v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Iesu, quadragenáriæ dicátor abstinéntiæ, qui ob salútem méntium præcéperas ieiúnium,
Adésto nunc Ecclésiæ, adésto pæniténtiæ, qua supplicámur cérnui peccáta nostra dílui.
Tu retroácta crímina tua remítte grátia et a futúris ádhibe custódiam mitíssime,
Ut, expiáti ánnuis compunctiónis áctibus, tendámus ad paschália digne colénda gáudia.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Sancti tui exsúltent, Dómine, intrántes in tabernáculum tuum.
Ant. 1.
Psalmus 131 (132)
Divina promissa domui David data
Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
I
Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sancti tui exsúltent, Dómine, intrántes in tabernáculum tuum.
Ant.
Ant. 2. Elégit Dóminus Sion in habitatiónem sibi.
Ant. 2.
II
Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Elégit Dóminus Sion in habitatiónem sibi.
Ant.
Ant. 3. Dedit ei Dóminus potestátem et honórem et regnum, et omnes pópuli ipsi sérvient.
Ant. 3.
Canticum (Ap 11, 17-18; 12, 10 b-12 a)
De iudicio Dei
Grátias ágimus tibi, * Dómine Deus omnípotens,
qui es et qui eras, * quia accepísti virtútem tuam magnam et regnásti.
Et irátæ sunt gentes, * et advénit ira tua, et tempus mortuórum iudicári,
et réddere mercédem servis tuis prophétis et sanctis * et timéntibus nomen tuum, pusíllis et magnis.
Nunc facta est salus et virtus et regnum Dei nostri * et potéstas Christi eius,
quia proiéctus est accusátor fratrum nostrórum, * qui accusábat illos ante conspéctum Dei nostri die ac nocte.
Et ipsi vicérunt illum propter sánguinem Agni * et propter verbum testimónii sui;
et non dilexérunt ánimam suam * usque ad mortem.
Proptérea lætámini, cæli * et qui habitátis in eis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dedit ei Dóminus potestátem et honórem et regnum, et omnes pópuli ipsi sérvient.
Ant.
Lectio brevis (Iac 4, 7-8. 10)
Subicímini Deo; resístite Diábolo, et fúgiet a vobis. Appropiáte Deo, et appropinquábit vobis. Emundáte manus, peccatóres, et purificáte corda, dúplices ánimo. Humiliámini in conspéctu Dómini, et exaltábit vos.
Responsorium breve
r. Ego dixi: Dómine, * Miserére mei. Ego. v. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi. * Miserére mei. Glória Patri. Ego.
Ant. Extóllens vocem quædam múlier de turba, dixit: Beátus venter qui te portávit et úbera quæ suxísti. At Iesus ait illi: Quinímmo beáti, qui áudiunt verbum Dei et custódiunt illud.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Extóllens vocem quædam múlier de turba, dixit: Beátus venter qui te portávit et úbera quæ suxísti. At Iesus ait illi: Quinímmo beáti, qui áudiunt verbum Dei et custódiunt illud.
Ant.
Preces
A Christo Dómino, qui nobis dedit mandátum novum mútuæ dilectiónis, flagitémus:
Caritátem plebis tuæ, Dómine, adáuge.
Magíster bone, doce nos in frátribus temetípsum dilígere,
— atque in iis benefácere tibi.
Qui in cruce pro carnifícibus tuis véniam a Patre impetrásti,
— da nobis inimícos dilígere et pro persequéntibus nos oráre.
Per mystérium córporis et sánguinis tui, amórem, virtútem et fidúciam nostram adáuge;
— débiles corróbora, mæstos consoláre, spem agonizántibus infúnde.
Lux mundi, qui cæco nato post ablutiónem lumen vidére tribuísti,
— catechúmenos per lavácrum aquæ et verbo vitæ illúmina.
Defúnctos sátia dilectióne tua ætérna,
— nosque inter eléctos tuos connúmera.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Maiestátem tuam, Dómine, supplíciter implorámus, † ut, quanto magis dies salutíferæ festivitátis accédit, * tanto devótius ad eius celebrándum proficiámus paschále mystérium. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
