me.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Be(f)ne(g)dí(h)ci(g)te,(f) gen(g>)tes,(d) () De(f)um(g) no(g)strum.(f)
(::)

Ant. Benedícite, gentes, Deum nostrum.

Ant.

annotation: Dg;
%%
(c4) IN(f) ec(fg)clé(g)si(g)is(g) *(,) be(h)ne(ixi)dí(h)ci(g)te(f) Dó(gh)mi(h)num.(g) (::)
E(g) u(f) o(g) u(h) a(f) e.(g) (::)

Ant. 3. In ecclésiis benedícite Dómino.

Ant. 3.

Psalmus 67

Triumphalis ingressus Domini

Ascendens in altum captivam duxit captivatem, dedit dona hominibus (Eph 4,8).

Exsúrgit Deus, et dissipántur inimíci eíus; * et fúgiunt, qui odérunt eum, a fácie eíus.

Sicut dissipátur fumus, tu díssipas; † sicut fluit cera a fácie ignis, * sic péreunt peccatóres a fácie Dei.

Et iústi læténtur et exsúltent in conspéctu Dei * et delecténtur in lætítia.

Cantáte Deo, psalmum dícite nómini eíus; † iter fácite ei, qui fertur super nubes: * Dóminus nomen illi.

Iubiláte in conspéctu eíus; †pater orphanórum et iúdex viduárum, * Deus in habitáculo sancto suo.

Deus, qui inhabitáre facit desolátos in domo, † qui edúcit vinctos in prosperitátem; * verúmtamen rebélles habitábunt in árida terra.

Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto, terra mota est,

étiam cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israel.

Plúviam voluntáriam effundébas, Deus; * hereditátem tuam infirmátam, tu refecísti eam.

Animália tua habitábant in ea, * parásti in bonitáte tua páuperi, Deus.

Dóminus dat verbum; * vírgines annuntiántes bona sunt agmen ingens:

“Reges exercítuum fúgiunt, fúgiunt, * et spécies domus dívidit spólia.

Et vos dormítis inter médias caulas: * alæ colúmbæ nitent argénto, et pennæ eíus pallóre auri.

Dum dispérgit Omnípotens reges super eam, * nive dealbátur Selmon.”

Mons Dei mons Basan, * mons cacúminum mons Basan.

Ut quid invidétis, montes cacúminum, † monti, in quo beneplácitum est Deo inhabitáre? * Étenim Dóminus habitábit in finem.

Currus Dei decem mília mílium: * Dóminus venit de Sínai in sancta.

Ascendísti in altum, captívam duxísti captivitátem; † accepísti in donum hómines, * ut étiam rebélles hábitent apud Dóminum Deum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Benedíctus Dóminus die cotídie; * portábit nos Deus salutárium nostrórum.

Deus noster, Deus ad salvándum; * et Dómini, Dómini éxitus mortis.

Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum, * vérticem capillátum perambulántium in delíctis suis.

Dixit Dóminus: “Ex Basan redúcam, * redúcam de profúndo maris,

ut intingátur pes tuus in sánguine, * lingua canum tuórum ex inimícis portiónem invéniat.”

Vidérunt ingréssus tuos, Deus, * ingréssus Dei mei, regis mei in sancta.

Præcédunt cantóres, † postrémi véniunt psalléntes, * in médio iuvénculæ tympanístriæ.

“In ecclésiis benedícite Deo, * Dómino, vos de fóntibus Israel.”

Ibi Beniámin adulescéntulus ducens eos, † príncipes Iúdæ cum turma sua, * príncipes Zábulon, príncipes Nephtháli.

Manda, Deus, virtúti tuæ; * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis.

A templo tuo in Ierusálem * tibi áfferent reges múnera.

Íncrepa feram arúndinis, † congregatiónem taurórum in vítulis populórum: * prostérnant se cum láminis argénti.

Díssipa gentes, quæ bella volunt. † Vénient optimátes ex Ægýpto, * Æthiópia prævéniet manus suas Deo.

Regna terræ, cantáte Deo, psállite Dómino, † psállite Deo, qui fertur super cælum cæli ad oriéntem; * ecce dabit vocem suam, vocem virtútis.

Tribúite virtútem Deo. † Super Israel magnificéntia eíus, * et virtus eíus in núbibus.

Mirábilis, Deus, de sanctuário tuo! † Deus Israel ipse tríbuet virtútem et fortitúdinem plebi suæ. * Benedíctus Deus!

