v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Ternis ter horis númerus nobis sacrátus pánditur, sanctóque Iesu nómine munus precémur véniæ.
Latrónis, en, conféssio Christi merétur grátiam; laus nostra vel devótio mercétur indulgéntiam.
Mors per crucem nunc ínterit et post tenébras lux redit; horror dehíscat críminum, splendor nitéscat méntium.
Christum rogámus et Patrem, Christi Patrísque Spíritum; unum potens per ómnia, fove precántes, Trínitas. Amen.
Ant. Per arma iustítiæ virtútis Dei, commendémus nosmetípsos in multa patiéntia.
Ant.
Psalmus 118 (119), 97-104
XIII (Mem)
Quómodo diléxi legem tuam, Dómine; * tota die meditátio mea est.
Super inimícos meos sapiéntem me fecit præcéptum tuum, * quia in ætérnum mihi est.
Super omnes docéntes me prudens factus sum, * quia testimónia tua meditátio mea est.
Super senes intelléxi, * quia mandáta tua servávi.
Ab omni via mala prohíbui pedes meos, * ut custódiam verba tua.
A iudíciis tuis non declinávi, * quia tu legem posuísti mihi.
Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, * super mel ori meo.
A mandátis tuis intelléxi; * proptérea odívi omnem viam mendácii.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 73 (74)
Lamentatio propter templum vastatum
Nolite timere eos, qui occidunt corpus (Mt 10, 28).
I
Ut quid, Deus, reppulísti in finem, * irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ?
Memor esto congregatiónis tuæ, * quam possedísti ab inítio.
Redemísti virgam hereditátis tuæ, * mons Sion, in quo habitásti.
Leva gressus tuos in ruínas sempitérnas: * ómnia vastávit inimícus in sancto.
Rugiérunt, qui odérunt te, in médio congregatiónis tuæ; * posuérunt signa sua in signa.
Visi sunt quasi in altum secúrim vibrántes * in silva condénsa.
Excidérunt iánuas eius in idípsum; * in secúri et áscia deiecérunt.
Incendérunt igni sanctuárium tuum, * in terram polluérunt tabernáculum nóminis tui;
dixérunt in corde suo: «Opprimámus eos simul». * Combussérunt omnes congregatiónes Dei in terra.
Signa nostra non vídimus; † iam non est prophéta, * et apud nos non est qui cognóscat ámplius.
Usquequo, Deus, improperábit inimícus, * spernet adversárius nomen tuum in finem?
Ut quid avértis manum tuam * et tenes déxteram tuam in médio sinu tuo?
Deus autem rex noster ante sæcula, * operátus est salútes in médio terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
II
Tu conscidísti in virtúte tua mare, * contribulásti cápita dracónum in aquis.
Tu confregísti cápita Levíathan, * dedísti eum escam monstris maris.
Tu dirupísti fontes et torréntes; * tu siccásti flúvios perénnes.
Tuus est dies et tua est nox, * tu fabricátus es luminária et solem.
Tu statuísti omnes términos terræ, * æstátem et híemem, tu plasmásti ea.
Memor esto huius: † inimícus improperávit Dómino, * et pópulus insípiens sprevit nomen tuum.
Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi * et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem.
Réspice in testaméntum, * quia repléta sunt latíbula terræ tentóriis violéntiæ.
Ne revertátur húmilis factus confúsus; * pauper et inops laudábunt nomen tuum.
Exsúrge, Deus, iúdica causam tuam; † memor esto improperiórum tuórum, * quæ ab insipiénte fiunt tota die.
Ne obliviscáris voces inimicórum tuórum; * tumúltus adversariórum tuórum ascéndit semper.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Per arma iustítiæ virtútis Dei, commendémus nosmetípsos in multa patiéntia.
Ant.
Lectio brevis (Is 58, 1-2a)
Clama fórtiter, ne cesses; quasi tuba exálta vocem tuam et annúntia pópulo meo scélera eórum et dómui Iacob peccáta eórum. Me étenim de die in diem quærunt et scire vias meas volunt, quasi gens, quæ iustítiam fécerit et iudícium Dei sui non derelíquerit.
v. Sacrifícium Deo spíritus contribulátus. r. Cor contrítum et humiliátum, Deus, non despícies.
Orémus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Grátia tua ne nos, quǽsumus, Dómine, derelínquat, † quæ et sacræ nos déditos fáciat servitúti, * et tuam nobis opem semper acquírat. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
