v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
Ant. 1.
Psalmus 54 (55)
Contra perfidum amicum
Cœpit Iesus pavere et tædere (Mc 14, 33).
I
Auribus pércipe, Deus, oratiónem meam † et ne abscondáris a deprecatióne mea; * inténde mihi et exáudi me.
Excússus sum in meditatióne mea et conturbátus sum * a voce inimíci et a tribulatióne peccatóris.
Quóniam devolvérunt in me iniquitátem * et in ira molésti erant mihi.
Cor meum torquétur intra me, * et formído mortis cécidit super me.
Timor et tremor venérunt super me, * et contéxit me pavor.
Et dixi: «Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo et requiéscam?
Ecce elongábo fúgiens * et manébo in solitúdine.
Exspectábo eum, qui salvum me fáciat * a spíritu procéllæ et tempestáte».
Díssipa, Dómine, dívide línguas eórum, * quóniam vidi violéntiam et contentiónem in civitáte.
Die ac nocte circúmeunt eam super muros eius, † iníquitas et labor et insídiæ in médio eius; * et non defécit de platéis eius frauduléntia et dolus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
Ant.
Ant. 2. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
Ant. 2.
II
Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique;
et si is, qui óderat me, super me magnificátus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.
Tu vero, homo coæquális meus, * familiáris meus et notus meus,
qui simul habúimus dulce consórtium: * in domo Dei ambulávimus in concúrsu.
[Véniat mors super illos, et descéndant in inférnum vivéntes,
quóniam nequítiæ in habitáculis eórum, in médio eórum. ]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
Ant.
Ant. 3. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
Ant. 3.
III
Ego autem ad Deum clamábo, * et Dóminus salvábit me.
Véspere et mane et merídie meditábor et ingemíscam, * et exáudiet vocem meam.
Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui impúgnant me, * quóniam in multis sunt advérsum me.
Exáudiet Deus et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.
Non enim est illis commutátio, * et non timuérunt Deum.
Exténdit manum suam in sócios; * contaminávit fœdus suum.
Lene super butyrum est os eius, * pugna autem cor illíus:
mollíti sunt sermónes eius super óleum, * et ipsi sunt gládii destrícti.
Iacta super Dóminum curam tuam, † et ipse te enútriet; * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.
Tu vero, Deus, dedúces eos * in púteum intéritus.
Viri sánguinum et dolósi non dimidiábunt dies suos; * ego autem sperábo in te, Dómine.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
Ant.
In primo nocturno, anno II
De Libro Númeri
Die qua eréctum est habitáculum, opéruit nubes habitáculum, tabernáculum testimónii; a véspere autem super habitáculum erat quasi spécies ignis usque mane. Sic fiébat iúgiter: per diem operiébat illud nubes, et per noctem quasi spécies ignis. Cumque abláta fuísset nubes quæ tabernáculum protegébat, tunc proficiscebántur fílii Israel; et in loco ubi stetísset nubes ibi castrametabántur. Ad impérium Dómini proficiscebántur et ad impérium illíus castrametabántur. Cunctis diébus quibus stabat nubes super habitáculum, manébant in eódem loco.