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. In(f) ec(fg)clé(g)si(g)is(g) (,) be(h)ne(ixi)dí(h)ci(g)te(f) Dó(gh)mi(h)num.(g)
(::)

Ant. In ecclésiis benedícite Dómino.

Ant.

v. Intelléctum tibi dabo. r. Et ínstruam te in via qua gradiéris.

Postea benedicat abbas:

A vinculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnipotens et miséricors Dóminus. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II

De libro Exodi

Lectio I

In diébus illis: Profécta omnis congregátio filiórum Israel de desérto Sin per mansiónes suas iuxta sermónem Dómini, castrametáti sunt in Ráphidim, ubi non erat aqua ad bibéndum pópulo. Qui iurgátus contra Móysen ait: " Da nobis aquam, ut bibámus. " Quibus respóndit Móyses: " Quid iurgámini contra me? Cur tentátis Dóminum? " Sitívit ergo ibi pópulus præ aquæ penúria et murmurávit contra Móysen dicens: " Cur fecísti nos exíre de Ægýpto, ut occíderes nos et líberos nostros ac iuménta siti? "

r. Qui persequebántur pópulum tuum, Dómine, demersísti eos in profúndum. * Et in colúmna nubis ductor eórum fuísti, Dómine. v. Exclamavérunt fílii Israel in angústia sua ad Dóminum, et misit eis salvatórem. * Et in colúmna.

Lectio II

Clamávit autem Móyses ad Dóminum dicens: " Quid fáciam pópulo huic? Adhuc páululum et lapidábit me. " Et ait Dóminus ad Móysen: " Antecéde pópulum et sume tecum de senióribus Israel, et virgam qua percussísti flúvium tolle in manu tua et vade. En ego stabo coram te ibi super petram Horeb; percutiésque petram, et exíbit ex ea aqua ut bibat pópulus. " Fecit Móyses ita coram senióribus Israel. Et vocávit nomen loci illíus Massa et Meríba, propter iúrgium filiórum Israel et quia tentavérunt Dóminum dicéntes: " Estne Dóminus in nobis an non? "

r. Móyses, fámulus Dómini, ieiunávit quadragínta diébus et quadragínta nóctibus, * Ut legem Dómini mererétur accípere. v. Ascéndit Móyses in montem Sínai. * Ut legem.

Lectio III

Venit autem Amalec et pugnábat contra Israel in Raphídim. Dixítque Móyses ad Iósue: " Elige nobis viros et egréssus pugna contra Amalec; cras ego stabo in vértice collis habens virgam Dei in manu mea. " Fecit Iósue ut locútus erat Móyses, et pugnávit contra Amalec; Móyses autem et Aaron et Hur ascendérunt super vérticem collis. Cumque leváret Móyses manus, vincébat Israel; sin autem remisísset, superábat Amalec. Manus autem Móysi erant graves; suméntes ígitur lápidem posuérunt subter eum, in quo sedit; Aaron autem et Hur sustentábant manus eius ex utráque parte. Et factum est ut manus eius non lassaréntur usque ad occásum solis. Vicítque Iosue Amalec et pópulum eius in ore gládii.

r. Spléndida facta est fácies Móysi, dum respíceret in eum Dóminus. * Vidéntes senióres claritátem vultus eius, admirántes timuérunt valde. v. Descéndit Móyses de monte, portans duas tábulas lapídeas in mánibus suis, scriptas utrásque dígito Dei. * Vidéntes. v. Glória Patri. * Vidéntes.

IN II NOCTURNO

annotation: 8g;
%%
(c4) QUǼ(g)ri(f)te(h) Dó(j)mi(j)num,(i) *() et(g) vi(i)vet(j) á(h)ni(i)ma(h) ve(g)stra.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 4. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.

Ant. 4.

Psalmus 68

Zelus domus tuæ comedit me

Dederunt ei vinum bibere cum felle mixtum (Mt 27,34).

Salvum me fac, Deus, * quóniam venérunt aquæ usque ad guttur meum.

Infíxus sum in limo profúndi, et non est substántia; * veni in profúnda aquárum, et fluctus demérsit me.

Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.

Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.

Confortáti sunt, qui persecúti sunt me inimíci mei mendáces; * quæ non rápui, tunc exsolvébam.

Deus, tu scis insipiéntiam meam, * et delícta mea a te non sunt abscóndita.

Non erubéscant in me, qui exspéctant te, * Dómine, Dómine virtútum.

Non confundántur super me, * qui quærunt te, Deus Israel.

Quóniam propter te sustínui oppróbrium, * opéruit confúsio fáciem meam;

extráneus factus sum frátribus meis * et peregrínus fíliis matris meæ.

