v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
 
 r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
 
 Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
Hymnus
Audi, benígne Cónditor, nostras preces cum flétibus, sacráta in abstinéntia fusas quadragenária.
Scrutátor alme córdium, infírma tu scis vírium; ad te revérsis éxhibe remissiónis grátiam.
Multum quidem peccávimus, sed parce confiténtibus, tuíque laude nóminis confer medélam lánguidis.
Sic corpus extra cónteri dona per abstinéntiam, ieiúnet ut mens sóbria a labe prorsus críminum.
Præsta, beáta Trínitas, concéde, simplex Unitas, ut fructuósa sint tuis hæc parcitátis múnera. Amen.
 Ant. 1. Pænitémini et crédite Evangélio, dicit Dóminus.
 Ant. 1.
Psalmus 112 (113)
Laudabile nomen Domini
Deposuit potentes de sede et exaltavit humiles (Lc 1, 52).
 Laudáte, púeri Dómini, * laudáte nomen Dómini.
 
 Sit nomen Dómini benedíctum * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
 
 A solis ortu usque ad occásum * laudábile nomen Dómini.
 
 Excélsus super omnes gentes Dóminus, * super cælos glória eius.
 
 Quis sicut Dóminus Deus noster, qui in altis hábitat * et se inclínat, ut respíciat in cælum et in terram?
 
 Súscitans de terra ínopem, * de stércore érigens páuperem,
 
 ut cóllocet eum cum princípibus, * cum princípibus pópuli sui.
 
 Qui habitáre facit stérilem in domo, * matrem filiórum lætántem.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Pænitémini et crédite Evangélio, dicit Dóminus.
 Ant.
 Ant. 2. Sacrificábo hóstiam laudis, et nomen Dómini invocábo.
 Ant. 2.
Psalmus 115 (116B)
Gratiarum actio in templo
Per ipsum (Christum) offeramus hostiam laudis semper Deo (Hebr 13, 15).
 Crédidi, étiam cum locútus sum: * «Ego humiliátus sum nimis».
 
 Ego dixi in trepidatióne mea: * «Omnis homo mendax».
 
 Quid retríbuam Dómino * pro ómnibus, quæ retríbuit mihi?
 
 Cálicem salutáris accípiam * et nomen Dómini invocábo.
 
 Vota mea Dómino reddam * coram omni pópulo eius.
 
 Pretiósa in conspéctu Dómini * mors sanctórum eius.
 
 O Dómine, ego servus tuus, * ego servus tuus et fílius ancíllæ tuæ.
 
 Dirupísti víncula mea: † tibi sacrificábo hóstiam laudis * et nomen Dómini invocábo.
 
 Vota mea Dómino reddam * coram omni pópulo eius,
 
 in átriis domus Dómini, * in médio tui, Ierúsalem.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Sacrificábo hóstiam laudis, et nomen Dómini invocábo.
 Ant.
 Ant. 3. Nemo tollit a me ánimam meam, sed ego pono eam et íterum sumo eam.
 Ant. 3.
Canticum (Phil 2, 6-11)
De Christo, servo Dei
 Christus Iesus, cum in forma Dei esset, * non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo,
 
 sed semetípsum exinanívit formam servi accípiens,† in similitúdinem hóminum factus; * et hábitu invéntus ut homo,
 
 humiliávit semetípsum † factus obœdiens usque ad mortem, * mortem autem crucis.
 
 Propter quod et Deus illum exaltávit † et donávit illi nomen, * quod est super omne nomen,
 
 ut in nómine Iesu omne genu flectátur * cæléstium et terréstrium et infernórum
 
 et omnis língua confiteátur: * «Dóminus Iesus Christus!», in glóriam Dei Patris.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Nemo tollit a me ánimam meam, sed ego pono eam et íterum sumo eam.
 Ant.
Lectio brevis (2 Cor 6, 1-4a)
 Exhortámur vos ne in vácuum grátiam Dei recipiátis ait enim: «Témpore accépto exaudívi te et in die salútis adiúvi te». Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis, némini dantes ullam offensiónem, ut non vituperétur ministérium, sed in ómnibus exhibéntes nosmetípsos sicut Dei minístros.
 
Responsorium breve
 r. Atténde, Dómine, et miserére, * Quia peccávimus tibi. Atténde. v. Exáudi, Christe, supplicántum preces. * Quia peccávimus tibi. Glória Patri. Atténde.
 
 Ant. Venit hora et nunc est, quando veri adoratóres adorábunt Patrem in Spíritu et veritáte: nam et Pater tales quærit, qui adórent eum.
 Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
 Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
 
 et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
 
 quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
 
 quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
 
 et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
 
 Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
 
 depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
 
 esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
 
 Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
 
 sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Venit hora et nunc est, quando veri adoratóres adorábunt Patrem in Spíritu et veritáte: nam et Pater tales quærit, qui adórent eum.
 Ant.
Preces
 Laus Deo Patri, qui pópulum electiónis e sémine incorruptíbili renásci vóluit per Verbum suum, quod manet in ætérnum. Ei pie supplicémus:
 
Propítius esto, Dómine, pópulo tuo.
 Audi, miséricors Deus, supplicatiónes, quas pro cuncto pópulo tuo deférimus,
 
 — ut desíderet se tuo pótius verbo quam cibo satiáre corpóreo.
 
 Doce nos gentem nostram et cunctos hómines sine discrímine vere et efficáciter amáre,
 
 — eósque in pace et bono semper ædificáre.
 
 Réspice omnes per baptísmum regenerándos,
 
 — ut domum spiritálem, tamquam lápides vivi, tibi constítuant.
 
 Qui, per Ionam prædicántem, Ninivítas ad pæniténtiam excitásti,
 
 — verbo tuo peccatórum corda convérte propítius.
 
 Tríbue moriéntibus in spe Christo iúdici occúrrere,
 
 — tuíque aspéctu in ætérnum gaudére.
 
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
 Deus, ómnium misericordiárum et totíus bonitátis auctor, qui peccatórum remédia in ieiúniis, oratiónibus et eleemósynis demonstrásti, † hanc humilitátis nostræ confessiónem propítius intuére, * ut, qui inclinámur consciéntia nostra, tua semper misericórdia sublevémur. Per Dóminum.
 
 Dóminus vobíscum.
 
 r. Et cum spíritu tuo.
 
 Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
 
 r. Amen.
 
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
 v. Ite in pace. r. Deo grátias.
 
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
  Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.