Locutúsque est Dóminus ad Móysen dicens: " Fac tibi duas tubas argénteas dúctiles quibus convocáre possis congregatiónem, quando movénda sunt castra. Cumque increpúeris tubis, congregábitur ad te omnis turba ad óstium tabernáculi convéntus. Si semel clangúeris, vénient ad te príncipes et cápita congregatiónis Israel; si autem prolíxior clangor increpúerit, movébunt castra primi qui sunt ad orientálem plagam; in secundo autem sónitu et pari ululátu tubæ levábunt tentória qui hábitant ad merídiem, et iuxta hunc modum réliqui fácient, ululántibus tubis in profectiónem. Quando autem congregándus est pópulus, simplex tubárum clangor erit, et non ululábunt. Fílii autem Aaron sacerdótes clangent tubis. Erítque hoc vobis legítimum sempitérnum in generatiónibus vestris. "
Si exiéritis ad bellum in terra vestra contra hostes qui dímicant advérsum vos, clangétis ululántibus tubis; et erit recordátio vestri coram Dómino Deo vestro, ut eruámini de mánibus inimicórum vestrórum. Si quando habébitis épulum et dies festos et caléndas, canétis tubis super holocáustis vestris et pacíficis víctimis, ut sint vobis in recordatiónem Dei vestri. Ego Dóminus Deus vester. " Profécti sunt ergo de monte Dómini viam trium diérum; arcáque fœderis Dómini præcedébat eos per dies tres próvidens castrórum locum. Nubes quoque Dómini super eos erat per diem, cum incéderent. Cumque elevarétur arca, dicébat Móyses: " Surge, Dómine, et dissipéntur inimíci tui, et fúgiant qui odérunt te a fácie tua. " Cum autem deponerétur, aiébat: " Revértere, Dómine, ad multitúdinem exércitus Israel. "
r. Tribulárer si nescírem misericórdias tuas, Dómine; tu dixísti: Nolo mortem peccatóris, sed ut convertátur et vivat, * Qui Chananæam et publicánum vocásti ad pæniténtiam. v. Et Petrum lacrimántem suscepísti, miséricors Dómine. * Qui Chananæam. v. Glória Patri. * Qui Chananæam.
In secundo nocturno, anno II
Ex Enarratiónibus sancti Augustíni epíscopi in psalmos (En. 2 in ps. 32, s. 1, 1-2: CCL 38, 247-248)
Exsultáte iusti in Dómino. Iniústi exsúltent in sǽculo; finíto sǽculo, finítur exsultátio iniustórum. Exsúltent autem iusti in Dómino, quia permanénte Dómino, permanébit iustórum exsultátio. Exsultáre autem in Dómino ita cónvenit, ut laudémus illum qui solus non habet quod nobis displíceat, et nemo tam multa habet quæ infidélibus dísplicent. Et breve præcéptum est: Ille placet Deo, cui placet Deus. Nec leve putétis hoc, caríssimi.
Vidétis enim quam multi dísputent contra Deum, quam multis displíceant ópera eius. Cum enim fácere volúerit contra voluntátem hóminum, quia Dóminus est, et novit quid fáciat, nec tam adténdit nostram voluntátem quam utilitátem; illi qui malunt suam voluntátem impléri quam Dei, volunt ad suam voluntátem fléctere Deum, non suam corrígere ad Deum. Tálibus homínibus infidélibus, ímpiis, iníquis, - quod piget dícere, sed tamen dicam, nostis enim quam verum dicam - , facílius placet pantómimus quam Deus.
Proptérea, cum dixísset: Exsultáte iusti in Dómino, quia exsultáre in illo nisi laudándo non póssumus, eum autem laudámus, cui tanto magis placémus quanto magis ipse nobis placúerit. Rectos, inquit, decet laudátio. Qui sunt recti? Qui dírigunt cor secúndum voluntátem Dei; et si eos pertúrbat humána fragílitas, divína consolátur quitas; quamvis enim corde mortáli privátim áliquid velint, quod suæ ínterim causæ vel negótio, vel præsénti necessitáti convéniat; ubi intelléxerint et cognóverint áliud Deum velle, præpónunt voluntátem melióris voluntáti suæ, et voluntátem omnipoténtis voluntáti infírmi, et voluntátem Dei voluntáti hóminis. Quantum enim Deus distat ab hómine, tantum volúntas Dei a voluntáte hóminis.
r. Paradísi portas apéruit nobis ieiúnii tempus. Suscipiámus illud orántes et deprecántes, * Ut in die resurrectiónis cum Dómino gloriémur. v. Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis; némini dantes ullam offensiónem. * Ut in die. v. Glória Patri. * Ut in die.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus, qui fragilitáti nostræ cóngrua subsídia præparásti, † concéde, quǽsumus, ut suæ reparatiónis efféctum et cum exsultatióne suscípiat, * et pia conversatióne recénseat. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