Quóniam zelus domus tuæ comédit me, * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.

Et flevi in ieiúnio ánimam meam, * et factum est in oppróbrium mihi.

Et pósui vestiméntum meum cilícium, * et factus sum illis in parábolam.

Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta, * et in me canébant, qui bibébant vinum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine, * in témpore benepláciti, Deus.

In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ.

Éripe me de luto, ut non infígar, † erípiar ab iis, qui odérunt me, * et de profúndis aquárum.

Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua; * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.

Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo; * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.

Accéde ad ánimam meam, víndica eam, * propter inimícos meos rédime me.

Tu scis oppróbrium meum * et confusiónem meam et reveréntiam meam.

In conspéctu tuo sunt omnes, qui tríbulant me; *oppróbrium contrívit cor meum, et elángui.

Et sustínui, qui simul contristarétur, et non fuit, * et qui consolarétur, et non invéni.

Et dedérunt in escam meam fel * et in siti mea potavérunt me acéto.

[Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum * et in retributiónes et in scándalum.

Obscuréntur óculi eórum, ne vídeant, * et lumbos eórum semper infírma.

Effúnde super eos iram tuam, * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.

Fiat commorátio eórum desérta, * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.

Quóniam, quem tu percussísti, persecúti sunt, * et super dolórem eíus, quem vulnerásti, addidérunt.

Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum, * et non véniant ad iustítiam tuam.

Deleántur de libro vivéntium * et cum iústis non scribántur.]

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Quǽ(g)ri(f)te(h) Dó(j)mi(j)num,(i) () et(g) vi(i)vet(j) á(h)ni(i)ma(h) ve(g)stra.(g)
(::)

Ant. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.

Ant.

Ant. 5. Dómine Deus, in adiutórium meum inténde.

Ant. 5.

Psalmus 69 (70)

Deus, in adiutorium meum intende

Domine, salva nos, perimus (Mt 8, 25).

Deus, in adiutórium meum inténde; * Dómine, ad adiuvándum me festína.

Confundántur et revereántur, * qui quærunt ánimam meam.

Avertántur retrórsum et erubéscant, * qui volunt mihi mala.

Convertántur propter confusiónem suam, * qui dicunt mihi: «Euge, euge».

Exsúltent et læténtur in te omnes, qui quærunt te, * et dicant semper: «Magnificétur Deus» qui díligunt salutáre tuum.

Ego vero egénus et pauper sum; * Deus, ad me festína.

Adiútor meus et liberátor meus es tu; * Dómine, ne moréris.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 70 (71)

Domine, spes mea a iuventute mea

Spe gaudentes, in tribulatione patientes (Rom 12,12).

In te, Dómine, sperávi, * non confúndar in ætérnum.

In iustítia tua líbera me et éripe me; * inclína ad me aurem tuam et salva me.

Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias,

quóniam fortitúdo mea * et refúgium meum es tu.

Deus meus, éripe me de manu peccatóris * et de manu contra legem agéntis et iníqui.

Quóniam tu es exspectátio mea, Dómine; * Dómine, spes mea a iuventúte mea.

Super te inníxus sum ex útero, † de ventre matris meæ tu es suscéptor meus; * in te laus mea semper.

Tamquam prodígium factus sum multis, * et tu adiútor fortis.

Repleátur os meum laude tua, * tota die magnitúdine tua.

Ne proícias me in témpore senectútis; * cum defécerit virtus mea, ne derelínquas me.

Quia dixérunt inimíci mei mihi, † et, qui observábant ánimam meam, * consílium fecérunt in unum

dicéntes: «Deus derelíquit eum! † Persequímini et comprehéndite eum, * quia non est qui erípiat».

Deus, ne elongéris a me; * Deus meus, in auxílium meum festína.

Confundántur et defíciant adversántes ánimæ meæ; * operiántur confusióne et pudóre, qui quærunt mala mihi.

Ego autem semper sperábo * et adíciam super omnem laudem tuam.

Os meum annuntiábit iustítiam tuam, † tota die salutáre tuum: * quæ dinumeráre nescívi.

Véniam ad poténtias Dómini; * Dómine, memorábor iustítiæ tuæ solíus.

Deus, docuísti me a iuventúte mea; * et usque nunc annuntiábo mirabília tua.

Et usque in senéctam et sénium, * Deus, ne derelínquas me,

donec annúntiem bráchium tuum * generatióni omni, quæ ventúra est.

Poténtia tua et iustítia tua, Deus, † usque in altíssima, qui fecísti magnália: * Deus, quis símilis tibi?

