v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Iesu, quadragenáriæ dicátor abstinéntiæ, qui ob salútem méntium præcéperas ieiúnium,
Adésto nunc Ecclésiæ, adésto pæniténtiæ, qua supplicámur cérnui peccáta nostra dílui.
Tu retroácta crímina tua remítte grátia et a futúris ádhibe custódiam mitíssime,
Ut, expiáti ánnuis compunctiónis áctibus, tendámus ad paschália digne colénda gáudia.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Qui séminant in lácrimis, in exsultatióne metent.
Ant. 1.
Psalmus 125 (126)
Gaudium et spes in Deo
Sicuti socii passionum estis, sic eritis et consolationis (2 Cor 1, 7).
In converténdo Dóminus captivitátem Sion, * facti sumus quasi somniántes.
Tunc replétum est gáudio os nostrum, * et lingua nostra exsultatióne.
Tunc dicébant inter gentes: * «Magnificávit Dóminus fácere cum eis».
Magnificávit Dóminus fácere nobíscum; * facti sumus lætántes.
Convérte, Dómine, captivitátem nostram, * sicut torréntes in austro.
Qui séminant in lácrimis, * in exsultatióne metent.
Eúntes ibant et flebant * semen spargéndum portántes;
veniéntes autem vénient in exsultatióne * portántes manípulos suos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Qui séminant in lácrimis, in exsultatióne metent.
Ant.
Ant. 2. Dóminus ædíficet nobis domum, et custódiat civitátem.
Ant. 2.
Psalmus 126 (127)
Vanus labor sine Domino
Dei ædificatio estis (1 Cor 3, 9).
Nisi Dóminus ædificáverit domum, * in vanum labórant, qui ædíficant eam.
Nisi Dóminus custodíerit civitátem, * frustra vígilat, qui custódit eam.
Vanum est vobis ante lucem súrgere † et sero quiéscere, qui manducátis panem labóris, * quia dabit diléctis suis somnum.
Ecce heréditas Dómini fílii, * merces fructus ventris.
Sicut sagíttæ in manu poténtis, * ita fílii iuventútis.
Beátus vir, qui implévit pháretram suam ex ipsis: * non confudetur, cum loquétur inimícis suis in porta.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dóminus ædíficet nobis domum, et custódiat civitátem.
Ant.
Ant. 3. Ipse primogénitus omnis creatúræ, in ómnibus primátum tenens.
Ant. 3.
Canticum (Cf. Col 1, 12-20)
Christus primogenitus omnis creaturæ et primogenitus ex mortuis
Grátias agámus Deo Patri, * qui idóneos nos fecit in partem sortis sanctórum in lúmine;
qui erípuit nos de potestáte tenebrárum * et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ,
in quo habémus redemptiónem, * remissiónem peccatórum;
qui est imágo Dei invisíbilis, * primogénitus omnis creatúræ,
quia in ipso cóndita sunt univérsa † in cælis et in terra, * visibília et invisibília,
sive throni sive dominatiónes * sive principátus sive potestátes.
Omnia per ipsum et in ipsum creáta sunt, † et ipse est ante ómnia, * et ómnia in ipso constant.
Et ipse est caput córporis Ecclésiæ; † qui est princípium, primogénitus ex mórtuis, * ut sit in ómnibus ipse primátum tenens,
quia in ipso complácuit omnem plenitúdinem habitáre * et per eum reconciliáre ómnia in ipsum,
pacíficans per sánguinem crucis eius, * sive quæ in terris sive quæ in cælis sunt.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ipse primogénitus omnis creatúræ, in ómnibus primátum tenens.
Ant.
Lectio brevis (Iac 1, 22. 25)
Estóte factóres verbi et non auditóres tantum falléntes vosmetípsos. Qui autem perspéxerit in lege perfécta libertátis et permánserit, non audítor obliviósus factus sed factor óperis, hic beátus in facto suo erit.
Responsorium breve
r. Ego dixi: Dómine, * Miserére mei. Ego. v. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi. * Miserére mei. Glória Patri. Ego.
Ant. Qui fécerit et docúerit mandáta Dómini, hic magnus vocábitur in regno cælórum.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Qui fécerit et docúerit mandáta Dómini, hic magnus vocábitur in regno cælórum.
Ant.
Preces
Deum omnipoténtem et providéntem exaltémus. Ipse scit ómnia quibus índiget pópulus suus, sed vult nos primum de regno suo sollícitos. Ídeo acclamémus:
Advéniat regnum tuum et iustítia eius.
Pater sancte, qui Christum ut pastórem animárum nostrárum dedísti, adésto pastóribus et pópulis eórum diligéntiæ créditis, ne gregi desit cura pastóris,
— neque pastóribus obœdiéntia gregis.
Induc christiános, ut fratérna pietáte infírmis auxiliéntur,
— et ipsi Filio tuo in iis subvéniant.
Fac ut nondum Evangélio credéntes Ecclésiam tuam ingrediántur,
— eámque bonis opéribus semper ædíficent in caritáte.
Da nobis peccatóribus véniam a te impetráre,
— et simul reconciliári cum Ecclésia tua.
Præsta, ut defúncti ad vitam tránseant ætérnam,
— et semper tecum commoréntur.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Præsta, quǽsumus, Dómine, ut, per quadragesimálem observántiam erudíti et tuo verbo nutríti, † sancta continéntia tibi simus toto corde devóti, * et in oratióne tua semper efficiámur concórdes. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
