v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Clamor meus, Dómine, ad te pervéniat; non abscóndas fáciem tuam a me.
Ant. 1.
Psalmus 101
Exsulis vota et preces
Consolatur nos Deus in omni tribulatione nostra (2 Cor I,4).
I
Dómine, exáudi oratiónem meam, * et clamor meus ad te véniat.
Non abscóndas fáciem tuam a me; † in quacúmque die tríbulor, * inclína ad me aurem tuam.
In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.
Quia defecérunt sicut fumus dies mei, * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
Percússum est ut fenum et áruit cor meum, * étenim oblítus sum comédere panem meum.
A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
Símilis factus sum pellicáno solitúdinis, * factus sum sicut nyctícorax in ruínis. Vigilávi * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
Tota die exprobrábant mihi inimíci mei, * exardescéntes in me per me iurábant.
Quia cínerem tamquam panem manducábam * et potum meum cum fletu miscébam,
a fácie iræ et increpatiónis tuæ, * quia élevans allisísti me.
Dies mei sicut umbra declinavérunt, * et ego sicut fenum árui.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Clamor meus, Dómine, ad te pervéniat; non abscóndas fáciem tuam a me.
Ant.
Ant. 2. Réspice, Dómine, in oratiónem humílium.
Ant. 2.
II
Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
Tu exsúrgens miseréberis Sion, † quia tempus miseréndi eíus, * quia venit tempus,
quóniam placuérunt servis tuis lápides eíus, * et púlveris eíus miseréntur.
Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam,
quia ædificávit Dóminus Sion * et appáruit in glória sua.
Respéxit in oratiónem ínopum * et non sprevit precem eórum.
Scribántur hæc pro generatióne áltera, * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum.
Quia prospéxit de excélso sanctuário suo, * Dóminus de cælo in terram aspéxit,
ut audíret gémitus compeditórum, * ut sólveret fílios mortis;
ut annúntient in Sion nomen Dómini * et laudem eíus in Ierusálem,
cum congregáti fúerint pópuli in unum * et regna, ut sérviant Dómino.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Réspice, Dómine, in oratiónem humílium.
Ant.
Ant. 3. Tu, Dómine, terram fundásti, et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ant. 3.
III
Humiliávit in via virtútem meam, * abbreviávit dies meos.
Dicam: “Deus meus, †ne áuferas me in dimídio diérum meórum; * in generatiónem et generatiónem sunt anni tui.
Inítio terram fundásti; * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; † et omnes sicut vestiméntum veteráscent, et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur.
Tu autem idem ipse es, * et anni tui non defícient.
Fílii servórum tuórum habitábunt, * et semen eórum in conspéctu tuo firmábitur.”
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Tu, Dómine, terram fundásti, et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ant.
In primo nocturno, anno II
De libro Levítici
In diébus illis: Locútus est Dóminus ad Móysen dicens: " Lóquere ad omnem cœtum filiórum Israel et dices ad eos: Sancti estóte, quia sanctus sum ego, Dóminus Deus vester. Unusquísque matrem et patrem suum tímeat. Sábbata mea custodíte. Ego Dóminus Deus vester. Nolíte convérti ad idóla nec deos conflátiles faciátis vobis. Ego Dóminus Deus vester. "
Non faciétis furtum. Non mentiémini, nec decípiet unusquísque próximum suum. Non periurábis in nómine meo nec póllues nomen Dei tui. Ego Dóminus. Non fácies calúmniam próximo tuo, nec spoliábis eum. Non morábitur merces mercenárii apud te usque mane. Non maledíces surdo nec coram cæco pones offendículum; sed timébis Deum tuum. Ego Dóminus. Non faciétis quod iníquum est in iudício. Non consíderes persónam páuperis nec honóres vultum poténtis. Iuste iúdica próximo tuo. Non eris criminátor et susúrro in pópulo tuo. Non stabis contra sánguinem próximi tui. Ego Dóminus. Ne óderis fratrem tuum in corde tuo; árgue eum, ne hábeas super illo peccátum. Non quæres ultiónem nec irascéris cívibus tuis. Díliges próximum tuum sicut teípsum. Ego Dóminus. "