Quantas ostendísti mihi tribulatiónes multas et malas; † íterum vivificásti me * et de abyssis terræ íterum reduxísti me.

Multiplicábis magnitúdinem meam * et convérsus consoláberis me.

Nam et ego confitébor tibi, † in psaltério veritátem tuam, Deus meus; * psallam tibi in cíthara, Sanctus Israel.

Exsultábunt lábia mea, cum cantávero tibi, * et ánima mea, quam redemísti;

sed et língua mea tota die meditábitur iustítiam tuam, * cum confúsi et revériti fúerint, qui quærunt mala mihi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Dómine Deus, in adiutórium meum inténde.

Ant.

Ant. 6. Quam bonus Deus Israel.

Ant. 6.

Psalmus 71 (72)

Regia Messiæ potestaste

Apertis thesauris suis, obtulerunt ei munera, aurum et tus et myrrham (Mt 2, 11).

Deus, iudícium tuum regi da * et iustítiam tuam fílio regis;

iúdicet pópulum tuum in iustítia * et páuperes tuos in iudício.

Afferant montes pacem pópulo, * et colles iustítiam.

Iudicábit páuperes pópuli † et salvos fáciet fílios ínopis * et humiliábit calumniatórem.

Et permanébit cum sole et ante lunam, * in generatióne et generatiónem.

Descéndet sicut plúvia in gramen * et sicut imber írrigans terram.

Florébit in diébus eius iustítia et abundántia pacis, * donec auferátur luna.

Et dominábitur a mari usque ad mare * et a Flúmine usque ad términos orbis terrárum.

Coram illo prócident íncolæ desérti, * et inimíci eius terram lingent.

Reges Tharsis et ínsulæ múnera ófferent, * reges Arabum et Saba dona addúcent.

Et adorábunt eum omnes reges, * omnes gentes sérvient ei.

Quia liberábit ínopem clamántem * et páuperem, cui non erat adiútor.

Parcet páuperi et ínopi * et ánimas páuperum salvas fáciet.

Ex oppressióne et violéntia rédimet ánimas eórum, * et pretiósus erit sanguis eórum coram illo.

Et vivet, et dábitur ei de auro Arábiæ, † et orábunt pro ipso semper; * tota die benedícent ei.

Et erit ubértas fruménti in terra, * in summis móntium fluctuábit;

sicut Líbanus fructus eius * et florébit de civitáte sicut fenum terræ.

Sit nomen eius benedíctum in sǽcula, * ante solem permanébit nomen eius.

Et benedicéntur in ipso omnes tribus terræ, * omnes gentes magnificábunt eum.

Benedíctus Dóminus Deus, Deus Israel, * qui facit mirabília solus.

Et benedíctum nomen maiestátis eius in ætérnum; * et replébitur maiestáte eius omnis terra. Fiat, fiat.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 72

Cur iustus vexetur

Beatus est, qui non fuerit scandalizatus in me (Mt 11,6).

Quam bonus rectis est Deus, * Deus his, qui mundo sunt corde!

Mei autem pæne moti sunt pedes, * pæne effúsi sunt gressus mei,

quia zelávi super gloriántes, * pacem peccatórum videns.

Quia non sunt eis impediménta, * sanus et pinguis est venter eórum.

In labóre mortálium non sunt * et cum homínibus non flagellántur.

Ídeo quasi torques est eis supérbia, * et tamquam induméntum opéruit eos violéntia.

Prodit quasi ex ádipe iníquitas eórum, * erúmpunt cogitatiónes cordis.

Subsannavérunt et locúti sunt nequítiam, * iniquitátem ab excélso locúti sunt.

Posuérunt in cælo os suum, * et lingua eórum transívit in terra.

Ídeo in alto sedent, * et aquæ plenæ non pervénient ad eos.

Et dixérunt: “Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in Excélso?”

Ecce ipsi peccatóres et abundántes in sǽculo * multiplicavérunt divítias.

Et dixi: “Ergo sine causa mundávi cor meum * et lavi in innocéntia manus meas;

et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis.”

Si dixíssem: “Lóquar ut illi”, * ecce generatiónem filiórum tuórum prodidíssem.

Et cogitábam, ut cognóscerem hoc; * labor erat in óculis meis,

donec intrávi in sanctuárium Dei * et intelléxi novíssima eórum.

Verúmtamen in lúbrico posuísti eos, * deiecísti eos in ruínas.

Quómodo facti sunt in desolatiónem! * Súbito defecérunt, periérunt præ horróre.

Velut sómnium evigilántis, Dómine, * surgens imáginem ipsórum contémnes.

