v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Dóminus facit mirabília magna solus, in ætérnum misericórdia eius.
Ant. 1.
Psalmus 135 (136)
Hymnus paschalis
Domini res gestas narrare laudare est (Cassiodorus ).
I
Confitémini Dómino, quóniam bonus, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Confitémini Deo deórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Confitémini Dómino dominórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Qui facit mirabília magna solus, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Qui fecit cælos in intelléctu, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Qui expándit terram super aquas, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Qui fecit luminária magna, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
solem, ut præésset diéi, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
lunam et stellas, ut præéssent nocti, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dóminus facit mirabília magna solus, in ætérnum misericórdia eius.
Ant.
Ant. 2. Edúxit Israel de médio Ægýpti, in manu poténti et brácchio exténto.
Ant. 2.
II
Qui percússit Ægýptum in primogénitis eórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Qui edúxit Israel de médio eórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
in manu poténti et bráchio exténto, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Qui divísit mare Rubrum in divisiónes, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Et tradúxit Israel per médium eius, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Et excússit pharaónem et virtútem eius in mari Rubro, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Edúxit Israel de médio Ægýpti, in manu poténti et brácchio exténto.
Ant.
Ant. 3. Confitémini Deo cæli; ipse redémit nos ab inimícis nostris.
Ant. 3.
III
Qui tradúxit pópulum suum per desértum, * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Qui percússit reges magnos, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
et occídit reges poténtes, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Sehon regem Amorræórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
et Og regem Basan, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Et dedit terram eórum hereditátem, * quóniam in ætérnum misericórdia eius,
hereditátem Ísrael servo suo *,quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Qui in humilitáte nostra memor fuit nostri, * quóniam in ætérnum misericórdia eius;
et redémit nos ab inimícis nostris, * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Qui dat escam omni carni, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Confitémini Deo cæli, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Confitémini Deo cæli; ipse redémit nos ab inimícis nostris.
Ant.
In primo nocturno, anno II
De libro Exodi
In diébus illis: Locútus est Deus cunctos sermónes hos: " Ego sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti, de domo servitútis. Non habébis deos aliénos coram me. Non fácies tibi scúlptile neque omnem similitúdinem eórum quæ sunt in cælo désuper et quæ in terra deórsum et quæ in aquis sub terra. Non adorábis ea neque coles, quia ego sum Dóminus Deus tuus, Deus zelótes vísitans iniquitátem patrum in fíliis in tértiam et quartam generatiónem eórum qui odérunt me, et fáciens misericórdiam in mília his qui díligunt me et custódiunt præcépta mea. "
Non assúmes nomen Dómini Dei tui in vanum, nec enim habébit insóntem Dóminus eum qui assúmpserit nomen Dómini Dei sui frustra. Meménto ut diem sábbati sanctífices. Sex diébus operáberis et fácies ómnia ópera tua; séptimus autem dies sábbatum Dómino Deo tuo est; non fácies omne opus tu et fílius tuus et fília tua, servus tuus et ancílla tua, iuméntum tuum et ádvena qui est intra portas tuas. Sex enim diébus fecit Dóminus cælum et terram et mare et ómnia quæ in eis sunt, et requiévit in die séptimo; idcírco benedíxit Dóminus diéi sábbati et sanctificávit eum. "
Honóra patrem tuum et matrem tuam, ut sis longævus super terram quam Dóminus Deus tuus dabit tibi. Non occídes; non mœcháberis; non furtum fácies. Non loquéris contra próximum tuum falsum testimónium. Non concupísces domum próximi tui: non desiderábis uxórem eius, non servum, non ancíllam, non bovem, non ásinum, nec ómnia quæ illíus sunt. "
r. Cantémus Dómino, glorióse enim honorificátus est: equum et ascensórem proiécit in mare. * Adiútor et protéctor factus est mihi Dóminus in salútem. v. Currus pharaónis et exercítum eius proiécit in mare. * Adiútor. v. Glória Patri. * Adiútor.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus beáti Guerríci abbátis (Sermo de prodigo filio, 1-2: SC 202, 26-28)
O felix humílitas pæniténtium! O beáta spes confiténtium. Quam potens es apud omnipoténtem; quam fácile vincis invicíbilem; quam cito treméndum iúdicem convértis in piíssimum patrem. Pródigus fílius tam gráviter reus nondum conféssus erat sed tantum confitéri deliberáverat; nondum satisfécerat sed tamen ad satisfaciéndum ánimum inclináverat; et de solo fere propósito concéptæ humilitátis véniam statim obtínuit, quæ tanto témpore tantis expétitur votis, implorátur lácrimis, ambítur obséquiis. Latrónem in cruce sola conféssio absólvit, istum sola volúntas confiténdi. Dixi, inquit, confitébor advérsum me iniustítiam meam Dómino; et tu remisísti impietátem peccáti mei.
Ubíque misericórdia prævénit. Prævénerat voluntátem confessiónis ipsam inspirándo; prævénit et vocem confessiónis quod confiténdum erat indulgéndo. Quantum hæc verba sonáre vidéntur, tárdius videbátur patri fílio véniam dedísse quam illi accepísse. Sic festinábat absólvere reum a torménto consciéntiæ suæ, quasi plus cruciáret misericórdem compássio míseri quam ipsum míserum pássio sui. Neque hoc dícimus quo in natúra incommutábili humános ponámus afféctus; sed ut in amórem illíus summæ bonitátis afféctus noster dulcéscat, dum ipsam plus nos amáre quam ipsi nos amémus ex similitúdine díscimus humána.
Vide autem quómodo ubi abundávit delíctum superabúndet grátia. Reus vix póterat speráre véniam; iudex, immo non iam iudex sed advocátus accúmulat grátiam: Cito, inquit, proférte stolam primam et indúite illum et date ánulum in manu eius. Verum ut hæc ómnia prætereámus; scílicet stolam primam, id est sanctificatiónem spíritus qua baptizátus indúitur et pænitens reindúitur; ánulum fídei quo subarrhátur; calceaménta quibus ad calcánda serpéntum venéna munítur vel ad evangelizándum præparátur; vítulum saginátum qui ei in altári immolátur; festíva illa gáudia quæ pro recépto indícta fílio toto celebrántur cælo.
r. In ieiúnio et fletu orábant sacerdótes, dicéntes: * Parce, Dómine, parce pópulo tuo, et ne des hereditátem tuam in perditiónem. v. Inter vestíbulum et altáre plorábant sacerdótes, dicéntes: * Parce. v. Glória Patri. * Parce.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus, qui nos gloriósis remédiis in terris adhuc pósitos iam cæléstium rerum facis esse consórtes, † tu, quǽsumus, in ista qua vívimus nos vita gubérna * ut ad illam, in qua ipse es, lucem perdúcas. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