Non declinétis ad pythónes nec ab aríolis áliquid sciscitémini, ut polluámini per eos. Ego Dóminus Deus vester. Coram cano cápite consúrge et honóra persónam senis; et time Deum tuum. Ego Dóminus. Si habitáverit tecum ádvena in terra vestra, non opprimétis eum; sed sit inter vos quasi indígena, et díliges eum sicut teípsum: fuístis enim et vos ádvenæ in terra Ægýpti. Ego Dóminus Deus vester. Nolíte fácere iníquum áliquid in iudício, in régula, in póndere, in mensúra. Statéra iusta, æqua póndera, iustum ephi æquúmque hin sint vobis. Ego Dóminus Deus vester qui edúxi vos de terra Ægýpti. Custodíte ómnia præcépta mea et univérsa iudícia et fácite ea. Ego Dóminus. "
r. Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, et revertátur ad Dóminum, et miserébitur eius; * Quia benígnus et miséricors est, præstábilis super malítiam Dóminus Deus noster. v. Non vult Dóminus mortem peccatóris, sed ut convertátur et vivat. * Quia benígnus. v. Glória Patri. * Quia benígnus.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus beáti Guerríci abbátis (Sermo 1 in Ramis palmarum, 1: SC 202, 164-166)
Hoc sentíte in vobis quod et in Christo Iesu. Audiat servus nequam et fugitívus. Hóminem dico, qui cum esset in natúra et conditióne servíli et necessitáte serviéndi, servíre detréctans, arrípere sibi conátus est libertátem et æqualitátem Dómini sui. Christus cum in forma Dei esset, non rapína sed natúra æquális, quia coomnípotens, coætérnus et consubstantiális, exinániens semetípsum non solum formam servi accépit in similitúdinem hóminum factus, sed étiam ministérium servi implévit humílians semetípsum et obdiens factus Patri usque ad mortem, mortem autem crucis.
Sed parum tibi videátur quod cum esset Fílius et coæquális tamquam servus servívit Patri, si non et servo suo plus quam servus servívit. Factus quidem erat homo ut servíret Creatóri. Et quid iústius quam ut sérvias illi a quo creátus es, sine quo nec esse potes; et quid beátius aut sublímius quam servíre illi cui servíre regnáre est? Non sérviam, inquit homo, Creatóri. " Ego ígitur sérviam tibi, inquit Creátor, hómini. Tu recúmbe, ego ministrábo, ego tibi pedes lavábo. Tu quiésce; ego languóres tuos feram, infirmitátes portábo. Utere me ut libet in omni necessitáte tua, non modo ut servo tuo sed étiam ut iuménto tuo et pecúlio tuo. "
Si fatigátus aut onerátus es, ego et te et onus tuum feram ut legem meam primus ímpleam. Alter, inquit, altérius ónera portáte et sic adimplébitis legem Christi. Si ésuris aut sitis et ad manum forte nihil mélius habes, nec alter tibi vítulus æque saginátus præsto est, ecce ego parátus immolári ut carnes meas cómedas et sánguinem bibas. Nec vereáris ex morte servi damna servítii eius pati; étiam coméstus et bíbitus manébo tibi ínteger et vivus serviámque ut prius. Si in captivitátem ductus aut venúmdatus es, ecce vende me teque prétio mei vel meípso prétio rédime. Si infirmáris et mori times, ego móriar pro te, ut de sánguine meo tibi confícias medicaménta vitæ. "
r. In ieiúnio et fletu orábant sacerdótes, dicéntes: * Parce, Dómine, parce pópulo tuo, et ne des hereditátem tuam in perditiónem. v. Inter vestíbulum et altáre plorábant sacerdótes, dicéntes: * Parce. v. Glória Patri. * Parce.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Exercitátio veneránda sanctæ devotiónis, Dómine, tuórum fidélium corda dispónat, † ut et dignis méntibus suscípiant paschále mystérium, * et salvatiónis tuæ núntient præcónium. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