Quia exacerbátum est cor meum, * et renes mei compúncti sunt;

et ego insípiens factus sum et nescívi: * ut iuméntum factus sum apud te.

Ego autem semper tecum; * tenuísti manum déxteram meam.

In consílio tuo dedúces me * et póstea cum glória suscípies me.

Quis enim mihi est in cælo? * Et tecum nihil vólui super terram.

Defécit caro mea et cor meum; * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum.

Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt; * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te.

Mihi autem adhærére Deo bonum est, * pónere in Dómino Deo spem meam,

ut annúntiem omnes operatiónes tuas * in portis fíliæ Sion.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Quam bonus Deus Israel.

Ant.

v. Convertímini et ágite pæniténtiam. r. Fácite vobis cor novum et spíritum novum.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II

Ex Oratiónibus Basílii Seleuciénsis epíscopi (Orat. 24: PG 85, 282-283)

Lectio I

Accéssit ad eum mater filiórum Zebedæi adórans et petens áliquid ab eo. Vis mulíeris fidem cérnere? Supplicatiónis quære tempus. Quando libéllum súpplicem effert? Quod postulatiónis tempus? Crux erat paráta, pássio appetébat, Iudæórum instrúctus erat exércitus; Dóminus de morte sermocinátur, discípuli æstuant, ante passiónem ad mentiónem de passióne cohorréscunt, áuribus percellúntur, ánimo perturbántur: ac tunc mater incúrrit secans apostolórum chorum, régiam afféctans potestátem, et thronum fíliis rogans.

r. Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis. Commendémus nosmetípsos in multa patiéntia, in ieiúniis multis, * Per arma iustítiæ virtútis Dei. v. In ómnibus exhibeámus nosmetípsos sicut Dei minístros, ut non vituperétur ministérium nostrum. * Per arma.

Lectio II

Quid ais, o múlier? Crucem audis et thronum rogas? De passióne sermo, et regno ínhias? Sine discípulos vacáre timóri, sine suas in perículum curas partíri. Unde tibi tantæ dignitátis quæstio? Quid eórum quæ dicúntur fiúntve, te commóvit ad regni postulatiónem? Passiónis commemorátio? Crucis exspectátio tália te quærere própulit? Vídeo, inquit, passiónem, ánimo tamen resurrectiónem provídeo. Vídeo crucem pangi, sed vídeo cælum pandi. Vídeo clavos, sed et thronum imáginor.

r. Paradísi portas apéruit nobis ieiúnii tempus. Suscipiámus illud orántes et deprecántes, * Ut in die resurrectiónis cum Dómino gloriémur. v. Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis; némini dantes ullam offensiónem. * Ut in die.

Lectio III

Vidi pridem matrem vírginem quæ nixum tulit non a natúra ortum, sed a grátia, et partum dispensatiónis, non consuetúdinis. Vidi stellam quæ Pérsidem ad hunc partum emóvit. Ioánnem audívi clamántem: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccátum mundi. Tam densa vidi mirácula, quam densæ de cælo nives cadunt; vidi qua cum potestáte imperárit; ipsum dicéntem audívi: Sedébitis et vos super sedes duódecim. Futúra vídeo fídei óculis. Antevértit, ut ápparet, latrónis voces múlier. Ille in cruce oratiónes offerébat: Meménto mei in regno tuo. Hæc ante crucem pro regno súpplicat: Dic ut sédeant hi duo fílii mei, unus ad déxteram tuam et unus ad sinístram tuam. O desidérium passióne maius! O desidérium in solam futúri cogitatiónem inténtum! Quæ témporis intercapédo removébat a cognitióne, fides intuebátur.

r. Emendémus in mélius quæ ignoránter peccávimus, ne súbito præoccupáti die mortis, quærámus spátium pæniténtiæ, et inveníre non possímus. * Atténde, Dómine, et miserére, quia peccávimus tibi. v. Peccávimus cum pátribus nostris, iniúste égimus, iniquitátem fécimus. * Atténde. v. Glória Patri. * Atténde.

FERIA QUINTA

Conclusio

%%
(c3) KY(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) *(;) Christe(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (,) Ky(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (::)

Kýrie eléison. r. Christe eléison. Kýrie eleison.

Pater noster,

Secretum usque ad:

v. Et ne nos indúcas in tentatiónem. r. Sed libera nos a malo.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Consérva, Dómine, famíliam tuam bonis semper opéribus erudítam, † et sic præséntibus consoláre præsídiis, * ut propítius ad supérna dona perdúcas. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.